Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 246/24 AI generated

VI Ka 246/24 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 246/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 246/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ w Warszawie z dnia 19 grudnia 2023r. sygn. IV K 1014/22 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3.

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 4 § 1 k.k; VI Ka 246/24 · Sąd powszechny: Wymiar kary łącznej, przy zastosowaniu na podstawie art. 4 § 1 k.k. ustawy Kodeks karny w brzmieniu ukształtowanym do dnia 23 czerwca 2020 r. zawierał się w przedziale od 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd I instancji wymierzył skazanemu karę 3 lat pozbawienia wolności. Badając związek przedmiotowo – podmiotowy pomiędzy przestępstwami należy stwierdzić , że oba przestępstwa zostały skierowane przeciwko różnym dobrom prawnym. I tak, przestępstwo rozboju z art. 280 § 1 k.k. popełnione w dniu 10 sierpnia 2017 r. jest skierowane przeciwko mieniu i zdrowiu.

Keywords

AI generated
rehabilitation success criminal rehabilitation financial circumstances reintegration of pension beneficiaries credibility of asylum claims recommitment to an institution

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 4 § 1 k.k
Wymiar kary łącznej, przy zastosowaniu na podstawie art. 4 § 1 k.k.
art. 280 § 1 k.k
I tak, przestępstwo rozboju z art. 280 § 1 k.k.
art. 178 § 4 k.k
Drugie przestępstwo, polegające na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości z art. 178 § 4 k.k.

Cited Case Law

AI generated
IV KK 426/20
z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie VI K (…) za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k., art. 284 § 2 k.k. i art. 270 § 1 k.k. na karę łączną roku pozbawienia oraz karę łączną grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 10 zł każda, częściowo zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie IX Ka (…) poprzez uchylenie obowiązku naprawienia szkody,2. z dnia 7 lutego 2019 r. w sprawie VI K (…) za przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 10 zł każda, i na podstawie art. 569 § 1 k.p.k., art. 85 § 1 i 2 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. połączył opisane kary pozbawienia wolności i grzywny i orzekł wobec skazanego karę łączną 3 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 złotych (pkt I).Na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. orzekł, iż w części nie objętej wyrokiem łącznym, opisane wyżej wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu (pkt II).Zaskarżając wyrok Sądu pierwszej instancji „w części dotyczącej pkt I”, obrońca skazanego, na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 4 k.p.k. zarzucił „rażącą niewspółmierność orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, poprzez orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w oparciu o zasadę kumulacji, w sytuacji gdy w sprawie istniały istotne okoliczności łagodzące dla skazanego, które powinny być wzięte pod uwagę przy wymiarze kary łącznej – w tym przede wszystkim zachowanie skazanego po osadzeniu w zakładzie karnym, co potwierdza pozytywna opinia z Zakładu Karnego w Ł., a także czasowa i rodzajowa zbieżność czynów za jakie został skazany A.
AI generated
VI Ka 369/23
Wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 26 października 2022 roku, sygn.
II AKa 285/21
Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 285/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II K 668/20
UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt II K 668/20 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1. Sąd Rejonowy w Bełchatowie 19 grudnia 2018 roku II K 1111/18 1.1.2. Sąd Rejonowy w Bełchatowie 2 marca 2020 roku II K 1053/19 1.1.3. Sąd Rejonowy w Bełchatowie 25 lutego 2020 roku II K 1078/19 1.2. Inne fakty 1.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.1. pozytywna opinia o skazanym opinia o skazanym 17-18 1.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.2.1. ----------------------------------------------------------------------- ------------------ ----------------- 2. Ocena Dowodów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.2.1.1 opinia o skazanym niekwestionowany dokument 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 3.1.1. wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z 19 grudnia 2018 roku sygn. akt II K 1111/18 6 miesięcy ograniczenia wolności 3.1.2. wyrok łączny Sądu Rejonowego w Bełchatowie z 2 marca 2020 roku sygn. akt II K 1053/19 2 lata pozbawienia wolności 3.1.3. wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z 25 lutego 2020 roku sygn. akt II K 1078/19 6 miesięcy pozbawienia wolności Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy z 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 1086) do kar prawomocnie orzeczonych do 23 czerwca 2020 r. stosuje się przepisy Rozdziału IX Kodeksu karnego (dotyczącego zbiegu przestępstw oraz łączenia kar i środków karnych) w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie przytoczonej ustawy. Stosownie natomiast do treści art. 85 § 1 - 3 kk (w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r. do 23 czerwca 2020 r.) jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu (z zastrzeżeniem art. 89 kk) w całości lub w części kary lub kary łączne, z tym jednak wyjątkiem, że jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu. Orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (art. 85a kk). Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 86 § 1 kk karę łączną wymierza się w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Zasady zaś wymiaru kary łącznej określone w art. 86 § 1-3 kk stosuje się odpowiednio, jeżeli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna. Ponadto, w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności (art. 87 § 1 kk). W związku z powyższym, w zbiegu pozwalającym na orzeczenie kary łącznej pozostawały kary określone powyżej w pkt 3.1, zaś jej granice kształtowały się od 2 lat pozbawienia wolności do 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności. 4. WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Poruszając się w powyżej zakreślonych granicach, Sąd na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk, art. 86 § 1 i 4 kk, w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy z 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 1086) oraz art. 87 § 1 kk orzekł karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu wymierzona kara łączna pozwala na osiągnięcie w stosunku do skazanego celów zapobiegawczych i wychowawczych oraz realizuje potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Dotychczas bowiem orzekane wobec A. S. kary (w tym bardzo często wolnościowe tzn. ograniczenia wolności) nie przyniosły żadnych rezultatów wobec niego, gdyż powrócił on do popełniania przestępstw podobnego rodzaju. Ponadto, skazany nawet nie raczył podjąć się odbywania kar ograniczenia wolności, gdyż były one zamieniane na kary zastępcze. Poza tym, w świetle informacji o karalności skazany jest sprawcą wysoce niepoprawnym, gdyż na przestrzeni dwóch lat był aż dziewięciokrotnie skazywany (głównie za przestępstwa przeciwko mieniu). Z opinii Dyrektora Zakładu Karnego wynika poza tym, że A. S. jest umiarkowanie krytyczny w stosunku do popełnionych przestępstw, ale ogólnie jego zachowanie jest oceniane jako dobre. Dlatego też, potrzeba kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa wymagała, aby połączyć karę ograniczenia wolności ze sprawy II K 1111/18 oraz karę łączną pozbawienia wolności ze sprawy II K 1053/19, a także karę pozbawienia wolności z wyroku sygn. akt II K 1078/19. Mając bowiem na uwadze wielokrotną karalność skazanego i jego dotychczasowe postępowanie nie sposób jest liczyć na to, że kara o charakterze wolnościowym może spełnić swoje cele i w związku z tym, Sąd zastosował regulację przewidzianą w art. 87 § 1 kk. Z drugiej strony Sąd wziął po uwagę dobrą opinię Dyrektora Zakładu Karnego o skazanym i dlatego wymierzył karę o 3 miesiące niższą od sumy łączonych sankcji. 5. Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 W pozostałym zakresie wyroki objęte wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu, gdyż reszta zawartych w nich rozstrzygnięć nie podlegała łączeniu. 3 Na zasadzie art. 577 kpk Sąd zaliczył na poczet kary łącznej okresy zaliczone wcześniej na poczet kary łącznej wymierzonej wyrokiem w sprawie II K 1053/19, która została objęta niniejszym wyrokiem łącznym. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 Z uwagi na to, że skazany jest obecnie osadzony w zakładzie karnym i nie osiąga dochodów, Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił go z obowiązku zwrotu kosztów sądowych. 8. PODPIS
VI Ka 922/24
art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
III Kow 1100/18
Wnioski obrońcy skazanego i Dyrektora Zakładu Karnego w S.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Warszawa, dnia 23 maja 2024 r. Sygn. akt VI Ka 246/24 1 2WYROK 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący:SSO Ludmiła Tułaczko Sędziowie:SO Beata Tymoszów SR (del.) Izabela Kościarz - Depta protokolant: protokolant sądowy – stażysta Sylwia Pulkowska 4przy udziale prokuratora Marka Traczyka po rozpoznaniu dnia 23 maja 2024 r. 5sprawy R. Ż. syna A. i K., ur. (...) w N. 6skazanego wyrokiem łącznym 7na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego 8od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie 9z dnia 19 grudnia 2023 r. sygn. akt IV K 1014/22 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2. zwalnia skazanego od uiszczenia wydatków w postępowaniu odwoławczym przejmując je na rachunek Skarbu Państwa;

3. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ w Warszawie na rzecz r. pr. A. S. kwotę 295,20 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w drugiej instancji oraz podatek od towarów i usług. SSO Ludmiła Tułaczko SSO Beata Tymoszów SSR (del.) Izabela Kościarz - Depta

UZASADNIENIE

Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 246/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ w Warszawie z dnia 19 grudnia 2023r. sygn. IV K 1014/22 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3.

Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1.

Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. R. Ż. Skazany był wielokrotnie karany. karta karna 102-103 2.1.1.2. j.w. Skazany uzyskuje niewielkie dochody. e-puap 94 2.1.1.3. j.w. Skazany uzyskał pozytywną opinię dyrektora A. Ś. W. (...). opinia 104- 105 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1. karta karna dokument wiarygodny, wystawiony przez właściwy organ w ramach kompetencji 2.1.1.2. e- puap j.w. 2.1.1.3. opinia Jak wynika z opinii skazany nie był karany dyscyplinarnie.

Był wielokrotnie nagradzany kodeksowo. Nie jest uczestnikiem nieformalnych struktur podkultury więziennej. Odbywa karę pozbawienia wolność w systemie programowanego odziaływania. Opinia jest pozytywna. Powyższy dokument jest wiarygodny, gdyż organ wydający opinię miał możliwość oceny zachowania skazanego w okresie odbywania kary pozbawienia wolności. 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu .

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1 Rażąca niewspółmierność orzeczonej kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności w stosunku do właściwości i warunków osobistych skazanego a także rodzaju i ilości popełnionych przestępstw. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut nie jest zasadny. Sąd I instancji wymierzył skazanemu karę łączną zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 85 a k.k. Celem kary łącznej jest racjonalizacja procesu wykonania kary zaś okolicznością mającą zawsze istotny, często zasadniczy wpływ na wymiar kary łącznej jest to, jakie relacje zachodzą między zbiegającymi się przestępstwami (zob. np. wyrok SN z 2.02.2021 r., IV KK 426/20, LEX nr 3182899).

Wymiar kary łącznej, przy zastosowaniu na podstawie art. 4 § 1 k.k. ustawy Kodeks karny w brzmieniu ukształtowanym do dnia 23 czerwca 2020 r. zawierał się w przedziale od 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd I instancji wymierzył skazanemu karę 3 lat pozbawienia wolności. Badając związek przedmiotowo – podmiotowy pomiędzy przestępstwami należy stwierdzić , że oba przestępstwa zostały skierowane przeciwko różnym dobrom prawnym. I tak, przestępstwo rozboju z art. 280 § 1 k.k. popełnione w dniu 10 sierpnia 2017 r. jest skierowane przeciwko mieniu i zdrowiu.

Drugie przestępstwo, polegające na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości z art. 178 § 4 k.k. popełnione w dniu 19 sierpnia 2020 r. jest skierowane przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Związek przedmiotowo podmiotowy jest więc odległy gdyż oba czyny dzieli odległość 3 lat i nie są to przestępstwa podobne. Tak ukształtowany związek przedmiotowo- podmiotowy powoduje, że absorpcja jako zasada wymierzenia kary łącznej, nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie. Sprzeciwia się takiemu rozstrzygnięciu wskazana w art. 85 a k.k. potrzeba kształtowała świadomość prawnej społeczeństwa.

Wymierzenie kary łącznej na zasadzie absorpcji miałoby ten skutek, że skazany nie poniósłby kary za poważne naruszenie jednej z głównych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czyli nakazu bezwzględnej trzeźwości podczas prowadzenia pojazdu. Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji to przestępstwa popełniane nagminnie, o doniosłych społecznych skutkach bowiem często dochodzi z powodu stanu nietrzeźwości kierowcy do poważnych wypadków drogowych, w których odnoszą obrażenia lub tracą życie inni uczestnicy ruchu drogowego.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2023 r. II AKa 89/23: „Zastosowanie zasady absorpcji (podobnie jak zasady kumulacji) nie stanowi punktu wyjścia przy wymierzaniu kary łącznej. Powinno mieć miejsce tylko wyjątkowo i dotyczyć sytuacji szczególnych, aby kara łączna nie była postrzegana jako forma premiowania popełniania przestępstw.” Ten pogląd sąd odwoławczy w pełni podziela. Skazany przebywa w izolacji penitencjarnej od dnia 2 sierpnia 2022 r. W okresie odbywania kary pozbawienia wolności uzyskał pozytywne opinie od dyrektora aresztu śledczego.

Opinie potwierdzają, że proces resocjalizacji skazanego przebiega prawidłowo. Okoliczność ta uzasadnia wymierzenie kary łącznej niższej niż kumulacja. Orzeczona przez sąd I instancji kara 3 lat pozbawienia wolność jest więc karą, która w pełni realizuje cele zapobiegawcze i wychowawcze wskazane w art. 85 a k.k. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie kary łącznej w wysokości najwyższej z orzeczonych kar pozbawienia wolności przy zastosowaniu zasadny pełniej absorpcji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek nie jest zasadny. Wymierzona przez sąd I instancji kara łączna 3 lat pozbawienia wolości jest karą, która realizuje cele wskazane w art. 85 a k.k. Wymierzenie kary łącznej na zasadzie absorpcji ze względu na odległy związek przedmiotowo - podmiotowy pomiędzy czynami nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Pozytywne opinie o skazanym z okresu odbywania kary pozbawienia wolność uzasadniają wymierzenie kary łącznej niższej niż kumulacja. Kara łączna w wysokości 3 lat pozbawienia wolności została wymierzona skazanemu na zasadzie asperacji i uwzględnia odległy związek przedmiotowo – podmiotowy pomiędzy przestępstwami jak i pozytywny przebieg procesu resocjalizacji.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1kara łączna Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wymierzona przez sąd I instancji kara łączna 3 lat pozbawienia wolości jest karą, która realizuje cele wskazane w art. 85 a k.k. Wymierzenie kary łącznej na zasadzie absorpcji ze względu na odległy związek przedmiotowo - podmiotowy pomiędzy czynami nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie.

Pozytywne opinie o skazanym z okresu odbywania kary pozbawienia wolność uzasadniają wymierzenie kary łącznej niższej niż kumulacja. Kara łączna w wysokości 3 lat pozbawienia wolności została wymierzona skazanemu na zasadzie asperacji i uwzględnia odległy związek przedmiotowo – podmiotowy pomiędzy przestępstwami jak i pozytywny przebieg procesu resocjalizacji. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1.

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6.

Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2,3 2.Zwolnienie skazanego od uiszczenia wydatków nastąpiło na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. – skazany przebywa w areszcie, uzyskuje znikome dochody, nie będzie w stanie ponosić wydatków.

3. Zasądzenie kosztów obrony z urzędu nastąpiło na podstawie § 11 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Sąd odwoławczy nie zastosował przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu bowiem to rozporządzenie w zakresie, w jakim określa opłaty stanowiące ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w wysokości niższej niż stawki minimalne opłat określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radcy prawnego jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej gdyż za wykonanie tej samej pracy należne jest takie samo wynagrodzenie.

7. PODPIS SSO Beata Tymoszów SSO Ludmiła Tułaczko SSR ( del) Izabela Kościarz – Depta Załącznik Nr 1 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja kara łączna 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.

– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana