Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 272/24 AI generated

IV Ka 272/24 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 272/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 272/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 15 lutego 2024 roku, w sprawie o sygn. akt II K 1092/23 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3.

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 7 k.p.k; IV Ka 272/24 · Sąd powszechny: Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k.

Keywords

AI generated
driving without authorization traffic violation illegal overtaking manoeuvre fitness to drive non-roadworthy vehicle use of motor vehicle

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 7 k.p.k
Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji, a dotyczące sprawstwa i winy oskarżonej w zakresie zarzucanych jej czynów są prawidłowe, gdyż stanowią wynik, nie budzącej żadnych zastrzeżeń i zgodnej z art. 7 k.p.k., oceny zebranych w sprawie dowodów.
art. 392 § 1 k.p.k
Przepis art. 392 § 1 k.p.k.
art. 244 k.k
Całokształt ujawnionych w sprawie okoliczności, stopień zawinienia oskarżonej, zakres naruszenia przez nią porządku prawnego, a także ramy ustawowego zagrożenia za występek z art. 244 k.k.
AI generated
X K 342/17
Decyzją Starosty Powiatowego w P.
II K 2261/22
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
VI Ka 220/23
Sygn. akt VI Ka 220/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lipca 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Agnieszka Telega przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze del do Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Marcina Piekarskiego po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2023 r., 28 czerwca 2023r., 14 lipca 2023r. sprawy D. S. ur. (...) w Z. s. W., J. z domu P. oskarżonego z art. 178b kk i art. 244 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 19 stycznia 2023 r. sygn. akt II K 57/22 zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. S. w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. P. kwotę 1176 złotych w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; stwierdza, że koszty sądowe w sprawie ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 220/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 19 stycznia 2023 r. sygn. akt II K 57/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. D. S. Kto był właścicielem samochodu A. (...) nr rej. (...) który uczestniczył w zdarzeniu z dnia 29 października 2021 r. objętym zarzutem aktu oskarżenia. Pismo Starostwa Powiatowego w Z. z dnia 31.05.2023 r. k. 160 2. D. S. Wątpliwości co do kierowania wyżej wymienionym samochodem A. (...) przez oskarżonego D. S. w trakcie zdarzenia objętego zarzutem aktu oskarżenia. Uzupełniające zeznania świadka P. D.. k. 170 - 171 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.Pismo Starostwa Powiatowego w Z. z dnia 31.05.2023 r. 2. Uzupełniające zeznania świadka P. D.. Dowody wiarygodne. Brak podstaw do kwestionowania wiarygodności pisma urzędowego Starostwa Powiatowego w Z. i uzupełniających zeznań świadka, który w znacznej części zasłaniał się jednak niepamięcią. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia tj. art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na tej części materiału dowodowego która zawiera tezy oskarżenia bez wszechstronnego rozważenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy a nadto dowolną ocenę dowodów skutkującą wydaniem wyroku skazującego a w szczególności poprzez: a. uznanie za wiarygodne zeznań f-szy policji M. Ś. oraz P. D. w sytuacji w której świadkowie nie dostarczyli w sprawie żadnych dowodów rzeczowych na potwierdzenie swoich tez tj. nagrań z wideorejestratora w pojeździe oraz nagrań z monitoringu stacji paliw tłumacząc iż nie widzieli wówczas potrzeby zabezpieczenia nagrania mimo iż ich zeznania są jedynymi dowodami przemawiającymi na niekorzyść oskarżonego, wynikają nadto z wykonywanej przez nich wówczas funkcji; b. nieprawidłową ocenę dowodu z zeznań Ł. Z. który jako naoczny świadek jasno wskazał moment w którym f. policji po raz pierwszy tego dnia spotkali oskarżonego, który poruszał się pieszo, zaś został on oceniony w inny sposób przez Sąd jedynie z uwagi na fakt iż wersja ta nie pokrywa się z tezą oskarżenia a oskarżonego; c. uznanie za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego którego wersja jest zbieżna z wersją niezależnego, naocznego świadka szczególnie w sytuacji w której w poprzednich sprawach karnych tego samego rodzaju przyznawał się on do winy, zaś w niniejszej sprawie jedynym dowodem przemawiającym na jego niekorzyść są zeznania świadków – f. policji którzy mimo możliwości zabezpieczenia nagrań z kamer z dwóch źródeł nie zrobili tego; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia tj. art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości w niniejszej sprawie, a związanej w szczególności ze sprzeczną wersją zdarzeń f. policji i świadka Ł. Z. oraz brakiem dowodów rzeczowych w postaci nagrań z monitoringu i wideorejestratora na niekorzyść oskarżonego; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 3.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku mający wpływ na treść orzeczenia a polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji iż oskarżony D. S. prowadził pojazd wbrew zakazowi i nie zatrzymał się do kontroli podczas gdy zebrany materiał dowodowy nie potwierdził jego sprawstwa. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1, 2 i 3 Zarzuty apelacji obrońcy są zasadne. Sąd Okręgowy odmiennie od orzekającego w I instancji Sądu Rejonowego uznał że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy – uzupełniony o dowody przeprowadzone w postępowaniu odwoławczym – nie jest wystarczający do przyjęcia sprawstwa i winy oskarżonego D. S. w niniejszej sprawie. Słusznie skarżący stwierdza, że jedynymi dowodami wskazującymi iż D. S. kierował samochodem A. (...) nr rej. (...) w dniu 29.10.2021 r. w P. koło Z. i nie zatrzymał auta pomimo sygnałów dźwiękowych i świetlnych z radiowozu policyjnego są zeznania świadków – funkcjonariuszy policji P. D. i M. Ś.. Z niejasnych dla Sądu Okręgowego powodów nie zostały zabezpieczone w sprawie potencjalne obiektywne dowody w postaci zapisów z videorejestratora policyjnego znajdującego się w radiowozie i z monitoringu na stacji paliw na której pozostawiony został wyżej wymieniony samochód i w pobliżu której przebywał oskarżony. Będzie jeszcze o tym mowa poniżej. Świadek P. D. zeznawał w sprawie trzykrotnie, w postępowaniu przygotowawczym twierdził że samochodem A. (...) kierował znany mu wcześniej z czynności służbowych D. S., gdy samochód nie zatrzymał się do kontroli wraz z M. Ś. pojechali za nim jednakże stracili auto z pola widzenia po kilkudziesięciu metrach, następnie po „penetracji rejonu” zauważyli to A. stojące na stacji paliw w P., gdzie obejrzeli zapis monitoringu z którego miało wynikać że D. S. podjechał tym pojazdem na stację i oddalił się z niego ( k. 2 odwrót ). W kolejnych przesłuchaniach przed Sądem I instancji i w postępowaniu odwoławczym P. D. w zasadzie jedynie potwierdzał zeznania z postępowania przygotowawczego, zasłaniając się przy tym niepamięcią co do szczegółów zdarzenia ze względu na upływ czasu ( k. 60 odwrót, k. 170 odwrót – 171 odwrót ). Z zeznań P. D. nie wynika zupełnie, z jakiej odległości widział D. S. kierującego A. (...), czy radiowóz policyjny był wtedy w ruchu, czy świadek widział oskarżonego przez tylną czy boczną szybę i przez jaki okres czasu itd. Wątpliwości co do pewności rozpoznania oskarżonego potęgują przyznane przez świadka fakty, iż stracił z pola widzenia samochód po kilkudziesięciu metrach oraz że było to na bardzo krętym odcinku ul. (...) ( k.171 ), a więc kierującego mógł widzieć przez stosunkowo krótki okres czasu. P. D. nie potrafił także opisać okoliczności zatrzymania oskarżonego, nawet wskazać czy miało to miejsce w tym samym dniu ( k. 170 odwrót ), choć z innych dowodów, w tym z wyjaśnień oskarżonego wynika, że był on przy stacji paliw i jeden z policjantów pobiegł za nim ( k. 60 odwrót k. 102 odwrót ). Sąd Okręgowy nie ocenia zeznań P. D. jako celowo nieprawdziwych, nie wyklucza jednak pomyłki w rozpoznaniu oskarżonego. Z kolei świadek M. Ś. z nieznanych Sądowi Okręgowemu powodów nie był przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym ( choć został zawnioskowany do przesłuchania w akcie oskarżenia ), a przed Sądem I instancji jedynie potwierdził okoliczności wynikające z notatki urzędowej sporządzonej przez P. D. dotyczącej przebiegu zdarzenia ( k. 74 odwrót – 75 ). Brak zapisów z przebiegu zdarzenia z videorejestratora w radiowozie wynika nie tylko z zeznań P. D. i M. Ś. ale także z pisma KPP w Z. Wydział (...), przy czym w tym dokumencie nie wskazano przyczyn braku zarejestrowania nagrania ( k. 57 ). W przekonaniu Sądu Okręgowego zeznania P. D. M. Ś. o rozpoznaniu oskarżonego na monitoringu, wysiadającego z samochodu na stacji paliw powinny być zweryfikowane przez Sąd odtworzeniem zabezpieczonego nagrania, co było niemożliwe ze względu na brak tego nagrania z monitoringu. Nie jest przy tym istotne czy zaniedbanie zabezpieczenia nagrania obciąża P. D. i M. Ś. czy policjantów prowadzących postępowanie przygotowawcze, jak to sugerował P. D. w trakcie zeznań na rozprawie odwoławczej ( k. 170 odwrót ). Oskarżony D. S. konsekwentnie w toku postępowania nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu twierdząc że nigdy nie był w posiadaniu samochodu A. (...) i w dniu zdarzenia nie uciekał tym samochodem przed policją ( k. 14 – 16, k. 46 ). Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że był pieszo przypadkowo na stacji paliw w P., kupował tam zapiekankę, w pewnym momencie jeden z policjantów zaczął go gonić na piechotę, co oskarżony kojarzył z niestawianiem się w sądzie na rozprawie w innej sprawie ( k. 60 odwrót ). Jego wyjaśnienia co do zasady znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadka Ł. Z. ( k. 102 odwrót – 103 ). Ł. Z. jest wprawdzie znajomym oskarżonego i do jego zeznań należy podchodzić z ostrożnością, niemniej brak jest innych dowodów przeciwnych, podważających ich wersję. Z uzyskanego w postępowaniu odwoławczym pisma Starostwa Powiatowego w Z. z dnia 31.05.2023 r. wynika, że od 2014 r. do chwili obecnej było kilku właścicieli samochodu A. (...) nr rej. (...), w październiku 2021 r. był nim mieszkaniec Z. J. M. ( k. 160 ). W sprawie nie przedstawiono żadnego dowodu łączącego J. M. czy też jakąkolwiek inną osobę na którą ten samochód był zarejestrowany z oskarżonym D. S.. D. S. nie jest postacią świetlaną na terenie Z. i okolic, był wielokrotnie karany w tym za przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., art. 178b k.k., art. 244 k.k. ( karta karna k. 70 – 72 ). Niemniej w niniejszej sprawie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do jego sprawstwa i winy. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego D. S. od zarzucanego mu czynu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych powyżej wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego okazał się zasadny. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. S. w ten sposób że uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu. Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze okoliczności powołane powyżej, zważywszy że zarzuty apelacji obrońcy okazały się zasadne należało zmienić wyrok Sądu I instancji i wydać wyrok uniewinniający w niniejszej sprawie. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II i III 1.Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. P. kwotę 1.176 zł. w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym ( trzy terminy rozprawy odwoławczej ). 2.Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. Sąd Okręgowy stwierdził że koszty sądowe w sprawie ponosi Skarb Państwa. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co do całości wyroku 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II K 1360/13
W oparciu o całokształt materiału dowodowego zebrany w aktach sprawy, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 18 lipca 2013r.
VII Ka 390/17
w dniu 05.12.2016 r. w Z. woj. (...) na ul. (...) kierował rowerem czym naruszył orzeczony wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu sygn. akt II W 649/16 z dnia 15.07.2016 r. zakaz prowadzenia rowerów na okres sześciu miesięcy przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu sygn. akt II K 44/11 z dnia 07.03.2011 r. za przestępstwo podobne umyślne określone w art. 244 k.k. którą odbył w okresie od 17.06.2011 r. do 17.02.2012 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 272/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 15 lutego 2024 roku, w sprawie o sygn. akt II K 1092/23 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3.

Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1.

Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. Z. O. Oskarżona nie kierowała samochodem w dniu 23 marca i 30 marca 2023 roku Zeznania świadków J. S. i M. O. k. 193v - 195 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 2.1.2.1. Zeznania świadków J. S. i M. O. Sąd odwoławczy przesłuchał na rozprawie apelacyjnej świadków J. S. i M. O., którzy nie byli przesłuchiwani przez Sąd I instancji. Świadkowie ci, matka i mąż oskarżonej, starali się wykazać, że oskarżona nie kierowała samochodem w dniach 23 marca i 30 marca 2023 roku.

Sąd Okręgowy uznał te zeznania za niewiarygodne. Pozostają one bowiem w wyraźnej sprzeczności z tymi dowodami, które Sąd Rejonowy (a także Sąd odwoławczy) uznał za w pełni wiarygodny materiał dowodowy. Jeśli chodzi o dzień 23 marca 2023 roku, przede wszystkim wskazać tu trzeba na dowód z zeznań świadka A. Z., protokół oględzin samochodu B. oraz zapis monitoringu sprzed Sklepu (...) w K.. Natomiast odnośnie zdarzenia w dniu 30 marca 2023 roku – zeznania świadka J. K. oraz świadka D. C.. Wskazać też trzeba na niekonsekwencje i niespójność w zeznaniach świadków J.

S. i M. O.. Świadek J. S. na etapie postępowania przygotowawczego rozpoznała na zapisie monitoringu swojego zięcia (k.35), natomiast przed sądem zaprzeczyła, aby w tym dniu samochodem B. kierował M. O.. Po odczytaniu jej zeznań z postępowania przygotowawczego stwierdziła, że jednak zapomniała, iż ten samochód zabrał zięć. Stwierdziła też, że nie była pewna, czy na nagraniu monitoringu był jej zięć, czy osoba podobna, ale ,,obok siedziała policjantka, która kąśliwie komentowała zeznania”. Trzeba jednak zauważyć, że świadek bez żadnych zastrzeżeń podpisała protokół przesłuchania z dnia 20.04.2023 roku.

W tym samym protokole świadek wypowiadała się również, co do rozpoznania na nagraniu swojej córki i zeznała, że nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić, czy jest to ona. Świadczy to o tym, że przesłuchiwana miała pełną swobodę wypowiedzenia się, czy rozpoznaje daną osobę, czy też, że nie jest pewna rozpoznania. Z kolei świadek M. O. początkowo stwierdził, że w tym dniu, kiedy została wybita szyba w B., pojawił się dopiero wtedy, gdy przyjechała policja, podczas, gdy na etapie postępowania przygotowawczego przyznał, że to on był wówczas użytkownikiem tego pojazdu (k. 37).

Świadek zeznał ponadto, że drugi komplet kluczyków do B. miała teściowa, podczas, gdy świadek J. S. w pierwszych zeznaniach na policji (k. 27), stwierdziła, że pożyczyła zięciowi ten samochód wraz z dwoma kompletami kluczy. Wszystko wskazuje zatem na to, że świadkowie J. S. i M. O. złożyli przed sądem zeznania takiej treści, celem uniknięcia odpowiedzialności karnej przez osobę dla nich najbliższą (a także przez M. O. ewentualnego zarzutu poplecznictwa). . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp.

Zarzut 3.1. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji, a dotyczące sprawstwa i winy oskarżonej w zakresie zarzucanych jej czynów są prawidłowe, gdyż stanowią wynik, nie budzącej żadnych zastrzeżeń i zgodnej z art. 7 k.p.k., oceny zebranych w sprawie dowodów. Postępowanie apelacyjne nie wykazało, aby rozumowanie Sądu meriti, przy ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów było wadliwe, bądź nielogiczne.

Nie można w żaden sposób podzielić twierdzeń obrony, iż Sąd Rejonowy dokonał dowolnej oceny wiarygodności przeprowadzonych dowodów. Sąd I instancji wnikliwie rozważył tu wszystkie okoliczności, a w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, przekonywująco przedstawił swój tok rozumowania. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika w szczególności, z jakich powodów zeznania kluczowych świadków J. K. i A. Z. są wiarygodnym źródłem dowodowym. Świadkowie ci byli konsekwentni, rzeczowo i szczegółowo opisali przebieg zdarzeń i nie mieli żadnych racjonalnych powodów, by celowo pomawiać oskarżoną o kierowanie samochodem, gdyby rzeczywiście to nie ona była kierującą.

Jako całkowicie nieprzekonywujące należy uznać spekulacje świadków J. S. i M. O., że J. K. ,,uwziął się” na oskarżoną i pomawiając ją chciał sobie jedynie poprawić sprzedawalność wydawanego czasopisma. Trzeba też zwrócić uwagę, że zeznania J. K. znalazły pełne potwierdzenie w zeznaniach D. C., który potwierdził, że za kierownicą jadącego samochodu S., siedziała właśnie oskarżona, a nie jej matka. Z kolei zeznania A. Z., z których wynika, że to oskarżona była kierującą samochodem B. w dniu 23.03.2023 roku, potwierdza choćby nagranie monitoringu sprzed sklepu (...), na którym nawet J.

S. rozpoznała M. O., jako mężczyznę pomagającego oskarżonej odjechać z parkingu. Jako zupełnie niewiarygodną, w świetle zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, należy ocenić hipotetyczną wersję, jakoby nieznani sprawcy najpierw wykradli niepostrzeżenie samochód ze stodoły na posesji J. S., a następnie ponownie umieścili go w tym samym miejscu, już z wybitą szybą. Zresztą przeczą jej już choćby pierwsze zeznania J. S. i M. O., z których wynika, że w tym dniu dysponentem tegoż samochodu, posiadającym kluczyki był mąż oskarżonej.

J. S. rozpoznała także na nagraniu monitoringu męża oskarżonej, jako tego mężczyznę, który wraz z oskarżoną odjechał samochodem B. spod sklepu (...). Faktem jest, że w postępowaniu przygotowawczym nie dokonano procesowego okazania świadkom osoby oskarżonej, ani też jej wizerunku. Chybione są jednak też zastrzeżenia obrony, co do prawidłowości dokonania rozpoznania oskarżonej przez świadków J. K. i A. Z. na rozprawie sądowej. Nie ma przecież żadnych podstaw do przypuszczeń, że sędzia okazała ww. świadkom zdjęcia z profilu F. jakiejś innej osoby.

Obaj świadkowie byli pewni swojego rozpoznania. Żaden z nich nie zgłosił tu jakichkolwiek wątpliwości. Ponadto świadek J. K. – jak zeznał – jeszcze przed zdarzeniem z dnia 30 marca 2023 roku sam sprawdzał na F., jak wygląda Z. O. (dlatego też zresztą miał możliwość jej rozpoznania, gdy kierowała samochodem S.). Nie ma też żadnego wpływu na treść wyroku odczytanie przez Sąd Rejonowy zeznań świadka A. Ś., która nie stawiła się na rozprawę (zresztą była także wzywana na rozprawę apelacyjną). Przepis art. 392 § 1 k.p.k. daje podstawy do odczytania zeznań świadka, którego bezpośrednie przesłuchanie nie jest niezbędne.

Zeznania ww. świadka (k.

44) nie miały aż tak istotnego znaczenia i nie zawierają one stwierdzeń, które mogłyby świadczyć o niewinności oskarżonej. Także i stan zdrowia psychicznego oskarżonej był przedmiotem badania przez biegłych psychiatrów, którzy wydali w niniejszej sprawie stosowną opinię (k. 76). Reasumując, Sąd odwoławczy w pełni podzielił stanowisko Sądu I instancji, iż nie może być żadnych wątpliwości, że to oskarżona była kierującą samochodem B. w dniu 23.03.2023 roku i samochodem S. w dniu 30.03.2023 roku, a nastąpiło to w okresie, w którym obwiązywał już wobec niej prawomocny sądowy zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z powodów wskazanych wyżej, wniosek odwoławczy nie mógł zostać uwzględniony. W szczególności nie zachodziły podstawy do uniewinnienia oskarżonej, bądź umorzenia postępowania karnego. Nie było też żadnych podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, zwłaszcza, że nie zostały spełnione warunki wskazane w art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. zezwalające na tego rodzaju rozstrzygnięcie.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy za wyjątkiem zmiany wysokości orzeczonej kary – pozostały zakres zaskarżonego wyroku. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Jak już wyżej wskazano w dziale 3, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia apelacji w kierunku zmiany, czy też uchylenia zaskarżonego wyroku. Poza wymiarem kary, zaskarżony wyrok – jako słuszny i odpowiadający prawu – należało utrzymać w mocy. 0.15.2.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.15.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie orzeczonej wobec oskarżonej Z. O. kary pozbawienia wolności do 1 roku i 4 miesięcy. Zwięźle o powodach zmiany Sąd odwoławczy, po przeanalizowaniu całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności przedmiotowo – podmiotowych, doszedł do przekonania, że wymierzona przez Sąd Rejonowy kara pozbawienia wolności jest nazbyt surowa. Pamiętać też należy, iż wymierzona kara winna pozostawać w wyważonej proporcji i być współmierna do popełnionego przestępstwa, a w szczególności do stopnia winy oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości czynu.

Całokształt ujawnionych w sprawie okoliczności, stopień zawinienia oskarżonej, zakres naruszenia przez nią porządku prawnego, a także ramy ustawowego zagrożenia za występek z art. 244 k.k. przemawia za uznaniem, iż orzeczona wobec oskarżonej kara 2 lat pozbawienia wolności jest jednak zbyt daleką idącą reakcją karną. W przekonaniu Sądu Okręgowego, orzeczenie wobec oskarżonej kary w wysokości 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności będzie adekwatną reakcją karną, odpowiadającą społecznemu poczuciu kary sprawiedliwej, a kara taka spełni w sposób wystarczający cel wychowawczy i zapobiegawczy, a także w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. 0.15.3.

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 O kosztach postępowania odwoławczego przypadających od oskarżonej Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o treść art. 634 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k., przy czym wysokość opłaty za obie instancje została ustalona na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz.U. z 1983 roku, Nr 49, poz. 223 z późn. zmianami).

7. PODPIS 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżona Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość wyroku 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k.

– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.

☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana