Legislator Case Law & Legislation
II Cz 112/13 AI generated

II Cz 112/13 · Sąd powszechny

Case Number II Cz 112/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny uznał się niewłaściwym rzeczowo i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dzierżoniowie – V Wydziałowi Gospodarczemu. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że powód wywodzi swoje roszczenie z umów pożyczek, przy czym umowy te zawarł jako wspólnik pozwanej spółki ( prezes zarządu) ze spółką. Według Sądu Rejonowego przedmiotowa sprawa jest ze stosunku spółki, a zatem na podstawie art.2 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 24.05.1989r o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych jest sprawą gospodarczą.

Legislator headnote

AI generated

II Cz 112/13 · Sąd powszechny: W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że powód wywodzi swoje roszczenie z umów pożyczek, przy czym umowy te zawarł jako wspólnik pozwanej spółki ( prezes zarządu) ze spółką. Według Sądu Rejonowego przedmiotowa sprawa jest ze stosunku spółki, a zatem na podstawie art.2 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 24.05.1989r o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych jest sprawą gospodarczą.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt II Cz 112/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Anatol Gul Sędziowie SO Aleksandra Żurawska SO Jerzy Dydo po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa T. P. przeciwko (...) spółce z o.o. w J. o zapłatę na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 2 października 2012r , sygn. akt IC 1430/12 postanawia : uchylić zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny uznał się niewłaściwym rzeczowo i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dzierżoniowie – V Wydziałowi Gospodarczemu. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że powód wywodzi swoje roszczenie z umów pożyczek, przy czym umowy te zawarł jako wspólnik pozwanej spółki ( prezes zarządu) ze spółką. Według Sądu Rejonowego przedmiotowa sprawa jest ze stosunku spółki, a zatem na podstawie art.2 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 24.05.1989r o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych jest sprawą gospodarczą.

Na postanowienie Sądu pierwszej instancji zażalenie złożył powód domagając się jego uchylenia. Skarżący zarzucił, że zawisła sprawa nie ma charakteru sprawy gospodarczej, ponieważ powód nie jest przedsiębiorcą, a sprawa nie należy do żadnej z kategorii wymienionej w art.2 ust.2 ustawy z 24.05.1989r o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie jest zasadne. Trafny jest zarzut powoda, że przedmiotowa sprawa nie jest sprawą gospodarczą, a zatem nie było podstaw do przekazywania jej do rozpoznania Sądowi Rejonowemu – Sądowi Gospodarczemu w Dzierżoniowie.

Powód nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust.1 i 2 u.s.d.g. ani art.43 1 kc, a sprawa nie może być zaliczona do jednej z kategorii spraw wymienionych w art.2 ust.2 ustawy o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych. W szczególności błędny jest pogląd Sądu, że sprawa o zwrot pożyczki udzielonej spółce, w której pożyczkodawca jest prezesem, jest sprawą ze stosunku spółki. Za sprawy ze stosunku spółki uznaje się wszelkie sprawy wynikłe między organami spółki lub jej wspólnikami, a więc dotyczące stosunków wewnętrznych spółki.

Sprawa o zwrot pożyczki udzielonej spółce nie jest sprawą dotyczącą stosunków wewnątrz spółki, nawet, jeżeli pożyczki tej udzielał ówczesny prezes spółki. Ponadto uznając swoją niewłaściwość Sąd Rejonowy naruszył również przepis art. 202 kpc, ponieważ stwierdzić swoją niewłaściwość mógł tylko na zarzut strony, a takiego nie było. Błędnie Sąd Rejonowy uznał się niewłaściwym rzeczowo, gdyż w sprawie w grę wchodziła tylko niewłaściwość funkcjonalna. Z powyższych względów na podstawie art. 386 § 4 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc orzeczono jak w sentencji postanowienia.