Legislator Case Law & Legislation
II W 70/23 AI generated

II W 70/23 · Sąd powszechny

Case Number II W 70/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

W dniu 25 stycznia 2023 roku o godzinie 1:55 funkcjonariusze Posterunku Policji w K. A. D. i P. U. z polecenia Dyżurnego Komendy Powiatowej Policji w G. udali się do miejscowości E. droga DK (...) km(...), gdzie w S. (...) koloru białego o nr rej. (...) miała uderzyć sarna. Na miejscu zastano ww. pojazd wraz ze zgłaszającą E. K. i jej córką. Podczas legitymowania kierującej funkcjonariusze uzyskali informację, iż w Krajowym Systemie Informacji Policji posiada ona status (...) z dnia 25 października 2022 roku – wystosowano wniosek o sprawdzenie kwalifikacji oraz (...) z dnia 17 stycznia 2023 roku - zatrzymanie dokumentu z powodu nieprzedstawienia w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub o braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, kod kategorii(...).

Legislator headnote

AI generated

II W 70/23 · Sąd powszechny: – k.47v-48 Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał obwinioną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu tj. wykroczenia z art. 94 § 1 kw. W przekonaniu sądu nie budzi wątpliwości, iż obwiniona w dniu 25 stycznia 2023 roku kierowała pojazdem mechanicznym marki S. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej nie posiadając uprawnień do kierowania, czemu obwiniona w żadnym stadium postępowania nie zaprzeczała. Sąd nie mógł zgodzić się z podnoszoną przez obwinioną tezą, że nie miała ona świadomości, iż nie posiada uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Keywords

AI generated
driving without authorization withdrawal of driving license fitness to drive dismissal of traffic proceedings loss of control traffic violation
AI generated
VIII W 785/24
18 kwietnia 2022 r. w miejscowości O. funkcjonariusze policji zatrzymali do kontroli pojazd marki M. (...) nr rej. (...), kierowany przez M. G.. Kierującego poddano badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu i uzyskano wynik o godz. 21:25 - 0,26 mg/l, o godz. 21:27 - 0,24 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Z uwagi na podejrzenie popełnienia przestępstwa M. G. zatrzymano elektronicznie prawo jazdy. Wobec powyższego postanowieniem z 20 kwietnia 2022 roku wszczęto dochodzenie w sprawie kierowania pojazdem mechanicznym marki M. o nr rej. (...) w dniu 18 kwietnia 2022 r. około 20:15 w miejscowości O., ul. (...) w pobliżu posesji nr (...), po drodze publicznej, w ruchu lądowym przez będącego w stanie nietrzeźwości: badanie I – godz. 21:15 – wynik 0,15 mg/l, badanie II - godz. 21:25, wynik - 0,26 mg/l, badanie III - godz. 21:27 wynik - 0,26 mg/l, badanie IV - godz. 21:27 wynik - 0,24 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 kk.
II W 375/24
W dniu 24 marca 2024r. około godziny 13:00 w miejscowości B. obwiniony M. R. kierował po drodze publicznej samochodem marki V. o nr rej. (...). W trakcie przejazdu, M. R. został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy (...). Po sprawdzeniu przez policjantów w okazało się , że obwiniony ma zatrzymane od dnia 14 lipca 2023r. uprawnienia do kierowania na mocy decyzji (...) (...) (...)
IV Ka 867/24
Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 867 /24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II W 252/22
Sygn. akt. II W 252/22 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 sierpnia 2022 roku Sąd Rejonowy w Golubiu - Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela - funkcjonariusza Policji ------- po rozpoznaniu dnia 25 sierpnia 2022 roku sprawy R. C. syna A. i J. (...)z domu D. (...) urodz. (...) w miejscowości L. obwinionego o to, że: w dniu 13 marca 2022 roku około godz. 7.25 w G. (...) na ul. (...) kierował po drodze publicznej samochodem marki P. (...) o nr rej. (...) nie posiadając uprawnień do kierowania pojazdami to jest o wykroczenie z art. 94 § 1 kw ORZEKA: 1. uznaje obwinionego R. C. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 94 § 1 kw i za to na mocy art. 94 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierza mu karę grzywny w kwocie 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych; 2. na mocy art. 94 § 3 kw w zw. z art. 29 § 1 i 2 kw orzeka wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres 6 (sześciu) miesięcy 3. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150,00 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciąża go zryczałtowanymi wydatkami w sprawie w kwocie 100,00 (stu) złotych. II W 252/22 UZASADNIENIE R. C. w dniu 13 marca 2022 roku o godzinie 7:25 w G. (...) na ul. (...)kierował pojazdem silnikowym marki P. (...) o nr rejestracyjnym(...), nie posiadając uprawnień do kierowania. Dowód: pismo Starostwa Powiatowego w P. – k. 4 Obwiniony R. C. na dzień 13 marca 2022 roku był w posiadaniu dokumentu prawa jazdy wydanego w dniu 5 sierpnia 2016 roku w zakresie uprawnień kategorii: - AM, B1, B, B+E, T- ważnych do dnia 25 października 2018 roku; - C1, C, C1+E, C+E – ważnych do dnia 13 lipca 2021 roku z potwierdzeniem kwalifikacji zawodowych ważnych do dnia 19 lipca 2021 roku. Dowód: pismo Starostwa Powiatowego w P.- k. 4. Obwiniony R. C. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Potwierdził, że w dniu 13 marca 2022 roku prowadził pojazd mechaniczny, jednakże był przekonany, że jego prawo jazdy kategorii B jest ważne. Wskazał, że w okresie od 22 lutego 2022 roku do 3 marca 2022 roku ukończył ponownie szkolenie okresowe dla kierowców kategorii C. Nadmienił, że posiada już odpowiednie badania lekarskie. Obwiniony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, gdyż jak wskazał, zrobił to nieświadomie. Obwiniony przedłożył dokumenty w postaci świadectwa kwalifikacji zawodowej z dnia 4 marca 2022 roku, orzeczenie lekarskie z dnia 21 lutego 2022 roku, orzeczenie psychologiczne oraz orzeczenie lekarskie z dnia 22 marca 2022 roku. Sąd zważył co następuje: Na tle całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, zarówno wina obwinionego, jak i okoliczności popełnienia zarzuconego obwinionemu wykroczenia nie budzą wątpliwości. Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie sąd oparł się w części na wyjaśnieniach obwinionego tj. w zakresie, że w dniu 13 marca 2022 roku prowadził pojazd mechaniczny. Natomiast wyjaśnienia obwinionego, że nie był świadomy popełnienia zarzucanego mu czynu, gdyż był przekonany, że cały czas ma ważne prawo jazdy kategorii B, sąd uznał za całkowicie niewiarygodne. Wyjaśnieniom obwinionego w tymże zakresie zaprzecza wprost informacja przedłożona przez Starostwo Powiatowe w P., dotyczące utraty ważności uprawnień jeszcze w 2018 roku. Należy zwrócić uwagę, iż niezwłocznie po zatrzymaniu w niniejszej sprawie, tj. po kilku dniach obwiniony wykonał badanie lekarskie w zakresie braku przeciwskazań do kierowania między innymi pojazdami kategorii B. Sąd zwrócił przy tym uwagę, iż obwiniony jest kierowcą zawodowym (k. 8). Kwestia posiadania przez niego uprawnień do prowadzenia pojazdów określonych kategorii miała zatem w jego życiu charakter priorytetowy. Limitowała wszak zakres rodzajów pojazdów, które obwiniony mógł prowadzić. W tym stanie rzeczy teza o braku świadomości co do tak zasadniczej kwestii musiała zostać odrzucona. Twierdzenia obwinionego w tym zakresie rażą naiwnością i są sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd oparł się na materiale dowodowym w postaci pisma ze Starostwa Powiatowego w P. – k. 4. Przedstawia ono dane z akt ewidencyjnych kierowcy, wskazując na utratę ważności dokumentu prawa jazdy w zakresie między innymi kategorii B jeszcze w 2018 roku. Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe w postaci przesłuchania świadków M. P. i M. G., gdyż okoliczność, która miała być udowodniona, została udowodniona zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy. Fakt braku uprawnień nie budził wszak wątpliwości. Zgodnie z treścią art. 94 § 1 kw, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu prowadzi pojazd mechaniczny, nie mając do tego uprawnienia, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 1500 złotych. Przez brak wymaganych uprawnień w rozumieniu art. 94 § 1 k.w. należy rozumieć zarówno sytuację, gdy dana osoba w ogóle nie uzyskała uprawnień do prowadzenia pojazdu określonej kategorii w sposób wskazany w przepisach ustawy - Prawo o ruchu drogowym, utraciła je w wyniku cofnięcia i musi ponownie ubiegać się o uzyskanie takich uprawnień lub posiadając de facto takie uprawnienia nie może w danej chwili ich realizować i z nich korzystać z uwagi np. na ich czasowe "zawieszenie", nie powodujące jednak ich definitywnej utraty. ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2019 r. sygn.. akt IV KK 59/19 ). Tym samym znamiona komentowanego wykroczenia będzie realizowała także osoba, wobec której orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów lub zatrzymano prawo jazdy. Zwrócić należy uwagę, że dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z pojazdu silnikowego i przyczepy lub naczepy jest wydane w kraju prawo jazdy (art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami). Obwiniony pomimo tego, że był w posiadaniu dokumentu prawa jazdy wydanego przez Starostę (...), utracił uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii: AM, B1, B, B+E, T- ważnych do dnia 25 października 2018 roku oraz C1, C, C1+E, C+E ważnych do dnia 13 lipca 2021 roku. W konsekwencji R. C. w dniu 13 marca 2022 roku nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie między innymi kategorii B prawa jazdy. Uznając obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 94 § 1 kw, sąd na podstawie art. 94 § 1 kw wymierzył mu karę 1.500 złotych grzywny. Kara w takim wymiarze, w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i nie przekracza stopnia winy. Należy jednocześnie wskazać, iż jest to minimalny wymiar kary za popełnienie tego wykroczenia. Sąd na mocy art. 94 § 3 kw w zw. z art. 29 § 1 i 2 kw orzekł wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres 6 miesięcy. Orzeczenie tego środka, wobec przesądzenia odpowiedzialności za wykroczenie z art. 94 § 1 kw było obligatoryjne. Popełniony przez obwinionego czyn z art. 94 § 1 kw nie miały charakteru incydentalnego obwiniony miał świadomość, że nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami kat. B skoro uprawnienia te utracił już w 2018 roku. Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 zł tytułem opłaty i obciążył go zryczałtowanymi wydatkami w sprawie w kwocie 100 zł. Jednocześnie Sąd nie znalazł podstaw do zwolnienia obwinionego od kosztów, czyli do skorzystania z wyjątku od reguły określonej w art. 118 § 1 kpw, albowiem w ocenie Sądu ich uiszczenie nie jest zbyt uciążliwe dla obwinionego ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów. Obwiniony ma stałe źródło dochodu w wysokości 4.000 zł netto.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II W. 70/23

