II W 155/23 · Sąd powszechny

Sygn. akt II W 155/23

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności oskarżyciela publicznego z KPP w G. – podkom. Piotra Drozdowskiego po rozpoznaniu w dniach 27.11.2023 r., 13.03.2024 r. sprawy M. E. G. zd. G. córki M. i E. zd. S. ur. (...) w G. obwinionej o to, że: I. W dniu 22 lutego 2023 roku około godz. 05:00 w G. przy ul. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, chodzeniem po klatce schodowej, rozmowami oraz stukaniem do drzwi mieszkania numer (...) zakłóciła spoczynek nocny dla K.

C. oraz E. C. tj. o czyn. z art. 51§2 kw II. W dniu 22 lutego 2023 roku około godz. 05:15 w G. przy ul. (...) mając obowiązek opieki nad małoletnim w wieku 3 lat poprzez nieodpowiedzialne zachowanie, nadpobudliwość ruchową i znajdowanie się w stanie nietrzeźwości dopuściła się przebywania dziecka w okolicznościach niebezpiecznych dla jego zdrowia tj. o czyn z art. 106 kw 1. Obwinioną M. E. G. uznaje za winną popełnienia obu zarzucanych jej czynów i za to na podstawie art. 51§2 kw, art. 106 kw skazuje obwinioną zaś na podstawie art. 51§2 kw w zw. z art. 9§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw wymierza obwinionej łącznie karę grzywny w wysokości 500,00 (pięćset) złotych.

2. Zwalnia obwinioną od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów postępowania. Sygn. akt II W 155/23

UZASADNIENIE

Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W nocy z 21 na 22 lutego 2023 r. M. G. (1) w swoim mieszkaniu przy ul. (...) w G. spożywała alkohol wskutek czego znajdowała się w stanie nietrzeźwości o zwartości 0,938 mg/l i 0,976 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Obwiniona miała wówczas pod swoją wyłączną opieką córkę w wieku 3 lat, która jest dzieckiem nadpobudliwym ruchowo. Około godz. 5.00 dnia (...) córka obwinionej obudziła się i obwiniona postanowiła pospacerować z dzieckiem po klatce schodowej, wchodząc i schodząc ze schodów.

Rozmowy obwinionej na klatce z córką i wynikające z tego hałasy obudziły będących w mieszkaniu piętro wyżej pod numerem 5 - K. C. oraz E. C.. Pokrzywdzona wyszła na klatkę sprawdzić co się dzieje, spostrzegała, że zachowanie obwinionej wskazuje, że jest ona pod działaniem alkoholu i spytała dlaczego obwiniona o tak wczesnej porze chodzi z córką po klatce. Między kobietami wywiązała się nieprzyjemna rozmowa, do której za chwilę dołączył pokrzywdzony. Obwiniona zeszła z córką na piętro, gdzie było jej mieszkalnie, a pokrzywdzeni wrócili do swojego mieszkania.

Po chwili usłyszeli, jak M. G. (1) uderza w drzwi ich mieszkania i coś do nich krzyczy. Na miejsca została wezwana policja. W czasie interwencji policji obwiniona była pobudzona, agresywna i została przewieziona do KPP w G.. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień obwinionej ( k. 91v-92, 8-9, 44-45), nadto na podstawie zeznań: E. C. (k. 92-92v, 34-35), K. C. (k. 92v-93, 31-32), M. L. (k. 95v, 36-37), E. K. (k. 96-97), nadto w oparciu o protokół badania stanu trzeźwości (k. 4). Obwiniona ostatecznie nie przyznała się do winy, chociaż potwierdziła, iż w dniu zdarzenia będąc pod wpływem alkoholu- wypiła w nocy butelkę wina- miała pod swoją opieką 3-letnią córkę, która jest dzieckiem nadpobudliwym ruchowo, a z którą nad ranem spacerowała po schodach klatki schodowej, potwierdziła, że doszło między nią a pokrzywdzoną E. C. do wymiany zdań na klatce, ale stanowczo zaprzeczyła, by zachowywała się głośno, czy też stukała do drzwi pokrzywdzonych. (wyjaśnienia obwinionej k. 91v-92, 8-9, 44-45).

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionej w części, w jakiej nie przyznaje się ona do winy. Zdaniem Sądu wyjaśnienia te nie polegają na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą przez M. G. linię obrony, mająca służyć uniknięciu odpowiedzialności karnej. Ponadto wyjaśnienia te pozostają odosobnione w świetle pozostałych zebranych dowodów oraz są wewnętrznie niespójne. Bezsporne jest, iż w dniu zdarzenia obwiniona znajdowała się pod znacznym działaniem alkoholu- w nocy wypiła butelkę wina, co skutkowało, że w wydychanym przez obwinioną powietrzu znajdowała się zwartości 0,938 mg/l i 0,976 mg/l alkoholu.

Bezsporne jest, że wówczas pod wyłączną opieką obwinionej znajdował się jej 3- letnia- nadpobudliwa ruchowo - córka, z którą około godz. 5.00 spacerowała po klatce schodowej, wchodząc i schodząc ze schodów. Powyższe wynika zgodnie z wyjaśnień obwinionej ( k. 91v-92, 8-9, 44-45), zeznań: E. C. (k. 92-92v, 34-35), K. C. (k. 92v-93, 31-32), M. L. (k. 95v, 36-37), E. K. (k. 96-97), protokółu badania stanu trzeźwości (k. 4). W świetle powyższego mając na uwadze stan zawartości alkoholu w organizmie obwinionej bez wątpliwości przyjąć należało, że M.

G. (1) spacerując z 3-letnim dzieckiem - nadpobudliwym ruchowo -po schodach, sama zachowując się nadpobudliwie ruchowo, postąpiła nieodpowiedzialnie i w konsekwencji dopuściła do przebywania dziecka w okolicznościach niebezpiecznych dla jego zdrowia. Bezsporne jest, że przy tak dużym stężeniu alkoholu we krwi, nieprzespanej de facto nocy - obwiniona nie mogła dać gwarancji należytej opieki nad 3-letnim, dzieckiem spacerując z nim po schodach, dopuszczając tym samym do przebywania małoletniej w niebezpiecznych dla zdrowia okolicznościach - w konsekwencji popełniając wykroczenie z art. 106 kw.

Podkreślić należy, że okoliczności niebezpieczne dla zdrowia rozumieć należy jako okoliczności, w których występuje abstrakcyjne niebezpieczeństwo wystąpienia ujemnych następstw dla zdrowia, a zatem nie jest konieczne wykazanie, że np. małoletni in concreto znalazł się w sytuacji, w której groziło mu jakiekolwiek bezpośrednie niebezpieczeństwo; wystarczy, że okoliczności, w których przebywał pokrzywdzony, z istoty swojej były niebezpieczne. Obwiniona niewątpliwie dopuściła się tego czynu nieumyślnie tj. nie mając zamiaru jego popełnienia, popełniła je jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywała albo mogła przewidzieć.

Na podstawie zeznań pokrzywdzonych tj. E. C. (k. 92-92v, 34-35) i K. C. (k. 92v-93, 31-32) przyjąć należy, że w dniu zdarzenia M. G. (2) znajdując się w stanie nietrzeźwości, chodzeniem po klatce schodowej, rozmowami oraz stukaniem do drzwi mieszkania numer (...) zakłóciła spoczynek nocny dla w/w pokrzywdzonych. Zeznania wskazanych świadków są logiczne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą, złożone zostały w sposób w szczery, wobec czego Sąd uznał je za prawdziwe i obiektywne, a fakt, że różnią się między sobą w drobnych, nieistotnych szczegółach może świadczyć jedynie o tym, że świadkowie nie uzgadniali ze sobą jak mają zeznawać przed Sądem, a wcześniej przed organami ścigania.

Na podstawie tych dowodów rysuje się niejako logiczny obraz zachowania obwinionej, która zresztą nie zaprzeczała, że doszło na klatce schodowej, gdzie spacerując rozmawiała z córką - do nieprzyjemnej wymiany zdań pomiędzy nią a E. C. ( wyjaśnienia k. 91v-92, 8-9, 44-45). Obwiniona będąc pod tak zaczym działaniem alkoholu niewątpliwie inaczej odbierała swoje zachowanie - uznając je za właściwe i nie mając do niego zastrzeżeń- niż czynili to pokrzywdzeni. Powszechnie wiadomym jest, że osoby w stanie nietrzeźwości mówią głośniej, nie panują nad swoim zachowaniem i nie odbierają go tak, jak czynią tą osoby trzeźwe, postronne.

Poza tym relacja zdana przez pokrzywdzonych koresponduje z zeznaniami świadków - funkcjonariuszy policji, którzy zostali wezwani na interwencję tj. M. L. (k. 95v, 36-37), E. K. (k. 96-97), a którzy także zeznali, że obwiniona w ich obecności była pobudzona i agresywna. Obraz ten wpisuje się w obraz zachowania obwinionej rysujący się na podstawie relacji pokrzywdzonych, którzy nie mieli interesu w tym, aby zeznawać na temat okoliczności, jakie w rzeczywistości nie miały miejsca i niesłusznie obciążać obwinioną. Niewiele wniosły do sprawy zeznania A.

N. (k. 93-93v), która dopiero po fakcie zwróciła uwagę na sytuację na klatce schodowej, kiedy usłyszała rozmowę pomiędzy obwinioną a pokrzywdzoną. Przy wymiarze kary grzywny Sąd miał na uwadze stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynów, warunki osobiste, majątkowe sprawcy, jego dotychczasową niekaralność. W świetle powyższego Sąd, uznając obwinioną za winną popełnienia obu zarzucanych jej czynów - na podstawie art. 51§2 kw, art. 106 kw skazał obwinioną, zaś na podstawie art. 51§2 kw w zw. z art. 9§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw wymierzył jej łącznie karę grzywny w wysokości 500,00 (pięćset) złotych.

Zdaniem Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów i spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej. Zwalniając obwinioną od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów postępowania, Sąd kierował się treścią art. 121§1 kpw w zw. z art. 624§1 kpk.