Legislator Case Law & Legislation
IV U 249/22 AI generated

IV U 249/22 · Sąd powszechny

Case Number IV U 249/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Powódka A. S. wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 19 maja 2022 roku. W uzasadnieniu wskazała, iż stan jej zdrowia się pogorszył. W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania. Wskazano, iż nie było podstaw do przyznania stopnia umiarkowanego wobec ustalenia, że naruszenie sprawności organizmu powódki nie powoduje u niej niezdolności do pracy lub zdolności do jej wykonywania jedynie w warunkach chronionych. Jak ustalono w postępowaniu wyjaśniającym strona nie potrzebowała również czasowej lub częściowej pomocy innych osób w pełnieniu ról społecznych.

Legislator headnote

AI generated

IV U 249/22 · Sąd powszechny: Na podstawie opinii ustalono, iż leczenie ortopedyczne powódki jak do tej pory było bardzo dobre i przyniosło spodziewane efekty. Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawiał za uznaniem opinii jako rzeczowej, spójnej i wyprowadzającej logiczne wnioski końcowe i Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn, dla których miałaby utracić walor wiarygodnego dowodu w sprawie. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, w oparciu o art. 477 14 § 1 kpc Sąd oddalił odwołanie.

Keywords

AI generated
unfit notwithstanding health condition shoulder impairment assessment of work incapacity knee injury benefits degree of disability limited legal capacity
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt IV U 249/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 8 sierpnia 2023 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : sędzia Magdalena Piątkowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania A. S. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 19 maja 2022 r. , znak: (...). (...).(...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie

UZASADNIENIE

Powódka A. S. wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 19 maja 2022 roku. W uzasadnieniu wskazała, iż stan jej zdrowia się pogorszył. W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania. Wskazano, iż nie było podstaw do przyznania stopnia umiarkowanego wobec ustalenia, że naruszenie sprawności organizmu powódki nie powoduje u niej niezdolności do pracy lub zdolności do jej wykonywania jedynie w warunkach chronionych. Jak ustalono w postępowaniu wyjaśniającym strona nie potrzebowała również czasowej lub częściowej pomocy innych osób w pełnieniu ról społecznych.

W ocenie organu odwoławczego stopień naruszenia sprawności organizmu powódki kwalifikuje ją do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: U powódki A. S. występuje stan po endoprotezoplastyce prawego stanu kolanowego oraz zmiany zwyrodnieniowe lewego stanu kolanowego. Jest osobą o naruszonej sprawności organizmu w lekkim stopniu niepełnosprawności - powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne co oznacza, że spełnia kryteria do przyznania lekkiego stopnia niepełnosprawności.

Powódka jest osobą całkowicie zdolną do samodzielnej egzystencji i nie wymaga żadnej pomocy przy wykonywaniu jakiejkolwiek czynności dnia codziennego. Dowód: opinia biegłego ortopedy k.44-49 akta (...) w załączeniu Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.(1. ) Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.(2. ) Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.(3. )Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.(4. ) Zaliczenie do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności osoby, o której mowa w ust. 1 lub 2, nie wyklucza możliwości zatrudnienia tej osoby u pracodawcy niezapewniającego warunków pracy chronionej, w przypadkach:1) przystosowania przez pracodawcę stanowiska pracy do potrzeb osoby niepełnosprawnej;2) zatrudnienia w formie telepracy.(5. ) Jak wynika ze stanu faktycznego stan zdrowia powódki uzasadniał zaliczenie jej do lekkiego stopnia niepełnosprawności.

Sąd w tym zakresie oparł się na zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej, aktach (...) oraz – jako podstawowym dowodzie- opinii biegłego sądowego, która to opinia stanowiła wnikliwą analizę stanu zdrowia powódki, rzeczowo i przekonująco uzasadnioną. Stan zdrowia powódki był przedmiotem bezpośredniego badania biegłego, ponadto stan ten odzwierciedlała dokumentacja medyczna, zaś biegły sądowy, jako posiadający wiedzę specjalną, uzyskał podczas badania i wywiadu informacje niezbędne do oceny ustawowych przesłanek objętych odwołaniem.

Biegli, w przeciwieństwie do osoby nie posiadającej wiedzy specjalnej, potrafią dokonać obiektywnej oceny, które z faktów ustalonych podczas badania i na podstawie dokumentacji, są wynikiem stanu zdrowia odwołującego się i jego niepełnosprawności, które są subiektywne, a które wynikają ze zwykłej nieporadności osób w danym wieku, czy o danym charakterze. Tak więc sąd dał wiarę także stanowisku biegłego, iż przeprowadzone naoczne badanie ortopedyczne w przypadku powódki wskazywało na znaczną agrawację dolegliwości i że stwierdzona w badaniu sprawność narządu ruchu powódki była znacznie lepsza niż ta demonstrowana przez samą powódkę.

Na podstawie opinii ustalono, iż leczenie ortopedyczne powódki jak do tej pory było bardzo dobre i przyniosło spodziewane efekty. Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawiał za uznaniem opinii jako rzeczowej, spójnej i wyprowadzającej logiczne wnioski końcowe i Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn, dla których miałaby utracić walor wiarygodnego dowodu w sprawie. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, w oparciu o art. 477 14 § 1 kpc Sąd oddalił odwołanie.