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 września 2023 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu - Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Dera w obecności oskarżyciela - funkcjonariusza Policji J. W. po rozpoznaniu dnia 5 września 2023 roku sprawy E. K. c. J. i M. z domu K. ur. (...) w T. obwinionego o to, że: w dniu 25.01.2023r około godz. 1:55 w m. E. gm. K.. Droga (...) kierowała pojazdem mechanicznym m-ki S. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej nie posiadając uprawnień do kierowania tj. o wykroczenie z art. 94 § 1 kw ORZEKA:

I. uznaje obwinioną E. K. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, tj. wykroczenia z art. 94 § 1 kw i za to na mocy art. 94 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 i § 3 kw wymierza jej karę grzywny w kwocie 1.500 (jeden tysiąc pięćset) złotych; II. na mocy art. 94 § 3 kw w zw. z art. 29 § 1 i § 2 kw orzeka wobec obwinionej środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy; III. zwalnia obwinioną od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś wydatkami w sprawie obciąża Skarb Państwa. II W 70/23

UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2023 roku o godzinie 1:55 funkcjonariusze Posterunku Policji w K. A. D. i P. U. z polecenia Dyżurnego Komendy Powiatowej Policji w G. udali się do miejscowości E. droga DK (...) km(...), gdzie w S. (...) koloru białego o nr rej. (...) miała uderzyć sarna. Na miejscu zastano ww. pojazd wraz ze zgłaszającą E. K. i jej córką. Podczas legitymowania kierującej funkcjonariusze uzyskali informację, iż w Krajowym Systemie Informacji Policji posiada ona status (...) z dnia 25 października 2022 roku – wystosowano wniosek o sprawdzenie kwalifikacji oraz (...) z dnia 17 stycznia 2023 roku - zatrzymanie dokumentu z powodu nieprzedstawienia w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub o braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, kod kategorii(...).

