Legislator Case Law & Legislation
VII Ka 846/23 AI generated

VII Ka 846/23 · Sąd powszechny

Case Number VII Ka 846/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 2 Sygnatura akt VII Ka 846/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 13 września 2023 r. w sprawie II K 886/22 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ oskarżyciel posiłkowyT. (...) spółka z o. o. w C. ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego W. K. (1) ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3.

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 7 k.p.k; VII Ka 846/23 · Sąd powszechny: nie może wskazywać jego uprzednie postępowanie i związana z tym karalność, w tym za czyn z art.286§1 kk oraz zakaz prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto w dniu zawarcia umowy jak na k.19-22 spółka W. (...), której jedynym właścicielem był W. K. nie była jeszcze wykreślona z rejestru w W. (...); nastąpiło to z dniem 26 października 2020 r. Oczywistym jest przy tym, że samo wykonywanie zobowiązania w sposób opieszały i niedokładny czy też niepełny nie jest przestępstwem. Przestępstwo oszustwa jest przestępstwem umyślnym zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych i tym samym zachowanie sprawcy musi być ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej.

Keywords

AI generated
deficiencies in evidence implausible account of facts inadequate factual investigation non-contestation of the facts unlawfully obtained evidence factual basis

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 7 k.p.k
(1) wyrokowi zarzucił obrazę: 1/ art. 7 k.p.k.
art. 410 k.p.k
art. 415 §1 k.p.k
a) naruszenie art. 415 §1 k.p.k.
AI generated
II AKa 251/24
w oparciu o art.438 pkt 2 k.p.k., obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.
II AKa 406/20
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 406/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II Ka 581/24
wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 25 kwietnia 2024 r., sygn.
V Ka 363/22
Formularz UK 2 Sygnatura akt V Ka 363/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II Ka 206/23
Sygn. akt II Ka 206/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2023 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia (del.) Paweł Mądry Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Walerczak przy udziale prokuratora Leszka Wójcika po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2023 r. sprawy R. B. oskarżonego z art. 279 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 24 stycznia 2023 r. sygn. akt II K 358/22 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 200 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 206/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 24 stycznia 2023r. w sprawie II K 358/22 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny Granice zaskarżenia Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Ustalenie faktów Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. ------------------ --------------------------------------------------------- ------------ --------------- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. ------------------- --------------------------------------------------------- ------------ --------------- Ocena dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------------- ------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------- ------------------------------------------------------------- ---------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. 1) zarzut obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 kpk. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny wyjaśnień oskarżonego i uznanie ich za niewiarygodne w zakresie w jakim wskazuje, że nie popełnił zarzucanych mu czynów a sprzedawany złom to inny złom, tj. dwie felgi aluminiowe w rozmiarze 21 cali i inna stal nierdzewna, a nie był to złom pochodzący z przedmiotowej kradzieży z włamaniem, podczas gdy te fakty potwierdza nagranie rozmowy oskarżonego i świadka N. G. przedłożone do akt sprawy, któremu Sąd dał wiarę w całości, 2) zarzut obrazy przepisów postępowania mającej wpływ mi treść wyroku, tj. art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zeznań świadków A. B. oraz P. Ł. i uznanie ich za niewiarygodne w zakresie jakim wskazali, że R. B. nie dokonał kradzieży z włamaniem i nie sprzedał przedmiotów pochodzących z tej kradzieży, podczas gdy ci świadkowie wskazali, że oskarżony zbierał złom i go sprzedawał, ale tylko z prywatnych posesji i jedynie za zgodą właścicieli, a złom sprzedawany N. G. nie pochodził z kradzieży, 3) zarzut obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań świadka N. G. i uznanie ich za wiarygodne w zakresie jakim wskazał, że przyjmował on osobiście od oskarżonego R. B. złom w postaci arkuszy blachy oraz czterech felg aluminiowych, które to przedmioty miały rzekomo pochodzić z kradzieży z włamaniem, podczas gdy z nagrania rozmowy oskarżonego z N. G., któremu Sąd dał wiarę w całości wynika, iż świadek przyjmował od oskarżonego inny złom i to dwukrotnie, najpierw z felgi, a później blachę kwasówkę, nadto świadek zeznawał odmiennie podczas postępowania przygotowawczego i podczas postępowania sądowego, co dyskredytuje jego wiarygodność, 4) zarzut obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań pokrzywdzonego R. P. i uznanie ich za wiarygodne w zakresie jakiej wskazywał, że był jeden arkusz stali nierdzewnej przytwierdzony do płotu, podczas gdy zgodnie z treścią wyjaśnień oskarżonego przy płocie leżały niewielkie ilości pociętych ścinek arkuszy blachy ze stali nierdzewnej i to te ścinki wziął za zgodą pokrzywdzonego oskarżony, 5) zarzut obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść wyroku, tj. art. 410 kpk poprzez pominięcie przy dokonywaniu ustaleń faktycznych istotnych okoliczności wynikających z uznanego za wiarygodne nagrania rozmowy pomiędzy oskarżonym a N. G. z dnia 20 sierpnia 2022 roku i tym samym oparcie ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, 6) zarzut obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść wyroku, tj. art. 410 kpk poprzez pominięcie przy dokonywaniu ustaleń faktycznych istotnych okoliczności wynikających z formularza przyjęcia odpadów metali z dnia 10 grudnia 2021 roku i wyjaśnień oskarżonego w zakresie ilości złomu, którego waga nie pokrywa się z ilością rzekomo ukradzionych arkuszy blachy ze stali nierdzewnej i felg wskazanych w zarzucie, a tym samym oparcie ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, które to błędy proceduralne skutkowały błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku polegającym na uznaniu, że oskarżony popełnił zarzucany mu czyn, w sytuacji gdy zebrane w sprawie dowody nie świadczą o jego sprawstwie, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego skazania oskarżonego ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - obrońca kwestionując ocenę wyjaśnień oskarżonego dokonaną przez Sąd I instancji nie wykazał w uzasadnieniu apelacji argumentów przemawiających za zasadnością tak sformułowanego zarzutu, lecz w apelacji odniósł się krytycznie do dokonanej oceny pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie. Z tego powodu Sąd Okręgowy ograniczy się wyłącznie do stwierdzenia, że argumentacja Sądu I instancji dotycząca powodów uznania wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodne w całości zasługuje na akceptację. - zdaniem obrońcy, błędne było uznanie zeznań świadków A. B. i P. Ł. za niewiarygodne „ podczas gdy ci świadkowie wskazali, że oskarżony zbierał złom i go sprzedawał, ale tylko z prywatnych posesji i jedynie za zgodą właścicieli, a złom sprzedawany N. G. nie pochodził z kradzieży”. W uzasadnieniu do tego zarzutu obrońca stwierdził, że świadkowie ci znają tryb i sposób życia oskarżonego, wiedzą w jaki sposób się zachowuje i jaki złom zbiera. Zdaniem Sądu Okręgowego, argumenty obrońcy nie są przekonywujące, zaś Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu I instancji, iż wobec wiarygodności zeznań pokrzywdzonego, świadka N. G. i zgromadzonych dokumentów sprzeczne z nimi zeznania tych świadków należy uznać za pozbawione wiarygodności. - obrońca kwestionując wiarygodność zeznań N. G. wskazał na treść nagrania rozmowy prowadzonej przez oskarżonego z N. G. stwierdzając, że z nagranej rozmowy wynika, że oskarżony sprzedał na skupie złomu inny złom niż objęty aktem oskarżenia oraz że sprzeczność pomiędzy kolejnymi zeznaniami tego świadka dyskredytuje jego wiarygodność. Odnosząc się zatem w pierwszej kolejności do wartości dowodowej nagrania rozmowy należy stwierdzić, że wartość dowodowa tego nagrania jest znikoma. Z treści tej rozmowy wynika, że oskarżony usiłował wymusić na świadku korzystną dla niego treść rozmowy. Świadczą o tym chociażby takie fragmenty, gdy świadek podtrzymuje, że oskarżony sprzedał mu cztery alufelgi, zaś oskarżony natarczywie odpowiada, że sprzedał dwie sztuki. Nadto nagranie zostało – jak twierdzi oskarżony – sporządzone w dniu 20 sierpnia 2022r., a zatem przed otwarciem przewodu sądowego w sprawie, a tym samym przed przesłuchaniem tego świadka na rozprawie (07 września 2022r.). Oskarżony był obecny podczas przesłuchania świadka na rozprawie, a mimo to nie ujawnił faktu posiadania takiego nagrania i uniemożliwił świadkowi ustosunkowanie się do treści zawartych na tym nagraniu. Dodatkowo obrońca nie dostrzega oczywistej ułomności tego rodzaju wypowiedzi świadka, zarejestrowanej zresztą bez jego wiedzy. Otóż składając zeznania na rozprawie świadek zna powód wezwania, wie na jakie okoliczności ma zeznawać, a przede wszystkim składa zeznania pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Twierdzenia wypowiadane w luźnej rozmowie, a zwłaszcza w sytuacji gdy drugi rozmówca stara się wymusić na podsłuchiwanym korzystne dla siebie treści nie stanowią równorzędnego dowodu w stosunku do zeznań złożonych w postępowaniu karnym. Kolejną kwestią jest także to, że obrońca w apelacji nie wykazał na czym miałyby polegać istotne sprzeczności pomiędzy kolejnymi zeznaniami świadka N. G., zaś sugestia obrońcy, że świadek „ podczas wizyty funkcjonariuszy policji (…) potwierdził wszystkie tezy policjantów byleby Ci opuścili teren prowadzonej przez niego działalności” jest wyłącznie czystą spekulacją i wytworem wyobraźni autora tej tezy. - Sąd Okręgowy nie zgadza się także z zarzutem błędnej oceny zeznań pokrzywdzonego dokonanej przez Sąd I instancji. Obrońca w treści zarzutu zakwestionował wypowiedź pokrzywdzonego o tym, że „ był jeden arkusz blachy ze stali nierdzewnej przytwierdzony do płotu” wskazując na wyjaśnienia oskarżonego, z których wynika, że R. B. zabrał z posesji pokrzywdzonego jedynie ścinki blachy, czyniąc to za zgodą pokrzywdzonego. Nadto w uzasadnieniu apelacji wskazał, że pokrzywdzony „ uwidacznia ewidentną niechęć do oskarżonego, kierują nim pobudki zemsty na oskarżonym, a jednocześnie żywi on nadzieję na pieniądze z obowiązku naprawienia szkody”. Mimo tak ostrej oceny postaci pokrzywdzonego, brak jednak w dalszej części apelacji uzasadnienia dla tej tezy. Tymczasem wymowa zgromadzonych w sprawie dowodów jest taka, że pokrzywdzony ujawnił brak opisanych w zarzucie aktu oskarżenia przedmiotów i składając zawiadomienie o przestępstwie nie wskazał żadnego, nawet potencjalnego sprawcy kradzieży z włamaniem. Dodatkowo do sprawy dołączył fotografie, gdzie na jednej z nich widoczny jest arkusz blachy przytwierdzony do ogrodzenia (k. 6). Na trop oskarżonego trafili funkcjonariusze KPP G., zatem brak jest w sprawie jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że pokrzywdzony działał „ z zemsty” przeciwko oskarżonemu. Nadto nie do przyjęcia jest argument obrońcy, iż zeznania pokrzywdzonego są fałszywe jedynie z tego powodu, że określonej okoliczności zaprzeczył oskarżony w swych wyjaśnieniach. W polskim procesie karnym nie obowiązuje zasada wyższości wartości dowodowej wyjaśnień sprawcy wobec innych dowodów. Zarówno zeznania pokrzywdzonego jak i wyjaśnienia oskarżonego zostały kompleksowo ocenione przez Sąd I instancji, zatem nadanie waloru wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonego wiązało się jednocześnie z odmową uznania wyjaśnień za wiarygodne, co mieści się w granicach określonych art. 7 kpk. - jak wyżej wskazano, wartość dowodowa nagrania rozmowy N. G. z oskarżonym jest znikoma (aczkolwiek należy zgodzić się z Sądem I instancji, iż z treści tego nagrania wynikają pośrednio okoliczności zgodne treścią zeznań tego świadka), zatem nie doszło w sprawie do obrazy przepisu art. 410 kpk w sposób opisany w zarzucie. - Sąd Okręgowy nie zgadza się także z twierdzeniem obrońcy, iż treść formularza przyjęcia odpadów z dnia 10 grudnia 2021r. pozostaje w sprzeczności z ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez Sąd I instancji. Należy przypomnieć, że z zeznań N. G. złożonych na rozprawie wynika, iż oskarżony dwukrotnie sprzedawał na skupie złomu „ blachy”. Za pierwszym razem sprzedał blachy łącznie z czterema alufelgami, zaś za drugim razem same blachy. W aktach sprawy znajduje się jedynie jedno pokwitowanie przyjęcia odpadów metali (k. 35) z 10 grudnia 2021r., z którego wynika, iż oskarżony sprzedał 41,5 kg złomu stali nierdzewnej. Istotne jest także to, że z zeznań N. G. wynika, że blach było 40-50 i były „ nieduże”. Tymczasem pokrzywdzony zeznał, że w kontenerze znajdowało się 15-20 arkuszy blach o wymiarach 3m x 1,5m. Zestawienie tych informacji wskazuje na to, że oskarżony dokonał pocięcia blach przed ich sprzedażą. Z tych też powodów sprzedaż blach mogła nastąpić etapowo, zaś waga złomu stali nierdzewnej ustalona w dniu 10 grudnia 2021r. nie stanowi wagi całej blachy skradzionej pokrzywdzonemu, lecz jedynie blachy sprzedanej tego dnia w tym konkretnym skupie złomu. Warto w tym miejscu przypomnieć, że do znamion czynu przypisanego oskarżonemu nie należą okoliczności towarzyszące sprzedaży skradzionych przedmiotów, lecz wyłącznie okoliczności związane z kradzieżą mienia R. P. z zamkniętego kontenera. Wprawdzie w tym zakresie obrońca ma rację twierdząc, że brak jest w sprawie naocznego świadka lub dowodu bezpośrednio wskazującego na sprawstwo oskarżonego, to jednak zgromadzone w sprawie poszlaki prowadzą wyłącznie do jedynego wniosku, iż R. B. dokonał kradzieży z włamaniem w sposób opisany w zarzucie, zatem Sąd Rejonowy nie dopuścił się w tym zakresie błędu w ustaleniach faktycznych postulowanego w apelacji obrońcy. Wniosek wniosek o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o zmianę kwalifikacji prawnej czynu na art. 119 § 1 kw i na tej podstawie wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu pracy na cele społeczne w wymiarze 30h w stosunku miesięcznym ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. - bezzasadność apelacji warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosku o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego, - dodatkowo należy wskazać, że nie było w sprawie jakichkolwiek podstaw do zmiany kwalifikacji czynu zarzuconego oskarżonemu na przepis art. 119 § 1 kw, gdyż bez względu na wartość mienia każda kradzież z włamaniem stanowi występek, - na marginesie należy jedynie zauważyć, że sprzeczne z przepisami byłoby ukaranie oskarżonego za czyn z art. 119 § 1 kw na karę roku ograniczenia wolności w sytuacji, gdy wykroczenie to jest zagrożone karą 1 miesiąca ograniczenia wolności OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy cały wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność apelacji i brak podstaw do zmiany wyroku z uwagi na okoliczności uwzględniane przez sąd odwoławczy z urzędu Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ----------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II apelacja obrońcy okazała się w całości bezzasadna, zatem z mocy art. 636 § 1 kpk oskarżony ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w całości. Na zasądzone koszty składa się opłata w kwocie 180 zł (art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych) oraz kwota 20 zł tytułem wydatków (ryczałt za doręczenia pism sądowych w postępowaniu odwoławczym). PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII Ka 846/23

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 stycznia 2024 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Jankowska przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Anety Maślany-Golańskiej po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2023 r. sprawy: W. K. (1), ur. (...) w W., syna E. i E. z domu N. oskarżonego z art. 286§1 kk na skutek apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt II K 886/22 I zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że oskarżonego W. K. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu, II koszty procesu w sprawie w ½ części ponosi Skarb Państwa i zwalnia oskarżyciela posiłkowegoT. (...) Spółka z o. o. w C. od ½ kosztów sądowych w sprawie. FORMULARZ UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO (UK 2)

UZASADNIENIE

Formularz UK 2 Sygnatura akt VII Ka 846/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 13 września 2023 r. w sprawie II K 886/22 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ oskarżyciel posiłkowyT. (...) spółka z o. o. w C. ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego W. K. (1) ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3.

Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1.

Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp.

Zarzut I Obrońca oskarżonego W. K. (1) wyrokowi zarzucił obrazę: 1/ art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, fragmentarycznej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania oceny materiału dowodowego, przejawiającej się poprzez: a. uznanie wyjaśnień oskarżonego, w zakresie, w jakim zaprzecza on by wyrządził pokrzywdzonej spółce szkodę, za niewiarygodne, w sytuacji gdy znajdują one oparcie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym przede wszystkim w uznanych za wiarygodne zeznaniach świadków, a także dokumentach znajdujących się w aktach sprawy; b. pominięcie okoliczności wynikających z umowy (...), w zakresie warunków jakie umowa kształtuję w przedmiocie skutecznego doręczenia wypowiedzenia umowy, a w konsekwencji wadliwego uznania, że przedmiotowa umowa został skutecznie rozwiązania; c. uznanie zeznań F.

J. i I. B. za wiarygodne, w sytuacji gdy były one niespójne, nielogiczne i w znacznej części nie korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym sprawie, a także wskazani wyżej pozostawali w konflikcie z oskarżonym, co miało znaczący wpływ na treść ich zeznań; 2/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na treść wyroku, przejawiający się poprzez niezasadne ustalenie na podstawie faktów i dowodów, że sprawie zgromadzono dowody pozwalające na przypisanie W. K. (1) sprawstwa zarzucanego mu przestępstwa, podczas gdy brak jest w tym zakresie wystarczających i przekonujących dowodów, natomiast ustalenia na których oparł się Sąd mają charakter: a/ sprzeczny ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim kierunkowym dokonania przestępstwa oszustwa, w sytuacji gdy oskarżony był w przekonaniu, że wywiąże się z zobowiązania zapłaty, faktury (...) z dnia 6 listopada 2020 r. i faktury (...) r. z dnia 2 grudnia 2020 r. b/ dowolny, gdy Sąd nie dostrzega, iż nie doszło do wywiązania się przez oskarżonego z zapłaty faktury (...) z dnia 6 listopada 2020 r. i faktury (...) r. z dnia 2 grudnia 2020 r. z przyczyn od niego niezależnych polegających na zmianie warunków konstrukcyjnych placu budowy, ciężkich warunkach atmosferycznych, które powodowały ciągłe przedłużanie robót budowlanych, skutkujących nie możnością wykonania danego odcinku budowy, a tym samym uzyskania pieniędzy od spółki I. na spłatę w/w faktur. c/ dowolny, gdy Sąd nie dostrzega, że pokrzywdzona spółka nie mogła zabrać pracowników z placu budowy oskarżonego, albowiem wypowiedzenie umowy nigdy nie zostało skutecznie doręczone oskarżonemu, zgodnie z S 2 ust. 4, który odsyła do 5 10 umowy (...); d/ dowolny, gdy Sąd nie dostrzega, że faktura (...) r. z dnia 2 grudnia 2020 r. nie przedstawia rzeczywistego rozliczenia godzin wynajętych pracowników, a tym samym oskarżony nie był zobowiązany do jej zapłaty, do czasu rozwiązania owej kwestii przez Sąd gospodarczy; e/ dowolny, gdy Sąd nie dostrzega, że faktura nr (...) z dnia 6 listopada 2020 r., która nie jest kwestionowana przez oskarżonego została w zdecydowanej części zapłacona, a oskarżony zaczął ją spłacać jeszcze przed wszczęciem postępowania przygotowawczego w niniejszej sprawie; f/ sprzeczny ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, że złożone oświadczenie oskarżonego jako osoby fizycznej, w zakresie poręczenia odnosi się do zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, a także do zaległości w Urzędzie Skarbowym;

