Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 102/24 AI generated

VI Ka 102/24 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 102/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt VI Ka 102/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Dominika Cieślak przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kamiennej Górze Krzysztofa Juszczaka po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. sprawy J. C. ur. (...) w T. s. A., M. z domu M. oskarżonego z art. 107 § 1 kks w związku z art. 6 § 2 kks w związku z art. 9 § 3 kks z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego Dolnośląski Urząd Celno-Skarbowy we Wrocławiu od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 27 listopada 2023 r. sygn. akt II K 112/23 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego Janusza Ciesielskiego; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz J. C. kwotę 840 złotych tytułem udziału obrońcy z wyboru w postępowaniu odwoławczym; III. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 102/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 27 listopada 2023 r. sygn. akt II K 112/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- ------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisów postępowania mająca istotny wpływ na treść orzeczenia a mianowicie naruszenie art. 4, art. 7, art. 92, art. 410 k.p.k. poprzez dowolną i wybiórczą, a nie swobodną i uwzględniającą całokształt dowodów i okoliczności ujawnionych w toku postępowania ocenę dowodów poprzez pominięcie lub niewystarczające uwzględnienie dowodów przemawiających – w świetle stawianych J. C. zarzutów – na jego niekorzyść, oparcie ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a to w szczególności dowodów: - z dokumentu w postaci opinii Wydziału (...) Izby Celnej w P. – jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów ( nr upoważnienia (...) z 8.04.2011 r.) z dnia 28.04.2014 r. nr (...) wydanej do automatu o nazwie H. (...) nr fabryczny (...) ( k. 195 – 198 ) oraz przesłuchania w charakterze świadków osób dokonujących badania; - z dokumentu w postaci opinii technicznej Politechniki (...) Katedra (...) – jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów (...) z dnia 5.07.2005 r. która wydała opinię techniczną nr (...) dotyczącą automatu o nazwie H. (...) ( k. 296 – 299 ) oraz przesłuchania w charakterze świadków osób dokonujących badania; - protokołu z przeprowadzonej kontroli z dnia 25.06.2013 r. w ramach której przeprowadzono eksperyment procesowy na urządzeniach o nazwie H. (...) nr fabryczny (...) i nazwie H. (...); - oddalenie wniosku dowodowego tj. aktu oskarżenia z wskazanymi dowodami tam zgromadzonymi, opisującego w całości proceder w jakim brał udział między innymi J. C. złożony przez Prokuraturę Krajową (...) Wydział Zamiejscowy Departament do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji w B. o sygn. (...); - protokołów przesłuchań świadków M. K., K. K., przez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny z zeznań, polegającej na bezpodstawnym uznaniu, że świadkowie nie mieli wiedzy na temat opinii technicznych oraz kwalifikacji co przełożyło się na bezprawne zatrzymanie automatów; - protokołu przesłuchania świadka R. G. przez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny z zeznań, polegającej na bezpodstawnym uznaniu że nie była możliwa modyfikacja oprogramowania, kiedy świadek potwierdził iż taka możliwość istniała. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2.błąd w ustaleniach faktycznych który jest skutkiem obrazy przepisów postępowania i miał wpływ na treść zapadłego orzeczenia, polegający na przyjęciu wbrew zgromadzonemu materiałowi dowodowemu oraz pominięcie w zakresie tych ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności i dowodów które przemawiały na niekorzyść oskarżonego, a w konsekwencji doprowadziły do uniewinnienia J. C.; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 i 2 Zdaniem Sądu Okręgowego obydwa zarzuty podniesione w apelacji należało rozpoznać łącznie, jako że dotyczą w istocie tych samych kwestii, przy czym nie odnoszą się do wszystkich istotnych zagadnień skutkujących wydaniem w niniejszej sprawie wyroku uniewinniającego. Zarzuty te były niezasadne. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zaskarżony wyrok nie jest pierwszym wydanym w sprawie przez Sąd Rejonowy, poprzednie dwa wyroki Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze były uchylane przez sąd odwoławczy i sprawy przekazywano do ponownego rozpoznania. W dniu 22.04.2021 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze wydał w sprawie wyrok skazujący ( sygn. akt II K 631/19 – k. 480 akt ), uchylony przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 31.03.2022 r. ( sygn. akt VI Ka 636/21 – k. 654 ). Z kolei w dniu 8.12.2022 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze wydał wyrok uniewinniający J. C. ( sygn. akt II K 122/22 – k. 702 ) uchylony przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 27.03.2023 r. ( sygn. akt VI Ka 91/23 – k. 734 ). Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd Okręgowy zauważa, że oskarżonemu zarzucono urządzanie i prowadzenie gier na automatach do gier bynajmniej nie poprzez naruszenie przepisów ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych, lecz poprzez niespełnienie wymogów przewidzianych w art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 20.07.1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Przepis powyższy definiuje gry na automatach o niskich wygranych, który naruszyć miał J. C. w odniesieniu do dwóch automatów do gier wymienionych w akcie oskarżenia, pozwalających na uzyskanie jednorazowej wygranej wyższej od maksymalnie dopuszczalnej. Tymczasem ustawa z dnia 20.07.1992 r. o grach i zakładach wzajemnych została uchylona ustawą z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych, pozostało w mocy jedynie kilka przepisów pierwszej z ustaw, wśród których nie ma art. 2 ust. 2b, który naruszyć miał oskarżony ( art. 144 u.g.h. ). Formułując zarzut oskarżyciel publiczny powołał się więc na naruszenie nieobowiązującej ustawy karnej. Wydając zaskarżony wyrok uniewinniający Sąd Rejonowy powołał się na brak realizacji znamion strony przedmiotowej zarzuconego oskarżonemu czynu z art. 107 § 1 k.k.s.w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. ( k. 912 ) i tego ustalenia dotyczy cała apelacja oskarżyciela publicznego – (...) Skarbowego we W.. Zdaniem Sądu Okręgowego zarzuty apelacji nie dostarczają przekonywujących argumentów za podważeniem ustaleń Sądu Rejonowego w wyżej wymienionym zakresie. Opinie techniczne jednostek badających – Politechniki (...) i Politechniki (...), dopuszczające przedmiotowe automaty do gry do eksploatacji są jednoznaczne ( k. 64 – 65, k. 75 – 77 ), ich treść potwierdziły także zeznania przeprowadzającego te badania świadka W. F.. Nie przekonuje argumentacja skarżącego, że przeprowadzone dowody zostały dowolnie ocenione, w sprawie przeprowadzono także inne opinie techniczne, Sąd nie dopuścił dowodu z odpisu aktu oskarżenia wniesionego w innej sprawie. Jeżeli nawet przyjąć, że badanie spornych automatów do gier przeprowadzone przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w W. w dniu 25.06.2013 r. wiarygodnie wykazało, że możliwe było rozgrywanie na nich „gier wysokohazardowych” i skrywana była funkcjonalność tych automatów, nie przesądza to jeszcze o sprawstwie oskarżonego, w kontekście konieczności wypełnienia także ustawowych znamion strony podmiotowej. Czyn z art. 107 § 1 k.k.s. może być popełniony tylko umyślnie, oskarżony J. C. zaś był prezesem zarządu (...) sp. z o.o. mającą swoją siedzibę w W., w sprawie brak jest dowodów wskazujących, że kiedykolwiek przyjeżdżał do K. i miał fizyczny kontakt z automatami do gry wymienionymi w akcie oskarżenia, czy też ingerował – sam lub wydając polecenia - w owe urządzenia np. zmieniając zakres ich funkcjonowania. Tym samym brak jest dowodów, że co najmniej akceptował fakt iż przeprowadzane na nich gry w okresie objętym zarzutem aktu oskarżenia były sprzeczne z prawem. Poglądowi, jakoby oskarżony był w szerokim zakresie zaangażowany w proceder urządzania nielegalnych gier hazardowych przeczy jego dotychczasowa niekaralność ( k. 814 ). Uchylając pierwszy wyrok uniewinniający Sądu I instancji, Sąd Okręgowy wskazał na art. 9 § 3 k.k.s. przyjęty w kwalifikacji prawnej czynu, jako podstawę odpowiedzialności oskarżonego. Sąd Okręgowy w obecnym składzie wskazuje jednak, że przepis art. 9 § 3 k.k.s. przewiduje specyficzną regulację określającą podstawy odpowiedzialności karnej za sprawstwo przestępstwa skarbowego w sytuacji gdy konstrukcja typu czynu zabronionego o charakterze indywidualnym określa podmiot sprawczy, wykorzystując terminologię stosowaną w ustawach podatkowych ( np. „podatnik”, „płatnik”, „importer” itd. - zob. P. Kardas, G. Łabuda, T. Razowski, Kodeks karny skarbowy Komentarz wyd. III, teza 115, WKP 2017 ), zaś sprawcą czynu zabronionego z art. 107 § 1 k.k.s. może być każda osoba zdatna do ponoszenia odpowiedzialności karnoskarbowej, przestępstwo to ma charakter powszechny, przypisanie sprawstwa wiąże się z koniecznością ustalenia umyślności w działaniu na zasadach ogólnych. Wniosek O uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Na rozprawie odwoławczej przedstawiciel oskarżyciela publicznego Dolnośląskiego Urzędu Celno – Skarbowego we W. zmodyfikował wniosek apelacji i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania ze względu na przedawnienie karalności, w związku z uznaniem za niekonstytucyjne przepisów tzw. ustawy covidowej przewidujących wydłużenie terminów przedawnienia. Do wniosku tego przychylił się prokurator. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej wniosek zawarty w apelacji był niezasadny. Zmodyfikowany wniosek złożony na rozprawie odwoławczej także był niezasadny, nawet bowiem w przypadku przyjęcia iż w sprawie nastąpiło przedawnienie karalności, umorzenie postępowania z tego powodu nie może następować, gdy zachodzą podstawy do uniewinnienia oskarżonego z powodu braku znamion zarzucanego czynu. Stanowisko takie obecnie nie budzi wątpliwości w orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych ( zob.m.in. postanowienie SN z 2.07.2002 r. IV KNN 264/99 LEX nr 54407; wyrok SA w Białymstoku z 29.05.2014 r. II AKa 70/14, LEX 1480393 ). 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego J. C.. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II, III 1.Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz J. C. kwotę 840 zł. tytułem udziału obrońcy z wyboru w postępowaniu odwoławczym. 2.Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 410 k.p.k; VI Ka 102/24 · Sąd powszechny: Sygn. akt VI Ka 102/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Dominika Cieślak przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kamiennej Górze Krzysztofa Juszczaka po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. sprawy J. C. ur. (...) w T. s. A., M. z domu M. oskarżonego z art. 107 § 1 kks w związku z art. 6 § 2 kks w związku z art. 9 § 3 kks z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego Dolnośląski Urząd Celno-Skarbowy we Wrocławiu od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 27 listopada 2023 r. sygn. akt II K 112/23 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego Janusza Ciesielskiego; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz J. C. kwotę 840 złotych tytułem udziału obrońcy z wyboru w postępowaniu odwoławczym; III. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 102/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 27 listopada 2023 r. sygn. akt II K 112/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- ------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisów postępowania mająca istotny wpływ na treść orzeczenia a mianowicie naruszenie art. 4, art. 7, art. 92, art. 410 k.p.k. poprzez dowolną i wybiórczą, a nie swobodną i uwzględniającą całokształt dowodów i okoliczności ujawnionych w toku postępowania ocenę dowodów poprzez pominięcie lub niewystarczające uwzględnienie dowodów przemawiających – w świetle stawianych J. C. zarzutów – na jego niekorzyść, oparcie ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a to w szczególności dowodów: - z dokumentu w postaci opinii Wydziału (...) Izby Celnej w P. – jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów ( nr upoważnienia (...) z 8.04.2011 r.) z dnia 28.04.2014 r. nr (...) wydanej do automatu o nazwie H. (...) nr fabryczny (...) ( k. 195 – 198 ) oraz przesłuchania w charakterze świadków osób dokonujących badania; - z dokumentu w postaci opinii technicznej Politechniki (...) Katedra (...) – jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów (...) z dnia 5.07.2005 r. która wydała opinię techniczną nr (...) dotyczącą automatu o nazwie H. (...) ( k. 296 – 299 ) oraz przesłuchania w charakterze świadków osób dokonujących badania; - protokołu z przeprowadzonej kontroli z dnia 25.06.2013 r. w ramach której przeprowadzono eksperyment procesowy na urządzeniach o nazwie H. (...) nr fabryczny (...) i nazwie H. (...); - oddalenie wniosku dowodowego tj. aktu oskarżenia z wskazanymi dowodami tam zgromadzonymi, opisującego w całości proceder w jakim brał udział między innymi J. C. złożony przez Prokuraturę Krajową (...) Wydział Zamiejscowy Departament do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji w B. o sygn. (...); - protokołów przesłuchań świadków M. K., K. K., przez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny z zeznań, polegającej na bezpodstawnym uznaniu, że świadkowie nie mieli wiedzy na temat opinii technicznych oraz kwalifikacji co przełożyło się na bezprawne zatrzymanie automatów; - protokołu przesłuchania świadka R. G. przez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny z zeznań, polegającej na bezpodstawnym uznaniu że nie była możliwa modyfikacja oprogramowania, kiedy świadek potwierdził iż taka możliwość istniała. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2.błąd w ustaleniach faktycznych który jest skutkiem obrazy przepisów postępowania i miał wpływ na treść zapadłego orzeczenia, polegający na przyjęciu wbrew zgromadzonemu materiałowi dowodowemu oraz pominięcie w zakresie tych ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności i dowodów które przemawiały na niekorzyść oskarżonego, a w konsekwencji doprowadziły do uniewinnienia J. C.; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 i 2 Zdaniem Sądu Okręgowego obydwa zarzuty podniesione w apelacji należało rozpoznać łącznie, jako że dotyczą w istocie tych samych kwestii, przy czym nie odnoszą się do wszystkich istotnych zagadnień skutkujących wydaniem w niniejszej sprawie wyroku uniewinniającego. Zarzuty te były niezasadne. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zaskarżony wyrok nie jest pierwszym wydanym w sprawie przez Sąd Rejonowy, poprzednie dwa wyroki Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze były uchylane przez sąd odwoławczy i sprawy przekazywano do ponownego rozpoznania. W dniu 22.04.2021 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze wydał w sprawie wyrok skazujący ( sygn. akt II K 631/19 – k. 480 akt ), uchylony przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 31.03.2022 r. ( sygn. akt VI Ka 636/21 – k. 654 ). Z kolei w dniu 8.12.2022 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze wydał wyrok uniewinniający J. C. ( sygn. akt II K 122/22 – k. 702 ) uchylony przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 27.03.2023 r. ( sygn. akt VI Ka 91/23 – k. 734 ). Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd Okręgowy zauważa, że oskarżonemu zarzucono urządzanie i prowadzenie gier na automatach do gier bynajmniej nie poprzez naruszenie przepisów ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych, lecz poprzez niespełnienie wymogów przewidzianych w art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 20.07.1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Przepis powyższy definiuje gry na automatach o niskich wygranych, który naruszyć miał J. C. w odniesieniu do dwóch automatów do gier wymienionych w akcie oskarżenia, pozwalających na uzyskanie jednorazowej wygranej wyższej od maksymalnie dopuszczalnej. Tymczasem ustawa z dnia 20.07.1992 r. o grach i zakładach wzajemnych została uchylona ustawą z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych, pozostało w mocy jedynie kilka przepisów pierwszej z ustaw, wśród których nie ma art. 2 ust. 2b, który naruszyć miał oskarżony ( art. 144 u.g.h. ). Formułując zarzut oskarżyciel publiczny powołał się więc na naruszenie nieobowiązującej ustawy karnej. Wydając zaskarżony wyrok uniewinniający Sąd Rejonowy powołał się na brak realizacji znamion strony przedmiotowej zarzuconego oskarżonemu czynu z art. 107 § 1 k.k.s.w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. ( k. 912 ) i tego ustalenia dotyczy cała apelacja oskarżyciela publicznego – (...) Skarbowego we W.. Zdaniem Sądu Okręgowego zarzuty apelacji nie dostarczają przekonywujących argumentów za podważeniem ustaleń Sądu Rejonowego w wyżej wymienionym zakresie. Opinie techniczne jednostek badających – Politechniki (...) i Politechniki (...), dopuszczające przedmiotowe automaty do gry do eksploatacji są jednoznaczne ( k. 64 – 65, k. 75 – 77 ), ich treść potwierdziły także zeznania przeprowadzającego te badania świadka W. F.. Nie przekonuje argumentacja skarżącego, że przeprowadzone dowody zostały dowolnie ocenione, w sprawie przeprowadzono także inne opinie techniczne, Sąd nie dopuścił dowodu z odpisu aktu oskarżenia wniesionego w innej sprawie. Jeżeli nawet przyjąć, że badanie spornych automatów do gier przeprowadzone przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w W. w dniu 25.06.2013 r. wiarygodnie wykazało, że możliwe było rozgrywanie na nich „gier wysokohazardowych” i skrywana była funkcjonalność tych automatów, nie przesądza to jeszcze o sprawstwie oskarżonego, w kontekście konieczności wypełnienia także ustawowych znamion strony podmiotowej. Czyn z art. 107 § 1 k.k.s. może być popełniony tylko umyślnie, oskarżony J. C. zaś był prezesem zarządu (...) sp. z o.o. mającą swoją siedzibę w W., w sprawie brak jest dowodów wskazujących, że kiedykolwiek przyjeżdżał do K. i miał fizyczny kontakt z automatami do gry wymienionymi w akcie oskarżenia, czy też ingerował – sam lub wydając polecenia - w owe urządzenia np. zmieniając zakres ich funkcjonowania. Tym samym brak jest dowodów, że co najmniej akceptował fakt iż przeprowadzane na nich gry w okresie objętym zarzutem aktu oskarżenia były sprzeczne z prawem. Poglądowi, jakoby oskarżony był w szerokim zakresie zaangażowany w proceder urządzania nielegalnych gier hazardowych przeczy jego dotychczasowa niekaralność ( k. 814 ). Uchylając pierwszy wyrok uniewinniający Sądu I instancji, Sąd Okręgowy wskazał na art. 9 § 3 k.k.s. przyjęty w kwalifikacji prawnej czynu, jako podstawę odpowiedzialności oskarżonego. Sąd Okręgowy w obecnym składzie wskazuje jednak, że przepis art. 9 § 3 k.k.s. przewiduje specyficzną regulację określającą podstawy odpowiedzialności karnej za sprawstwo przestępstwa skarbowego w sytuacji gdy konstrukcja typu czynu zabronionego o charakterze indywidualnym określa podmiot sprawczy, wykorzystując terminologię stosowaną w ustawach podatkowych ( np. „podatnik”, „płatnik”, „importer” itd. - zob. P. Kardas, G. Łabuda, T. Razowski, Kodeks karny skarbowy Komentarz wyd. III, teza 115, WKP 2017 ), zaś sprawcą czynu zabronionego z art. 107 § 1 k.k.s. może być każda osoba zdatna do ponoszenia odpowiedzialności karnoskarbowej, przestępstwo to ma charakter powszechny, przypisanie sprawstwa wiąże się z koniecznością ustalenia umyślności w działaniu na zasadach ogólnych. Wniosek O uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Na rozprawie odwoławczej przedstawiciel oskarżyciela publicznego Dolnośląskiego Urzędu Celno – Skarbowego we W. zmodyfikował wniosek apelacji i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania ze względu na przedawnienie karalności, w związku z uznaniem za niekonstytucyjne przepisów tzw. ustawy covidowej przewidujących wydłużenie terminów przedawnienia. Do wniosku tego przychylił się prokurator. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej wniosek zawarty w apelacji był niezasadny. Zmodyfikowany wniosek złożony na rozprawie odwoławczej także był niezasadny, nawet bowiem w przypadku przyjęcia iż w sprawie nastąpiło przedawnienie karalności, umorzenie postępowania z tego powodu nie może następować, gdy zachodzą podstawy do uniewinnienia oskarżonego z powodu braku znamion zarzucanego czynu. Stanowisko takie obecnie nie budzi wątpliwości w orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych ( zob.m.in. postanowienie SN z 2.07.2002 r. IV KNN 264/99 LEX nr 54407; wyrok SA w Białymstoku z 29.05.2014 r. II AKa 70/14, LEX 1480393 ). 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego J. C.. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II, III 1.Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz J. C. kwotę 840 zł. tytułem udziału obrońcy z wyboru w postępowaniu odwoławczym. 2.Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Keywords

AI generated
failure to provide evidence inadequate factual investigation proof of negative facts failure to state reasons unproven causation non-contestation of the facts

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
art. 438 pkt 2 k.p.k
art. 438 pkt 3 k.p.k
art. 438 pkt 4 k.p.k
art. 439 k.p.k
art. 410 k.p.k
art. 107 § 1 k.k
art. 6 § 2 k.k
AI generated
IV Ka 443/22
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 443/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II Ka 36/23
Sygn. akt II Ka 36/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2023r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Sędziowie: SO Agnieszka Karłowicz SR del. Paweł Mądry (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Paulina Jarczak przy udziale prokuratora Artura Trębickiego po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2023 r. sprawy G. M. oskarżonego z art. 280 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 17 października 2022 r. sygn. akt II K 47/21 I. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że: 1. w zakresie zarzuconego i przypisanego czynu G. M. uznaje za winnego tego, że w dniu 17 czerwca 2020r. w S., woj. (...), działając w celu wymuszenia od J. K. zwrotu wierzytelności w kwocie 1500 złotych zastosował wobec niego przemoc poprzez zadanie mu uderzenia pięścią w twarz, a następnie zabrał użytkowany przez pokrzywdzonego telefon komórkowy marki H. wraz z kartą SIM o wartości 400 złotych, tj. winnego popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycję art. 191 § 2 kk i za ten czyn na podstawie art. 191 § 2 kk skazuje go na karę jednego roku pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat tytułem próby, 3. na podstawie art. 33 § 2 kk wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych określając na podstawie art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki dziennej na 40 (czterdzieści) złotych, 4. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżonego do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy licząc od dnia uprawomocnienia się wyroku; II. w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od oskarżyciela posiłkowego J. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem opłaty oraz 10 złotych tytułem wydatków postępowania odwoławczego; IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty za obie instancje oraz 10 złotych tytułem wydatków postępowania odwoławczego. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 36/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 17 października 2022r. w sprawie II K 47/21 6.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny 6.3. Granice zaskarżenia 6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 6.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 6.5. Ustalenie faktów 6.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. -------------------- ---------------------------------------------------------- ------------- ---------------- 6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. -------------------- ---------------------------------------------------------- -------------- ---------------- 6.6. Ocena dowodów 6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ---------------- --------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------ 6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ---------------- --------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------ 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a mianowicie: - art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w niniejszym przypadku nie zachodzi wypadek mniejszej wagi, - art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy oskarżony popełnił występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie oraz umyślnym niszczeniu rzeczy działając publicznie i bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego (zarzut z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - zarzut apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego stał się częściowo nieaktualny wskutek zmiany opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego G. M., zatem zbędne jest dokonywanie oceny zarzutu w zakresie zastosowania przez Sąd Rejonowy przepisu art. 283 kk - niezasadny jest także zarzut pełnomocnika w zakresie niezastosowania w sprawie przepisu art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że oskarżony działał z zamiarem wyegzekwowania od pokrzywdzonego długu w kwocie 1500 zł, zatem nie sposób zakwalifikować działania sprawcy jako działania podjętego bez powodu lub z oczywiście błahego powodu. Jak trafnie wskazał Sąd Apelacyjny we Wrocławiu: „znamię działania bez powodu albo z oczywiście błahego powodu należy rozumieć w taki sposób, że nie istnieje racjonalny motyw działania lub działaniu sprawcy brak wszelkiej racji” (wyrok SA we Wrocławiu z dnia 5.06.2019 r., II AKa 159/19, LEX nr 2719432). Wniosek wniosek o zmianę wyroku poprzez uznanie oskarżonego za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, przy czym zmieniając jego opis przyjmując, że stanowił on występek o charakterze chuligańskim, wyczerpującego dyspozycję art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk wymierzenie mu kary 3 lat pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu warunkowała niezasadność wniosku apelacji 3.2. zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego G. M. kary jednego miesiąca pozbawienia wolności oraz jednego roku ograniczenia wolności, przy wymiarze której Sąd nie nadał właściwego znaczenia występującym w sprawie okolicznościom obostrzającym karę, takim jak brak uwzględnienia, iż oskarżony popełnił przestępstwo w miejscu publicznym, na oczach co najmniej 4 postronnych osób, w porze dziennej w centrum miasta, kilka metrów od drogi krajowej, co w konsekwencji doprowadziło do orzeczenia wobec oskarżonego rażąco niewspółmiernej kary, która nie spełnia dyrektyw wymiaru kary w art. 53 kk, a których prawidłowe zastosowanie powinno skutkować orzeczeniem znacznie dolegliwszej kary (zarzut z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny zarzut pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego stracił swą aktualność wskutek zmiany zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonego. Sąd Okręgowy, skazując G. M. za czyn z art. 191 § 1 kk, wymierzył mu karę jednego roku pozbawienia wolności, uznając że wymiar kary pozbawienia wolności jest adekwatny do stopnia winy i społecznej szkodliwości jego czynu oraz uwzględnia cele w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej Wniosek wniosek o zmianę wyroku poprzez uznanie oskarżonego za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, przy czym zmieniając jego opis przyjmując, że stanowił on występek o charakterze chuligańskim, wyczerpującego dyspozycję art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk wymierzenie mu kary 3 lat pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu warunkowała niezasadność wniosku apelacji 3.3. 1) zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, w szczególności błędną ocenę wyjaśnień oskarżonego w zakresie braku zamiaru przywłaszczenia rzeczonego telefonu komórkowego, którego warunkiem odbioru była spłata długu wynikającego z udzielonej pożyczki pieniężnej w kwocie 1.500 zł (zeznania świadka M. K. i świadka R. M.), co doprowadziło do niewłaściwej oceny przez Sąd zgromadzonego materiału dowodowego i uznanie czynu zabrania telefonu jako kradzieży; 2) zarzut obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, w szczególności art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej oceny zachowania oskarżonego i przyjęcie, że działał on z zamiarem przywłaszczenia telefonu, gdy nie wykazano innymi dowodami w sposób nie budzący wątpliwości, że taki był jego zamiar, co więcej oskarżyciel posiłkowy zgłosił się po odbiór telefonu, ale uczynił to poprzez przemoc fizyczną i pobicie oskarżonego (sposób opisany w akcie oskarżenia w sprawie II K 88/21); 3) zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a mianowicie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy prawidłowa ocena prawna prowadzi do odmiennej kwalifikacji prawnokarnej z art. 191 § 2 kk, gdzie czyn ten zagrożony jest karą pozbawienia wolności do 3 lat; (zarzuty apelacji obrońcy) ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - skarżący w trzech odrębnych zarzutach (których konstrukcja budzi uzasadnione i oczywiste zastrzeżenia) zakwestionował sposób oceny zgromadzonego materiału dowodowego prowadzący do ustaleń faktycznych stanowiących podstawę przypisania oskarżonemu rozboju na osobie J. K.. Zdaniem obrońcy, oskarżony działał jedynie w celu odzyskania pożyczonych pokrzywdzonemu pieniędzy, zaś telefon pokrzywdzonego podniósł z ziemi po tym, gdy porzucił go pokrzywdzony. Dodał, że telefon ” miał być zwrócony bezpośrednio po zwrocie długu” przez pokrzywdzonego. Oceniając te zarzuty należy na wstępie zauważyć, że ustalenia faktyczne zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku pozostają częściowo w sprzeczności z rozważaniami Sądu Rejonowego. Otóż Sąd Rejonowy przyjął, że faktem uznanym za udowodniony jest zabranie przez oskarżonego telefonu marki H. w celu przywłaszczenia (fakt nr I). Jednakże przedstawiając powody przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd Rejonowy stwierdził: „ na dokonaną przez Sąd ocenę zachowania oskarżonego miała też wpływ jego motywacja, którą niewątpliwie stanowiło to, iż pokrzywdzony od kilku lat uchylał się od zwrócenia mu pieniędzy w kwocie 1.500 zł, o czym świadczy wskazana przez samego pokrzywdzonego okoliczność, iż oskarżony powiedział mu po uderzeniu, że odda mu telefon kiedy on odda mi pieniądze”. Sąd Okręgowy zgadza się z tym ustaleniem faktycznym, gdyż nie tylko z wyjaśnień oskarżonego, ale wprost z zeznań pokrzywdzonego wynika, że celem zaboru telefonu przez oskarżonego nie było włączenie tego mienia do majątku sprawcy, lecz było kolejną formą nacisku (obok zastosowanej przemocy) na pokrzywdzonego, aby zwrócił dług. Z akt sprawy nie wynika, aby oskarżony zamierzał sprzedać ten telefon lub postąpić z nim w inny sposób jak właściciel. Telefon nie został także ukryty oraz został wydany funkcjonariuszom policji w stanie niepogorszonym. Na gruncie tych ustaleń faktycznych należy zgodzić się z obrońcą, iż Sąd Rejonowy błędnie przypisał oskarżonemu działanie w celu kradzieży telefonu użytkowanego przez J. K., a w konsekwencji błędnie skazał go za popełnienie czynu z art. 280 § 1 kk. Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: - ustalenie, że oskarżony nie popełnił przypisanego mu czynu rozboju, a jedynie domagał się zwrotu długu i nie stosował żądań co do wydania telefonu, a podniósł go z ziemi wskutek porzucenia przez oskarżyciela posiłkowego - wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na stosowny okres próby 1 roku, - uznanie apelacji oskarżyciela posiłkowego za bezzasadną - zwolnienie oskarżonego od kosztów i opłat postępowania odwoławczego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sokołowie Podlaskim ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. ustalony przez Sąd Rejonowy stan faktyczny stanowił podstawę do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób opisany w wyroku sądu odwoławczego. Nie było natomiast podstaw do zwolnienia oskarżonego od zapłaty przypadających od niego kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze 3.4. zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary 1 miesiąca pozbawienia wolności i 1 roku ograniczenia wolności oraz środka karnego w postaci zasądzonego zadośćuczynienia w kwocie 1.000 zł jako obowiązku naprawienia szkody (zarzut apelacji obrońcy) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - zarzut nieaktualny wskutek zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu - o zasadności utrzymania wyroku w zakresie rozstrzygnięcia z pkt II wyroku poniżej Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: - ustalenie, że oskarżony nie popełnił przypisanego mu czynu rozboju, a jedynie domagał się zwrotu długu i nie stosował żądań co do wydania telefonu, a podniósł go z ziemi wskutek porzucenia przez oskarżyciela posiłkowego - wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na stosowny okres próby 1 roku, - uznanie apelacji oskarżyciela posiłkowego za bezzasadną - zwolnienie oskarżonego od kosztów i opłat postępowania odwoławczego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sokołowie Podlaskim ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. o powodach zmiany wyroku także w zakresie kary poniżej 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 6.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy zasądzenie w pkt II wyroku nawiązki Zwięźle o powodach utrzymania w mocy czyn popełniony na szkodę J. K., mimo zmiany kwalifikacji prawnej czynu, skutkował wyrządzeniem krzywdy pokrzywdzonemu, zatem zasadnym było utrzymanie wyroku w zakresie tego rozstrzygnięcia, kwota zasądzonego zadośćuczynienia w całości rekompensuje krzywdę pokrzywdzonego 6.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1. w zakresie zarzuconego i przypisanego czynu G. M. uznał za winnego tego, że w dniu 17 czerwca 2020r. w S., woj. (...), działając w celu wymuszenia od J. K. zwrotu wierzytelności w kwocie 1500 złotych zastosował wobec niego przemoc poprzez zadanie mu uderzenia pięścią w twarz, a następnie zabrał użytkowany przez pokrzywdzonego telefon komórkowy marki H. wraz z kartą SIM o wartości 400 złotych, tj. winnego popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycję art. 191 § 2 kk i za ten czyn na podstawie art. 191 § 2 kk skazał go na karę jednego roku pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 lat tytułem próby, 3. na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych określając na podstawie art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki dziennej na 40 złotych, 4. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązał oskarżonego do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy licząc od dnia uprawomocnienia się wyroku Zwięźle o powodach zmiany konsekwencją zmiany opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu była potrzeba rozstrzygnięcia na nowo w zakresie kary wymierzonej G. M.. Czyn z art. 191 § 2 kk jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Zdaniem Sądu Okręgowego, stopień winy oskarżonego i stopień szkodliwości społecznej czynu przez niego popełnionego uzasadniał wymierzenie mu kary pozbawienia wolności zbliżonej do dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Sąd Okręgowy wymierzył zatem sprawcy karę roku pozbawienia wolności, uwzględniając okoliczności łagodzące takie jak wcześniejsza niekaralność, pozytywna opinia środowiskowa, postawa w czasie procesu czy skutki popełnionego czynu. Dodatkowo Sąd Okręgowy uznał, że w odniesieniu do oskarżonego spełnione są przesłanki warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności (określone w art. 69 § 1 kk), zaś właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego zachowanie po popełnieniu przestępstwa uzasadniają tezę, że oskarżony nie popełni w przyszłości przestępstwa. Z tych powodów Sąd Okręgowy warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 lat tytułem próby uznając, że jedynie maksymalny okres próby będzie skutecznym instrumentem wzmacniającym poprawne zachowanie oskarżonego po wydaniu wobec niego wyroku. Sprawca popełnił czyn działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zatem Sąd Okręgowy wymierzył mu karę grzywny, której wysokość została dostosowana do stopnia winy i szkodliwości społecznej popełnionego czynu, zaś wysokość jednej stawki dziennej do sytuacji majątkowej oskarżonego. Jako środek probacyjny Sąd Okręgowy zastosował obowiązek informowania o przebiegu okresu próby uznając, że zastosowanie tego środka wzmocni nadzór nad zachowaniem oskarżonego w okresie próby 6.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego okazała się w całości bezzasadna, zatem Sąd Okręgowy zasądził od J. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty (art. 13 ust. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych) oraz obciążył połową wydatków postępowania odwoławczego (art. 636 § 2 kpk w zw. z art. 633 kpk), tj. kwotą 10 zł IV apelacja obrońcy nie została w całości uwzględniona, zatem oskarżony wspólnie z oskarżycielem posiłkowym ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze (art. 636 § 2 kpk w zw. z art. 633 kpk). Sąd Okręgowy zasądził zatem od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa połowę wydatków (10 zł) oraz opłatę za obie instancje od wymierzonych kar: pozbawienia wolności i grzywny (art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych) 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
IX Ka 1713/24
Wyrok Sądu Rejonowego w Staszowie z dnia 15 lipca 2024 r.
II Ka 226/25
Wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 25 lutego 2025 r.
II AKa 270/23
Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 270/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text