Funkcjonariusze policji na miejscu zdarzenia wykonali elektroniczną kartę zdarzenia oraz poinformowali E. K. o sporządzeniu stosownej dokumentacji dotyczącej kierowaniem pojazdu pomimo zatrzymania uprawnień kat. (...). E. K. oświadczyła że pozostawia pojazd na własną odpowiedzialność na miejscu i oczekuje na znajomego, który odwiezie ją oraz jej córkę do miejsca zamieszkania. Komendant Powiatowy Policji w G. w dniu 25 stycznia 2023 roku wystosował wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych czy E. K. posiada uprawnienia do kierowania pojazdami, czy na dzień 25 stycznia 2023 roku posiadała uprawnienia kat. (...) Dnia 16 lutego 2023 roku do Komendy Powiatowej Policji w (...) wpłynęła odpowiedź na ww. wniosek z Urzędu Miasta T..

Z pisma wynikało, iż E. K. dnia 25 stycznia 2023 roku nie posiadała uprawnień kat. (...), bowiem dnia 16 listopada 2022 roku do Urzędu Miasta w T. wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o sprawdzenie posiadanych przez E. K. kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie kat.(...) W ciągu roku licząc od dnia 10.03.2020 roku do dnia 21.05.2020 roku obwiniona dopuściła się wielokrotnie naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego uzyskując łącznie 26 punktów karnych. W dniu 14.11.2022 roku zostało wszczęte postępowanie administracyjne oraz decyzja o obowiązku poddania się badaniom psychologicznym w wyznaczonym terminie.

E. K. została poinformowana o konsekwencjach niepoddania się badaniom psychologicznym w wyznaczonym terminie. Obwiniona nie poddała się wskazanym badaniom, w związku z czym Urząd Miasta T. dnia 17 stycznia 2023 roku wydał decyzję nr (...).(...)o zatrzymaniu E. K. prawa jazdy do czasu przedstawienia orzeczenia o braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. E. K. nie zaskarżyła ww. decyzji i poddała się badaniom psychologicznym 30 stycznia 2023 roku, tj. po wyznaczonym przez Urząd Miasta T. terminie, uzyskała orzeczenie psychologiczne nr (...)potwierdzające brak przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.

W związku z tym Urząd Miasta T. w dniu 01 lutego 2023 roku wydał decyzję nr (...) (...) uchylającą decyzję nr (...) (...)z dnia 17 stycznia 2023 roku o zatrzymaniu stronie prawa jazdy kat.(...)nr (...). Dowód: - notatka urzędowa – k. 1-2; - wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych – k. 3; - odpowiedź na wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych – k. 3; Obwiniona w trakcie czynności wyjaśniających nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, nie skorzystała z prawa do złożenia wyjaśnień, zadeklarowała, iż wszelkie wyjaśnienia złoży w Sądzie.

Dowód: - protokół przesłuchania – k. 8-9 Podczas rozprawy dnia 05 września 2023 roku obwiniona E. K. wyjaśniła, że nie miała świadomości, iż nie posiada uprawnień do prowadzenia pojazdów. Potwierdziła, iż dnia 24 stycznia 2023 roku otrzymała pismo z Urzędu Miasta T., jednakże nie zapoznała się z jego treścią, przez co nie wiedziała, iż została wydane wobec niej decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy do czasu przedstawienia orzeczenia o braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Dowód: - wyjaśnienia obwinionej E. K.

– k.47v-48 Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał obwinioną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu tj. wykroczenia z art. 94 § 1 kw. W przekonaniu sądu nie budzi wątpliwości, iż obwiniona w dniu 25 stycznia 2023 roku kierowała pojazdem mechanicznym marki S. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej nie posiadając uprawnień do kierowania, czemu obwiniona w żadnym stadium postępowania nie zaprzeczała. Sąd nie mógł zgodzić się z podnoszoną przez obwinioną tezą, że nie miała ona świadomości, iż nie posiada uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych.

To miało wyjaśnić jej zachowanie i powodować brak znamion czynu. Należało zważyć iż obwiniona otrzymała decyzję Urzędu Miasta T. dnia 24 stycznia 2023 roku, a więc dzień przed popełnieniem wykroczenia. Miała możliwość, a wręcz obowiązek zapoznania się z decyzją dotyczącą jej osoby. Jej obowiązkiem od tego momentu było zastosowanie się do treści decyzji. Wyjaśnienia obwinionej w tym zakresie kompletnie nie przekonują. Obwiniona wiedziała o konieczności poddania się badaniom, czego nie uczyniła. Największe zdziwienie musi budzić twierdzenie, iż nie przeczytała przesłanej jej następnie decyzji.

Okoliczność ta w żadnym wypadku nie może uwalniać jej od odpowiedzialności. Obwiniona miała ponadto możliwość odwołania się od decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Nie uczyniła tego. Jak już wskazano, obwiniona podnosiła, iż decyzja została wydana 17 stycznia 2023 roku, a doręczona 24 stycznia 2023 roku. Tym samym w okresie między 17 stycznia a 24 stycznia 2023 roku prowadziła pojazd mechaniczny bez uprawnień, nie mając wiedzy o wydaniu decyzji. Zważyć w związku z tym trzeba, iż zgodnie z punktem 4 pouczenia dołączonego do decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy zawieszenie uprawnień do kierowania pojazdami następuje od dnia następującego po dniu doręczenia decyzji administracyjnej o zatrzymaniu dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami.

Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy, należało stwierdzić, iż decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy miała swoje zastosowanie wobec obwinionej właśnie od dnia 25 stycznia 2023 roku. Zgodnie z paremią „ ignorantia iuris nocet” (nieznajomość prawa szkodzi) nie można było skutecznie twierdzić, iż fakt niezapoznania się przez obwinioną z decyzją administracyjną dotyczącą jej osoby ma jakiekolwiek znaczenie dla rozstrzygnięcia o winie obwinionej w niniejszej sprawie. Sąd uznał, iż podniesiony w piśmie obwinionej, jak i w jej wyjaśnieniach, fakt, iż decyzja administracyjna wynika z otrzymanych przez nią punktów karnych w 2020 roku, a więc konsekwencje wobec niej zostały wyciągnięte ze znacznym opóźnieniem może mieć znaczenie jedynie dla wymiaru kary i środka karnego orzeczonych wobec obwinionej.

Zważywszy na powyższe Sąd uznał obwinioną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu tj. wykroczenia z art. 94 § 1 kw i wymierzył jej karę grzywny w najniższym możliwym wymiarze. Zgodnie z treścią art. 94 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 i § 3 kw kara grzywny w kwocie 1.500 jest najniższą możliwą do orzeczenia. Podobnie ma się rzecz ze środkiem karnym zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Na mocy art. 94 § 3 kw w zw. z art. 29 § 1 i § 2 kw orzeczono mianowicie wobec obwinionej środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy.

Obwiniona celowo naruszyła przepis kodeksu wykroczeń. Jej wina nie budzi wątpliwości. Orzekając karę i środek karny w najniższym możliwym wymiarze, sąd miał na uwadze okoliczności sprawy, sytuację rodzinną i zawodową obwinionej oraz fakt, iż w krótkim czasie po zdarzeniu poddała się stosownym badaniom stwierdzającym zdolność do prowadzenia pojazdów. Obwiniona zrozumiała, iż jej zachowanie było sprzeczne z obowiązującym porządkiem prawnym. Należy przyjąć, iż wyciągnęła z tego właściwe wnioski. Stąd też nie zachodzi konieczność orzekania surowszej kary i środka karnego.

O kosztach orzeczono po myśli at. 624 § 1 kpk w zw. z art. 121 § 1 kpw, zwalniając obwinioną od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś wydatkami w sprawie obciążając Skarb Państwa. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia sytuację życiową i zawodową obwinionej. Sąd zważył, iż otrzymała ona do uiszczenia karę grzywny, a posiada na swoim utrzymaniu córkę. W związku z powyższym nie jest w stanie ponieść kosztów bez istotnego uszczerbku w utrzymaniu rodziny.