II Ka 690/23 · Sąd powszechny

Sygn. akt II Ka 204/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 czerwca 2022r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Protokolant: p.o. sekr. sąd. Kinga Ambroziak vel Mrozowicz przy udziale prokuratora po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2022 r. sprawy K. B. i K. G. oskarżonych z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 286 §1 k.k. w zb. z art. 270 §1 k.k. w zb. z art. 297 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i in. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 16 grudnia 2021 r. sygn. akt II K 554/20 I. wyrok uchyla i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Garwolinie. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 204/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. 2. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 15 grudnia 2021 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 554/20; 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 3. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ----------------- ------------------------------------ -------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------- ----------------------------------- -------------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia w stosunku do oskarżonego K. B. polegający na uznaniu, iż swoim zachowaniem udzielił on jedynie pomocy G. D. do uzyskania kredytu w Agencji (...) SA w G. oraz wB. (...) w K., co wyczerpało dyspozycję art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i uniewinnienie oskarżonego w pozostałym zakresie w sytuacji, gdy zebrany w toku postępowania materiał dowodowy wskazuje, iż oskarżony dopuścił się przestępstw zarzuconych mu aktem oskarżenia; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na uznaniu, iż oskarżona K. G. swoim zachowaniem nie zrealizowała znamion zarzuconych jej przestępstw i w konsekwencji niezasadnym jej uniewinnieniu, podczas, gdy zebrany w toku postępowania materiał dowodowy wskazuje, iż oskarżona dopuściła się zarzuconych jej przestępstw; - obraza art. 297 § 1 kk i art. 270 § 1 kk poprzez ich pominięcie w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego K. B., podczas, gdy opis czynu przyjęty przez Sąd wskazuje na konieczność zastosowania w tej sytuacji kumulatywnej kwalifikacji prawnej uwzględniającej obok art. 286 § 1 kk także art. 297 § 1 kk i art. 270 § 1 kk; - rażąca niewspółmierność orzeczonej względem oskarżonego kary wyrażająca się w zastosowaniu art. 37a § 1 kk i wymierzeniu mu kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 20 zł każda stawka, podczas gdy okoliczności przedmiotowe i podmiotowe przypisanego mu przestępstwa wskazują na to, że wobec oskarżonego należało orzec karę pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja okazała się zasadna i zasłużyła na uwzględnienie. W tym miejscu wskazać należy, iż do prerogatyw Sądu drugiej instancji należy m. in. ocena i podjęcie decyzji, czy w danej sprawie zaistniały warunki do ograniczenia rozpoznania wywiedzionego środka odwoławczego, o których stanowi przepis art. 436 kpk, a jeśli tak to czy ów organ procesowy skorzysta z takiej możliwości, czy też uzna za słuszne i celowe odniesienie się do wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżącego. W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy w Siedlcach, z uwagi na dość szeroki wachlarz zarzutów apelacyjnych opartych na niemalże wszystkich możliwych względnych podstawach odwoławczych, a przy tym odnoszących się niekiedy do kwestii, których rozpoznanie nie wiązało się z zasadniczymi powodami uchylenia zaskarżonego wyroku (postulaty dotyczące zagadnienia kary), doszedł do przekonania o możliwości skorzystania z rozwiązania przewidzianego w art. 436 kpk. Rozpoznanie sprawy w takim zakresie okazało się bowiem wystarczające do wydania orzeczenia przez Sąd drugiej instancji, z kolei zgłębianie i weryfikowanie słuszności pozostałych uchybień byłoby, z