VI Ka 422/23 · Sąd powszechny

P. został oskarżony o to, że:1.w okresie od 01 czerwca 2011 roku do 25 kwietnia 2012 roku W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach podziału ról, wspólnie i porozumieniu z innymi osobami, doprowadził Skarb Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 222 625 zł, w ten sposób, że na potrzeby wykazania wykonania umowy Nr (…) datowanej na 15.07.2011 roku w sprawie udzielenia Fundacji (…) przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej dotacji w kwocie 222 625 zł na realizację w okresie od 01.06.2011 roku do 30.11.2011 roku projektu - szkolenia „Profesjonalna (…)”, wiedząc o tym, że projekt ten w rzeczywistości nie został wykonany, jako członek Zarządu Fundacji, poświadczył nieprawdę w dokumentach związanych z jego realizacją, które to dokumenty zostały wykorzystane w sprawozdaniu końcowym z wykonania zadania publicznego oraz w informacjach uzupełniających do sprawozdania, przedłożonych przez Fundację w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, celem końcowego rozliczenia dotacji, wprowadzając w ten sposób pracowników Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w błąd, co do właściwego wykorzystania dotacji;tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.2.w okresie od 01 czerwca 2012 roku do 02 września 2013 roku W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach podziału ról, wspólnie i porozumieniu z innymi osobami, doprowadził Skarb Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 196 740 zł, w ten sposób, że na potrzeby wykazania wykonania umowy Nr (…) datowanej na 21.06.2012 roku w sprawie udzielenia Fundacji (…) przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej dotacji w kwocie 196 740 zł na realizację w okresie od 01.06.2012 roku do 30.11.2012 roku projektu - szkolenia „Profesjonalna (…)”, wiedząc o tym, że projekt ten w rzeczywistości nie został wykonany, jako członek Zarządu Fundacji, poświadczył nieprawdę w dokumentach związanych z jego realizacją, które to dokumenty zostały wykorzystane w sprawozdaniu końcowym z wykonania zadania publicznego oraz w informacjach uzupełniających do sprawozdania, przedłożonych przez Fundację w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, celem końcowego rozliczenia dotacji, wprowadzając w ten sposób pracowników Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w błąd, co do właściwego wykorzystania dotacji;tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.B.

Wyrokiem z dnia 03 grudnia 2020r., sygn.akt V K […] Sąd Rejonowy w W.

Wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 04 grudnia 2023 r.

Sygn. akt II Ka 1/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2023r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Polkowska przy udziale Prokuratora Jolanty Świerczewskiej-Zarzyckiej po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2023 r. sprawy K. R. oskarżonej z art. 286 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 20 października 2022 r. sygn. akt II K 124/22 wyrok w zaskarżonej części uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Łukowie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 1/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 20 października 2022 r., sygn. II K 124/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości – na niekorzyść K. R. ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- ------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- --------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ----------------- ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Obraza przepisów prawa procesowego art. 4 kpk, art. 7 kpk, art. 176 § 1 kpk, art. 366 § 1 kpk i art. 399 § 1 kpk, przez: - uwzględnienie wbrew depozycji art. 4 kpk, jedynie okoliczności oraz dowodów przemawiających na korzyść oskarżonej w postaci jej wyjaśnień oraz pism oskarżonego M. S. uznanych za jego wyjaśnienia i postanowienia Prokuratury Rejonowej w Tychach z dnia 24 maja 2021 r. o umorzeniu dochodzenia sygn. akt PR 1 Ds. 1810.2020 przeciwko K. R., podejrzanej o czyn z art. 286 § 1 kk, przy przedwczesnym zastosowaniu określonej w art. 5 § 2 kpk zasady domniemania niewinności, bez wyczerpania pełnej inicjatywy dowodowej, bez uwzględnienia i należytej oceny dowodów, przemawiających na niekorzyść oskarżonej w postaci informacji z banku (...) S.A.; - wadliwą ocenę, wbrew