Legislator Case Law & Legislation
II W 1098/22 AI generated

II W 1098/22 · Sąd powszechny

Case Number II W 1098/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

W dniu 2 sierpnia 2022 r. S. A. udał się do sklepu (...) przy ul. (...) w G.. Wchodząc na salę sprzedaży S. A. w drzwiach wejściowych postawił kosze zakupowe, by zablokować działanie czujników i uniemożliwić zamknięcie drzwi. Następnie ze strefy wejścia S. A. zabrał dwie sztuki kawy N. o łącznej wartości 43,98 zł i opuścił sklep. /dowody: wyjaśnienia obwinionego – k. 26 – 27, zeznania S. W. – k. 3 – 4, 89v – 90, zapis monitoringu – k. 34, protokół ujęcia – k. 5./ Zabór wskazanych produktów ujawnił pracownik ochrony S. W. podczas przeglądania zapisów monitoringu z wnętrza sklepu. /dowody: zeznania S. J.

Legislator headnote

AI generated

II W 1098/22 · Sąd powszechny: Zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na ustalenie, iż w dniu 2 sierpnia 2022 r. w G. przy ul. (...) w sklepie (...) obwiniony zabrał dwie kawy N. o łącznej wartości 43,98 zł i opuścił sklep nie płacąc za nie. Jednocześnie ustalone okoliczności działania obwinionego nie pozostawiały wątpliwości, iż działał on z zamiarem kradzieży. W konsekwencji sąd uznał go winnym wykroczenia z art. 119 § 1 kw. Wykroczenie z art. 119 § 1 kw jest zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności lub aresztu. Wśród okoliczności łagodzących sąd uwzględnił przyznanie się obwinionego do winy, jego młody wiek oraz niewielką wartość szkody.

Keywords

AI generated
lack of witness credibility psychiatric evidence psychiatric impairment cognitive deficits psychological expert opinion false unsworn testimony
AI generated
II W 426/25
Sygn. akt II W 426/25 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2025 roku Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny, Sekcja ds. Wykroczeń w składzie: Przewodniczący - Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk Protokolant – st. sekr. sąd. Ewa Chrząstek Oskarżyciel ------ po rozpoznaniu na rozprawie 30 września 2025 roku sprawy A. K. (K.) s. L. i S. z domu S. ur. (...) w S. obwinionego o to, że: I. w dniu 19.11.2024r. ok. godz. 20:27 w sklepie (...) na ul. (...) w P., woj. (...), dokonał kradzieży artykułów spożywczych oraz kosmetycznych o łącznej wartości 563,27 zł, czym działał na szkodę właściciela sklepów (...) S.A. to jest o czyn z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń II. W dniu 17.12.2024r. ok. godz. 18:50 w sklepie (...) na ul. (...) w P., woj. (...), dokonał kradzieży parówek z szynki o wartości 15,38 zł, czym działał na szkodę właściciela sklepów (...) S.A. to jest o czyn z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń 1. uznaje obwinionego A. K. za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt I i II części wstępnej wyroku przyjmując, że w chwili ich popełnienia zdolność rozpoznawania znaczenia czynów i kierowania swoim postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, tj. wykroczeń z art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 17 § 2 k.w. i na podstawie art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 17 § 2 k.w. odstępuje od wymierzenia kary, 2. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. S. R. opłatę w wysokości 360 (trzystu sześćdziesięciu) złotych - podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu obwinionemu A. K., 3. na podstawie art. 121 § 1 k.p.w. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia obwinionego A. K. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. UZASADNIENIE W oparciu o dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej, sąd ustalił następujący stan faktyczny: Obwiniony A. K. 19 listopada 2024 r. ok. godz. 20:27 w sklepie (...) na ul. (...) w P., dokonał kradzieży artykułów spożywczych oraz kosmetycznych o łącznej wartości 563,27 zł, czym działał na szkodę (...) S.A. Następnie 17 grudnia 2024 r. ok. godz. 18:50 ponownie w sklepie (...) na ul. (...) w P., dokonał kradzieży parówek z szynki o wartości 15,38 zł, czym działał na szkodę (...) S.A. / dowód: wyjaśnienia obwinionego – k.20; zeznania I. C. – k.10; zestawienie szkody – k.5,8; zapis monitoringu – k.7,9/ W chwili popełnienia czynów zdolność obwinionego do rozpoznawania ich znaczenia i kierowania swoim postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona. / dowód: opinia biegłej – k.38/ Ustalając stan faktyczny, sąd oparł się w całości na zeznaniach I. C. oraz zapisie monitoringu, jak również na wyjaśnieniach samego obwinionego, który przyznał, że był w tym czasie w P., ale nie pamiętał już tych sytuacji, gdyż leczy się psychiatrycznie. Nadto sąd oparł się na dowodach z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, które nie były kwestionowane przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości. Jednocześnie w ocenie sądu wydania w niniejszej sprawie opinia sądowo-psychiatryczna była jasna, a jej treść nie budziła wątpliwości, natomiast inne dokumenty dotyczące stanu zdrowia obwinionego, jak i przedłożone opinie sądowo-psychiatryczne sporządzone w innych sprawach, nie odnosiły się bezpośrednio do przedmiotu niniejszego postępowania, a więc nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 119 § 1 k.w. stanowi, że ten kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 800 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Na podstawie art. 9 § 2 k.w. jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów. Zgodnie z przepisem art. 17 § 2 k.w. jeżeli w czasie popełnienia wykroczenia zdolność rozpoznawania znaczenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, można odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego. W świetle powyższych rozważań oraz poczynionych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych sąd stwierdził, że obwiniony 19 listopada 2024 r. oraz 17 grudnia 2024 r. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynów zabronionych z art. 119 § 1 k.w. Przy czym obwiniony działał w warunkach ograniczonej poczytalności z art. 17 § 2 k.w. Mając na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanych obwinionemu wykroczeń, a przede wszystkim te, które dotyczyły osoby sprawcy, w szczególności jego działanie w warunkach poczytalności ograniczonej w stopniu znacznym, sąd uznał, że należy zastosować normę z art. 17 § 2 k.w. i odstąpił od wymierzenia obwinionemu kary. Jednocześnie sąd zasądził na rzecz obrońcy z urzędu opłatę w wysokości 360 zł - podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług, a obwinionego na podstawie art. 121 § 1 k.p.w. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
VI W 337/16
W dniu 03 stycznia 2016 r. około godziny 19.00 pracownik ochrony Galerii (...) we W. – R. S. - otrzymał informację o kradzieży dokonanej na terenie sklepu (...). R. S. zatrzymał mężczyznę, wskazywanego jako sprawca kradzieży, przy wyjściu z Galerii (...), na poziomie -1,l a następnie wezwał na miejsce patrol Policji.
IX W 167/17
Obwiniony K. A. (1) mieszka w D., nie posiada stałego zatrudnienia, obecnie przebywa w areszcie śledczym, przed osadzeniem utrzymywał się z prac dorywczych, płaci alimenty na syna w wieku 8 lat, jest rozwiedziony . W przeszłości był wielokrotnie karany za wykroczenia (k 76, 71-71v)
II K 399/20
W dniu 10 grudnia 2019r. A. C. udała się do galerii handlowej (...) w K.. Dokonała zakupów spożywczych w sklepie (...), zapłaciła za nie, wyszła ze sklepu. Następnie cofnęła się do omawianego sklepu i dodatkowo kupiła jeszcze kilka produktów spożywczych. Wśród zakupionych w tym dniu towarów znajdowała się m.in. butelka wódki. Następnie obwiniona spożyła znaczną część zakupionego alkoholu. Po tym udała się do sklepu (...). Wcześniej tym dniu obwiniona przyjęła leki psychotropowe i uspokajające. W sklepie (...) rozerwała kilka opakowań, w których znajdowała się biżuteria, zabrała biżuterię oraz wyroby drogeryjne o łącznej wartości 265,83 zł i bez regulowania należności przeszła przez linię kas.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II W 1098/22 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2023 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Bogumiła Dzięciołowska Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Bajerska przy udziale oskarżyciela z K. w G. – A. S. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2023 r. sprawy przeciwko S. A. s. R. i M. z d. R., ur. (...) w G., PESEL (...) obwinionemu o to, że: W dniu 02 sierpnia 2022 r około godz. 22:29 w G. ul. (...) sklep (...) dokonał kradzieży dwóch sztuk kawy N. o łącznej wartości 43,98 zł działając na szkodę (...) S.A., tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kw o r z e k a :

1. obwinionego S. A. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego, tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw i za to, na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 19 kw wymierza mu karę 8 (ośmiu) dni aresztu;

2. na podstawie art. 119 § 4 kw orzeka wobec obwinionego S. A. obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonej (...) S.A. z siedzibą w K. kwoty 43,98 zł (czterdzieści trzy złote dziewięćdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu równowartości ukradzionego mienia;

3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r. pr. D. J. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej obwinionemu z urzędu;

4. zwalnia obwinionego od kosztów sądowych, a powstałymi wydatkami obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt II W 1098/22

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2022 r. S. A. udał się do sklepu (...) przy ul. (...) w G.. Wchodząc na salę sprzedaży S. A. w drzwiach wejściowych postawił kosze zakupowe, by zablokować działanie czujników i uniemożliwić zamknięcie drzwi. Następnie ze strefy wejścia S. A. zabrał dwie sztuki kawy N. o łącznej wartości 43,98 zł i opuścił sklep. /dowody: wyjaśnienia obwinionego – k. 26 – 27, zeznania S. W. – k. 3 – 4, 89v – 90, zapis monitoringu – k. 34, protokół ujęcia – k. 5./ Zabór wskazanych produktów ujawnił pracownik ochrony S. W. podczas przeglądania zapisów monitoringu z wnętrza sklepu. /dowody: zeznania S. J.

– k. 3 – 4, 89v - 90./ S. A. ma (...), jest bezdzietnym kawalerem. Nie pracuje, utrzymuje się z renty w wysokości 1.025 zł. Był wielokrotnie ukarany za wykroczenia przeciwko mieniu. Został również skazany za przestępstwa przeciwko mieniu. /dowody: dane osobopoznawcze – k. 10, 26 – 26v, odpisy wyroków – k. 58 - 87./ S. A. w toku czynności wyjaśniających przyznał się do zarzuconego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Sąd doszedł do wniosku, iż przyznanie się obwinionego do winy w pełni korespondowało z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym w szczególności z zeznaniami S. J. i zapisem monitoringu, które potwierdzały sprawstwo obwinionego.

Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom S. J., bowiem były jasne, wewnętrznie spójne, stanowcze, a przede wszystkim korespondowały z zapisem monitoringu z chwili kradzieży. Zaznaczyć należało, iż wizerunek S. A. był znany świadkowi, świadek ujmował wcześniej obwinionego, miał z nim osobisty kontakt, potrafił wskazać cechy charakterystyczne w wyglądzie obwinionego. Sad nadał walor wiarygodności dowodowi w postaci zapisu monitoringu, bowiem jego autentyczność nie była kwestionowana w toku postępowania i nie budziła zastrzeżeń sądu.

Sąd ocenił jako wiarygodne odpisy wyroków, bowiem były to dokumenty urzędowe, niekwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Sąd doszedł do wniosku, iż nie było potrzeby przeprowadzenia opinii sądowo – psychiatrycznej na potrzeby niniejszego postępowania. S. A. był już kilkukrotnie badany przez biegłych lekarzy psychiatrów i wnioski tych opinii były tożsame (vide opinie w sprawach Sądu Rejonowego w Grudziądzu, sygn. akt II W 861/22, II K 310/21, II W 420/22). W sprawie II W 861/22 biegli lekarz psychiatra i biegła psycholog opiniowali co do czynu o tożsamym charakterze jak zarzucony w niniejszej sprawie, który miał mieć miejsce w dniu 1 czerwca 2022 r. (a zatem przed datą czynu zarzuconego w niniejszej sprawie), jednakże opinia została wydana w oparciu o badanie przeprowadzone w dniu 26 września 2022 r. (a zatem niedługo po dacie czynu zarzuconego w niniejszej sprawie).

We wskazanych opiniach biegli rozpoznawali u obwinionego upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, organiczne zaburzenia osobowości oraz uzależnienie mieszane od substancji psychoaktywnych, jednakże nie skutkowało to zniesieniem ani ograniczeniem poczytalności S. A. co do zarzuconych mu czynów. Biegli wskazywali również, iż S. A. może uczestniczyć w postępowaniach, jednakże z uwagi na obniżoną sprawność intelektualną wymaga pomocy obrońcy. Stąd też posiłkując się wskazanymi opiniami, uznając je za jasne, pełne i niesprzeczne, sąd ustanowił w sprawie obrońcę z urzędu dla obwinionego.

Zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na ustalenie, iż w dniu 2 sierpnia 2022 r. w G. przy ul. (...) w sklepie (...) obwiniony zabrał dwie kawy N. o łącznej wartości 43,98 zł i opuścił sklep nie płacąc za nie. Jednocześnie ustalone okoliczności działania obwinionego nie pozostawiały wątpliwości, iż działał on z zamiarem kradzieży. W konsekwencji sąd uznał go winnym wykroczenia z art. 119 § 1 kw. Wykroczenie z art. 119 § 1 kw jest zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności lub aresztu. Wśród okoliczności łagodzących sąd uwzględnił przyznanie się obwinionego do winy, jego młody wiek oraz niewielką wartość szkody.

Sąd jako okoliczność obciążającą uwzględnił, iż obwiniony wielokrotnie dopuszczał się wykroczeń i występków przeciwko mieniu, zaś orzekane kary wolnościowe nie skutkowały u obwinionego zmianą zachowania, co świadczy o jego niepoprawności i uporczywości w działaniu polegającym na sprzecznym z prawem pozyskiwaniu dóbr materialnych. Nadto sąd uwzględnił zuchwały sposób działania obwinionego. W konsekwencji sąd doszedł do wniosku, iż tylko kara aresztu jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, uwzględnia wskazane okoliczności łagodzące i obciążające.

Mając jednak na uwadze niewielką wartość szkody, przyznanie się do winy oraz to, że do tej pory orzekano wobec obwinionego kary wolnościowe, sąd wymierzył karę aresztu w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Jednocześnie zdaniem sądu kara 8 dni aresztu ma szansę spełnić funkcję represyjną oraz wychowawczą, dając tym samym wyraźny sygnał, iż nawet popełnienie wykroczenia może wiązać się z osadzeniem w zakładzie karnym, co z kolei w ocenie sądu ma szansę zmotywować obwinionego do zmiany zachowania. Sąd na podstawie art. 119 § 4 kw orzekł wobec obwinionego obowiązek zapłaty na rzecz (...) S.A. w K. kwoty 43,98 zł tytułem zwrotu równowartości ukradzionego mienia, bowiem szkoda ta nie została naprawiona.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie § 11 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.). Sąd zasądził koszty obrony na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie mając na uwadze treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. SK 66/19 oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn.

SK 78/21. Sąd na podstawie art. 121 § 1 kpsw zwolnił obwinionego od kosztów sądowych, obciążając wydatkami postępowania Skarb Państwa z uwagi na jego sytuacją materialną.