logicznych względów bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania. Dlatego też, w niniejszym uzasadnieniu organ orzekający omówi tylko te zarzuty, których uwzględnienie skutkowało wydaniem przez Sąd Okręgowy wyroku o charakterze kasatoryjnym, bez roztrząsania materii, które dla rozstrzygnięcia nie miały znaczenia. I tak, zgodzić się należy z autorem apelacji, że ocena dowodów jaką zaprezentował Sąd pierwszej instancji nie spełnia wymogów art. 7 kpk, stąd ustalony na jej podstawie stan faktyczny razi dowolnością. Wbrew opiniom wyrażonym w uzasadnieniu do zaskarżonego wyroku, w przekonaniu Sądu Okręgowego, Sąd meriti dysponował wystarczającymi, wymownymi dowodami wskazującymi na to, iż oboje oskarżeni dopuścili się każdego z zarzucanych im czynów – i to w formie dokonania. Sąd Rejonowy w zamian jednak bezwiednie przyjął, że K. G. nie wiedziała o wystawionych przez jej konkubenta i współpracownika K. B. zaświadczeniach o rzekomym zatrudnieniu w ich firmie (...) oraz o zaciąganiu przy ich użyciu kredytów, zaś do G., gdzie do skutku miała dojść kolejna taka umowa, przyjechała z nimi zupełnie przypadkowo. Oskarżony z kolei miał dopuścić się jedynie pomocnictwa przy dokonaniu czynu przez znajomego, poprzez opieczętowanie niewypełnionych druków niezbędnych do uzyskania rzeczonych kredytów dostarczonych mu przez G. D., który to miał wykorzystać fakt, iż K. B. znajdował się w tamtym momencie w stanie nietrzeźwości. Jednakże, wyprowadzone w ten sposób konkluzje już na tzw. pierwszy rzut oka jawią się jako dość irracjonalne. Podstawowe zasady logiki i szeroko pojętego obycia społecznego chociażby nie pozwalają bowiem na ich zaakceptowanie. Jak słusznie zauważył oskarżyciel publiczny, pierwotnie w uzasadnieniu sporządzonego przez siebie aktu oskarżenia, zaś następnie w treści apelacji, ze zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego wynika, iż K. G. była prezesem spółki (...), w której zatrudniony był jej partner K. B.. W. S. zaś w tej spółce nigdy nie świadczył pracy, co więcej nie mógł zostać tam zatrudniony chociażby ze względu na fakt, iż od blisko czterdziestu lat nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami. Z kolei, okoliczność iż K. G. była świadoma działań współoskarżonego nie wynika jedynie z tego, iż pozostawała z nim w bliskich stosunkach osobistych, co oczywiście z logicznych i naturalnych względów również nie przemawia za przyjęciem braku jej świadomości, lecz przede wszystkim faktu, iż w telefonicznej rozmowie z pracownikiem B. (...) w K. potwierdziła prawdziwość zaświadczenia o zatrudnieniu W. S., a zatem niewątpliwie uprzednio została wtajemniczona w przestępczy proceder mający miejsce w jej firmie i współdziałała z pozostałymi zaangażowanymi w niego podmiotami. Trudno z kolei przyjąć, ażeby podsądna nie mając najmniejszej wiedzy o tych przedsięwzięciach, niejako sama z siebie, potwierdziła rzetelność nieprawdziwych danych, a co więcej, ażeby sytuacja ta nie wydała jej się na tyle zaskakująca, aby wyjaśnić ją z zainteresowanymi. Wreszcie, za uznaniem sprawstwa obojga oskarżonych i ich udziału w wyłudzaniu kredytów bezdyskusyjnie przemawia ich obecność w G. podczas próby zawarcia kolejnej tego typu umowy. Zarazem ich wyjaśnienia w tym przedmiocie jawią się jako niewiarygodne, pomimo iż oskarżeni ustalili dość spójną konwencję zdarzeń. Tutaj, nie sposób odmówić słuszności przekonaniom prokuratora, który rzeczowo wykazał z jakich względów te przeczą podstawowym zasadom logiki. Wszak, zarówno K. G., jak i K. B. podali, iż do G. zajechali na prośbę G. D. w drodze z R. do W., gdzie mieli załatwiać formalności związane z zawarciem umowy. Biorąc zaś pod uwagę lokalizację G. w stosunku do trasy nr 7 relacji R.-W., którą zgodnie z wyjaśnieniami K. B. się poruszali oraz długość ich pobytu w G. oraz miejsce gdzie się zatrzymali przyjąć należy, iż ich obecność w tamtejszej destynacji nie była przypadkowa. Wręcz odwrotnie – wszyscy zainteresowani udali się tam w zamiarze wyłudzenia kredytu. Tym samym, analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że obydwoje oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali dyspozycję zarzuconych im przestępstw (w zakresie czynu opisanego w pkt II aktu oskarżenia w formie dokonania, a nie jak błędnie wskazano w akcie oskarżenia - usiłowania). Mając na uwadze powyższe oraz dyspozycję art. 454 § 1 kpk, Sąd Okręgowy zobligowany został do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu celem ponownego rozpoznania. Wniosek - o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zasadność zarzutów warunkowała uznanie wniosku. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy -------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany -------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☒ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Przy ponownym rozpoznaniu Sąd w całości przeprowadzi postępowanie, a przy ocenie dowodów będzie miał na względzie uwagi i wskazania zawarte we wcześniejszej części uzasadnienia. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1. Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 15 grudni 2021 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 554/20; 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 559 / 22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn.

Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 280/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Sygn. akt II Ka 158/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Sędziowie: SO Agnieszka Karłowicz (spr.) SR del. Paweł Mądry Protokolant: sekr. sąd. Beata Wilkowska przy udziale Prokuratora Leszka Soczewki po rozpoznaniu w dniach 13 maja 2024r. i 28 czerwca 2024 r. sprawy skazanego P. W. na skutek apelacji wniesionych przez skazanego i obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 27 listopada 2023 r. sygn. akt II K 329/23 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. P. 354,24 złotych (w tym 66,24 zł podatku VAT) tytułem kosztów obrony z urzędu skazanego w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 158/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 27 listopada 2023 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 329/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 /Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut obrońcy i skazanego Zarzut apelacji obrońcy skazanego: - błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na nienadaniu przez Sąd Rejonowy właściwego wymiaru i znaczenia okolicznościom łagodzącym, takim jak prawidłowy przebieg resocjalizacji, przejawiający się w dobrej opinii Zakładu Karnego o skazanym, wielokrotnym nagradzaniu, braku kar regulaminowych, a także krytycznym stosunku skazanego do popełnionych w przeszłości czynów i deklaracji zachowywania się po opuszczeniu zakładu karnego zgodnie z porządkiem prawnym, a także posiadaniu przez skazanego na utrzymaniu syna, wobec którego ciąży na skazanym obowiązek alimentacyjny oraz nadaniu przez Sąd I instancji zbyt wielkiego znaczenia okolicznościom niekorzystnym dla skazanego tj. wielokrotnej karalności, co doprowadziło w rezultacie do - naruszenia przez Sąd I instancji art. 438 pkt 4 kpk poprzez orzeczenie wobec oskarżonego rażąco surowej kary pozbawienia wolności, podczas gdy właściwości i warunki osobiste oskarżonego wskazują, że cele kary, w tym wychowawcze, zostaną w pełni spełnione przy instytucji asperacji, zbliżonej do zasady absorpcji i wymierzeniu kary pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 4 miesięcy. Skazany zaskarżył wyrok w zakresie rozstrzygnięcia co do sposobu połączenia kar oraz samego rozstrzygnięcia o karze i wnosił o znaczne złagodzenie kary łącznej pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty obrońcy skazanego i skazanego okazały się niezasadne. Odnosząc się do zarzutu skazanego, iż nie wszystkie wyroki zostały objęte wyrokiem łącznym należy wskazać, że szczegółowe rozważania w tym zakresie zawiera część uzasadnienia dotycząca podstawy kary łącznej. Zasadnie Sąd I instancji jako punkt odniesienia do rozważań przyjął datę wydania wyroku w sprawie II K 77/21 tj. 26 kwietnia 2022 roku, co pododawało przyjęcie, że czyn w sprawie II K 452/22 jako popełniony po tej dacie tj. 5 sierpnia 2022 roku nie mógł być zgodnie z treścią art. 85 kk w obecnym brzmieniu objęty wyrokiem łącznym. Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary łącznej należy przypomnieć, że rażąca niewspółmierność kary łącznej występuje w sytuacji gdy, na podstawie ujawnionych okoliczności wypływających ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, mających wpływ na wymiar kary można przyjąć, iż zachodzi wyraźna dysproporcja pomiędzy karą łączną orzeczoną przez Sąd pierwszej instancji, a sankcją, którą należałoby wymierzyć przy prawidłowym zastosowaniu reguł wymiaru kary łącznej ujętych w art. 85a kk. Nieprzypadkowo przecież ustawodawca w art. 438 pkt 4 kpk użył zwrotu „rażąca”. Art. 85 a kk zawiera dyrektywy wymiaru kary łącznej o charakterze prewencyjnym zarówno w zakresie prewencji indywidualnej jak i generalnej, nakazując Sądowi przy orzekaniu kary łącznej, brać pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przedmiotowe dyrektywy oznaczają potrzebę wymierzenia takiej kary łącznej, która będzie odpowiadała społecznemu poczuciu sprawiedliwości oraz dającą gwarancję zwalczania przestępczości. W przeciwnym razie kara zbyt łagodna, po pierwsze oznaczałaby pewne przyzwolenie nie tylko wśród skazanych, ale również i społeczeństwa na popełnianie czynów zabronionych i to wielokrotnie, po drugie rodziłaby poczucie niesprawiedliwości, a po trzecie godziłaby w porządek prawny. Zarzut rażącej niewspółmierności kary łącznej czy też szerzej ogólnie kary jest zarzutem z kategorii ocen i jest skuteczny jedynie wówczas, gdy co prawda orzeczona kara mieści się w ustawowych granicach, to jednak nie uwzględnia należycie dyrektyw wymiaru kary o czym była mowa powyżej. Indywidualizacja kary łącznej w każdym konkretnym przypadku należy do Sądu wydającego wyrok, który orzekając w granicach określonych przez ustawę, poza stosowaniem ogólnych dyrektyw i zasad wymiaru kary, uwzględnieniem oceny całokształtu ujawnionych okoliczności, powinien mieć na uwadze okoliczności, które ujawniły się po wydaniu poprzednich wyroków oraz wzgląd na prewencyjne cele karania zarówno w indywidualnym, jak i społecznym aspekcie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, iż Sąd Rejonowy prawidłowo i należycie rozważył wszystkie okoliczności mające wpływ na wymiar orzeczonej kary łącznej – pozbawienia wolności, czemu dał wyraz w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia. Sąd pierwszej instancji poczynił szeroki oraz logiczny wywód tak w zakresie wyboru zasady łączenia kar - asperacji, jak również wymiaru kary, a także nie pominął okoliczności podniesionych w zarzucie przez obrońcę i samego skazanego. Uzupełniając wywód Sądu I instancji należy wskazać, że czyny oskarżonego rzeczywiście posiadały bliski związek czasowy, ale godziły w istotne dobra chronione prawem. Sąd Rejonowy wskazał uprzednią karalność skazanego oraz wnioski opinii o skazanym z zakładu karnego, z której co prawda wynika, że obecnie zachowanie skazanego ocenić należy jako dobre, jednakże w ocenie Sądu nie stanowi to podstawy do uwzględnienia argumentacji obrońcy. Skazany przebywa w zakładzie karnym od 6 października 2022 roku, a jest to zbyt krótki okres na wskazanie, że w jego zachowaniu nastąpiła trwała zmiana. Należy podkreślić karalność skazanego już od 2017 roku, a więc trudno uznać, że popełnione przestępstwa objęte wyrokiem łącznym stanowią jednorazowe wydarzenia w jego życiu. W tych okolicznościach biorąc nawet pod uwagę aktualne wnioski opinii z Zakładu Karnego o skazanym, podjętą przez skazanego pracę, uczestnictwo w programach resocjalizacyjnych nie może być mowy o złagodzeniu orzeczonej kary łącznej. Uwzględnienie wniesionych apelacji stanowiłoby niejako w pewien sposób premiowanie przecież negatywnej postawy skazanego związanej z lekceważącym naruszaniem porządku prawnego przez ostanie lata, co świadczy jednocześnie o jego wysokim stopniu demoralizacji. Skazany w ramach wcześniej toczących się postępowań otrzymywał szansę poprzez orzekanie kar o charakterze wolnościowym czy też dozoru elektronicznego, jednak nadal narusza porządek prawny. Orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, o co wnosił obrońca, spowodowałoby w pewien sposób „darowanie” prawie w całości kary pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Węgrowie i Sokołowie Podlaskim z dnia 25 października 2022 roku i z 26 stycznia 2023 roku w sprawach o sygn. II K 213/22 i II K501/22. Pozytywna postawa skazanego w jednostce penitencjarnej w chwili obecnej, zachowanie zgodne z regulaminem nie może być nadmiernie eksponowane, w sytuacji gdy taka postawa - praca, zachowanie zgodne z obowiązującymi normami w prawidłowo funkcjonującym społeczeństwie jest przecież normą. Pozytywny proces resocjalizacji jak również wola skazanego pracy nad sobą jakkolwiek są zjawiskiem pozytywnym oraz jak najbardziej pożądanym to również nie można im nadawać nadmiernej rangi. Finalnie należy również przypomnieć, iż jednym z podstawowych obowiązków skazanych wynikających z art. 116 § 1 pkt 1 kodeksu karnego wykonawczego jest przestrzeganie przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawne zachowanie się. Ponadto należy zaakcentować, że skazany podejmując działania niezgodne z prawem musiał liczyć się z ewentualnymi negatywnymi konsekwencjami dotyczącymi nie tylko jego, ale również członków jego rodziny – w tym przypadku syna. Sytuacja rodzinna i osobista skazanego nie mogła mieć decydującego wpływu w zakresie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności. Reasumując Sąd Okręgowy nie dopatrzył się przesłanek przemawiających za złagodzeniem orzeczonej wobec skazanego przez Sąd Rejonowy kary łącznej w wymiarze 4 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, bowiem obrońca i skazany nie przedstawili żadnych nowych okoliczności, które nie zostały uwzględnione przez Sąd Rejonowy, przemawiających za uwzględnieniem wniesionych apelacji. Zatem wywieść należy, iż sankcja karna zaproponowana przez Sąd Rejonowy jest sprawiedliwa, słuszna i nie nosi cech, o jakich stanowi art. 438 pkt 4 kpk. Wniosek Obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, zaś skazany wnosił o wymierzenie niższej kary pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezzasadność zarzutów podniesionych przez obrońcę skazanego oraz skazanego skutkowała bezzasadnością wniosku. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 27 listopada 2023 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 329/23 – utrzymany w mocy. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wobec bezzasadności wywiedzionych przez obrońcę skazanego i skazanego zarzutów i przy jednoczesnym braku przesłanek podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II., III. O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 624 kpk w zw. z art. 634 kpk i zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych, jednocześnie stwierdzając, że wydatki postępowania ponosi Skarb Państwa. Za taki rozstrzygnięciem przemawia sytuacja materialna skazanego, w tym perspektywa odbycia kary pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy ustali wysokość wynagrodzenia dla obrońcy skazanego za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym. na podstawie § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 roku, poz. 18) i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. P. 354,24 zł. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację skazany Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 27 listopada 2023r. sygn. akt II K 329/23 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana