II Kp 474/22 · Sąd powszechny

Sygnatura akt II Kp 474/22 POSTANOWIENIE o tymczasowym aresztowaniu w postępowaniu przygotowawczym S., dnia 26 lipca 2022 r. Sąd Rejonowy w Suwałkach – II Wydział Karny Przewodniczący sędzia Agnieszka Raczkowska Protokolant Agnieszka Sokołowska przy udziale Prokuratora Krystyny Szóstki na posiedzeniu w dniu 26/07/2022 wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Suwałkach z dnia 26/07/2022r. w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania w stosunku do S. P. Zatrzymanego w dniu 24.07.2022r o godz. 17.00 podejrzanego o to, że: w dniu 24.07.2022r. w miejscowości K., gm.

Rutka Tartak zorganizował wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi dotąd osobami przekroczenie granicy państwowej wbrew obowiązującym przepisom z Republiki Litwy do Rzeczypospolitej Polskiej trzem obywatelom Iraku: F. A. , Y. H., P. T. wraz z ustaloną nieletnią obywatelką Iraku, w ten sposób, że przewoził w/w. osoby z nieustalonego miejsca na terytorium Litwy do innego nieustalonego miejsca na terytorium Polski lub innych krajów tj. o czyn z art. 264 § 3 kk na podstawie art. 249 § 1 kpk, art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 kpk, art. 263 § 1 kpk, art. 257 § 2 kpk, art. 266 § 1 i 2 kpk p o s t a n a w i a zastosować wobec podejrzanego S. P. s. V.

środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 /trzech/ miesięcy tj. od dnia 24.07.2022r. godz. 17.00. do dnia 22.10.2022 r. godz. 17.00, z zastrzeżeniem, że środek ten ulegnie uchyleniu z chwilą złożenia nie później niż do dnia 16 sierpnia 2022 r. poręczenia majątkowego w wysokości 30.000,- (trzydzieści tysięcy) złotych.

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa w Suwałkach wystąpiła o zastosowanie tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego. Wniosek o tymczasowy areszt na okres 3 miesięcy prokurator umotywował obawą matactwa procesowego ze strony podejrzanego, jak też grożącą mu surową karą oraz uzasadnioną obawą ucieczki i ukrycia się.

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek prokuratora zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zgromadzony dotychczas materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany popełnił zarzucane mu przestępstwo. Materiał ten obejmuje m.in.: notatki urzędowe, protokoły zatrzymania, zeznania przesłuchanych świadków, wyjaśnienia podejrzanego, dokumentacja fotograficzna. Stąd też została spełniona ogólna przesłanka, do zastosowania środka zapobiegawczego, przewidziana w art. 249 § 1 kpk. W ocenie Sądu w sprawie zachodzą również przesłanki szczególne stosowania tymczasowego aresztowania.

Po pierwsze występuje obawa matactwa procesowego ze strony podejrzanego (art. 258 § 1 pkt 2 kpk). Uzasadnia ona przekonanie, że w przypadku nie zastosowania tymczasowego aresztowania podejmie on próby nakłaniania świadków bądź innych sprawców do składania fałszywych zeznań albo w inny bezprawny sposób będzie utrudniał postępowanie karne. Podejrzany co prawda przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, ale może je w każdej chwili zmienić. Nie ulega wątpliwości, że w popełnieniu przestępstwa uczestniczyły inne osoby, które do tej pory nie zostały zatrzymane.

Zachodzi obawa, że przebywając na wolności podejrzany mogłaby kontaktować się z tymi osobami, aby uniknęli odpowiedzialności karnej. Zauważyć też należy, że podejrzany nie ma w kraju miejsca stałego pobytu. Postępowanie przygotowawcze jest we wstępnej fazie, w sprawie zachodzi potrzeba wykonania szeregu czynności dowodowych i procesowych, które pozwolą ustalić pełną rolę podejrzanego w przestępczym procederze. Kolejną przesłanką szczególną przemawiającą za zastosowaniem tymczasowego aresztowania jest grożąca podejrzanemu surowa kara (art. 258 § 2 kpk).

Podejrzany stoi pod zarzutem popełnienia czynu, który jest zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 8. Realność wymierzenia podejrzanej surowej kary, w przypadku jego skazania, nie przesądzając oczywiście na obecnym etapie jego winy, może powodować, że podejmie on działania w celu zdestabilizowania prawidłowego toku postępowania. Tym niemniej, mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, Sąd zauważa, iż prawidłowy tok postępowania można osiągnąć również poprzez zastosowanie wobec podejrzanego poręczenia majątkowego w wysokości 30.000 zł.

Określona przez Sąd kwota poręczenia majątkowego daje gwarancję, że podejrzany stawi się na każde wezwanie organu prowadzącego postępowanie i nie będzie utrudniał przebiegu postępowania. Wysokość zastosowanego poręczenia jest adekwatna do powagi przestępstwa zarzucanego podejrzanemu oraz do jego sytuacji majątkowej. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że jedynie wskazane w sentencji postanowienia środki zapobiegawcze – areszt alternatywnie z poręczeniem majątkowym - są w stanie zabezpieczyć prawidłowy tok postępowania. Jednocześnie brak jest po stronie podejrzanego przesłanek z art. 259 § 1 kpk, które nakazywałyby odstąpienie od tymczasowego aresztowania.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie. Sędzia Agnieszka Raczkowska POUCZENIE O UPRAWNIENIACH TYMCZASOWO ARESZTOWANEGO W POSTĘPOWANIU KARNYM Tymczasowo aresztowanemu przysługują wymienione poniżej uprawnienia:

1. Prawo do składania wyjaśnień, odmowy składania wyjaśnień lub odmowy odpowiedzi na poszczególne pytania, bez konieczności podania przyczyn odmowy (art. 175 § 1) 1).

2. Prawo do korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy. Jeżeli tymczasowo aresztowany wykaże, że nie stać go na obrońcę, sąd może wyznaczyć obrońcę z urzędu (art. 78 § 1). Na żądanie tymczasowo aresztowanego, który nie ma obrońcy, i bez względu na jego sytuację majątkową, sąd wyznacza obrońcę z urzędu do udziału w posiedzeniu sądu dotyczącym przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania oraz rozpoznania zażalenia na zastosowanie lub prze-dłużenie stosowania tego środka (art. 249 § 5). W wypadku skazania lub warunkowego umorzenia postępowania karnego tymczasowo aresztowany może zostać obciążony kosztami obrony z urzędu (art. 627, art. 629).

3. Jeżeli tymczasowo aresztowany nie zna wystarczająco języka polskiego – prawo do korzystania z bezpłatnej po-mocy tłumacza (art. 72 § 1).

4. Prawo do zawiadomienia osoby najbliższej lub innej wskazanej osoby, jak również pracodawcy, szkoły, uczelni, dowódcy oraz osoby zarządzającej przedsiębiorstwem zatrzymanego albo przedsiębiorstwem, za które jest on odpowiedzialny, o aresztowaniu (art. 261 § 1, § 2 i § 3). O zastosowaniu tymczasowego aresztowania sąd zawiadamia organ pro-wadzący przeciwko aresztowanemu postępowanie w innej sprawie, o ile o nim wie (art. 261 § 2a).

5. Jeżeli tymczasowo aresztowany nie jest obywatelem polskim – prawo do kontaktu z urzędem konsularnym lub z przedstawicielstwem dyplomatycznym państwa, którego jest obywatelem (art. 612 § 1). Jeżeli przewiduje to umowa konsularna między Polską a państwem, którego tymczasowo aresztowany jest obywatelem, właściwy urząd konsularny lub przedstawicielstwo dyplomatyczne zostaną poinformowane o aresztowaniu również bez jego prośby.

6. Prawo do informacji o treści zarzutów, ich uzupełnieniu i zmianach oraz kwalifikacji prawnej zarzucanego przestępstwa (art. 313 § 1, art. 314, art. 325a § 2 i art. 325g § 2).

7. Prawo do przeglądania akt w części zawierającej dowody wskazane we wniosku o zastosowanie albo przedłużenie tymczasowego aresztowania (art. 156 § 5a), z wyłączeniem zeznań niektórych świadków (art. 250 § 2b).

8. Prawo do wniesienia do sądu zażalenia na tymczasowe aresztowanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu postanowienia o zastosowaniu lub przedłużeniu tymczasowego aresztowania (art. 252).

9. Prawo do złożenia wniosku o uchylenie lub zmianę tymczasowego aresztowania na inny środek zapobiegawczy, niełączący się z pozbawieniem wolności. Środkiem takim może być dozór Policji lub dozór przełożonego wojskowego, poręczenie majątkowe lub osobiste, zakaz opuszczania kraju, obowiązek opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, zawieszenie w czynnościach służbowych lub w wykonywaniu zawodu, powstrzymanie się od określonej działalności lub od prowadzenia pojazdów. Wniosek zostanie rozstrzygnięty w ciągu 3 dni przez prokuratora lub sąd. Na postanowienie prokuratora lub sądu tymczasowo aresztowany może złożyć zażalenie tylko wtedy, gdy wniosek został złożony po upływie co najmniej 3 miesięcy od dnia wydania poprzedniego postanowienia w sprawie tymczasowego aresztowania (art. 254 § 1 i § 2).

10. Prawo do zapewnienia niezbędnej pomocy medycznej. Potwierdzam otrzymanie pouczenia oraz odpisu postanowienia ............................................................................ (data, godzina, podpis) _______________________________ 1)Jeżeli nie wskazano innej podstawy prawnej, przepisy w nawiasach oznaczają odpowiednie artykuły ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.). Przypisy:

1) Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (Dz. Urz. UE L 142 z 01.06.2012, str. 1).

2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 maja 2014 r. w sprawie określenia wzoru pouczenia o uprawnieniach tymczasowo aresztowanego w postępowaniu karnym (Dz. U. poz. 738), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 27 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks kamy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 396).