XII K 235/23 · Sąd powszechny

art. 270 § 1 k.k, art. 291 § 1 k.k, art. 282 k.k, art. 12 k.k, art. 13 § 1 k.k, art. 33 § 2 k.k; XII K 235/23 · Sąd powszechny: Sygn. akt XII K 235/23 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2024 roku Sąd Okręgowy w Warszawie w XII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Marzena Tomczyk-Zięba Protokolant: sekr. sąd. Kacper Kalisz przy udziale prokuratora Wojciecha Pełeszoka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2024 roku sprawy P. S., syna K. i M. z domu K., urodzonego (...) w M., skazanego prawomocnie wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 13 września 2002 roku w sprawie sygn. akt II K 462/01 za czyny: - z art. 270 § 1 k.k. popełniony w dniu 20 czerwca 2000 roku na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, - z art. 291 § 1 k.k. popełniony w dniu 3 sierpnia 2000 roku na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę grzywny na podstawie art. 33 §1-3 k.k. w wymiarze 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych. Orzeczono karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 30 sierpnia 2005 r. w sprawie o sygn. Ko 622/05 zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności. Kara pozbawienia wolności i kara grzywny zostały wykonane w całości. 2. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 19 czerwca 2007 roku w sprawie o sygn. akt IV K 84/07 za czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełniony w okresie od września 2005 roku do dnia 9 października 2005 roku na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. Kara pozbawienia wolności została wykonana w całości. 3. Sądu Rejonowego w Płońsku z dnia 16 grudnia 2011 roku w sprawie o sygn. akt II K 47/11 za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. popełniony w dniu 9 lutego 2005 roku na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat i karę grzywny na podstawie art. 33 § 2 k.k. w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych. Na poczet kary grzywny zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od 10 października 2005 roku do 28 listopada 2005 roku – uznając karę grzywny za wykonaną w całości. 4. Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2013 roku w sprawie o sygn. akt VIII K 236/09, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2015 roku w sprawie o sygn. akt II AKa 147/14 za czyn z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełniony w marcu 2004 na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny na podstawie art. 33 § 2 k.k. w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych. Na poczet kary pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od dnia 5 lutego 2008 roku do dnia 26 czerwca 2008 roku i od dnia 26 czerwca 2010 roku do dnia 5 grudnia 2010 roku. Kara pozbawienia wolności została wykonana w całości. 5. Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 marca 2017 roku w sprawie o sygn. akt VIII K 94/15, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2018 roku, w sprawie o sygn. akt II AKa 402/17 za czyny: - z art. 165 § 1 pkt 5 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zb. z art. 148§1 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zb. z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k., popełniony w dniu 26 listopada 2003 roku, na karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności; - z art. 258 § 2 k.k. popełniony w okresie co najmniej od października 2003 roku do lutego 2007 roku, na karę 3 lat pozbawienia wolności. Orzeczono karę łączną 25 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od 5 grudnia 2010 roku do 14 października 2015 roku. Kara jest obecnie wykonywana od dnia 17 listopada 2023 roku. 6. Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 września 2018 roku w sprawie o sygn. akt XVIII K 276/17, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2019 roku w sprawie o sygn. akt II AKa 29/19 za czyn z art. 252 § 1 k.k. w zb. z art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. popełniony w okresie pomiędzy dniem 20 maja 2002 roku a dniem 4 czerwca 2002 roku na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny na podstawie art. 33 § 1 k.k. w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych. Na poczet kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu rzeczywisty okres pozbawienia wolności w sprawie w okresie od dnia 26 kwietnia 2017 roku do dnia 28 września 2017 roku. Postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2023 roku zarządzono skazanemu 100 dni zastępczej kary pozbawienia wolności za nieopłaconą grzywnę. Kara pozbawienia wolności i kara grzywny nie zostały wykonane; orzeka: stosując przepisy kodeksu karnego obowiązujące do dnia 8 czerwca 2010 r. w zw. z art. 4§1 k.k. I. na podstawie art. 85 k.k. oraz art. 86 § 1 i §2 k.k. łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny orzeczone wobec skazanego P. S. wyrokami opisanymi wyżej w pkt 1 (sygn. akt II K 462/01) oraz w pkt 6 (sygn. akt XVIII K 276/17) i wymierza skazanemu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; II. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w pkt I kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu P. S. okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach jednostkowych, tj. w sprawie sygn. akt II K 462/01 od dnia 3 sierpnia 2000 r. do dnia 4 sierpnia 2000 r. oraz od dnia 6 lutego 2006 r. do dnia 4 sierpnia 2007 r., a także w sprawie sygn. akt XVIII K 276/17 od dnia 26 kwietnia 2017 r. do dnia 28 września 2017 r., a na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zalicza skazanemu uiszczoną w sprawie sygn. akt II K 462/01 grzywnę w wysokości 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych stawka; III. na podstawie art. 85 k.k. i art. 88 k.k. łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego P. S. wyrokami opisanymi wyżej w pkt 2 (sygn. akt IV K 84/07), w pkt 4 (sygn. akt VIII K 236/09) oraz w pkt 5 (sygn. akt VIII K 94/15) i wymierza skazanemu karę łączną 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w punkcie III wyroku kary łącznej 25 pozbawienia wolności zalicza skazanemu P. S. okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach jednostkowych, tj. w sprawie sygn. akt IV K 84/07 od dnia 26 czerwca 2008 r. do dnia 26 czerwca 2010 r., w sprawie o sygn. akt VIII 236/09 od dnia 5 lutego 2008 r. do dnia 26 czerwca 2008 r. i od dnia 26 czerwca 2010 r. do dnia 5 grudnia 2010 r. oraz w sprawie o sygn. akt VIII K 94/15 od dnia 5 grudnia 2010 r. do dnia 14 października 2015 r. i od dnia 17 listopada 2023 r. do dnia 21 lutego 2024 r.; V. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86§1 i 2 k.k. łączy jednostkowe kary grzywny orzeczone wobec skazanego P. S. wyrokami opisanymi wyżej w pkt 3 (sygn. akt II K 47/11) oraz w pkt 4 (sygn. akt VIII K 236/09) i wymierza skazanemu karę łączną 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych; VI. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w pkt V kary łącznej grzywny, zalicza skazanemu P. S. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt II K 47/11 od dnia 10 października 2005 r. do dnia 28 listopada 2005 r. oraz uiszczoną w sprawie o sygn. akt VIII K 236/09 grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych stawka, uznając karę łączną grzywny za wykonaną w całości; VII. na podstawie art. 576 k.p.k. orzeka, że wyroki, które uległy połączeniu w pozostałym zakresie podlegają odrębnemu wykonaniu; VIII. na podstawie art. 572 k.p.k. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; IX. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego P. S. od ponoszenia kosztów postępowania w sprawie i obciąża nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt XII K 235/23 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza USTALENIE FAKTÓW 1.Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim 13 września 2002 r. IIK K 462/01 1.1.2. Sąd Rejonowy dla Warszawy – Woli w Warszawie 19 czerwca 2007 r. IV K 84/07 1.1.3. Sąd Rejonowy w Płońsku 16 grudnia 2011 r. II K 47/11 1.1.4. Sąd Okręgowy w Warszawie 30 kwietnia 2013 r. VIII K 236/09 1.1.5. Sąd Okręgowy w Warszawie 14 marca 2017 r. VIII K 94/15 1.1.6. Sąd Okręgowy w Warszawie 18 września 2018 r. XVIII K 276/17 1.Inne fakty 1.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.1. umiarkowanie pozytywna opinia kryminologiczna opinia o skazanym k. 64-65 1.2.1.2. brak związku podmiotowo-przedmiotowego i czasowego między popełnianymi przestępstwami informacja z Krajowego Rejestru Karnego k. 2-5, k. 124-126 odpisy wyroków i postanowienia, akta spraw dołączonych k. 29-30, k. 31-32, k. 34-55, k. 56-63,k. 69-71, k. 87-90, k. 91-92, k. 109, k. 110, k. 123 1.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty -------- ------------------------ --------- ---------- Ocena Dowodów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. opinia o skazanym Z opinii o skazanym sporządzonej przez Dyrektora Zakładu Karnego w T. wynika, że skazany właściwie adaptuje się do warunków izolacji. Zna dobrze warunki więzienne z poprzednich pobytów. Jego zachowanie należy ocenić jako przeciętne, nie stwarzał problemów wychowawczych i dyscyplinarnych. Nie był karany dyscyplinarnie ani nagradzany regulaminowo, nie korzystał z ulg. Porządku i dyscypliny przestrzega w stopniu umiarkowanym. Skazany pozostaje pod wzmożonym dozorem ochronnym z racji pobytu w oddziale mieszkalnym dla tzw. niebezpiecznych. Nie przejawia skłonności do zachowań agresywnych ani autoagresywnych. Względem przełożonych przyjmuje postawę regulaminową. Pozostaje zakwaterowany w jednoosobowej monitorowanej celi mieszkalnej, nie ma bezpośredniego kontaktu z innymi osadzonymi. Nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej. Nie jest zatrudniony w ZK, nie udokumentował spłaty nałożonego wyrokiem obowiązku naprawienia szkody. Jak wynika z opinii Dyrektora ZK, P. S. nie przyznaje się do popełnienia przestępstwa zabójstwa i nie jest pogodzony z wyrokiem 25 lat pozbawienia wolności. 2. informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego, odpisy wyroków Pomiędzy przestępstwami, za które orzeczone zostały kary podlegające łączeniu nie zachodzi bliski związek przedmiotowy i podmiotowy ani czasowy. Popełnione przez P. S. przestępstwa objęte pierwszym węzłem kary łącznej były wymierzone przeciwko wielu dobrom chronionym prawnie, tj. wiarygodności dokumentów, mieniu, życiu i zdrowiu, wolności i porządkowi publicznemu. Popełnionych przez skazanego przestępstw nie cechuje szczególna bliskość czasowa – skazany popełniał przestępstwa od 20 czerwca 2000 r. do 4 czerwca 2002 r. Powyższe oznacza, iż skazany, biorąc pod uwagę jedynie zachowania skazanego z perspektywy przestępstw, za które została orzeczona kara łączna z pkt I, naruszał porządek prawny na przełomie 2 lat. W przypadku drugiego węzła kary łącznej, przestępstwa popełnione przez P. S. były wymierzone przeciwko mieniu, bezpieczeństwu powszechnemu a także, przede wszystkim, życiu i zdrowiu. Także w przypadku drugiego węzła kary łącznej popełnionych przestępstw nie cechuje szczególna bliskość czasowa. Skazany popełniał przestępstwa w okresie od marca 2004 r. do lutego 2007 r. Powyższe oznacza, iż skazany, biorąc pod uwagę jedynie zachowania skazanego z perspektywy przestępstw, za które została orzeczona kara łączna z pkt III, naruszał porządek prawny na przełomie prawie 3 lat. W przypadku trzeciego węzła kary łącznej, przestępstwa popełnione przez P. S. były wymierzone przeciwko mieniu, zdrowiu i życiu i były popełnione w okresie od marca 2004 r. do 9 lutego 2005 r., a więc w okresie prawie jednego roku. Pomijając powyższe, Sąd miał na uwadze okoliczność negatywnie wpływającą na wymiar orzeczonych kar łącznych, a wynikającą z karty karnej skazanego. Dotychczas P. S. był skazywany sześciokrotnie, w tym za najcięższe przestępstwa, co kształtuje pogląd, iż nie tylko nie przestrzegał on obowiązującego w społeczeństwie porządku prawnego, ale wręcz miał do niego stosunek lekceważący. 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------- -------- ------------------------ PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 3.1.1. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim, 13 września 2002 r., II K 462/01 kara 1 roku pozbawienia wolności kara 1 roku pozbawienia wolności kara 70 stawek dziennych grzywny po 10 zł jedna stawka 3.1.2. Sąd Rejonowy dla Warszawy - Woli w Warszawie, 19 czerwca 2007 r., IV K 84/07 kara 2 lat pozbawienia wolności 3.1.3. Sąd Rejonowy w Płońsku, 16 grudnia 2011 r., II K 47/11 kara 100 stawek dziennych grzywny po 100 zł jedna stawka 3.2.4. Sąd Okręgowy w Warszawie, 30 kwietnia 2013 r., VIII K 236/09 kara 10 miesięcy pobawienia wolności kara 50 stawek dziennych grzywny po 100 zł jedna stawka 3.2.5. Sąd Okręgowy w Warszawie, 14 marca 2017 r., VIII K 94/15 kara 25 lat pozbawienia wolności; kara 3 lat pozbawienia wolności. 3.2.6. Sąd Okręgowy w Warszawie, 18 września 2018 r., XVIII K 276/17 kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; kara 200 stawek dziennych grzywny po 50 zł jedna stawka Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej W przedmiotowej sprawie, Sąd rozważał orzekanie na podstawie dwóch porządków prawnych; porządku prawnego obowiązującego do dnia 8 czerwca 2010 r. oraz porządku prawnego obowiązującego od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 24 czerwca 2020 r. Mając na uwadze pismo Dyrektora Aresztu Śledczego (...)z dnia 20 listopada 2023 r. (k.1) oraz opinię o skazanym z dnia 7 grudnia 2023 r. wystawioną przez Dyrektora Zakładu Karnego w T. (k. 64-65), Sąd wziął pod uwagę, że obecnie skazany P. S. ma do wykonania dwie kary: karę 25 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 94/15 oraz karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 września 2018 r. w sprawie o sygn. akt XVIII K 276/17, dodatkowo w tej sprawie zarządzono wobec skazanego wykonanie 100 dni zastępczej kary pozbawienia wolności w zamian za nieuiszczoną grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych. Wszystkie czyny, za które P. S. został skazany w/wym. wyrokami zostały popełnione przed 8 czerwca 2010 r., jednak wyroki, za które został za nie skazany zapadły w okresie od 1 lipca 2015 r. do 24 czerwca 2020 r. Zgodnie z treścią przepisu art. 85 k.k. obowiązującego do dnia 8 czerwca 2010 r. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Z kolei przepisy art. 86§1 i 2 k.k. stanowiły, że sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 540 stawek dziennych grzywny, 18 miesięcy ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności; kara łączna grzywny określonej w art. 71 § 1 nie może przekraczać 180 stawek dziennych - jeżeli jest ona związana z zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności oraz nie może przekraczać 90 stawek dziennych - jeżeli jest ona związana z zawieszeniem wykonania kary ograniczenia wolności. Wymierzając karę łączną grzywny, sąd określa na nowo wysokość stawki dziennej, kierując się wskazaniami określonymi w art. 33 § 3; wysokość stawki dziennej nie może jednak przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio. Z kolei przepis art. 88 k.k. stanowił, że jeżeli najsurowszą karą orzeczoną za jedno ze zbiegających się przestępstw jest kara 25 lat pozbawienia wolności albo dożywotniego pozbawienia wolności, orzeka się tę karę jako karę łączną; w wypadku zbiegu dwóch lub więcej kar 25 lat pozbawienia wolności sąd może orzec jako karę łączną karę dożywotniego pozbawienia wolności. Natomiast według porządku prawnego obowiązującego w okresie od dnia 1 lipca 2015 r. do 24 czerwca 2020 r. przepisy art. 85 § 1 i 2 k.k. stanowiły, że jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. Art. 86 § 1 stanowił, że sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 30 lat pozbawienia wolności. Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 30 lat pozbawienia wolności, orzeka się tę karę jako karę łączną. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. A §2 stanowił, że wymierzając karę łączną grzywny, sąd określa na nowo wysokość stawki dziennej, kierując się wskazaniami określonymi w art. 33 § 3; wysokość stawki dziennej nie może jednak przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio. Art. 88 k.k. nie zmienił brzmienia. Przepisy obowiązujące w aktualnym brzmieniu de facto przywracają stan jaki istniał przed 1 lipca 2015 r. Zgodnie z treścią art. 4 § 1 k.k. jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie, stoi na stanowisku, że jest to zasada podstawowa i nie może być wyeliminowana żadnym innym przepisem. Po rozważeniu wszelkich okoliczności, wydając wyrok łączny w przedmiotowej sprawie, Sąd orzekał na podstawie przepisów Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 czerwca 2010 r. jako względniejszych dla sprawcy. Sąd przy tym miał na względzie, że stosownie do brzmienia przepisu art. 92 k.k. (obowiązującego do dnia 8 czerwca 2010 r.) wydaniu wyroku łącznego nie stoi na przeszkodzie, że poszczególne kary wymierzone za należące do ciągu przestępstw lub zbiegające się przestępstwa zostały już w całości albo w części wykonane. Gdyby Sąd orzekał na podstawie przepisów obowiązujących w okresie od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 24 czerwca 2020 r., to mógłby połączyć węzłem kary łącznej tylko kary, które do tej pory nie zostały wykonane w stosunku do skazanego, tj. karę 25 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem w sprawie sygn. VIII K 94/15 oraz karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem w sprawie XVIII K 276/17. Skazany odbywa karę 25 lat pozbawienia wolności od dnia 17 listopada 2023 r., przy czym na poczet tej kary zaliczeniu podlega okres od dnia 5 grudnia 2010 r. do dnia 14 października 2015 r. Po odbyciu tej kary, skazany będzie odbywał jeszcze karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która została już częściowo odbyta w okresie od dnia 26 kwietnia 2017 r. do dnia 28 września 2017 r. Koniec odbywania kary to 25 stycznia 2045 r. Na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 8 czerwca 2010 r., Sąd mógł stworzyć kilka ciągów przestępstw, które w ogólnym rozrachunku stwarzają lepszą sytuację prawną dla skazanego. I tak, Sąd połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami sygn. II K 462/01 – kara 2 razy po 1 rok pozbawienia wolności i kara łączna 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz sygn. XVIII K 276/17 – kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i orzekł karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, przy czym na poczet orzeczonej kary Sąd zaliczył skazanemu okres odbycia tej kary od dnia 3 sierpnia 2000r. do 4 sierpnia 2000 r. oraz od dnia 6 lutego 2006 r. do dnia 4 sierpnia 2007 r. Skazany zatem musi jeszcze odbyć karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd też połączył kary grzywny orzeczone w/wym. wyrokami – 70 stawek dziennych po 10 zł stawka i 200 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka i orzekł karę łączną 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 50 zł, zaliczając na jej poczet w całości orzeczoną karę grzywny w sprawie sygn. II K 462/01. Sąd też połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami sygn. IV K 84/07 – kara 2 lat pozbawienia wolności, sygn. VIII K 236/09 – kara 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz sygn. VIII K 94/15 – kara 25 lat pozbawienia wolności, kara 3 lat pozbawienia wolności, kara łączna 25 lat pozbawienia wolności i wymierzył skazanemu karę łączną 25 lat pozbawienia wolności. Na poczet orzeczonej kary łącznej, Sąd zaliczył skazanemu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach połączonych: IV K 84/07 od dnia 26 czerwca 2008 r. do dnia 26 czerwca 2010 r., VIII K 236//09 od dnia 5 lutego 2008 r. do dnia 26 czerwca 2008 r. i od dnia 26 czerwca 2010 r. do dnia 5 grudnia 2010 r., VIII K 94/15 od dnia 5 grudnia 2010 r. do dnia 14 października 2015 r i od dnia 17 listopada 2013 r. do dnia 21 lutego 2014 r. (data ogłoszenia wyroku). Dokonując takiego połączenia kar, Sąd zauważył, że na poczet najwyższej z kar czyli 25 lat pozbawienia wolności, Sąd mógł zaliczyć skazanemu kare już odbyte w sprawach: IV K 84/07 i VIII K 236/09, a także odbytą już w części karę w sprawie VIII K 94/15, w sumie około 8 lat pozbawienia wolności. Podczas gdyby Sąd orzekał na podstawie przepisów obowiązujących w okresie od 1 lipca 2015 r. do 24 czerwca 2020 r. to mógłby zaliczyć skazanemu okres około 6 i pół roku pozbawienia wolności, tj. w sprawie VIII K 94/15 i w sprawie XVIII K 276/17. Sąd też połączył kary grzywny stanowiący trzeci ciąg w sprawach sygn. II 47/11 – 100 stawek dziennych po 100 zł jedna stawka oraz sygn. VIII K 236/09 – 50 stawek dziennych po 100 złotych jedna stawka i wymierzył skazanemu karę łączną 150 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 100 zł. Na poczet tej kary Sąd zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie sygn. II K 47/11 od dnia 10 października 2005 r. do dnia 28 listopada 2005 r. oraz uiszczoną w sprawie sygn. VIII 236/09 grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych Po 100 zł stawka, uznając karę łączną grzywny za wykonaną w całości. WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Orzekając w przedmiocie wymiaru kary, Sąd kierował się treścią art. 86 § 1 k.k. i art. 88 k.k. oraz wszelkimi okolicznościami, które miały wpływ na jej ukształtowanie. Odnośnie pierwszego i trzeciego węzła kary łącznej, Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 86 § 1 k.k., w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 czerwca 2010 r., Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 540 stawek dziennych grzywny, 18 miesięcy ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności. Ponadto ustawodawca dopuszcza stosowanie pomocniczo innych kryteriów przy orzekaniu kary łącznej. Stąd też, w celu rozstrzygnięcia, która z zasad wymiaru kary łącznej – zasada absorpcji, asperacji czy kumulacji – powinna znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie, Sąd badał także następujące okoliczności: związek podmiotowo-przedmiotowy między poszczególnymi przestępstwami, za które orzeczono kary podlegające łączeniu, a w tym w szczególności tożsamość rodzajową naruszonego dobra, związek między czasem i miejscem popełnienia przestępstwa, podobieństwa w sposobie jego popełnienia, tożsamość ewentualnych współsprawców oraz tożsamość pokrzywdzonych. W kontekście wymiaru kary łącznej nie bez znaczenia pozostają niektóre z ogólnych dyrektyw wymiaru kary z art. 53 § 1 k.k., takie jak względy prewencji indywidualnej i generalnej. Oznacza to, że przy rozstrzyganiu o wymiarze kary łącznej sąd powinien brać pod uwagę czynniki prognostyczne dotyczące samego skazanego oraz cel w postaci kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd zauważył, że pomiędzy przestępstwami objętymi pierwszym i trzecim węzłem kary łącznej nie istnieje żaden związek podmiotowy, przedmiotowy jak i czasowy. Przestępstwa, za które P. S. został skazany wyrokami orzekającymi te kary były skierowane przeciwko różnym dobrom prawnym, były popełnione przeciwko różnym osobom, w różnej konfiguracji i miejscach, dodatkowo na przestrzeni długiego okresu czasu, stąd też dla połączenia kar Sąd zastosował zasadę zbliżoną do kumulacji (kara 3 lat pozbawienia wolności) i kumulacji (kara 150 stawek dziennych grzywny). Należy podkreślić, że przy orzekaniu kary łącznej Sąd musi też kierować się zasadą racjonalności, zważając na wszelkie okoliczności sprawy oraz np. to czy kara została już wykonania czy nie. Skoro kara grzywny, o której mowa w trzecim ciągu (pkt V wyroku) została już dawno wykonana, to ingerencja w ten stan prawny byłaby zupełnie nielogiczna. Odnośnie kary orzeczonej w pkt III wyroku, tj. kary łącznej 25 lat pozbawienia wolności to należy podkreślić, że Sąd nie mógł orzec innej kary z uwagi na treść przepisu art. 88 kk. w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 czerwca 2010 r. Na marginesie tylko podkreślić należy, że w wyniku wydania niniejszego wyroku łącznego, sytuacja skazanego ulega poprawie, polegającej na tym, że data końca odbywanej dotychczas przez niego kary pozbawienia wolności ulega skróceniu o okres około półtora roku. Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego ------------------------------------ Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II., IV i VI Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w pkt I kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności, Sąd zaliczył skazanemu P. S. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K 462/01 od dnia 3 sierpnia do dnia 4 sierpnia 2000 r. oraz od dnia 6 lutego 2006 r. do dnia 4 sierpnia 2007 r., a na poczet orzeczonej kary 200 stawek dziennych grzywny w wysokości 50 zł jedna stawka, sąd zaliczył uiszczoną w sprawie sygn. akt II 462/01 grzywnę w wysokości 70 stawek dziennych grzywny w wysokości 10 zł jedna stawka. Na poczet orzeczonej w pkt III kary łącznej 25 lat pozbawienia wolności, Sąd zaliczył skazanemu P. S. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt IV 84/07 od dnia 26 czerwca 2008 r. do dnia 26 czerwca 2010 r., w sprawie o sygn. akt VIII K 236/09 od dnia 5 lutego 2008 r. do dnia 26 czerwca 2008 r. i od dnia 26 czerwca 2010 r. do dnia 5 grudnia 2010 r. oraz w sprawie sygn. VIII K 94/15 od dnia 5 grudnia 2010 r. do dnia 14 października 2015 r. i od dnia 17 listopada 2023 r. do dnia 21 lutego 2024 r. Z kolei na poczet orzeczonej w pkt V kary łącznej 150 stawek dziennych grzywny w wysokości 100 zł jedna stawka, Sąd zaliczył skazanemu P. S. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt II K 47/11 od dnia 10 października 2005 r. do dnia 28 października 2005 r. oraz uiszczoną w sprawie o sygn. akt VIII K 236/09 grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych grzywny w wysokości 100 zł jedna stawka, uznając karę łączną grzywny za wykonaną w całości. Powyższe zaliczenia Sąd oparł na danych zawartych w opinii o skazanym nadesłanej z Zakładu Karnego i informacji z KRK, które to dokumenty stanowią najbardziej miarodajne dowody w przedmiotowym zakresie. VII. Zgodnie z treścią art. 576 § 1 k.p.k., Sąd orzekł, że wyroki, które zostały objęte niniejszym wyrokiem łącznym, w pozostałym zakresie podlegają odrębnemu wykonaniu. VIII. Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w pozostałym zakresie, gdyż brak jest warunków do jego wydania. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IX. Sąd zwolnił skazanego P. S. od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania w sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., albowiem skazany odbywa długoletnią karę pozbawienia wolności i jego możliwości zarobkowe są ograniczone, a z opinii Dyrektora ZK w T. wynika, iż skazany nie pracuje. Sąd nie dysponuje też informacjami aby skazany posiadał jakiś majątek. PODPIS