IV Ka 215/23 · Sąd powszechny

Sygn. akt IV Ka 215/23

UZASADNIENIE

Apelacja obwinionego okazała się zasadna jedynie częściowo. Przepis art. 94 § 3 kw, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., nadanym ustawą z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2021. 2328 z dnia 16 grudnia 2021 r.), nie pozostawia Sądowi żadnej dowolności i stanowi wprost, że: „w razie popełnienia wykroczenia, o którym mowa w § 1, orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów”. W razie zatem skazania za wykroczenie z art. 94 § 1 kw, jeżeli tylko zostało ono popełnione po 31 grudnia 2021 r., obligatoryjne jest orzeczenie, na podstawie art. 94 § 3 kw, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (por. wyroki Sądu Najwyższego - Izba Karna: z dnia 22 listopada 2022 r.

IV KK 262/22 oraz II KK 507/22, a także z 9 listopada 2022 r. II KK 284/22). P. S. skazany został za wykroczenie z art. 94 § 1 kw popełnione w dniu 14 lipca 2022 roku, a więc Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim zobligowany był do orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, gdyż w przeciwnym razie dopuściłby się obrazy prawa materialnego. W związku z tym, nie sposób było podzielić zarzutu apelacji obwinionego żeby w ogóle nie orzekać wobec niego wymienionego środka karnego. Powiązanie przepisów art. 94 § 1 kw i art. 94 § 3 kw wskazuje na rodzaj pojazdów, których zakaz ma dotyczyć, ponieważ środek karny powinien pozostawać w funkcjonalnym związku z rodzajem pojazdu, który sprawca bez uprawnienia prowadził (por. wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 5 lipca 2022 r.

II KK 296/22). Mając zatem na względzie to, że P. S. w chwili czynu prowadził samochód ciężarowy (o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t) zakaz prowadzenia pojazdów powinien dotyczyć co najmniej pojazdów, do których kierowania uprawniają kategorie C i C1 prawa jazdy. W związku z tym, Sąd Okręgowy biorąc po uwagę dotychczasowy nienaganny sposób zachowania się obwinionego, przyznanie się do winy, a w szczególności fakt, iż z uwagi na pogarszający się stan zdrowia musi dojeżdżać do lekarzy, zmienił zaskarżony wyrok w punkcie drugim i ograniczył zakres orzeczonego zakazu do pojazdów objętych ww. kategoriami prawa jazdy.

Stopień bowiem społecznej szkodliwości czynu obwinionego oraz cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do ukaranego sprawiały, że orzeczony zakaz należało zawęzić jedynie do samochodów ciężarowych. W powyższym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że określił, iż orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów dotyczy jedynie pojazdów, do których kierowania uprawniają kategorie C lub C1 prawa jazdy oraz utrzymał w mocy zaskarżony wyrok pozostałej części.

O kosztach postępowania odwoławczego, Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o treść art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk i art. 121 § 1 kpw i zwolnił obwinionego z obowiązku ich zapłaty, gdyż z racji niewielkiej pensji oraz kłopotów ze zdrowiem ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe dla P. S.. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w wyroku z dnia 16 czerwca 2023 roku.