VI Ka 327/23 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI Ka 334/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 lipca 2025 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Joanna Szmel przy udziale prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Anety Kawki po rozpoznaniu w dniu 17.07.2025r. sprawy T. W. ur. (...) w K. s. A., M. z domu P. oskarżonego z art. 278 § 1 kk w związku z art. 12 § 1 kk, art. 278 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 19 lutego 2025 r. sygn. akt II K 286/23 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego T. W.; II. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) Sp. z o.o. kwotę 840 złotych tytułem udziału pełnomocnika z wyboru w postępowaniu odwoławczym; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 700 złotych za postępowanie odwoławcze, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 680 złotych za II instancję. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 334/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 19 lutego 2025 r. sygn. akt II K 286/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. T. W. Wartość mienia w postaci odrdzewiacza (...) i Preparatu (...) Wydruk ze sklepu internetowego k. 1210 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty -------------------------- ------------------------------------------------------------------------- ----------------- ----------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Wydruk ze sklepu internetowego dotyczący odrdzewiacza (...) i Preparatu (...) Dowód niekwestionowany przez strony, nie mający zasadniczego znaczenia w niniejszej sprawie 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------ . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia który miał wpływ na jego treść, a polegający na niezasadnym uznaniu winy i sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanych mu w pkt I i II części dyspozytywnej zarzutów podczas gdy materiał dowodowy nie był pełny w następstwie zaniechania kluczowego dowodu w postaci opinii biegłego rzeczoznawcy nie tylko co do wartości używanych sprzętów których kradzież usiłowano oskarżonemu przypisać, ale już w oparciu o tak zebrany materiał dowodowy wadliwą ocenę okoliczności tej sprawy w zakresie motywacji obciążenia przestępstwem oskarżonego, zamiaru popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów w wyniku dowolnej i nielogicznej oceny w zakresie źródeł pochodzenia zakwestionowanych przedmiotów występku i stosowania różnych miar odnośnie tożsamych dokumentów stanowiących podstawę ich zakupu, wadliwą ocenę zeznań świadków dokonaną w sposób wewnętrznie sprzeczny poprzez odmowę dania wiary jednym świadkom i bezkrytyczne przyjęcie zeznań świadków zależnych finansowo od przedstawiciela pokrzywdzonego ( (...) sp. z o.o. ) w wyniku czego ujawniono istotne wątpliwości, a w konsekwencji pominięcie przy ocenie tak zgromadzonego materiału dowodowego dyspozycji art. 5 § 2 k.p.k.; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2.obraza przepisów prawa procesowego mająca wpływ na treść wyroku a to art. 7 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, który nie obejmował swoim zakresem wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, w tym zaniechanie przeprowadzenia opinii biegłego rzeczoznawcy w zakresie wyceny rzeczy będących przedmiotem postępowania, przeprowadzeniem oceny dowodów z zeznań świadków i dokumentów wbrew obowiązującym regułom wynikającym z nakazu obiektywności oraz zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, jak również nieuwzględnienie zaistniałych istotnych wątpliwości na korzyść oskarżonego, a tym samym poczynieniu błędnych ustaleń na niepełnym i fragmentarycznym materiale dowodowym, skutkującym wydanie wadliwego orzeczenia. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 -2 Obydwa podniesione w apelacji zarzuty dotyczą w istocie tych samych kwestii dlatego rozważone zostaną łącznie. Zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Skarżąca zarzuca m.in. dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, przypomnieć więc należy, że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną prawa procesowego, a więc mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów wtedy gdy: 1. jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy; 2. stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego; 3. Jest wyczerpująco i logicznie, z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, argumentowane w uzasadnieniu orzeczenia ( wyr. SN z 9.11.1990 r. WRN 149/90 OSNKW 7 -9/1991, poz. 41 ). W ocenie Sądu Okręgowego, wbrew argumentacji skarżącej obrońcy, wymogom tym sprostał Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie. Dysponując na rozprawie głównej walorem bezpośredniości, oceniając dowody w sposób swobodny Sąd ten władny był dać wiarę jednym dowodom innym zaś odmówić wiarygodności, co dotyczy tak dokumentów np. faktur przedstawianych przez oskarżonego i pokrzywdzoną spółkę jak i zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego. Sąd Rejonowy przeprowadził wręcz drobiazgowe postępowanie dowodowe na 13 terminach rozprawy i poczynił przekonywujące ustalenia co do sprawstwa i winy oskarżonego i wartości skradzionego mienia. Ustalenia tego Sądu są precyzyjne co do wartości skradzionego mienia, własne, znacząco odmienne od zarzutów aktu oskarżenia, co przyznaje sama skarżąca w apelacji. Przede wszystkim Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku drobiazgowo wskazał i opisał wszystkie składniki mienia skradzionego przez oskarżonego z jednoczesną wyceną każdego z nich. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy wyczerpująco wskazał na jakich dowodach oparł się czyniąc poszczególne ustalenia co do wartości mienia i jakie dowody uznał za niewiarygodne, podjął szczegółową ocenę wyjaśnień oskarżonego w których zaprzeczał on swojemu sprawstwu i odnosił się do poszczególnych rzeczy, narzędzi, materiałów do produkcji, których zabór mu zarzucono. Sąd Rejonowy odniósł się ponadto praktycznie do całej zgromadzonej w sprawie dokumentacji i zeznań wszystkich świadków, w tym także tych powiązanych z oskarżonym więzami rodzinnymi i towarzysko – zawodowymi przekonywująco argumentując że ich zeznania nie zasługują one na wiarę, z drugiej strony wskazał zaś powody dla których dał wiarę zeznaniom innych świadków, m.in. I. K., M. S., czy J. H.. Przy takiej ilości i różnorodności skradzionego mienia nie dziwi, że jedne narzędzia czy materiały będące we władaniu oskarżonego zidentyfikowane zostały przez Sąd jako własność pokrzywdzonej spółki i ustalona została ich wartość na podstawie faktur, opisu inwentarzowego, naklejek inwentarzowych spółki, inne zaś na podstawie zeznań świadków. I tak przykładowo wartość akumulatora marki B. (...),(...),(...)ustalona została na kwotę 258,95 zł., zaś klucza udarowego akumulatorowego (...) na kwotę 542,64 zł. na podstawie faktury z dnia 4.05.2022 r. ( k. 234 ) a więc wystawionej niedługo przed dokonaniem przez oskarżonego zaboru tych przedmiotów. Przyjęć należy że wartość ta jest ustalona prawidłowo, nie sposób uznać, że na dzień kradzieży przedmioty te uległy znaczącemu zużyciu. Podobnie rzecz się ma z pozostałym mieniem którego zabór w celu przywłaszczenia przypisano oskarżonemu T. W.. Sąd Okręgowy nie znajduje podstaw do kwestionowania tych ustaleń Sądu Rejonowego. W odróżnieniu od treści zaskarżonego wyroku i jego uzasadnienia zarzuty apelacji sformułowane zostały w sposób ogólny, bez polemizowania ze szczegółowymi ustaleniami Sądu Rejonowego co do daty i okoliczności kradzieży oraz wartości poszczególnych przedmiotów. Jak już mowa była powyżej swobodna ocena dowodów przez Sąd oznacza że władny był on np. dać wiarę fakturom przedłożonym przez pokrzywdzoną spółkę, odmówić zaś wiarygodności analogicznym dokumentom przedłożonym przez oskarżonego i tak dokonana ocena, przekonywująco argumentowana nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów czy zasady obiektywizmu. Skarżąca obrońca eksponowała w obydwu zarzutach że Sąd I instancji nie dopuścił dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy co do wartości przedmiotów przestępstwa, jednakże biegłego powołuje się tylko wtedy gdy stwierdzenie istotnych okoliczności w sprawie wymaga wiadomości specjalnych ( art. 193 § 1 k.p.k. ). W niniejszej sprawie powołanie biegłego na powyższą okoliczność nie było konieczne skoro ustalenie wartości poszczególnych przedmiotów było możliwe na podstawie innych dowodów. W uzasadnieniu apelacji skarżąca obrońca eksponuje ponadto okoliczność nie wynikającą z treści zarzutów tj. rzekomego molestowania żony oskarżonego ( jak wynika z apelacji w pokrzywdzonej spółce pracowała jako sekretarka ) przez prezesa spółki – świadka I. K., co jakoby rzutować miało na zeznania tego świadka. Twierdzenia te w niniejszej sprawie są po pierwsze gołosłowne, ponadto Sąd Okręgowy nie widzi związku pomiędzy powyższą rzekomą okolicznością i kradzieżą przez oskarżonego mienia spółki, co ustalone zostało nie tylko na podstawie zeznań I. K. ale także innych dowodów. Reasumując, zarzuty apelacji okazały się niezasadne. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od wszystkich zarzucanych mu czynów, bądź uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej żaden ze złożonych wniosków nie był zasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego T. W.. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II i III 1.Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego T. W. na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) Sp. z o.o. kwotę 840 zł. tytułem udziału pełnomocnika z wyboru w postępowaniu odwoławczym. 2. Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego T. W. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 700 zł. ( 680 zł. opłata za II instancję + 20 zł. ryczałt za doręczenia ). 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

w zakresie dotyczącym oskarżonych P.

Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 6 lipca 2021r., sygn.

Sygn. akt II AKa 204/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA – Katarzyna Wróblewska Sędziowie: SA – Dorota Radlińska SO (del.) – Anna Grodzicka - spr. Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska przy udziale prokuratora Andrzeja Jóźwika i pełnomocnika Komendanta Stołecznego Policji jako organu repezentującego Skarb Państwa – r. pr. Pawła Piechockiego po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2023 r. sprawy P. B. o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę z tytułu niewątpliwie niesłusznego zatrzymania w dniu 18 listopada 2020 r. w sprawie Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście w Warszawie sygn. akt PR 2 Ds. 1709.2020.HL na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i pełnomocnika Komendanta Stołecznego Policji od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie XVIII Wydział Karny z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt XVIII Ko 157/21 I. zmienia wyrok w zaskarżonej części w punkcie I w ten tylko sposób, że zadośćuczynienie obniża do kwoty 1500 (tysiąc pięćset) złotych; II. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 204/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt XVIII Ko 157/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ prokurator ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny – Komendant Stołeczny Policji jako organ reprezentujący Skarb Państwa 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do innego rozstrzygnięcia albo ustalenia co do wysokości zadośćuczynienia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ Zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Apelacja Prokuratora Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na niezasadnym zasądzeniu kwoty 6 000 zł tytułem zadośćuczynienia jako adekwatnej do doznanych przez wnioskodawcę P. B. krzywd, cierpień fizycznych i moralnych, związanych z niewątpliwie niesłusznym zatrzymaniem w dniu 18 listopada 2020 r. w W. podczas, gdy prawidłowe ustalenia winny prowadzić do wniosku, że adekwatną kwotą do doznanych przeżyć jaka winna być zasadzona na rzecz wnioskodawcy jest kwota 500 zł. Apelacja pełnomocnika Komendanta Stołecznego Policji jako organu reprezentującego Skarb Państwa Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na niezasadnym przyjęciu, iż kwota w wysokości 6 000 zł z tytułu zadośćuczynienia będzie stanowiła odpowiednią rekompensatę za krzywdę doznaną przez wnioskodawcę z powodu niewątpliwie niesłusznego zatrzymania w dniu 18 listopada 2020 r. podczas, gdy prawidłowe ustalenia w niniejszej sprawie winny prowadzić do wniosku, że wysokość zasądzonej kwoty jest nadmiernie wygórowana. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadne ☐ niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Podniesione zarzuty okazały się częściowo zasadne, co doprowadziło do zmiany wyroku w zaskarżonej części poprzez obniżenie zadośćuczynienia do kwoty 1500 złotych. Należy przyznać rację skarżącym, że zadośćuczynienie w kwocie 6000 zł jest nieadekwatne do rozmiaru krzywdy i cierpień doznanych przez wnioskodawcę w związku z jego zatrzymaniem w dniu 18 listopada 2020 r. Sąd Okręgowy wyprowadził błędne wnioski co do oceny rozmiaru krzywdy doznanej przez wnioskodawcę w wyniku zatrzymania, a w konsekwencji w sposób nieprawidłowy ustalił wysokość należnego zadośćuczynienia. Jak słusznie argumentuje w swojej apelacji Prokurator ustalenie okoliczności związanych z pojęciem krzywdy jest procesem złożonym zależnym od wielu czynników, ale nie bez pewnych wymiernych wskaźników ich zaistnienia i rozmiarów. Z uwagi na charakter zadośćuczynienia istnieją utrwalone w orzecznictwie kryteria pomocniczo służące ustaleniu wysokości przedmiotowego roszczenia. Należą do nich przede wszystkim: czas izolacji, rodzaj i ilość doznanych konkretnych krzywd, natężenie i trwałość ich skutków, a także zamożność społeczeństwa oceniana na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia obowiązującego w dacie orzekania. Przy orzekaniu kryteria te winny być brane pod uwagę kompleksowo. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zachodzi brak właściwej korelacji między doznaną przez wnioskodawcę krzywdą a wysokością rekompensującego ją zadośćuczynienia. Słusznie więc skarżący podnoszą zarzut błędu w ustalenia faktycznych, gdyż wnioski wyprowadzone przez Sąd I instancji co do ustalenia rozmiaru krzywdy są nieprawidłowe. Wbrew stanowisku Sądu I instancji okoliczności zatrzymania wnioskodawcy nie były tak doniosłe i szczególne, aby skutkowały odpowiedzialnością Skarbu Państwa w kwocie 6000 zł. Poza rygorami wynikającymi ze stanu zatrzymania w dniu 18 listopada 2020 r. i samym faktem pozbawienia wolności trwającym przez okres 4 godzin i 10 minut, wnioskodawca nie doznał żadnych dodatkowych dolegliwości, które mogłyby potęgować poczucie krzywdy, upokorzenia i niesprawiedliwości. Wobec P. B. nie była stosowana przemoc, nie stwierdzono jakichkolwiek negatywnych zachowań funkcjonariuszy Policji, które mogłyby rzutować na rozmiar doznanych cierpień. Przeżycie sytuacji stresowej związanej z faktem zatrzymania nie upoważnia do ustalenia zadośćuczynienia na poziomie 6000 zł zwłaszcza, że czas trwania zatrzymania był relatywnie krótki, a sposób traktowania wnioskodawcy podczas realizowanych czynności nie odbiegał od sytuacji standardowych. Nie można zatem zgodzić się z argumentacją Sądu I instancji, że zachowanie funkcjonariuszy Policji było rażąco krzywdzące dla wnioskodawcy, a samo zatrzymanie miało represyjny charakter. Odnosząc się z kolei do konsekwencji przedmiotowego zatrzymania stwierdzić należy, iż w toku postępowania nie wykazano należycie, aby ten fakt wpłynął niekorzystne na ogólny stan zdrowia wnioskodawcy, w tym psychicznego. Jak trafnie podnosi pełnomocnik Komendanta Stołecznego Policji przebieg działań Policji względem wnioskodawcy nie miał szczególnie intensywnego, dramatycznego charakteru, a doznane przez wnioskodawcę dolegliwości wiązać należy bardziej z ingerencją w sferę dóbr osobistych człowieka, aniżeli możliwością wyrażenia szczególnie krytycznej oceny faktu zatrzymania. Zatrzymanie wnioskodawcy nie było drastyczne w całym jego przebiegu. Te okoliczności, jak również faktyczny czas trwania zatrzymania, nie zostały właściwe rozważone przy ustaleniu rozmiaru krzywdy doznanej przez wnioskodawcę. Słusznie więc wskazują skarżący na wadliwość ustaleń Sądu I instancji w zakresie określenia należnej sumy zadośćuczynienia. Rekompensata pieniężna w kwocie 6 000 zł jest zbyt wygórowana w stosunku do rozmiaru krzywdy doznanej przez wnioskodawcę w wyniku zatrzymania, a przy tym nie uwzględnia kryteriów obiektywnych, takich jak warunki społeczno-ekonomiczne, poziom życia wnioskodawcy oraz zamożność społeczeństwa. Te obiektywne kryteria stanowią istotny element miarkowania sumy zadośćuczynienia. Sąd I instancji nie odniósł się w sposób należyty do tej kwestii w uzasadnieniu wyroku pomimo, iż przy ustaleniu wysokości zadośćuczynienia winien brać pod uwagę również standard życia społeczeństwa. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 26 listopada 2019 r. (sygn. akt IV CSK 386/18) pojęcie „odpowiedniej sumy pieniężnej tytułem zadośćuczynienia” powinno się rozumieć jako wymóg zindywidualizowania sytuacji pokrzywdzonego z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy oraz odniesieniem się do okoliczności obiektywnych. Wysokość zadośćuczynienia wyznaczają dwie granice, z jednej strony musi ono przedstawiać wartość ekonomicznie odczuwalną, z drugiej zaś powinno być utrzymane w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2019 r., w sprawie II AKa 47/19, Legalis). W ocenie Sądu Apelacyjnego prawidłowa ocena ujawnionych w sprawie okoliczności związanych z zatrzymaniem wskazuje, że odpowiednią rekompensatę pieniężną winna stanowi kwota 1500 zł. Tak ustalone zadośćuczynienie jest adekwatne do okoliczności i skutków zatrzymania, sprawiedliwie rekompensując doznaną przez wnioskodawcę krzywdę. Uznając więc zarzuty obu apelacji za częściowo zasadne Sąd Apelacyjny zmienił wyrok w zaskarżonej części (tj. w zakresie punktu I) poprzez obniżenie zadośćuczynienia do kwoty 1500 zł. W pozostałym zakresie, tj. co do uznania roszczenia o zadośćuczynienie za niezasadne ponad kwotę 500 zł i w tej części oddalenie wniosku, zarzuty nie podlegały uwzględnieniu wobec ich bezzasadności. Wniosek Apelacja Prokuratora Wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie na rzecz wnioskodawcy tytułem zadośćuczynienia kwoty 500 (pięćset) złotych. Apelacja pełnomocnika Komendanta Stołecznego Policji Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I poprzez obniżenie kwoty zasądzonego zadośćuczynienia do kwoty 500 zł (wnioskowanej przez prokuratora) i oddalenie wniosku w pozostałej części. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wnioski uznano za częściowo zasadne, tj. co do obniżenia zadośćuczynienia do kwoty 1500 zł - argumentacja, jak w pkt 3.1 uzasadnienia. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Obniżenie zadośćuczynienia za doznaną krzywdę z tytułu niewątpliwie niesłusznego zatrzymania do kwoty 1500 zł. Zwięźle o powodach zmiany Częściowa zasadność zarzutów i wniosków sformułowanych w apelacjach. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. -------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. -------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Pkt II Zgodnie z art. 554 § 4 k.p.k. postępowanie w sprawach o odszkodowanie i zadośćuczynienie jest wolne od opłat, w związku z tym kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa. 7. PODPISY SSA Dorota Radlińska SSA Katarzyna Wróblewska SSO del. Anna Grodzicka 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 marca 2022 r. w sprawie XVIII Ko 157/21 - rozstrzygnięcie z pkt I 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do innego rozstrzygnięcia albo ustalenia co do wysokości zadośćuczynienia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ Zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Komendant Stołeczny Policji Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 marca 2022 r. w sprawie XVIII Ko 157/21 - rozstrzygnięcie z pkt I 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do innego rozstrzygnięcia albo ustalenia co do wysokości zadośćuczynienia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ Zmiana