dyspozycji art. 7 kpk, w sposób sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności przez błędną ocenę przeprowadzonych w sprawie i ujawnionych na rozprawie dowodów w postaci postanowienia Prokuratury Rejonowej w Tychach z dnia 24 maja 2021 r. o umorzeniu dochodzenia sygn. akt PR 1 Ds. 1810.2020 przeciwko K. R., podejrzanej o czyn z art. 286 § 1 kk oraz informacji z banku (...) S.A.; - sprzeczne z dyspozycją art. 176 § 1 kpk, uznanie pisemnego stanowiska oskarżonego M. S. za jego pisemne wyjaśnienia, w sytuacji gdy przesłuchania w charakterze podejrzanego w toku postępowania przygotowawczego skorzystał on z odmowy złożenia zeznań; - zaniechanie, wbrew dyspozycji art. 366 § 1 kpk, sprowadzenia na rozprawę oskarżonego M. S., celem umożliwienia mu złożenia wyjaśnień, w których mógłby ustosunkować się do treści pism uznanych przez Sąd wbrew dyspozycji art. 176 § 1 kpk za jego pisemne wyjaśnienia oraz zażądania akt dochodzenia sygn. akt PR 1 Ds. 1810.2020 lub akt sprawy sądowej, celem zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowy, w szczególności z wyjaśnieniami obojga oskarżonych oraz protokołami tych czynności, a także zażądania od Prokuratury Rejonowej w Tychach kopii elektronicznego dowodu doręczenia K. R. odpisu postanowienia o umorzeniu dochodzenia; -zaniechanie wbrew dyspozycji art. 366 § 1 kpk i art. 399 § 1 kpk, rozważenia i uprzedzenia stron procesu o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego oskarżonego K. R. przez przyjęcie, że zarzucone jej przestępstwo z art. 286 § 1 kk może stanowić także pomocnictwo, wyczerpujące dyspozycję art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, co miało wpływ na treść orzeczenia, albowiem skutkowało poczynieniem błędnych ustaleń faktycznych oraz brakiem refleksji Sądu nad ewentualnym dostosowaniem odpowiedzialności karnej oskarżonej za zarzucone jej przestępstwo do poczynionych na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustaleń faktycznych; - co skutkowało niezasadnym, a co najmniej przedwczesnym uniewinnieniem oskarżonej K. R. od popełnienia zarzuconego jej czynu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja wniesiona „na niekorzyść” oskarżonej K. R. jako zasadna, zasługiwała na uwzględnienie, w efekcie czego prokuratorskiemu wnioskowi odwoławczemu Sąd II instancji uczynił zadość. Zaskarżony wyrok zapadł, bowiem w następstwie obrazy przepisów procesowych art. 4 kpk, art. 7 kpk, art. 176 § 1 kpk, art. 366 § 1 kpk i art. 399 § 1 kpk, co niewątpliwie miało wpływ na wydane w I instancji rozstrzygnięcie uniewinniające w/w oskarżoną od popełnienia zarzucanego jej czynu z art. 286 § 1 kk „wspólnie i w porozumieniu” z byłym partnerem, a ojcem jej dziecka oskarżonym M. S.. Do stwierdzonej obrazy wskazanych przez prokuratora przepisów Sąd Okręgowy dodałby jeszcze obrazę przepisu art. 8 § 1 kpk i zasady samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego, albowiem Sąd Rejonowy w Łukowie w sposób nieuprawniony oparł swoje rozstrzygnięcie na postanowieniu Prokuratury Rejonowej w Tychach z dnia 24 maja 2021 r. o umorzeniu dochodzenia sygn. akt PR 1 Ds. 1810.2020 i w ten sposób, zdaniem Sądu Okręgowego, należało w istocie zakwalifikować wskazywane przez oskarżyciela publicznego uchybienie. Zgodnie z art. 8 § 1 kpk sąd karny rozstrzyga samodzielnie zagadnienia faktyczne i prawne oraz nie jest związany rozstrzygnięciem innego sądu lub organu. Na krytykę zasługuje teza o prawie sądów do uczynienia częścią swojego uzasadnienia - uzasadnienia w innej sprawie chociażby, tak jak w niniejszej sprawie, dotyczyło to przestępstwa o tożsamej kwalifikacji prawnej z art. 286 § 1 kk. Dokonana ocena dowodów w innej sprawie karnej zakończonej umorzeniem w postępowaniu przygotowawczym nie może mieć żadnego przełożenia na ocenę dowodów w sprawie niniejszej. Sąd co do zasady nie jest związany żadnym wyrokiem wydanym w innej sprawie karnej i tym bardziej nie jest związany orzeczeniem wydanym przez prokuratora. Z faktu wydania w/w postanowienia sygn. akt PR 1 Ds. 1810.2020 Sąd Rejonowy mógł zresztą wyciągnąć zupełnie inne wnioski niż tego dokonał, w sposób nieuprawniony zagłębiając się w jego treść i okoliczności zupełnie innego oszustwa. Przechodząc do meritum, Sąd Rejonowy w Łukowie nie pochylił się w ogóle nad prostą chronologią czasową postępowań prowadzonych przeciwko M. S. i tego jaką świadomość co do ich istnienia, charakteru sprawczych czynności i wykorzystanych oszukańczych zabiegów i sposobów miała K. R.. Postanowienie Prokuratury Rejonowej w Tychach powinno bowiem zostać doręczone oskarżonej na kilka tygodni przed popełnieniem czynu w sprawie niniejszej (a/o – 28 czerwca 2021 r.). Jeszcze wcześniej musiało dojść do postawienia K. R. zarzutów w sprawie PR 1 Ds. 1810.2020 Prokuratury Rejonowej w Tychach o czyn popełniony w dniu 4 listopada 2020 r. A to z kolei wskazuje na doniosłą okoliczność - mianowicie to, że oskarżona w dacie czynu z a/o w tej sprawie zdawała sobie sprawę z przestępczej działalności oskarżonego i mogła zapobiec użyciu przez niego jej rachunku bankowego, który jak wskazał prokurator - założyła na odległość w dniu 7 maja 2021 r. i na który oprócz przelewu od pokrzywdzonego W. S., wpływały także inne przelewy od M. S.. W przekonaniu Sądu Okręgowego, powyższe okoliczności warunkowały konieczność rozważenia przez Sąd Rejonowy przypisania oskarżonej działania w warunkach pomocnictwa do oszustwa. Udostępnienie innej osobie danych dostępowych do rachunku bankowego może bowiem ułatwić sprawcy dokonanie oszustwa poprzez dokonanie wpłaty na ten rachunek przez pokrzywdzonego kwoty wyłudzonej przez sprawcę głównego. Zajęcie komornicze jest tylko jedną z możliwych przyczyn, dla których sprawca główny nie chce korzystać z własnego rachunku. Niewątpliwie korzystanie z rachunku innej osoby w dokonanym oszustwie utrudnia dotarcie do sprawcy głównego. Sąd I instancji nie rozważył, czy oskarżona udostępniając oskarżonemu dane do logowania posiadała świadomość, że może być wykorzystany do celów niezgodnych z prawem, a od tego zdaniem Sądu Okręgowego, należało wyjść oceniając jej deklaracje – nie bezkrytycznie jak dokonał tego Sąd Rejonowy – lecz analizując je przy uwzględnieniu zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, a zatem w sposób zgodny z art. 7 kpk, czego należało od tegoż Sądu oczekiwać. Pamiętać należało także, iż dla przypisania odpowiedzialności za pomocnictwo do przestępstwa oszustwa nie ma znaczenia, czy pomocnik posiadała szczegółową wiedzę na temat planowanego przestępstwa i okoliczności związanych z jego popełnieniem. Istotą działania w tej formie zjawiskowej jest bowiem jedynie ułatwienie innej osobie popełnienia czynu zabronionego przy świadomości, że dokonane przez pomocnika działania, tutaj udostępnienie danych dostępowych do rachunku bankowego, stwarza możliwość jego popełnienia. Sad Najwyższy również prezentuje stanowisko, iż w ramach pomocnictwa do przestępstwa oszustwa możliwe jest działanie z zamiarem ewentualnym (postanowienie SN z dnia 3.11.2021 r., sygn. III KK 320/21, LEX nr 3275322). Odróżniając sytuację procesową oskarżonego M. S. i oskarżonej K. R. dodać można, iż przestępstwo z art. 286 § 1 kk jako charakteryzujące się celem w postaci osiągnięcia korzyści majątkowej należy do tzw. przestępstw kierunkowych i może być popełnione tylko z zamiarem bezpośrednim. Natomiast w przypadku formy zjawiskowej pomocnictwa do tego przestępstwa sprawca może działać również z zamiarem ewentualnym (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27.03.2013 r., III KK 308/12, LEX nr 1308127). Sąd Rejonowy w Łukowie uniewinniając oskarżoną od popełnienia zarzucanego jej czynu, w sposób nieuprawniony, bez wyczerpania inicjatywy dowodowej i z naruszeniem obowiązków Przewodniczącego z art. 366 § 1 kpk, dokonał oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Prokurator zasadnie wskazał, iż Sąd ten w sposób wybiórczy i tendencyjny ocenił wyjaśnienia oskarżonej i pisemne stanowiska obojga oskarżonych, które dodatkowo w przypadku oskarżonego M. S. uznał za jego pisemne wyjaśnienia, zastępujące ustne wyjaśnienia w tracie czynności przesłuchania, a zatem bez spełnienia standardów przesłuchania w charakterze podejrzanego/oskarżonego. Treść art. 176 § 1 kpk jest jednoznaczna i w ocenie Sądu Okręgowego nie powinna stwarzać jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych. Zgodnie z tym przepisem, w postępowaniu przygotowawczym oskarżonemu należy, na jego żądanie lub jego obrońcy, umożliwić w toku przesłuchania złożenie wyjaśnień na piśmie. Przesłuchujący podejmie w tym wypadku środki zapobiegające porozumieniu się oskarżonego z innymi osobami w czasie spisywania wyjaśnień. W w/w przepisie wyraźnie mowa zatem o postępowaniu przygotowawczym, a nie o sądowym. W orzecznictwie również kategorycznie wskazuje się, iż wyjątek wskazany w art. 176 kpk nie może zostać rozciągnięty na postępowanie przed sądem (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15.04.2015 r., sygn. II AKa 78/15, LEX nr 1680076). W świetle powyższej regulacji, podejrzany może złożyć wyjaśnienia na piśmie verba legis „w toku przesłuchania", co oznacza, że winny być one sporządzone w trakcie ustnego przesłuchania. Wówczas wyjaśnienia składane przez podejrzanego w formie pisemnej nie mają samoistnego bytu, ale stanowią załącznik do protokołu przesłuchania podejrzanego (zob. art. 176 § 4 kpk). Nie jest zatem możliwe złożenie pisemnych wyjaśnień bez sporządzenia protokołu przesłuchania. Pisemne stanowisko oskarżonego, czy też oskarżonej, powinno być zatem potraktowane przez Sąd I instancji jako informacja o dowodzie, a nie dowód sensu stricte. Informacja o dowodzie powinna skutkować przesłuchaniem oskarżonego w celu umożliwienia mu złożenia wyjaśnień, w czasie których w sprawach obszernych podsądni mogą korzystać ze wcześniej sporządzonych notatek. Sprawa niniejsza nie należała jednak do obszernych, dotyczyła bowiem sprzedaży 1 przedmiotu - Thermomixa, tj. sprzętu ADG za pośrednictwem internetowej platformy sprzedażowej. Z tego też względu, Sąd Okręgowy nie widział racjonalnych przyczyn, aby odstępować od zasady bezpośredniości. Na zakończenie dodać można, iż obraza art. 399 § 1 kpk ze strony Sądu I instancji wynikała z braku rozważenia możliwości skazania oskarżonej za pomocnictwo do oszustwa. Był to jednak zarzut skutkowy, a zatem Sąd Okręgowy nie czuł się zobligowany do jego omawiania, przy jednoczesnym omówieniu uchybień pierwotnych, z których wynikały dalsze nieprawidłowe decyzje procesowe Sądu Rejonowego w Łukowie. Wniosek - o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonej K. R. i przekazanie w tej części sprawy Sądowi Rejonowemu w Łukowie do ponownego rozpoznania; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zasadność zarzutu warunkowała zasadność wniosku. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany -------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. Zakaz orzekania na niekorzyść ☒ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zgodnie z regułą ne peuis z art. 454 § 1 kpk, sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji lub co do którego w pierwszej instancji umorzono postępowanie. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Rozpoznając przedmiotową sprawę po raz kolejny, Sąd Rejonowy w Łukowie przeprowadzi postępowanie w sposób pozbawiony wyżej opisanych uchybień, dogłębnie analizując kwestie wskazane przez Sąd Odwoławczy, a pominięte lub niedostrzeżone poprzednio. Sąd Rejonowy zażąda również akt dochodzenia sygn. PR 1 Ds. 1810.2020 Prokuratury Rejonowej w Tychach lub akt sprawy sądowej, celem zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności wyjaśnieniami obojga oskarżonych oraz protokołami tychże czynności, a także w razie potrzeby zażąda od Prokuratury Rejonowej w Tychach kopii elektronicznego dowodu doręczenia K. R. odpisu postanowienia o umorzeniu dochodzenia i także w oparciu o powyższe dokumenty, przy rozważeniu prostej chronologii zdarzeń, wyciągnie wnioski dotyczące działania lub zaniechania oskarżonej, tj. strony podmiotowej. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Cały wyrok w części dotyczącej K. R. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Sygn. akt II Ka 210/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 czerwca 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia (del.) Paweł Mądry Protokolant: sekr. sąd. Beata Wilkowska przy udziale prokuratora Mariusza Semeniuka i przedstawiciela Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Białej Podlaskiej Pawła Paszczyka po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2024 r. sprawy M. S. (1) oskarżonego o czyny z art. 107 § 1 kks na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 28 grudnia 2023 r. sygn. akt II K 556/22 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że z opisu czynu przypisanego oskarżonemu, opisanego w pkt II aktu oskarżenia, eliminuje słowa „oraz (...); II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 3020 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 210/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 28 grudnia 2023r. w sprawie II K 556/22 6.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 6.3. Granice zaskarżenia 6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 6.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 6.5. Ustalenie faktów 6.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. -------------------- ---------------------------------------------------------- ------------ --------------- 6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. -------------------- ---------------------------------------------------------- ------------ --------------- 6.6. Ocena dowodów 6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu -------------- -------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------- 6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------- ------------------------------------------------------------- ---------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. I. zarzut obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 w zw. z art. 410 kpk na skutek przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów i uczynienie jej dowolną, co przejawia się w sprzeczności oceny Sądu Rejonowego z zasadami doświadczenia życiowego, prawidłami logiki oraz wnioskami wypływającymi z reszty materiału dowodowego, a także w wyniku pominięcia przy orzekaniu następujących okoliczności, a to odnośnie do: 1) zeznań świadków A. T. i I. K. poprzez przydanie im pełnej wiarygodności, co do tego osoby oskarżonego, przebiegu zdarzeń, okoliczności nawiązania kontaktu z oskarżonym i rzekomego urządzania przez niego gier Hazardowych, podczas gdy zeznania złożone przez świadków nie były spójne w zakresie, w którym: - świadek A. T. wskazała, że z dworca PKP odebrał je 1 mężczyzna, zaś świadek I. K., że 2-óch mężczyzn, - świadek A. T. wskazała, że to ona otwierała drzwi do lokalu, zaś świadek I. K. zeznała, ze „mężczyzna miał klucze i otworzył drzwi", - świadek A. T. zeznała, że imię „szefa" było na literę (...), a świadek I. K. podała, że imię szefa to A., - świadek A. T. szczegółowo opisała rzekomą wypłatę środków z automatów przez „szefa", z kolei świadek I. K. zeznała, ze „nie widziała, aby szef wypłacał pieniądze", - świadek A. T. z jednej strony zeznała, ze ogłoszenie pracy przypadkowo znalazła na OLX, z drugiej, ze w jednym z lokali w innym mieście miała pracować jej znajoma; powyższe sprzeczności w zeznaniach świadków nie zostały wyjaśnione w toku niniejszego postępowania, albowiem kobiety zostały przesłuchane wyłącznie w toku postępowania przygotowawczego; zgodnie z zasadą in dubio po reo niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego, czego Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie nie uczynił; 2) zeznań świadków Z. I. i S. S. poprzez ich pominięcie w zakresie, w którym każdy ze świadków zeznał, że nie zna oskarżonego i nigdy nie miał z nim kontaktu, oskarżony nie zawierał umów najmu lokali w K. przy ul. (...) oraz ul. (...) na terenie działki (...), świadkowie nigdy nie widzieli oskarżonego w owych lokalach, a tym bardziej podejmującego jakiekolwiek czynności związane z automatami do gier, co jest istotne w kontekście ustalenia czy oskarżony popełnił zarzucone mu czyny; 3) zeznań świadka G. B. poprzez ich rzeczywiste pominięcie, w zakresie, w którym świadek zeznał, że to on wynajął lokal w Ł., a nie oskarżony oraz że świadek w ogóle nie zna Oskarżonego i nigdy nie miał z nim kontaktu; 4) zeznań świadków M. S. (2), G. O., K. S. i R. M. poprzez ich rzeczywiste pominięcie w zakresie, w którym każdy ze świadków zeznał, że nie zna oskarżonego i nigdy nie miał z nim kontaktu oraz, że żaden ze świadków nie potwierdził obecności oskarżonego w lokalach w Ł. przy ul. (...) i ul. (...) na terenie działki (...), tym bardziej podejmującego jakiekolwiek czynności związane z automatami do gier, co jest istotne w kontekście ustalenia odpowiedzialności oskarżonego za zarzucone mu czyny, 5) zeznań świadków M. S. (2) i R. M. w zakresie, w którym świadkowie zeznali, że automaty do gier zabezpieczone w lokalu w Ł. przy ul. (...) na terenie działki (...) były wyłączone i częściowo uszkodzone, co oznacza, ze gry hazardowe nie były tam urządzane i nie zostały zrealizowane znamiona czynu z art. 107 § 1 kks; 6) dowodu z dokumentu w postaci notatki służbowej z 14 stycznia 2021 (k. 88) oraz protokołu oględzin rzeczy z dnia 31 stycznia 2022 r. (k. 91), w zakresie, w