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegoT. (...) spółka z o. o. w C. wyrokowi zarzucił:

a) naruszenie art. 415 §1 k.p.k. w zw. z art. 46 §1 KK polegające na zastosowaniu tzw. klauzuli antykumulacyjnej, uniemożliwiająca uwzględnienie wniosków pełnomocnika pokrzywdzonej o naprawienie przez oskarżonego powstałej szkody w wysokości 42.439,19 zł, na rzecz pokrzywdzonego T. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w C., w sytuacji gdy wytoczone przez oskarżyciela posiłkowego postępowanie cywilne wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, zostało prawomocnie umorzone mocą postanowienia Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 5 kwietnia 2022 r. wydanego w sprawie o sygn. akt V GNc 3574/20 upr, w związku z niewskazaniem adresu pozwanego (os karżon ego) b) rażącą niewspółmierność (łagodność) kary ograniczenia wolności, w sytuacji gdy oskarżony był już osobą uprzednio karaną za podobne przestępstwo na karę ograniczenia wolności, oraz karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a tym samym wymierzona kara nie zapewnia osiągnięcia celu wychowawczego i prewencyjnego w stosunku do oskarżonego, który uczynił sobie z popełniania przestępstw oszustwa oraz przestępstw przeciwko obrotowi gospodarczemu stałe źródło dochodu i wykazuje na przestrzeni lat całkowicie lekceważący stosunek do obowiązującego porządku prawnego.

☒ zasadny zarzut obrońcy ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny zarzut pełnomocnika Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy w zakresie postulatu o uniewinnienie oskarżonego okazała się zasadna. Wobec powyższego apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego stała się bezprzedmiotowa. Przede wszystkim wskazać należy, że w ocenie Sądu Okręgowego należało dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że w żaden sposób samo przez się na zawinienie w przedmiotowej sprawie W.

K. nie może wskazywać jego uprzednie postępowanie i związana z tym karalność, w tym za czyn z art.286§1 kk oraz zakaz prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto w dniu zawarcia umowy jak na k.19-22 spółka W. (...), której jedynym właścicielem był W. K. nie była jeszcze wykreślona z rejestru w W. (...); nastąpiło to z dniem 26 października 2020 r. Oczywistym jest przy tym, że samo wykonywanie zobowiązania w sposób opieszały i niedokładny czy też niepełny nie jest przestępstwem. Przestępstwo oszustwa jest przestępstwem umyślnym zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych i tym samym zachowanie sprawcy musi być ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej.

Trafnie zatem skarżący stwierdził w apelacji, że „przy wykładni i stosowaniu art. 286 k.k. należy mieć na uwadze zasadę subsydiarności prawa karnego i wynikający z niej pomocniczy charakter tego prawa w stosunku do pozostałych dyscyplin należących do porządku prawnego. Prawo karne nie ma bowiem za zadanie regulowania stosunków społecznych, a jedynie penalizowanie najbardziej szkodliwych zachowań i to tylko w takim zakresie, w jakim nie wystarczą środki przymusu, które przewidziane są w danej gałęzi prawa. Zasada ta jest szczególnie istotna w przypadku przestępstw dotyczących obrotu gospodarczego - działalność gospodarcza immanentnie związana jest bowiem z podejmowaniem decyzji obarczonych ryzykiem gospodarczym oraz koniecznością poszukiwania kompromisu między różnymi, często sprzecznymi interesami podmiotów zaangażowanych w przedsięwzięcie realizowane przez spółkę (jej wspólników, wierzycieli, pracowników).

Prawo karne powinno wkraczać w sferę obrotu gospodarczego z represją dopiero wtedy i tylko wtedy, gdy mamy do czynienia z bezprawnym zamachem na ten obrót”. Bezsporne w sprawie jest to, że oskarżony nie tylko „najął” od pokrzywdzonej spółki pracowników ale faktycznie przystąpił do realizacji prac remontowo budowlanych. Wskazać przy tym należy, że płatność za wykonane roboty budowlane przez oskarżonego odbywała się ratalnie, to jest za każdy wykonany etap budowy, następował odbiór częściowy prac, po czym była wystawiana faktura przez oskarżonego z krótkim terminem płatności i finalnie spółkaI. (inwestor oskarżonego) wypłacała pieniądze na rzecz oskarżonego.

Wobec argumentacji zawartej w apelacji zgodzić się należało ze skarżącym co do tego, że nieuregulowanie przez oskarżonego faktur w istocie wynikało z przyczyn od niego niezależnych. Zwrócić bowiem należy uwagę na to, że inwestor W. K. tj. spółkaI. nie dotrzymywała terminów odbioru prac wykonanych przez oskarżonego a powyższe spowodowało u niego zatory płatnicze i utratę płynności finansowej, przy czym oskarżony takiej okoliczności w momencie zawarcia umowy z pokrzywdzona spółką nie mógł przewidzieć. W. K. logicznie wyjaśnił, w takcie robót zmieniona została konstrukcja placu (zmniejszono grubość warstw konstrukcyjnych placu), a spółkaI.wymagała tych samych warunków nośności, co siłą rzeczy powodowało przedłużenie prac.

Prace przedłużały się również z powodu złych warunków atmosferycznych co potwierdził kierownik budowy ze strony spółki I.świadek A. N.. Wymieniony stwierdził także, że było potrzebne zwiększenie grubości podbudowy – k. 568 odw. W konsekwencji przedłużania się prac oskarżony faktycznie nie otrzymywał pieniędzy od inwestora a które umożliwiłyby opłatę pracownikówT. (...)sp. z o.o. Tym samym nie sposób było uznać, że oskarżony celowo uchylał się od zapłaty zobowiązania na rzecz pokrzywdzonej półki T. (...) Co więcej, zauważyć należy, że spółkaT. (...) z dniem 25 listopada 2020 r. (k. 112) „zabrała” swoich pracowników z planu budowy prowadzonej przez oskarżonego, przy czym na uwadze mieć należy także i to, że nastąpiło to jeszcze przed upływem siedmiodniowego terminu wynikającego z wezwania do zapłaty jak na k. 113.

Oczywistym tym samym było, że oskarżony w takiej sytuacji nie będzie w stanie dokończyć danego etapu budowy i tym samym nie dostanie za wykonaną część pracy zapłaty od inwestora, a w konsekwencji nie będzie posiadał środków na spłatę spółki T. (...) Trafnie przy tym apelujący zauważył, że wątpliwości budzi czy (...) miała prawo odwołać z delegacji pracowników albowiem umowa nr (...) nie została prawidłowo wypowiedziana – porównaj §2ust.4 i §10 ust.3 umowy jak na k.19-22; wypowiedzenie w drodze mailowej nie zostało wysłane do oskarżonego.

Nie bez znaczenia jest i to, że w zakresie faktury(...). wystawionej w dniu 2 grudnia 2020 r., oskarżony kwestionuję jej wartości, uznając, że zostały wpisane zawyżone godziny pracy wynajętych pracowników. Oskarżonemu nie zostały przedstawione karty pracy pracowników i tym samym nie były one przez niego zaakceptowane. W tej sytuacji kwestia braku zapłaty za obie faktury winna być ewentualnie przedmiotem postępowania gospodarczego, a nie karnego, gdzie przedmiotem rozstrzygnięcie będzie skuteczność wypowiedzenia umowy oraz rozliczenie w zakresie godzin pracy osób pracujących u oskarżonego.

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji odnosił się również do kwestii poręczenia wynikającego z umowy z dnia 8 października 2020 r. (§11) – k.584. Jednakże w tym zakresie słusznie skarżący wskazał, że w istocie „oświadczenia złożone przez nie dotyczył w żadnym stopniu tego, czy oskarżony miał zakaz prowadzenia działalność, bądź zadłużenie w Urzędzie Skarbowym. Ponadto co do W. K. nie toczyło się postępowanie upadłościowe, restrukturyzacyjne ani postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości oraz nie otworzono postępowania restrukturyzacyjnego bądź co do zatwierdzenia układu, nie było prowadzone postępowanie układowe; oskarżony również nie złożył oświadczenia o wszczęciu takiego postępowania i nie toczyły się wobec niego żadne postępowania sądowe, administracyjne, egzekucyjne, zabezpieczające; wprawdzie oskarżony mógł mieć zadłużenie w US skarbowym, ale nie toczyło się wobec niego żadne z wymienionych postępowań”.

Uznać zatem należało, iż oskarżony w istocie był w pełni przekonany co do tego, że w sytuacji gdy zrealizuje prace budowlane na rzecz (...) otrzyma środki finansowe konieczne do spłaty pracowników sp.T. (...) Zauważyć bowiem należy, że faktycznie w sprawie oskarżony nie wywiązał się z zapłaty zobowiązania pieniężnego wobec spółki T. (...), albowiem nie otrzymał wynagrodzenia od spółki I. za wykonane prace. Zatem nie występuje odwrotna sytuacja, tzn, że oskarżony co do otrzymanego wynagrodzenie od spółkiI. to rzekomo postanowił nie zapłacić pokrzywdzonej.

Wreszcie nie budzi wątpliwości, że oskarżony w dniu 26 listopada 2020 r. wpłacił na rzecz pokrzywdzonej na poczet podatku VAT kwotę 4.048,69 zł, po czym spłacał w miarę swoich możliwości dług w ratach- porównaj – k. 520- 527 i prosił o rozłożenie całości świadczenia na raty W tym stanie rzeczy uniewinniono oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Wniosek Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonego W. K. (1) od zarzucanego mu czynu; ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Pełnomocnik wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez wymierzenie oskarżonemu kary roku pozbawienia wolności oraz orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w kwocie 42.439,19 zł. ☒ zasadny wniosek obrońcy o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu; ☐ częściowo zasadny w zakresie kary ☒ niezasadny wniosek pełnomocnika Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec podanych wcześniej okoliczności uznano za zasadny postulat obrońcy o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonego W.

K. (1) od zarzucanego mu czynu; Wobec powyższego zarzut pełnomocnika jest bezprzedmiotowy. 1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt II K 886/22 zmieniono w ten sposób, że oskarżonego W.

K. (1) uniewinniono od popełnienia zarzucanego mu czynu, Zwięźle o powodach zmiany W ocenie Sądu Okręgowego brak jest wystarczających podstaw do uznania, że w chwili podpisania umowy nr(...) oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim kierunkowym dokonania przestępstwa oszustwa albowiem był zasadnie mógł być przekonanym, że wywiąże się z zobowiązań wobec T. (...) otrzymując sukcesywnie pieniądze od spółki I. za wykonaną pracę. 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1.

☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Koszty procesu w sprawie w ½ części ponosi Skarb Państwa i zwalniono oskarżyciela posiłkowego T. (...) Spółka z o. o. w C. od ½ kosztów sądowych w sprawie. 1PODPIS ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO Załącznik do formularza UK 2 0.11.3.

Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego W. K. (1) Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 13 września 2023 r. w sprawie II K 886/22 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.

– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO Załącznik do formularza UK 2 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego T. (...) Spółka z o. o. w C. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 13 września 2023 r. w sprawie II K 886/22 0.11.3.1.

Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana