Legislator Case Law & Legislation
IV U 751/23 AI generated

IV U 751/23 · Sąd powszechny

Case Number IV U 751/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Wnioskodawca J. W. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w E. z dnia 3 sierpnia 2023 r., znak: (...), którą organ rentowy odmówił mu ponownego ustalenia prawa do emerytury. Ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji i ponowne przeliczenie wysokości emerytury z uwzględnieniem okresu zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) od 11 lipca 1966 r. do 31 lipca 1974 r. oraz przyznanie emerytury z uwzględnieniem ww. okresu. Jednocześnie skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron na fakt zatrudnienia skarżącego w (...).

Legislator headnote

AI generated

art. 99 k.p.c; IV U 751/23 · Sąd powszechny: Nie było zaś kwestionowane w sprawie, że wszystkie okresy pracy skarżącego w gospodarstwie rolnym zostały uwzględnione przez KRUS przy ustalaniu uprawnień skarżącego do emerytury rolnej. W świetle powyższego należało dojść do wniosku, że skarżący nie spełnia kumulatywnie przesłanek do świadczenia emerytalnego wypłacanego z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia jego roszczenia. Powyższe skutkowało oddaleniem odwołania ubezpieczonego, stosownie do art. 477 14 § 1 k.p.c. (pkt I. wyroku).

Keywords

AI generated
leave for military service calculation of years of service military service exemption tax military insurance pension rights suspension of pension

Cited Legislation

AI generated
art. 99 k.p.c
AI generated
III U 1005/13
M. (1) wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 06.06.2013r., znak (...), odmawiającej mu prawa do wcześniejszej emerytury. Odwołujący uważał, że spełnił wszystkie warunki do przyznania emerytury. W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie. Organ emerytalny stwierdził, że ubezpieczony nie spełnia przesłanek do nabycia prawa do emerytury, gdyż nie udokumentował wymaganego 15 -letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wobec czego wydano zaskarżoną decyzję odmowną.
IV U 1806/13
Skarżący Z. L. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z dnia 5 lipca 2013r., znak (...), odmawiającej mu prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym. Skarżący twierdził, że osiągnął w toku postępowania przed ZUS wiek emerytalny 60 lat, wymagany w art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr. 153 poz. 1227 ze zmianami, powoływanej dalej jako „ustawa emerytalna”) w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz. 43 ze zmianami). Wnioskodawca nie zgodził się też z ustaleniem, że nie legitymuje się sumą 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych.
III AUa 1609/14
Decyzją z dnia 05.03.2014r.
VII U 1342/15
Decyzją z dnia 10 czerwca 2015 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 751/23

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Elblągu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Agnieszka Walkowiak Protokolant: sekretarz sądowy Dorota Miś-Jędrzejewska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2023 r. w Elblągu na rozprawie sprawy z odwołania J. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z dnia 3 sierpnia 2023 r., znak: (...) o przeliczenie emerytury I. oddala odwołanie; II. zasądza od ubezpieczonego J. W. na rzecz pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu – kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IV U 751/23

UZASADNIENIE

Wnioskodawca J. W. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w E. z dnia 3 sierpnia 2023 r., znak: (...), którą organ rentowy odmówił mu ponownego ustalenia prawa do emerytury. Ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji i ponowne przeliczenie wysokości emerytury z uwzględnieniem okresu zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) od 11 lipca 1966 r. do 31 lipca 1974 r. oraz przyznanie emerytury z uwzględnieniem ww. okresu. Jednocześnie skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron na fakt zatrudnienia skarżącego w (...).

W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazał, że aktualna wysokość jego emerytury nie uwzględnia ww. okresu. Podkreślił również, że okres zatrudnienia na kolei jest okresem zatrudnienia w szczególnych warunkach i powinien być zaliczony do okresu składkowego, za jaki wylicza się wartość emerytury. W odpowiedzi na odwołanie pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. wniósł o jego oddalenie wskazując, że ubezpieczony, który urodził się przed 1 stycznia 1949 r., nie spełnił przesłanki co najmniej 20 lat ubezpieczenia, a wykazał jedynie 9 lat, 9 miesięcy i 26 dni okresów ubezpieczenia i w związku z tym nie nabył uprawnień emerytalnych.

W wykazanych okresach ubezpieczenia – jak wskazał pozwany – uwzględniony został okres zatrudnienia skarżącego w (...) od 11 lipca 1966 r. do 31 lipca 1974 r. Do okresu ubezpieczenia nie mogą być natomiast doliczone okresy pracy skarżącego w gospodarstwie rolnym, które zostały uwzględnione przy ustalaniu uprawnień emerytalnych skarżącego w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Ponadto nawet w przypadku nabycia uprawnień do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, skarżący nie nabyłby prawa do wypłaty świadczeń emerytalnego z uwagi na zbieg emerytury z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oraz emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

W toku postępowania pozwany wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony J. W. urodził się w dniu (...) W okresie od dnia 27 lutego 1964 r. do 2 grudnia 1965 r. pełnił zasadniczą służbę wojskową, zaś od dnia 11 lipca 1966 r. do 31 lipca 1974 r. był zatrudniony w (...). W okresach od dnia 25 maja 1959 r. do dnia 26 lutego 1964 r., od dnia 3 grudnia 1965 r. do dnia 10 lipca 1966 r. oraz od dnia 1 sierpnia 1974 r. do dnia 31 grudnia 1992 r. pracował on w gospodarstwie rolnym.

Ubezpieczony uprawniony jest do emerytury rolniczej wypłacanej przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Do ustalenia świadczenia zostały uwzględnione wszystkie wyżej wskazane okresy pracy ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym, jak i okres zatrudnienia na kolei oraz okres zasadniczej służby wojskowej. Z pierwszym wnioskiem o emeryturę ubezpieczony wystąpił do pozwanego w dniu 10 stycznia 2019 r. Decyzją z dnia 8 lutego 2019 r. pozwany odmówił wnioskodawcy prawa do świadczenia wskazując, że udowodnił on jedynie 9 lat, 9 miesięcy i 26 dni okresów ubezpieczenia (okres zatrudnienia na kolei orz okres czynnej służby wojskowej) zamiast wymaganych 20 lat.

Ubezpieczony nie skarżył powyższej decyzji. Stała się ona prawomocna. Z kolejnym wnioskiem o świadczenie ubezpieczony wystąpił do pozwanego w dniu 21 stycznia 2022 r. wskazując, że w okresie od 11 lipca 1966 r. do 31 lipca 1974 r. był zatrudniony w (...). Do wniosku dołączył kopię zaświadczenia o zatrudnieniu z dnia 2 sierpnia 2018 r., kopię zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp-7 z dnia 20 stycznia 2022 r. oraz kopie decyzji wydanych przez KRUS o przyznaniu ubezpieczonemu dodatkowego świadczenia rocznego oraz o ustaleniu od dnia 1 marca 2021 r. nowej wysokości emerytury rolniczej.

Decyzją z dnia 25 lutego 2022 r. pozwany organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury wskazując, że wykazał on jedynie 9 lat, 9 miesięcy i 26 dni okresów ubezpieczenia zamiast wymaganych 20 lat. Ubezpieczony nie kwestionował powyższej decyzji. Stała się ona także prawomocna. W dniu 24 lipca 2023 r. do pozwanego wpłynął kolejny wniosek ubezpieczonego „o przeliczenie emerytury”, w którym domagał się on wyliczenia wysokości emerytury z uwzględnieniem okresu zatrudnienia w (...) od dnia 11 lipca 1966 r. do dnia 31 lipca 1974 r.

Do wniosku dołączył kopie składanych już wcześniej dokumentów potwierdzających ww. okres zatrudnienia, a nadto kopię wypisu z treści orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy KRUS z dnia 16 lutego 2018 r. Zaskarżoną decyzją z dnia 3 sierpnia 2023r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania emerytury wskazując, że decyzjami z dni: 8 lutego 2019 r. oraz 25 lutego 2022 r. odmawiano już wnioskodawcy prawa do emerytury z wagi na niewykazanie co najmniej 20 letniego okresu ubezpieczenia. Nadto pozwany wskazał, że obecnie skarżący nie przedłożył żadnych nowych dokumentów, które miałyby wpływ na prawo do świadczenia. (dowód: wniosek k. 1-3, zaświadczenie k. 6, zaświadczenie z WKU karta bez numeracji, karta przebiegu zatrudnienia k. 9, decyzja k. 10, informacja KRUS k. 11, kopia świadectwa pracy karta bez numeracji, wniosek k. 14-17, kopia dokumentacji k. 18-22, karta przebiegu zatrudnienia k. 23, decyzja k. 24, wniosek z załącznikami k. 25-30, karta przebiegu zatrudnienia k. 32, decyzja k. 33 – akta ZUS) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, których domniemanie prawdziwości wynika z art. 244 i nast. k.p.c., a ponadto ich wiarygodność nie została podważona przez żadną ze stron.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego nie zasługiwało na uwzględnienie. W sprawie poza sporem pozostawało, że ubezpieczony jest uprawniony do emerytury rolniczej, do ustalenia której uwzględnione zostały okresy wykonywania przez ubezpieczonego pracy w gospodarstwie rolnym oraz okres jego zatrudnienia w (...) od dnia 11 lipca 1966 r. do dnia 31 lipca 1974 r. i okres zasadniczej służby wojskowej od dnia 27 lutego 1964 r. do dnia 2 grudnia 1965 r. Nie budziło również wątpliwości, że pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych rozpoznając wnioski ubezpieczonego z dni 10 stycznia 2019 r., 21 stycznia 2022 r. oraz 24 lipca 2023 r. każdorazowo uznawał za udowodniony przez skarżącego okres ubezpieczenia w łącznym wymiarze 9 lat, 9 miesięcy i 26 dni, w którym zawierał się okres zatrudnienia wnioskodawcy od 11 lipca 1966 r. do 31 lipca 1974 r.

Wskazać w tym miejscu należy, że mimo iż zarówno w składanych wnioskach, jak i złożonym odwołaniu ubezpieczony domagał się „przeliczenia świadczenia emerytalnego”, to biorąc pod uwagę, iż dotychczas ubezpieczony nie miał przyznanego prawa do emerytury z FUS, w pierwszej kolejności należało ustalić, czy spełnia on w ogóle przesłanki do przyznania mu takiej emerytury. Wskazać więc należy, że zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1251), ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki:

1) osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn;

2) mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 27a. Stosownie zaś do art. 28 ww. ustawy, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., którzy nie osiągnęli okresu składkowego i nieskładkowego, o którym mowa w art. 27 pkt 2, przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki:

1) osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn;

2) mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 15 lat dla kobiet i co najmniej 20 lat dla mężczyzn. Analiza dokumentacji zgromadzonej w aktach emerytalnych wnioskodawcy wskazuje jednoznacznie, że ubezpieczony nie legitymuje się wymaganym okresem ubezpieczenia w wymiarze co najmniej 20 lat. Nie zostało również to zakwestionowane przez samą stronę skarżącą. Z ustaleń pozwanego wynikało, że na potrzeby ustalenia uprawnień do emerytury z FUS wykazał on zaledwie 9 lat, 9 miesięcy i 26 dni okresów składkowych i nieskładkowych i – co należy po raz kolejny podkreślić – okres zatrudnienia wnioskodawcy w (...) zawiera się w całości w tym uwzględnionym przez pozwanego stażu ubezpieczenia.

Dodatkowo należy jedynie wskazać, że staż ubezpieczenia wnioskodawcy nie mógł zostać uzupełniony okresami pracy skarżącego w gospodarstwie rolnym na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy emerytalnej, zgodnie z którym przy ustalaniu prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości uwzględnia się również następujące okresy, traktując je, z zastrzeżeniem art. 56, jak okresy składkowe:

1) okresy ubezpieczenia społecznego rolników, za które opłacono przewidziane w odrębnych przepisach składki, 2) przypadające przed dniem 1 lipca 1977r. okresy prowadzenia gospodarstwa rolnego po ukończeniu 16 roku życia, 3) przypadające przed dniem 1 stycznia 1983r. okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia, jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe, ustalone na zasadach określonych w art. 5-7, są krótsze od okresu wymaganego do przyznania emerytury, w zakresie niezbędnym do uzupełnienia tego okresu. Taką możliwość wyklucza ust. 3 ww. artykułu, który stanowi, że okresów, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się, jeżeli zostały one zaliczone do okresów, od których zależy prawo do emerytury lub renty, na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Nie było zaś kwestionowane w sprawie, że wszystkie okresy pracy skarżącego w gospodarstwie rolnym zostały uwzględnione przez KRUS przy ustalaniu uprawnień skarżącego do emerytury rolnej. W świetle powyższego należało dojść do wniosku, że skarżący nie spełnia kumulatywnie przesłanek do świadczenia emerytalnego wypłacanego z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia jego roszczenia. Powyższe skutkowało oddaleniem odwołania ubezpieczonego, stosownie do art. 477 14 § 1 k.p.c. (pkt I. wyroku).

O kosztach (pkt II. wyroku) orzeczono w oparciu o art. 98 ust. 1 i art. 99 k.p.c. w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023r. poz. 1935). Skarżący, jako strona przegrywająca sprawę, jest obowiązany zwrócić pozwanemu koszty zastępstwa procesowego.