II Cz 100/14 · Sąd powszechny

Sygn. akt II Cz 100/14 POSTANOWIENIE K., dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras – spr. S.S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. Ż. z udziałem A. S., M. J., W. J., R. J. i Miasta K. o dział spadku i zniesienie współwłasności w przedmiocie zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt I Ns 1086/13 postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu odrzucił zażalenie wnioskodawczyni T. Ż. na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 23 października 2013 r. o zwrocie wniosku o dział spadku i zniesienie współwłasności. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy wskazał, że wnioskodawczyni nie zachowała terminu do wniesienia przedmiotowego środka odwoławczego, co implikowało Sąd do jego odrzucenia na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Od powyższego postanowienia wnioskodawczyni wniosła zażalenie podnosząc, że odrzucenie zażalenia nastąpiło z uwagi na nieterminowe uiszczenie przez wnioskodawczynię opłaty od wniosku. Skarżąca wskazała, że nieuiszczenie przedmiotowej opłaty w terminie było wynikiem jej trudnej sytuacji materialnej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom skarżącej, odrzucenie zażalenia wnioskodawczyni na zarządzenie o zwrocie wniosku o dział spadku i zniesienie współwłasności nastąpiło na skutek niezachowania ustawowego terminu do jego wniesienia, a nie w wyniku nieuiszczenia w terminie opłaty od wniosku, co stanowiło podstawę wydania zarządzenia z dnia 23 października 2013 r. o zwrocie przedmiotowego wniosku. Jak zasadnie wskazał Sąd Rejonowy, termin do wniesienia zażalenia na przedmiotowe zarządzenie o zwrocie wniosku wynosił tydzień od jego doręczenia, co wynika z dyspozycji przepisu art. 394 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c. W niniejszej sprawie przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 listopada 2013 r., co wnika z potwierdzenia odbioru na karcie 22, a zatem termin do zaskarżenia tego zarządzenia upłynął w dniu 14 listopada 2013 r.

Tymczasem wnioskodawczyni wniosła zażalenie na to zarządzenie w dopiero w dniu 15 listopada 2013 r., a zatem już po upływie terminu do jego zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji zasadnie odrzucił przedmiotowe zażalenie na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Mając na uwadze powyższe, należało - na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. - orzec jak w sentencji.