II S 19/24 · Sąd powszechny

Sygnatura akt II S 19/24 POSTANOWIENIE W., dnia 31 lipca 2024 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Maciej Skórniak (spr.) Sędziowie Piotr Kaczmarek Andrzej Kot po rozpoznaniu skargi skazanego M. H. , s. S. na przewlekłość postępowania wykonawczego prowadzonego przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu pod sygn. akt V Kow 84/24/pr w sprawie o udzielenie przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki p o s t a n o w i ł : I. skargę skazanego M. H. odrzucić; II. zwolnić skazanego M. H. od ponoszenia kosztów postępowania związanych z wniesioną skargą.

UZASADNIENIE

Pismem wniesionym w dniu 25 czerwca 2024 r. skazany M. H. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania wykonawczego prowadzonego przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu pod sygn. akt V Kow 84/24/pr w sprawie o udzielenie przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie bowiem z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1725) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Przedmiotem postępowania prowadzonego na podstawie wskazanej ustawy jest ocena, czy w postępowaniu głównym sąd albo prokurator działał w warunkach przewlekłości. O ile ustawa dopuszcza skargę w szerokim zakresie przedmiotowym, to jednak przepis art. 2 ust. 1b cytowanej ustawy jednoznacznie stwierdza, że przywołanego przepisu art. 2 ust. 1 tej ustawy nie stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 665, 666, 768, 1452 i 2217), chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego.

Przepisów dotyczących skargi na przewlekłość postępowania nie stosuje się wiec do spraw prowadzonych na podstawie kodeksu karnego wykonawczego, w tym także spraw o udzielenie przerwy w karze. Wskazać więc należy, że nie ma podstaw do wniesienia przez skazanego skargi na przewlekłość postępowania we wskazanej przez niego sprawie. Skarga M. H. nie spełnia jeszcze innego wymogu. Warunkiem dopuszczalności skutecznego wniesienia skargi na przewlekłość postępowania jest wniesienie jej przed wydaniem takiego rozstrzygnięcia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt III SPP 28/15, LEX nr 1957324).

Zwrot "rozstrzygnięcie kończące sprawę", którym ustawodawca posługuje się w art. 2 ust. 1 wskazanej ustawy, oznacza w praktyce prawomocne zakończenie postępowania, które stanowi nieprzekraczalną cezurę dla skutecznego wniesienia skargi na przewlekłość (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2022 r, sygn. akt I NSP 153/22, LEX nr 3391969). Skarga na przewlekłość postępowania wniesiona już po jego prawomocnym zakończeniu nie może odnieść tego skutku. Wszakże w przepisie tym mowa o jest tym, że prawo do wniesienia skargi przysługuje, jeśli „postępowanie w sprawie trwa”, a więc nie jest prawomocnie zakończone.

Tymczasem postępowanie prowadzone przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu pod sygn. akt V Kow 84/24/pr w sprawie o udzielenie przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności zostało prawomocnie zakończone wskutek odmowy przyjęcia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt V Kow-pr 84/24 na mocy zarządzenia z dnia 20 maja 2024 r., utrzymanego w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. akt II AKzw 1836/24. Uprawomocnienie się zarządzenia o odmowie przyjęcia zażalenia skazanego na postanowienie z dnia 24 kwietnia 2024 r. automatycznie doprowadziło do uprawomocnienia się tego postanowienia, jeszcze przed skutecznym wniesieniem przez skazanego jego skargi.

Mając powyższe na uwadze, skargę podlegało odrzuceniu jako niespełniająca wymogu formalnego z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, o czym Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji orzeczenia. O kosztach sądowych postępowania w przedmiocie skargi orzeczono na podstawie art. 623 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Piotr Kaczmarek Maciej Skórniak Andrzej Kot