którym wprost wynika, że dwa urządzenia, zabezpieczone w lokalu w Ł. przy ul. (...) na terenie działki (...) były uszkodzone i nie dało się przeprowadzić na nich gier, co oznacza, że były one niezdolne do urządzania na nich gier hazardowych; 7) dowodu z paragonu fiskalnego (k. 35), który Sąd Rejonowy uznał za niekwestionowany przez oskarżonego i rzekomo należący do oskarżonego, podczas gdy oskarżony zaprzeczył, aby kiedykolwiek był w lokalu w Ł. przy ul. (...) na terenie działki (...), czyli w miejscu, gdzie zabezpieczono paragon, tym samym paragon te nie może należeć do oskarżonego i stanowić dowód jakiegokolwiek powiązania jego osoby z ww. lokalem i zabezpieczonymi tam urządzeniami; 8) wyjaśnień oskarżonego M. S. (1) poprzez odmówienie im wiarygodności i uznanie ich wyłącznie za przyjętą linię obrony, pomimo że są spójne i konsekwentne, gdyż oskarżony wyjaśnił, że: - nie są mu znane lokalizacje ul. (...) i ul. (...) działka (...) w Ł., nigdy nie był w tych lokalach, nigdy nie miał do czynienia z ustawą o grach hazardowych i nic mu o tej ustawie nie wiadomo, nie wie czym są urządzenia do gier hazardowych i na czym polega urządzanie gier hazardowych, nigdy nie korzystał i nie widział takich urządzeń jak A. (...), B. (...), H. (...) czy (...), nigdy nie wstawiał takich urządzeń i nie serwisował ich w okresie objętym zarzutem ani też później, nigdy też nie udział pomocy przy ich wstawianiu czy serwisowaniu, nie był obecny przy kontroli celno- skarbowej ww. lokalach; - nie zna osoby S. S., Z. I., T. I.; - nie zna A. T. i I. K., nigdy nie widział tych kobiet, nie oferował im pracy, nie zamieszczał ogłoszeń na OLX, nie korzysta i nie zna aplikacji TELEGRAM; oraz pominięciu przez Sąd Rejonowy, że oskarżony nie prowadzi i nigdy nie prowadził działalności gospodarczej, nigdy nie był zarejestrowany jako przedsiębiorca, nie prowadził żadnej spółki, nie posiada wykształcenia technicznego ani żadnego doświadczenia, które pozwalałoby na realizację znamion czynu urządzania gier hazardowych na automatach do gier ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - obrońca, odwołując się do wskazanych w treści zarzutu różnic w treści zeznań A. T. i I. K., zakwestionowała ocenę wiarygodności zeznań tych świadków. Tymczasem trafnie stwierdził Sąd I instancji, iż świadkowie bez żadnych wątpliwości rozpoznali wizerunek oskarżonego na tablicach poglądowych, spontanicznie dodając szczegóły wyglądu oskarżonego, których nie było na okazanych im fotografiach. Nie ma zatem w sprawie żadnych wątpliwości, iż świadkowie wskazali na oskarżonego jako na osobę, o której zeznawali, iż organizowała gry hazardowe i zarządzała bieżącą pracą obu lokali. Świadkowie opisali także bardzo szczegółowo sposób prowadzenia gier hazardowych w obu lokalach i wskazywali wprost, że lokal przy ulicy (...) jest prowadzony przez oskarżonego. Wprawdzie w toku postępowania sądowego nie było możliwe bezpośrednie przesłuchanie tych świadków, to jednak wbrew twierdzeniom obrońcy, w treści ujawnionych zeznań nie stwierdzono tego rodzaju braków lub sprzeczności, aby nieprzeprowadzenie dowodu z bezpośredniego przesłuchania świadków na rozprawie skutkowało odrzuceniem tych zeznań jako niewiarygodnych w całości. - treść zeznań Z. I. i S. S., wbrew oczekiwaniom obrońcy, nie stanowi podstawy do przyjęcia ustalenia o tym, że oskarżony nie prowadził gier hazardowych w obu przedmiotowych lokalach. Sąd Rejonowy, oceniając zeznania tych świadków za wiarygodne, nie miał wątpliwości co do tego, iż okoliczności zawierania umów najmu lokali nie stanowią podstawy do kwestionowania zeznań A. T. i I. K.. Okoliczność zawarcia umowy najmu pomiędzy Z. I. i G. B., czy umowy najmu pomiędzy S. S. i T. I. nie wyklucza tego, że oskarżony zajmował się prowadzeniem gier w tych lokalach. Oczywiście fakt podpisania umów najmu przez oskarżonego stanowiłby kolejny dowód sprawstwa oskarżonego, to jednak okoliczność podpisania umów przez inne osoby nie wyklucza sprawstwa oskarżonego. - odnośnie zeznań G. B. obrońca w treści zarzutu wskazała, że świadek ten miał stwierdzić, iż „ w ogóle nie zna oskarżonego i nigdy nie miał z nim kontaktu”. Tymczasem z treści zeznań tego świadka wynika, że świadek jedynie zaprzeczył, aby znał osobę M. S. (1). Z zeznań nie wynika, aby świadek zaprzeczył, że utrzymywał kontakt z osobą, która prowadziła gry hazardowe w lokalu, który wynajął. Nadto świadek odmówił odpowiedzi na pytania dotyczące tej kwestii, zatem słusznie Sąd Rejonowy negatywnie ocenił zeznania świadka w tej części. - odnosząc się do treści zeznań funkcjonariuszy policji M. S. (2) i G. O. oraz funkcjonariuszy celno-skarbowych K. S. i R. M. należy stwierdzić, że nieuzasadnione jest wyprowadzenie z treści zeznań tych świadków wniosku o tym, że oskarżony nie dopuścił się zarzuconych mu czynów z powodu tego, że świadkowie ci nie widzieli oskarżonego w lokalach, w których były automaty, nie znali go i nie mieli z nim kontaktu. W sposób oczywisty treść zeznań tych świadków nie wyklucza tego, że oskarżony prowadził gry hazardowe, a sprawstwo oskarżonego zostało wykazane na podstawie innych dowodów. - odnosząc się do zasadności zarzutów dotyczących stanu technicznego automatów do gier ujawnionych w lokalu na ul. (...) w Ł. należy stwierdzić, że teza obrońcy o tym, że wszystkie automaty „ były wyłączone i częściowo uszkodzone” jest pozbawiona podstawy w zebranym materiale dowodowym. Wprost z protokołu oględzin automatów i opinii biegłego wynika, że jedynie automat określany nazwą (...) nie był sprawny. Pozostałe automaty były podłączone do prądu, działały w dniu 13 stycznia 2022r. i umożliwiały prowadzenie gier hazardowych. Z tych powodów Sąd Okręgowy dokonał korekty opisu czynu z pkt II aktu oskarżenia, aczkolwiek zmiana ta nie skutkowała zmianą kwalifikacji prawnej czynu. - wbrew twierdzeniom obrońcy, materiał dowodowy, w tym zapis monitoringu ze sklepu (...), prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż router ujawniony w kontenerze przy ul. (...) został zakupiony przez oskarżonego, co stanowi kolejny dowód potwierdzający sprawstwo oskarżonego w zakresie czynu z pkt II aktu oskarżenia. - wobec zgromadzonych w sprawie dowodów obciążających oskarżonego zasadnie Sąd Rejonowy uznał wyjaśnienia oskarżonego za pozbawione waloru wiarygodności. W zakresie każdego z zarzuconych mu czynów zgromadzono dowody wskazujące na sprawstwo oskarżonego, zaś obrona w toku postępowania nie wykazała, aby ten materiał dowodowy pozbawiony był waloru wiarygodności. Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconych mu czynów ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosku apelacji 3.2. II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wydanego wyroku poprzez uznanie, że oskarżony: 1) urządzał gry hazardowe na automatach w lokalach przy ul. (...) i przy ul. (...) na terenie działki (...) w Ł., podczas gdy do wyczerpania znamion ww. przestępstwa konieczne jest przypisanie oskarżonemu takich czynności jak np. pozyskiwanie i organizowanie odpowiedniego miejsca, montowanie urządzeń, przystosowywanie miejsca dla nieograniczonej liczby osób, utrzymywanie automatów w stanie stałej aktywności umożliwiającej im stałe funkcjonowanie, obsługa urządzeń, zatrudnienie i odpowiednie przeszkolenie personelu, zapewnienie graczom możliwości udziału w grach hazardowych, podczas gdy w niniejszej sprawie nie zostało udowodnione, aby oskarżony jakiekolwiek z wyżej wymienionych działań podejmował; 2) urządzał gry hazardowe w lokalu przy ul. (...) na terenie działki (...) w Ł., podczas gdy jednoznacznie nie zdołano ustalić, czy gry hazardowe w tym lokalu były realizowane przed przeszukaniem, czy jacykolwiek gracze grali na zabezpieczonych tam automatach, w szczególności, że automaty te były wyłączone oraz 2 z nich pozostawały całkowicie uszkodzone i niezdolne do wykonywania na nich gier, co oznacza, że nie zostały zrealizowane znamiona czynu z art. 107 § 1 kks poprzez urządzenia gier hazardowych w tym lokalu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny wbrew twierdzeniom obrońcy, zgromadzony materiał dowodowy, wskazany w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jest wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego w zakresie każdego z zarzuconych mu czynów. Z relacji pracownic zatrudnionych do obsługi automatów wynika, że to M. S. (1) zatrudnił obie Ukrainki obiecując im podpisanie umów o pracę, że był osobą odpowiedzialną za prowadzenie gier hazardowych w obu lokalizacjach, że sprawował nadzór nad pracą świadków, był osobą decyzyjną i na bieżąco reagował na wszelkie sytuacje związane z pracą automatów, ich obsługą oraz odbierał zysk z prowadzonych gier hazardowych. Natomiast bez znaczenia dla kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonemu jest kwestia dotycząca ustalenia osoby zajmującej się serwisowaniem tych automatów, ustalenia osoby, która fizycznie wstawiła te automaty do tych lokalów, czy też okoliczność, że oskarżonego nie zastano w tych lokalach podczas przeprowadzenia kontroli. Bez znaczenia jest także okoliczność braku znajomości pomiędzy oskarżonym a właścicielami działek, gdyż jak ustalono w toku postępowania, oskarżony nie złożył podpisów na umowach najmu. Bez znaczenia jest także to, czy oskarżony prowadził wcześniej działalność gospodarczą i czy posiada techniczne wykształcenie. Z ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd Rejonowy nie wynika przecież, aby oskarżony miał samodzielnie wynająć lokale, wyposażyć je w automaty, a następnie dokonywać ich napraw. Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconych mu czynów ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosku apelacji 3.3. III. zarzut rażącej niewspółmierności kary, w tym kary łącznej wymierzonej oskarżonemu w postaci grzywny w wysokości 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 150 zł, podczas gdy kara ta jest znacząco wygórowana, Sąd Rejonowy przy jej wymierzaniu pominął okoliczność, że oskarżony jest bezrobotny i nie posiada żadnego majątku, pominął również, że oskarżony nie był wcześniej karany, prowadzi ustabilizowane życie, nie jest związany ze światem przestępczym, prognozowa kryminologiczna oskarżonego jest prawidłowa, ponadto wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 24 października 2022 r. w tożsamych okolicznością sprawy oskarżonemu została wymierzona niższa kara grzywny, tj. w wysokości 100 stawek dziennych po 200 zł ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny obrońca podnosząc zarzut rażącej surowości wymierzonej kary grzywny nie wykazała w przekonywujący sposób, aby liczba stawek dziennych grzywny przekraczała stopień winy i szkodliwości społecznej czynów przypisanych oskarżonemu. W zakresie wysokości stawki dziennej grzywny obrońca powołała się na sytuację majątkową oskarżonego wskazując, że oskarżony jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i nie posiada żadnego majątku. Oceniając te argumenty należy stwierdzić, że w żaden sposób nie wykazano w sprawie, aby oskarżony pozostawał bez żadnego źródła dochodu i, zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, aktywnie i bezskutecznie poszukiwał pracy. Z zeznań przesłuchanych pracowników wynika wręcz, że oskarżony prowadził dochodową działalność w przedmiotowych lokalach. Wniosek w przypadku uznania przez Sąd Apelacyjny, że apelacja oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie – wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie wymierzonej oskarżonemu łącznej kary grzywny do wysokości 100 stawek dziennych po 200 zł ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosku apelacji 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 6.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1 Przedmiot utrzymania w mocy cały wyrok poza zmianą opisaną poniżej Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność zarzutów apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu 6.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1 Przedmiot i zakres zmiany zmiana opisu czynu z pkt II aktu oskarżenia Zwięźle o powodach zmiany materiał dowodowy stanowił podstawę do przyjęcia, iż automat K., ujawniony w lokalu przy ul. (...) w Ł., nie był technicznie sprawy, zatem uwzględniając zarzut obrońcy należało zmienić opis czynu z pkt II aktu oskarżenia 6.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ---------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 6.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ----------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III - apelacja obrońcy okazała się w całości bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks oskarżony w całości ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, - zasądzono na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego wydatki postępowania odwoławczego (20 zł) oraz opłatę (art. 8 i art. 21 pkt 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych: 3.000zł), gdyż wobec oskarżonego nie zachodzą podstawy do zwolnienia go od zapłaty kosztów sądowych w całości 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn.

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu