Legislator Case Law & Legislation
II K 62/23 AI generated

II K 62/23 · Sąd powszechny

Case Number II K 62/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. D. M. I. w dniu 27 stycznia 2023 r. w późnych godzinach wieczornych w m. Ł. gm. W. groził M. F. (1) pozbawieniem życia i dokonał uszkodzenia jej ciała w ten sposób, że zapowiadając jej, iż ją „(...)” – czym wywołał u niej uzasadnioną obawę, że groźba ta będzie spełniona – uderzył pokrzywdzoną ręką w twarz, szarpał ją powodując jej uderzanie o samochód oraz ciągnął za włosy, powodując obrażenia w postaci obrzęku i krwiaka powieki oka prawego oraz drobnych krwiaków w obrębie klatki piersiowej, naruszając prawidłowe funkcjonowanie jej organizmu na okres poniżej siedmiu dni, przy czym przestępstwa tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 09.04.2016 r. do 06.10.2019 r. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II K 398/15, którym objęto m.in. karę jednostkową roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem SR w Bydgoszczy sygn. akt IV K 286/10 za umyślne przestępstwo podobne z art. 223 k.k. i art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k. II. w dniu 27 stycznia 2023 r. w (...) groził M.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k, art. 223 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 190 § 1 k.k, art. 157 § 2 k.k, art. 64 § 1 k.k; II K 62/23 · Sąd powszechny: Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 62/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Keywords

AI generated
bodily harm offences against life and limb traumatic hand injury physical aggression whiplash injury causality attempted simple bodily injury

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
art. 223 k.k
akt IV K 286/10 za umyślne przestępstwo podobne z art. 223 k.k.
art. 11 § 2 k.k
- kserokopia akt 4250.0.Ds. 118.2023 - k.
art. 190 § 1 k.k
ciąg przestępstw z art. 190 § 1 k.k.
art. 157 § 2 k.k
Odpowiedzialność za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k.
art. 64 § 1 k.k
popełnione zostały przez niego w warunkach powrotu do przestępstwa, którego przesłanki określone zostały w przepisie art. 64 § 1 k.k.
art. 279 § 1 k.k
akt IV K 286/10 za umyślne przestępstwo podobne z art. 279 § 1 k.k.
art. 12 k.k
AI generated
IV K 216/23
USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. D. C. (1) W dniu 31 sierpnia 2022 roku w Ł., uderzył J. S. (1), z którym był osadzony w celu Aresztu Śledczego w Ł., pięścią w twarz, w wyniku czego pokrzywdzony przewrócił się na łóżko, a następnie wielokrotnie uderzał pokrzywdzonego pięściami po głowie oraz jednokrotnie w lewy bok na wysokości brzucha, w wyniku czego pokrzywdzony doznał pęknięcia torebki i miąższu śledziony z krwawieniem do jamy otrzewnej oraz stłuczenia lewego policzka, czym spowodował u pokrzywdzonego ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu na skutek pęknięcia torebki i miąższu śledziony, wymagającej zabiegu operacyjnego ze stwierdzeniem w jego trakcie około 2 litrów treści krwistej w jamie otrzewnej, przestępstwa tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne na karę pozbawienia wolności i w ciągu 5-ciu lat po odbyciu co najmniej 6-ciu miesięcy kary, czym wyczerpał znamiona art. 156 § 1 pkt 2 kk w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023r. w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 28 sierpnia 2022 roku pokrzywdzony J.
III K 1205/13
Postanowieniem z dnia 17.04.2013r.
II K 371/20
Sygn. akt II K 371/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2021 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – p.o. sekr. sąd. Ewa Brezgieł w obecności Prokuratora -------- po rozpoznaniu w dniach: 03.02.2021 r., 10.03.2021 r., 28.04.2021 r., 09.08.2021 r., 01.09.2021 r. sprawy 1. K. M. ur. (...) w W. syna K. i E. z d. P. oskarżonego o to, że: I. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. o czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk II. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. o czyn z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1kk III. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P tj. o czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (tekst jednolity Dz. U z 2018r. poz. 1030 z późn. zm.) oraz sprawy 2. A. S. ur. (...) w G. syna D. i I. z d. I. oskarżonego o to, że: IV. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk tj. o czyn z art. 158§1 kk 1. Oskarżonego K. M. uznaje za winnego popełnienia wszystkich zarzuconych mu czynów i za to: a). za czyn z pkt. I na podstawie art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 158§1 kk wymierza oskarżanemu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności, b). za czyn z pkt. II na podstawie art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 157§1 kk wymierza oskarżanemu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, c). za czyn z pkt. III na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) skazuje go na karę 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) orzeka przepadek dowodów rzeczowych w postaci: woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego, woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością białego proszku, dwóch tabletek koloru fioletowego i niebieskiego, kostki koloru brązowego. 2. Na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 kk w zw. z art. 4§1 kk orzeka wobec oskarżonego K. M. karę łączną 1 (jeden) roku i 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której na podstawie art. 63§1 kk zalicza okres zatrzymania oskarżonego w dniu 18 kwietnia 2020 roku w godzinach od 13.15 do 18.00. 3. Oskarżonego A. S. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. IV i za to na podstawie art. 158§1 kk skazuje go na karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 69§1 i 2 kk, art. 70§1 kk i art. 73§1 kk wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza na okres próby lat 2 ( dwa) i oddaje w tym czasie oskarżonego pod dozór kuratora oraz na podstawie art. 72§1 pkt. 5 kk zobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. 4. Na podstawie art. 46§2 kk zobowiązuje solidarnie oskarżonych K. M. i A. S. do zapłacenia tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonego D. U. (1) kwoty 5000 ( pięć tysięcy) złotych. 5. Na podstawie art. 46§2 kk zobowiązuje oskarżonego K. M. do zapłacenia tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonej D. U. (2) kwoty 2000 ( dwa tysiące) złotych. 6. Zasądza solidarnie od oskarżonych K. M. i A. S. na rzecz oskarżyciela posiłkowego D. U. (1) kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. 7. Zasądza solidarnie od oskarżonych K. M. i A. S. na rzecz oskarżycielki posiłkowej D. U. (2) kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez oskarżycielkę posiłkową kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. 8. Zwalnia oskarżonych od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 371/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. M. I. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk II. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czyn z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1kk III. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P tj. czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (Dz. U z 2020r. poz. 2050) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. A. S. - zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1). 2. Wskutek zachowania obu oskarżonych pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk. 3. K. M. w/w czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne II. 1. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże. 2. Wskutek zachowania K. M. pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7. 3. Oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. III. 1. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P. - cześciowo wyjaśnienia K. M. wyjaśnienia A. S. - częściowo zeznania D. U. (2) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania D. U. (1) wraz z tablica poglądowa i protokołem okazania - zeznania K. D. (1) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania J. S. - zeznania K. A. zeznania D. U. (3), zeznania D. U. (4) - płyta DVD i protokół jej odtworzenia - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - protokół okazania wraz z tablica poglądową - opinia ustna i pisemna biegłego M. S. (1) - dokumentacja medyczna - protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym - wyrok - karta karna - częściowo wyjaśnienia K. M. - częściowo zeznania D. U. (2) - zeznania D. U. (1) - zeznania K. D. (1) - zeznania J. S. - zeznania K. A. -zeznania D. U. (3) - zeznania D. U. (4) - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - opinia ustna i pisemna M. S. (1) - dokumentacja medyczna - wyrok - karta karna - cześciowo wyjaśnienia K. M. - zeznania A. Ł. - zeznania W. C. - protokół przeszukania - protokół oględzin rzeczy - opinia k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k. 336v: 193-194, k. 268-268v, 2-3, 71-72, 168-169, 167 k. 268v-269v, 9, 69-70, 170-171,167 k. 270- 270v, 21, 73-74, 172-173, 167 k. 320v: 24-25 k. 302v- 303 k. 303- 303v k.303v k. 166, 336v- 337 k. 41- 45 k. 69-70, 64 k. 300v-301, 35 k. 10-13 k. 17-18, 19-20 k. 158 k. 334-335 k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k.268-268v, 2-3, 71-72, 168-169 k. 268v-269v, 9, 69-70, 170-171 k. 270-270v, 21, 73-74, 172-173 k. 320v: 24-25 k. 302v-303 k. 303-303v k.303v k. 41-45 k. 300v-301, 55 k. 4, 5, 38 k. 158 k. 334-335 k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k. 271, 110 k. 271, 122-123 k. 86-88 k. 136-137 k.144-150 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------------ 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. II. 1. III. 1. I. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1 II. 1 I. 1. I. 1. II. 1. I. 1. I. 2 I. 3 II. 3. II. 2. III. 1. - częściowo wyjaśnienia K. M. - wyjaśnienia A. S. - częściowo zeznania D. U. (2) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania D. U. (1) wraz z tablica poglądowa i protokołem okazania - zeznania K. D. (1) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania -zeznania J. S. - zeznania K. A., zeznania D. U. (3), zeznania D. U. (4) - płyta DVD i protokół jej odtworzenia - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - protokół okazania wraz z tablica poglądową - opinia ustna i pisemna biegłego M. S. (1) - dokumentacja medyczna - protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym - wyrok, karta karna - opinia ustna i pisemna M. S. (1) - dokumentacja medyczna - zeznania A. Ł., zeznania W. C. - protokół przeszukania, protokół oględzin rzeczy - opinia - w części, w jakiej przyznaje się do czynu zarzuconego mu w pkt. III aktu oskarżenia - zasługują na wiarę - nie miał powodów, by składać w tym zakresie obciążające siebie wyjaśniania, gdyby rzeczywiście nie posiadał przy sobie zakwestionowanych środków i substancji - wyjaśniania w tej części korespondują z zeznaniami A. Ł. i W. C. oraz protokełm przeszukania, protokołem oględzin rzeczy i opinią - w/w dowody są spójne, jasne, brak jest podstaw, by kwestionować ich wiarygodność - w części, w jakiej potwierdza, że brał udział w zdarzeniu z udziałem obojga pokrzywdzonych, że zadawał ciosy D. U. (1) i odepchnłą D. U. (2)- korespondują z ich zeznaniami - brak podstaw, by podważać tę okoliczność, a która była w sprawie niesporna, podobnie jak fakt pozostawania wówczas oskarżonego pod wpływem alkoholu - w części w jakiej przyznaje się do udziału w pobiciu D. U. (1) - potwierdzone o zeznania pokrzywdzonych i K. D. (1) - nie miał powodów, by składać obciążające siebie wyjaśnienia, gdyby faktycznie nie był sprawcą tego pobicia - w części w jakiej opisuje okoliczności pobicia D. U. (1) oraz okoliczności w jakich sama była ofiarą przestępczych działań K. M. zasługują na wiarę, albowiem korespondują z zeznaniami D. U. (1), K. D. (1) oraz wyjaśnieniami K. M., w których przyznał się do popchnięcia pokrzywdzonej i zadawania ciosów D. U. (1)- ocena dotyczy tej części zeznań, które ostatecznie podtrzymała pokrzywdzona - świadek w sposób przekonywujący podała przyczyny, z jakich w początkowej fazie postępowania złożyła relację odbiegającą od tej, jaką ostatecznie podtrzymała na rozprawie - zeznania korespondują z zapisami dokumenatcji medycznej i opinią biegłego - niesporne co do tego, że świadek w czasie zdarzenia znajdowała się pod wpływem alkoholu, przy czym z relacji M. S. (2), M. G., K. D. (1) nie wynika, że ze świadkiem był utrudniony kontakt z uwagi na jej stan nietrzeźwości, więcej- żadne dowody nie wskazują, że stan świadka powodował utrudniony z nią kontakt - zeznania od początku konsekwentne, spójne, logiczne - niesporny fakt pozostawania świadka w chwili zdarzenia pod wpłwem alkoholu, niemniej z zapisu monotoringu - wbrew przyjętej przez K. M. linii obrony- jednoznacznie wynika, że pokrzywdzony nie zataczał się, poruszał się pewnie - zeznania korespondują z zeznaniami D. U. (2) ( w części, w jakiej Sąd dał im wiarę), zeznanimi K. D. (2), J. S., informacjami zawartymi w dokumentacji medycznej, a które korespondowały z opinią biegłego - okocznością niesporną jest, że świadek w chwili zdarzenia znajdował się pod wpływem alkoholu, ale brak jest dowodów, by z tego powodu kontakt ze świadkiem był utrudniony - świadek w sposób szczegółowy opisał okoliczności obu zajść z udziałem m.in. oskarżonego, nie miał wątpliwości, że w czasie pierwszego z nich ciosy zadawały mu dwie osoby - od początku spójne, konsekwentne - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych - brak powodów, by podważać ich wiarygodność - co istotne - zbieżne z zeznaniami J. S. - znajomego oskarżonych- co do tego, że pokrzywdzony był rownocześnie atakowany przez obu oskarżonych - nie widział od początku zajścia z udziałem D. U. (1), ale zdana przez niego relacja nie pozostawia wątpliwości, że pokrzywdzony ten był jednocześnie atakowany przez dwie osoby - korespondują z zeznanimi pokrzywdzonych i K. D. (1) - informacje o przebiegu zdrzeń z feralnej nocy mieli od pokrzywdzonych - zeznania zbieżne, spójne - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - powierdza fakt, że w dniu zdarzenia pokrzywdzony poruszał się pewnie, nie zataczał się - brak podstaw, by podwać w/w dowód - oparty na wyjaśnieniach K. M., potwierdza, że oskarżony brał udział w zajściu dotyczacym każdego z pokrzywdzonych - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego, który rozpoznał sprawcę pobicia - brak podstaw, by podważać jej wiarygodność - biegły wypowiedział się w sposób przekonywujący z jakich powodów niemożliwe jest ustalenie, które z obrażeń stwierdzonych u D. U. (1) było wynikiem pobicia go przez obu sprawców, a które wynikiem drugiego zajścia - zważywszy na przebieg obu tych zdarzeń, ich intensywność, fakt, że za pierwszym razem pokrzywdzony był atakowany przez obu sprawców, uderzany pięściami w okolice twarzy i kopany po całym ciele- nie budzi wątpliwości, że pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo wstąpienie skutków określonych w art. 157§1 kk i powyższego ustalenia nie zmienia fakt, że po pewnym czasie ponownie otrzymał cios w twarz - sporządzona przez uprawnioną osobę - niekwestionowana przez strony - brak podstaw, by kwestionować zawarte tam zapisy - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego - koresponduje z domuentacją medyczną, zeznaniami pokrzywdzonego, niekwestionowana przez strony - dokumenty niekwestionowane przez strony - sporządzone przez uprawnione organy - sporządzona przez specjalistę - niekwestionowana przez strony - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonej - oparta na niekwestionowanej dokumentacji medycznej - zasługuje na akceptację Sądu - niekwestionowana przez strony - koresponduje z zeznanimi pokrzywdzonej - korespondują z wyjaśnieniami K. M., w jakich przyznaje się do posiadania zakwestionowanych środków i substancji - brak podstaw, by podważać w/w zeznania - dowody niekwestionowane przez strony - korespondują z w/w wyjaśnieniami i zeznaniami, uzupełniają ten materiał dowodowy - niekwestionowana przez strony - koresponduje z w/w dowodami - nie pozstawia wątpliwości co do rodzaju substancji i środków, jakie posiadał K. M. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I 1. II. 1. - częściowo wyjaśnienia K. M. - częściowo zeznania D. U. (2) - zeznania E. M., - zeznania J. C., P. Z. - zeznania M. S. (2), M. G. - w części, w jakiej nie przyznaje się do winy - nie zasługują na wiarę i pozostają odosobnione w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - sprzeczne nie tylko z zeznanimi pokrzywdzonych co do powodów, z jakich doszło do zdarzenia z udziałem D. U. (1) i D. U. (2), ale także z zeznaniami K. D. (1) i J. S. co do przebiegu obu tych zajść - sprzeczne z wyjaśnieniami A. S., które co prawda ograniczone zostały do przyznania się w/w do popełnienia czynu z art. 158§1 kk, to z tak zajętego przez tego oskarżonego stanowiska jednoznacznie wynika, że obaj oskarżeni brali udział w pobiciu pokrzywdzonego - zastanawia fakt, że K. M.- mimo, że czuł się pokrzywdzony zachowaniem D. U. (1), że według relacji oskarżonego, został przez niego zaatakowany w określony sposób, na skutek czego doznał obrażeń w postaci rozcięcia wargi i ukruszenia zęba - nie zgłosił tego funkcjonariuszom policji przybyłym na miejsce, a o ukruszonym zębie wspomniał dopiero przed Sądem - dziwi niewspółmierny stopień agresji oskarżonego wobec pokrzywdzonego, gdyby przyjąć, że - tak jak twierdzi oskarżony zadał ciosy pokrzywdzonemu w obronie własnej, przy czym raz twierdził, że zadał mu 2-3 ciosy w twarz i powalił na ziemię, a z dalszych jego wyjaśnień wynika, że to A. S. zadawał ciosy pokrzywdzonemu, wskutek czego ten upadł, w innej części wyjaśnień przyznaje, że kopnął w twarz pokrzywdzonego i ten wówczas upadł - już opisy przebiegu zdarzeń wynikajace z wyjaśnień samego oskarżonego są wewnętrznie niespójne i sprzeczne ze sobą - nie sposób jest podzielić wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że jego zachowanie wobec D. U. (2) było wynikiem obrony koniecznej przed tą pokrzywdzoną w sytuacji, gdy oskarżony jest postawnym, rosłym mężczyzną, a pokrzywdzona drobną kobietą, uwzględniając przy tym fakt, z jakich powodów D. U. (2) zbliżała się do oskarżonego, a wynikający z jej zeznań, jak również opisane przez samego oskarżonego jego wcześniejsze agresywne zachowanie wobec D. U. (1) - oskarżony musiał sobie zdawać sprawę, że będąc silnym postawnym meżczyną, popychając drobną kobietę spowoduje jej upadek, co w konsekwencji może spowodować u pokrzywdznej obrażenia ciała - analiza zeznań tego świadka nie pozostawia wątpliwości, że zdawana przez nią w kolejnych etapach postępowania relacja różniła się co do tego, jakich faktycznie zdarzeń była świadkiem - w/w w sposób przekonywujący wyjaśniła z jakich powodów składała określone relacje, wobec czego Sąd sceptycznie odniósł się do tej części jej zeznań, którym ostatecznie zaprzeczyła i w tym zakresie nie opierał swoich ustaleń na tym dowodzie - świadkowie posiadali informajce na temat przebiegu zdarzeń z feralnej nocy jedynie od oskarżonego K. M., a ten miał interes, aby przedstwiać wersję zdarzeń korzystną dla siebie, jak również w/w świadkowie - osoby najbliższe dla oskarzonego miały powód, by nie obciążać go w sprawie - analiza tych zeznań jednoznacznie wskazuje, że świadkowie z jakichś powodów pominęli, lub nie mieli wiedzy, bo nie przekazał jej im oskarżony, na temat jego agresywnego zachowania wobec przede wszystkim pokrzywdzonego, a które wynika z jego wyjaśnień składanych w toku całego postępowania, stąd też relacja tych świadków nie może stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie - zważywszy na dość znaczny upływ czasu pomiędzy zdarzeniami a przesłuchaniem tych świadków - dziwi szczegółowa pamięć w/w co do okoliczności przebiegu przedmiotowych zdarzeń a świadczących na korzyść K. M., a z drugiej strony niepamięć tych świadków co do innych okoliczności mających tym zdarzeniom towarzyszyć - potwierdziły jedynie fakt zaistnienia zdarzenia z udziałem stron, przy czym nie byli w stanie wskazać szczegółów jego przebiegu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1a 1b 1c K. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 1a.- art. 158§1 kk- K. M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. A. S.- zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk. Oskarżony z pełną świadomością i premedytacją, a więc umyślnie - stosował przemoc fizyczną, musiał zdawać sobie sprawę, że takie zachowanie wobec pokrzywdzonego spowoduje u niego obrażenia ciała, narazi na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutków określonych w art. 157§1 kk. art. 64§1 kk - oskarżony popełniając w dniu 26 grudnia 2019 r. czyn z art. 158§1 kk dopuścił się go jednocześnie w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. Zgodnie z art. 115§3 kk -przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. K. M. był skazany mocą wyroku SR w Olsztynie z dnia 27.06.2017 r., w sprawie VII K 188/17 - na karę 1 roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 281 kk. Karę odbył w całości w okresie od 17 listopada 2017 r. do 17 listopada 2018r. Przestępstwa z art. 281 kk i z art. 158§1 kk są przestępstwami podobnymi - oba są popełnione z użyciem przemocy Oskarżony zarzuconemu mu w pkt. I czynu dopuścił się więc w warunkach art. 64§1kk. 1b.- art. 157§ 1 kk - oskarżony dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk. Oskarżony świadomie zachowując się wobec w/w musiał się liczyć z tym, że zastosowana przez niego - postawnego mężczyznę- siła wobec drobnej kobiety spowoduje jej upadek i w konsekwencji obrażenia ciała. art. 64§1 kk - oskarżony popełniając w dniu 26 grudnia 2019 r. czyn z art. 157§1 kk dopuścił się go jedncześnie w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. Zgodnie z art. 115§3 kk -przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. K. M. był skazany mocą wyroku SR w Olsztynie z dnia 27.06.2017 r., w sprawie VII K 188/17 - na karę 1 roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 281 kk. Karę odbył w całości w okresie od 17 listopada 2017 r. do 17 listopada 2018r. Przestępstwa z art. 281 kk i z art. 157§1 kk są przestępstwami podobnymi - oba są popełnione z użyciem przemocy Oskarżony zarzuconemu mu w pkt. II czynu dopuścił się więc w warunkach art. 64§1kk. 1c- art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (tekst jednolity Dz. U z 2020r. poz. 2050) - oskarżony posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P. Oskarżony miał pełną świadomość w posiadania jakich środków się znajduje 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------ Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej -------------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ----------------- 3.4. Umorzenie postępowania ---------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ----------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. 1a 1b 1c. 2. 4. 5. I II. III. I, II, III I. II. -w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie, -przestępstwo, jakie popełnił oskarżony, zdaniem Sądu, charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości, zwłaszcza, kiedy mamy do czynienia z występkiem, którego skutki dotyczyły zdrowia pokrzywdzonego - oskarżony dał dowód tego, iż jest osobą agresywną i nieobliczalną, sposób, w jaki dopuścił się popełnienia przedmiotowego czynu jednoznacznie wskazuje, że działał z premedytacją, swoim zachowaniem dał dowód, iż poważnie zagraża bezpieczeństwu innych osób, -jego zachowanie wobec pokrzywdzonego mogło skutkować jeszcze bardziej poważnymi konsekwencjami dla zdrowia pokrzywdzonego - mając na uwadze okoliczności sprawy wydaje się, że sprawca czuł się zupełnie bezkarny, - brak okoliczności łagodzących - za okoliczności obciążające oskarżonego uznać należy pozostawianie w chwili czynu pod wpływem alkoholu i uprzednią karalność, w tym działanie w warunkach recydywy, - rodzaj przestępstwa, którego się dopuścił, okoliczności jego popełnienia – każą twierdzić, że oskarżony pomimo, że jest człowiekiem młodym, nie jest sprawcą „przypadkowym”, a czyn jakiego się dopuścił nie jest jedynie „wybrykiem młodości, - zauważyć trzeba, że oskarżony nie po raz pierwszy wkroczył na drogę przestępstwa, albowiem był uprzednio już skazany za przestępstwa o charakterze umyślnym. Mimo tego, nie zmienił swojego postępowania, po raz kolejny naruszył zasady prawa, w konsekwencji wykazując się daleko idącą demoralizacją, dalece lekceważącym stosunkiem do obowiązujących norm. - w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie, - sposób, w jaki dopuścił się popełnienia przedmiotowego czynu jednoznacznie wskazuje, iż jest osobą agresywaną i nieobliczalną - nie bez znaczenia pozostaje fakt, że w chwili czynu był pod wpływem alkoholu - za okoliczności obciążające oskarżonego uznać należy jego uprzednią karalność, w tym działanie w warunkach recydywy, - rodzaj przestępstwa, którego się dopuścił, okoliczności jego popełnienia – każą twierdzić, że pomimo, że jest człowiekiem młodym, nie jest sprawcą „przypadkowym”, a czyn jakiego się dopuścił nie jest jedynie „wybrykiem młodości, - zauważyć trzeba, że oskarżony nie po raz pierwszy wkroczył na drogę przestępstwa, albowiem był uprzednio już skazany za przestępstwa o charakterze umyślnym. Mimo tego, nie zmienił swojego postępowania, po raz kolejny naruszył zasady prawa, w konsekwencji wykazując się daleko idącą demoralizacją, dalece lekceważącym stosunkiem do obowiązujących norm - brak okoliczności łagodzących - oskarżony miał pełną świadomość w posiadaniu jakich środków znajduje się - a co wynika z jego wyjaśnień -przedmiotowe przestępstwo charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości, -powszechnie wiadomym jest, jakie skutki wiążą się z zażywanie narkotyków, jak wielkie spustoszenie czynią one w organizmie. Pomimo szeregu akcji przeprowadzanych celem uświadomienia o szkodliwości działania narkotyków – ilość osób zażywających narkotyki i uzależnionych od nich wciąż jest pokaźna. To z kolei jest niejako motorem napędowym dla osób handlujących narkotykami, które niejednokrotnie z tej działalności czynią sobie źródło dochodu. Z tych też względów, w ocenie Sądu, jedynie zdecydowana polityka karania daje gwarancję skutecznego przeciwdziałania popełnieniu przestępstw „związanych” z narkotykami - okoliczność łagodząca- przyznanie się do winy - okoliczność obciążąjąca- dotychczasowa karalność - w myśl postanowień art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) orzeczono przepadek dowodów rzeczowych w postaci: woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego, woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością białego proszku, dwóch tabletek koloru fioletowego i niebieskiego, kostki koloru brązowego. - ilość popełnionych przestępstw - umyślny charakter wszystkich tych czynów - mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynów przypisanych oskarżonym, Sąd kierując się dyrektywami art. 4§1 kk, zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej wcześniej. Ustawa względniejsza to taka, która stwarza możliwość korzystniejszego dla interesów sprawcy osądu (korzystniejszej oceny prawnokarnej czynu), skutkując tym samym przyjęciem mniej surowych reguł odpowiedzialności lub zastosowaniem mniej dotkliwych sankcji (Wąsek (w:) Górniok i in., t. 1, s. 58-59). Przy ocenie "względności ustawy" należy brać pod uwagę wszystkie prawnokarne instytucje porównywanych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do danego sprawcy, tj. nie tylko samo zagrożenie karą, ale też np. przedawnienie, instytucje probacyjne, granice wieku odpowiedzialności karnej, dyrektywy wymiaru kary, powrotność do przestępstwa, zatarcie skazania, nadzwyczajne złagodzenie kary; ocena ta powinna być dokonywana in concreto, a nie in abstracto (por. uchwała SN z dnia 12 marca 1996 r., I KZP 2/96, OSNKW 1996, nr 3-4, poz. 16; postanowienie SN z dnia 3 grudnia 2001 r., V KKN 67/01, OSNKW 2002, nr 5-6, poz. 36). W świetle powyższych dyrektyw Sąd uznał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy zachodzą przesłanki do zastosowania przepisów obowiązujących w dacie popełnienia czynów, albowiem przepisy dotyczące kary łącznej były wówczas dla sparwców względniejsze, niż są w dacie orzekania. - zgodnie z art. 63§1 kk na poczet kary łącznej zaliczono okres zatrzymania oskarżonego w sprawie - charakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego, skutki tych obrażeń - uwzględniono ból i cierpienie pokrzywdzonego będące wynikiem przestępczego działania oskarżonego - uwzględniono dyskomfort psychiczny i fizyczny pokrzywdzonego na skutek doznanych obrażeń - zważywszy, że obaj oskarżeni działali wspólnie w i porozumieniu dopuszczając się przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego - zobowiązano ich do solidarnego uiszczenia nawiązki na jego rzecz - charakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną, skutki tych obrażeń - uwzględniono ból i cierpienie pokrzywdzonej będące wynikiem przestępczego działania oskarżonego - wzięto pod uwagę utrzymujące się trudności w normalnym funkcjonowniu przez pokrzywdzoną na skutek doznanych obrażeń - uwzględniono dyskomfort psychiczny i fizyczny pokrzywdzonej na skutek doznanych obrażen 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności --------------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę --------------------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 6,7 8. - rozstrzygnięto na zasadzie art. 627 kpk. - z uwagi na sytuację majątkowa oskrżonego - bez majątku, utrzymuje się z niewielkich dochodów - zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk. 8. PODPIS
II AKa 416/21
Z. został oskarżony o to, że : w dniu 30 lipca 2020 r w B., województwa (...), spowodował u K. S., poprzez kopanie po głowie, uderzanie go pięściami i łokciami po głowie, obrażenia ciała w postaci krwotoku podpajęczynówkowego i obrzęku mózgu, ostrej niewydolności oddechowej, ostrej niewydolności krążenia, wodogłowia pourazowego, złamanie żebra X po stronie lewej, które to obrażenia spowodowały ciężki uszczerbek na zdrowiu pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu tj. o czyn z art. 156 § 1 pkt 2 kk Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2021 r., sygn.. akt:
III K 78/13
w dniu 09 grudnia 2012roku około godz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 62/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. D. M. I. w dniu 27 stycznia 2023 r. w późnych godzinach wieczornych w m. Ł. gm. W. groził M. F. (1) pozbawieniem życia i dokonał uszkodzenia jej ciała w ten sposób, że zapowiadając jej, iż ją „(...)” – czym wywołał u niej uzasadnioną obawę, że groźba ta będzie spełniona – uderzył pokrzywdzoną ręką w twarz, szarpał ją powodując jej uderzanie o samochód oraz ciągnął za włosy, powodując obrażenia w postaci obrzęku i krwiaka powieki oka prawego oraz drobnych krwiaków w obrębie klatki piersiowej, naruszając prawidłowe funkcjonowanie jej organizmu na okres poniżej siedmiu dni, przy czym przestępstwa tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 09.04.2016 r. do 06.10.2019 r. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II K 398/15, którym objęto m.in. karę jednostkową roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem SR w Bydgoszczy sygn. akt IV K 286/10 za umyślne przestępstwo podobne z art. 223 k.k. i art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k. II. w dniu 27 stycznia 2023 r. w (...) groził M.

F. (1) pozbawieniem życia w ten sposób, że zapowiedział jej, iż ją „(...)”, czym wywołał u niej uzasadnioną obawę, że groźba ta będzie spełniona, przy czym przestępstwa tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 09.04.2016 r. do 06.10.2019 r. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II K 398/15, którym objęto m.in. karę jednostkową roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem SR w Bydgoszczy sygn. akt IV K 286/10 za umyślne przestępstwo podobne z art. 223 k.k. i art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k. tj. ciąg przestępstw z art. 190 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. D.

M. III. w dniu 27 stycznia 2023 r. przed północą na drodze wojewódzkiej nr (...) na odcinku z (...) do (...) naraził M. F. (1) na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że kierując samochodem osobowym marki V. model (...) nr rej. (...) ścigał uciekającą przed nim samochodem osobowym marki M. nr rej. (...) pokrzywdzoną, w trakcie manewrów wyprzedzania jadąc burta w burtę zjeżdżał na jej pas ruchu, a po wyprzedzeniu jej zajeżdżał jej drogę lub gwałtownie hamował, zmuszając ją do zjeżdżania na pobocze drogi lub gwałtownego hamowania w celu uniknięcia kolizji z kierowanym przezeń pojazdem, po czym w (...) umyślnie uderzył przodem swego samochodu w tył kierowanego przez nią pojazdu, powodując uszkodzenia w postaci pęknięcia zderzaka tylnego, zarysowania powierzchni lakierniczej zderzaka tylnego na całej jego długości oraz wgniecenia pasa tylnego, czym działał na szkodę M.

F. (1), powodując straty w wysokości 6.000 zł, przy czym przestępstwa tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 09.04.2016 r. do 06.10.2019 r. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II K 398/15, którym objęto m.in. karę jednostkową 3 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem SR w Bydgoszczy sygn. akt IV K 286/10 za umyślne przestępstwo podobne z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 7.tj. o przestępstwo z art. 160 § 1 K.k. i art. 288 § 1 K.k. w zw. z art. 11 § 2 K.k. w zw. z art. 64 § 1 K.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.Oskarżony D.

M. i pokrzywdzona M. F. (1) spotykali się przez okres około 3 lat i utrzymywali relacje intymne. Kiedy były partner M. F. (1) M. K. opuścił zakład karny, M. F. (1) zdecydowała o powrocie do byłego partnera i oświadczyła oskarżonemu, że nie będą już parą. Pokrzywdzona nadal jednak kontaktowała się z oskarżonym i zapewniała, że jej uczucia do niego się nie zmieniły. D. M. nie mógł pogodzić się z decyzją pokrzywdzonej o rozstaniu. - wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. F. (1) - k. 209-210 w zw. z k. 40-42, 149 i 151 - k. 210-213 w zw. z k. 304, 72-73, 2.W dniu 27 stycznia 2023 r. około godz. 22.00 oskarżony przyszedł do sklepu (...) przy ul. (...) w W., gdzie pracowała M.

F. (1). Oskarżony poprosił M. F. (1) o spotkanie i zapewniał ją o swojej miłości. Pokrzywdzona powiedziała, że spotkają się innym razem i poleciła oskarżonemu, aby jechał do domu. D. M. czekał jednak w pobliżu sklepu na pokrzywdzoną. Kiedy około godz. 23.00 M. F. (1) opuściła sklep i udała się swoim samochodem marki M. nr rej. (...) w kierunku miejsca zamieszkania, oskarżony pojechał za nią samochodem marki V. (...) nr rej. (...). Kiedy pokrzywdzona zatrzymała samochód na czerwonym świetle w miejscowości Ł., oskarżony podszedł do niej i zapowiedział, że ją zabije, czym wywołał u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba ta będzie spełniona.

Następnie oskarżony uderzał ręką w samochód pokrzywdzonej, zabrał jej plecak, a następnie uderzył pokrzywdzoną ręką w twarz, szarpał ją powodując jej uderzanie o samochód oraz ciągnął za włosy, czym spowodował u M. F. (1) obrażenia ciała w postaci obrzęku i krwiaka powieki oka prawego oraz drobnych krwiaków w obrębie klatki piersiowej, naruszając prawidłowe funkcjonowanie jej organizmu na okres poniżej siedmiu dni. M. F. (1) zadzwoniła do swojego partnera M. K. i powiedziała mu o zachowaniu D. M.. Następnie M. F. (1) zaczęła uciekać przed oskarżonym swoim samochodem, poruszając się z prędkością 120-140 km/h.

Na trasie Ł. - (...) oskarżony wyprzedzał pokrzywdzoną, zjeżdżał na jej pas ruchu, zajeżdżał jej drogę i gwałtownie hamował, zmuszając tym M. F. (1) do zjeżdżania na pobocze drogi lub gwałtownego hamowania w celu uniknięcia kolizji z pojazdem oskarżonego. W miejscowości (...) oskarżony umyślnie uderzył przodem swojego samochodu w tył pojazdu pokrzywdzonej, powodując uszkodzenia w postaci pęknięcia zderzaka tylnego, zarysowania powierzchni lakierniczej zderzaka tylnego na całej jego długości oraz wgniecenia pasa tylnego, powodując straty w wysokości 6.000 na szkodę M.

F. (1). Pokrzywdzona nie wysiadła z samochodu i pojechała dalej do miejsca swojego zamieszkania w (...). Tam czekał na nią M. K.. Kiedy pokrzywdzona paliła papierosa przy otwartym oknie podszedł do niej oskarżony i powiedział: „(...) Cię (...)”, czym wywołał u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba ta będzie spełniona. M. F. (1) poinformowała o zdarzeniu policję oraz córkę oskarżonego K. M.. D. M. został zatrzymany 28.01.2023r. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. F. (1) - zeznania M. K. - zeznania M.

D. - notatka urzędowa - karta informacyjna ze szpitala - protokół oględzin - opinia biegłego - protokół zatrzymania - protokół przeszukania - kopie wiadomości - wykaz połączeń - k. 209-210 w zw. z k. 40-42, 149 i 151 - k. 210-213 w zw. z k. 304, 72-73, - k. 213-214 w zw. z k. 10-11 - k. 214 w zw. z k. 14-15 - k. 1, 26, 147 - k. 9 - k. 18-20, 28-29 - k. 24 - k. 27 - k. 45-58 - k. 63-71 - k. 141-146, 167-173 3.W dniu 07.01.2023 r. M. F. (1) zawiadomiła organy ścigania o popełnieniu przez D. M. przestępstwa uszkodzenia mienia (stłuczenia szyby) oraz gróźb karalnych na jej szkodę.

P. w tej sprawie zostało umorzone postanowieniem z dnia 16.01.2023 r. z uwagi na cofniecie przez pokrzywdzoną wniosku o ściganie. - kserokopia akt 4250.0.Ds. 118.2023 - k. 91- 4.D. M. ma 47 lat. Z zawodu jest cukiernikiem. Ma dwoje pełnoletnich dzieci. W przeszłości był karany. 7.W okresie od 09.04.2016 r. do 06.10.2019 r. oskarżony odbywał karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II K 398/15, którym objęto karę jednostkową roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem SR w Bydgoszczy sygn. akt IV K 286/10 za przestępstwo z art. 223 k.k. i art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz karę jednostkową 3 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem SR w Bydgoszczy sygn. akt IV K 286/10 za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. - dane o karalności - notatka urzędowa - informacja o okresach pozbawienia wolności - odpis wyroku łącznego - k. 34-35, 128-133 - k.44 - k. 79-87 - k. 224-225 1.2.

Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) D. M. Jak wyżej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty - okoliczność, iż oskarżony w dniu zdarzenia jechał za pokrzywdzoną na jej prośbę oraz że M. K. był obecny na miejscu zdarzenia, groził oskarżonemu i kopał w jego samochód, - okoliczność, iż oskarżony przypadkowo, na skutek nieuwagi uderzył w tył samochodu pokrzywdzonej, - okoliczność, iż oskarżony nie groził pokrzywdzonej pozbawieniem życia i nie stosował wobec niej przemocy fizycznej w dniu zdarzenia, Wyjaśnienia oskarżonego k. 209-210 w zw. z k. 40-42, 149 i 151 2.

OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-2 Częściowo wyjaśnienia oskarżonego Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, w których wskazywał na fakt pozostawania w intymnych relacjach z pokrzywdzoną oraz jego spotkania z pokrzywdzoną w dniu 27.01.2023 r. w sklepie (...) oraz na trasie do (...) albowiem korespondują z zeznaniami pokrzywdzonej i świadka M. D.. 1-2 Zeznania świadków: M. F. (1), M. K., M. D. Wzajemnie się uzupełniają tworząc logiczną całość, nadto korespondują z kartą informacyjną o stanie zdrowia pokrzywdzonej, protokołem oględzin M.

F. (1), opinią biegłego, protokołem oględzin samochodu V. (...), historią wiadomości tekstowych przesłanych przez pokrzywdzoną do K. M. oraz wykazem połączeń. Odnosząc się do podawanej przez oskarżonego okoliczności, iż świadek M. K. już wcześniej groził mu fałszywym oskarżeniem o zgwałcenie M. F. (1) należy wskazać, iż do złożenia takiego zawiadomienia przeciwko D. M. nigdy nie doszło, co potwierdził sam oskarżony. Nadto należy wskazać, że o ile M. K. może mieć interes osobisty w składaniu zeznań na niekorzyść oskarżonego, to zarzutu takiego nie sposób postawić M.

F. (1) i M. D.. Pokrzywdzona M. F. (1) przez cały czas chciała utrzymywać poprawne relacje z oskarżonym, a odnosząc się do popełnienia na jej szkodę przestępstwa zgwałcenia od początku wskazywała, że zdarzenie takie nigdy nie miało miejsca, co potwierdziła także przed sądem. W ocenie Sądu wiarygodności zeznań M. F. (1) nie podważa fakt, iż na rozprawie pewne szczegóły zdarzenia opisywała w sposób odmienny (np. czy siedziała w samochodzie czy z niego wyszła). Wskazać bowiem należy, że zdarzenie przebiegało dynamicznie, a pokrzywdzonej towarzyszyły silne emocje.

Składając zeznania pokrzywdzona wielokrotnie wskazywała, że zdarzenie było dla niej traumatycznym przeżyciem, bardzo się bała i nie wiedziała czy przeżyje podróż do domu. Nadto różnice te dotyczyły okoliczności, które nie miały decydującego znaczenia w sprawie. 2 Opinia biegłego T. B. Zdaniem Sądu opinia jest jasna, wykonana w sposób fachowy i rzetelny przez osobę posiadającą odpowiednią wiedzę i doświadczenie zawodowe. 2-4 Dokumenty ujawnione na k. 215 akt. sporządzone zgodnie z zasadami wiedzy, są prawidłowe pod względem formalnym i merytorycznym, nie budziły żadnych wątpliwości. 2.2.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wyjaśnienia oskarżonego Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których przedstawił przebieg zdarzenia z dnia 27.01.2023 r. wskazując, że jechał za pokrzywdzoną na jej prośbę oraz że M. K. był obecny na miejscu zdarzenia, groził oskarżonemu i kopał w jego samochód oraz że przypadkowo, na skutek nieuwagi uderzył w tył samochodu pokrzywdzonej i nie groził jej pozbawieniem życia i nie stosował wobec niej przemocy fizycznej w dniu zdarzenia.

Powyższe pozostaje bowiem w sprzeczności z zeznaniami M. F. (1) potwierdzonymi zeznaniami M. K., M. D. oraz kartą informacyjną o stanie zdrowia pokrzywdzonej , protokołem oględzin M. F. (1), opinią biegłego, historią wiadomości tekstowych przesłanych przez pokrzywdzoną do K. M. oraz wykazem połączeń. Wersja przedstawiona przez oskarżonego w żaden sposób nie odnosi się do obrażeń ciała doznanych przez pokrzywdzoną w dniu zdarzenia. Nadto pokrzywdzona na bieżąco informowała o zdarzeniu M. K., a bezpośrednio potem poinformowała o jego przebiegu koleżankę z pracy oraz córkę oskarżonego, przesyłając do niej zdjęcia obrazujące odniesione przez nią obrażenia.

Nadto z wykazu połączeń telefonu użytkowanego przez M. K. wynika, ze w czasie zdarzenia jego telefon logował się na maszcie (...) usytuowanym w (...) tj. w miejscu jego zamieszkania, co potwierdza wersje świadka, iż przebywał w tym czasie w domu z córką.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Określone w art. 190 § 1 k.k. przestępstwo groźby karalnej godzi w wolność człowieka w sferze psychicznej (wolność od strachu, zastraszenia). Jego treścią jest grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa (zbrodni lub występku) na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej. Dla bytu przestępstwa groźby karalnej nie jest istotny rodzaj przestępstwa, którego popełnieniem sprawca grozi ani cel, w jakim to czyni, a nawet rzeczywisty zamiar spełnienia groźby.

Sąd Najwyższy trafnie uznał, że groźba karalna może być wyrażona przez każde zachowanie się sprawcy (zapowiedź słowna, zawarta w piśmie, wyrażona gestem, np. mierzeniem z broni palnej itp.), jeżeli uzewnętrznia ono w sposób niewątpliwy groźbę popełnienia przestępstwa (zob. wyr. SN z 24 VIII 1987 r., I KR 225/87, OSNKW 1988, nr 3, poz. 21). Warunkiem przestępności czynu jest, aby groźba wzbudzała uzasadnioną obawę, że będzie spełniona (art. 190 zd. drugie). Jest to więc przestępstwo materialne, przy czym stan uzasadnionej obawy osoby zagrożonej należy traktować jako skutek.

W doktrynie i orzecznictwie wątpliwości wzbudziło znaczenie realności groźby dla bytu omawianego przestępstwa, obowiązujący kodeks mówi jedynie o "uzasadnionej obawie" osoby zagrożonej. Dało to asumpt do wykładni, iż znamię wzbudzenia obawy należy oceniać subiektywnie, nie zaś z punktu widzenia realnego niebezpieczeństwa spełnienia groźby (tak wyr. SN z 17 V 1997 r., II KKN 171/96, Orz. Prok. i Pr. 1997, nr 10). Subiektywna ocena jest konieczna, ale niewystarczająca, gdyż ustawa posługuje się zwrotem o uzasadnionej obawie (zob. wyr.

SA w Krakowie z 4 VII 2002 r., II Aka 163/02, KZS 2002, nr 7-8). Decydować więc będą przesłanki odwołujące się do okoliczności i sposobu wyrażenia groźby, które mogą uzasadniać realną obawę, iż będzie spełniona. Pozwala to wyeliminować z zakresu karalności groźby, których nikt rozsądny nie potraktowałby poważnie (groźby dla żartu, ośmieszenia osoby naiwnej, dokuczania partnerowi podczas kłótni małżeńskiej itp.).Strona podmiotowa omawianego przestępstwa polega na umyślności w formie zamiaru bezpośredniego, gdyż "grożenie" komuś jest zachowaniem intencjonalnym, zmierzającym do wywołania obawy (tak również A.

Zoll, Komentarz 2, s. 546). Odnosząc się do zdarzenia z udziałem oskarżonego z dnia 27.01.2023 r. wskazać należy, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na przypisanie D. M. sprawstwa w odniesieniu do zarzucanych mu czynów z art. 190 § 1 k.k. Brzmienie słów oskarżonego (zajebie, zabije) nie pozostawia wątpliwości, że stanowiły one zapowiedź popełnienia na szkodę M. F. (2) przestępstwa przeciwko życiu. Niewątpliwie słowa te wzbudziły w pokrzywdzonej subiektywną obawę, że zostaną spełnione, na co wskazała sama pokrzywdzona oraz świadkowie M.

K. i M. D.. Okoliczności zajścia wskazują, że obawa pokrzywdzonej była uzasadniona obiektywnie, czyli każdy człowiek postawiony w analogicznej sytuacji miałby podstawy, aby bać się podsądnego. Oskarżony w tym dniu uciekł się bowiem także do przemocy fizycznej wobec pokrzywdzonej oraz ścigał ją samochodem. Zapowiedzi pozbawienia życia stanowiły w sposób oczywisty „groźbę popełnienia przestępstwa” w ujęciu art. 190 § 1 k.k., niezależnie od tego, czy oskarżony rzeczywiście nosił się z zamiarem ich realizacji. Zachowanie realizujące znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. polega bowiem na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej i możliwą jest groźba, której celem jest tylko wywołanie stanu obawy przed jej spełnieniem i w ocenie sądu oskarżony w taki właśnie celu działał.

Dla bytu tego przestępstwa nie jest wymagane, aby sprawca miał rzeczywiście zamiar wykonać groźbę, ani też aby istniały obiektywne okoliczności jej realizacji, a wystarczy, aby z punktu widzenia pokrzywdzonego, w subiektywnym jego odczuciu, groźba ta wywoływała przekonanie, że jest poważna oraz, że może zostać spełniona( wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 20 sierpnia 2009 r. II AKa 123/09. Odpowiedzialność za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. ponosi ten, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.

Przestępstwo określone w art. 157 § 2 k.k. jest przestępstwem materialnymi. Należącym do ich znamion skutkiem jest naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, trwający nie dłużej niż 7 dni Przestępstwo stypizowane w art. 157 § 2 k.k. może być popełnione tylko umyślnie, zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Podobnie jak ma to miejsce w wypadku przestępstwa opisanego w art. 156 § 1 k.k. konieczne jest też w wypadku przestępstw określonych w art. 157 § 1 i 2 sięgnięcie do konstrukcji zamiaru ogólnego.

Sprawca nie musi uświadamiać sobie i chcieć, aby powodowany przez niego uszczerbek na zdrowiu trwał dłużej niż 7 dni albo nie dłużej niż 7 dni. Wystarczy, dla przyjęcia realizacji znamion typu określonego w art. 157 § 2, że sprawca chciał albo przewidując możliwość na to się godził, że spowodowany uszczerbek na zdrowiu będzie lekki. Zdaniem Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości, iż to zachowanie oskarżonego D. M. w dniu 27 stycznia 2023 r. polegające na uderzeniu pokrzywdzonej ręką w twarz, szarpaniu nią powodując jej uderzanie o samochód oraz ciągnięciu za włosy, spowodowało powstanie u M.

F. (1) obrażeń w postaci obrzęku i krwiaka powieki oka prawego oraz drobnych krwiaków w obrębie klatki piersiowej, co naruszyło prawidłowe funkcjonowanie jej organizmu na okres poniżej siedmiu dni. Powyższe jednoznacznie wynika z opinii biegłego T. B. (2) w powiązaniu z dokumentacją medyczną, protokołem oględzin pokrzywdzonej i jej zeznaniami. Powołane dowody zostały szczegółowo omówione w części 2.1 uzasadnienia. W tym miejscu należy jedynie podkreślić, że jak wynika z opinii biegłego T. B. (2) k. 24 charakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną może potwierdzać, iż powstały one w wyniku uderzenia w twarz i szarpania.

W ocenie Sądu oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim, o czym świadczy umiejscowienie ciosu (twarz) oraz różnorodność podejmowanych działań (uderzenie, ciągniecie za włosy, szarpanie). Nadto zachowanie to było bezpośrednio poprzedzone groźbą pozbawienia życia. Przypisane oskarżonemu przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 190 § 1 k.k. popełnione zostały przez niego w warunkach powrotu do przestępstwa, którego przesłanki określone zostały w przepisie art. 64 § 1 k.k. Oskarżony dopuścił się ich bowiem w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 09.04.2016 r. do 06.10.2019 r. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II K 398/15, którym objęto m.in. karę jednostkową roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem SR w Bydgoszczy sygn. akt IV K 286/10 za umyślne przestępstwo podobne z art. 223 k.k. i art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k. Ponadto Sąd uznał, że przestępstwa te stanowią ciąg przestępstw określony w art. 91 § 1 k.k. Niewątpliwie zostały bowiem popełnione w krótkim odstępie czasu tj. tego samego wieczoru i z wykorzystaniem takiej samej sposobności – kontaktu z pokrzywdzoną.

Motywem działania oskarżonego była złość na pokrzywdzoną z powodu zakończenia ich związku. Występek z art. 160 § 1 kk należy do przestępstw konkretnego narażenia. Jest to przestępstwo materialne. Do jego znamion należy skutek w postaci bezpośredniego niebezpieczeństwa utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu człowieka w rozumieniu art. 156 § 1 KK. Dla przyjęcia dokonania przestępstwa z art. 160 § 1 kk nie jest konieczne wystąpienie jakichkolwiek innych skutków, poza wytworzeniem stanu narażenia na niebezpieczeństwo, o jakim przepis ten stanowi.

W szczególności nie jest wymagane nastąpienie skutku śmiertelnego lub uszczerbku na zdrowiu (por. wyr. SN z 26.6.1980 r., II KR 191/80, OSNPG 1981, Nr 1, poz. 4; wyr. SA w Łodzi z 10.9.2015 r., II AKa 162/15, Legalis). Ustawa nie precyzuje sposobu zachowania się sprawcy realizującego znamiona narażenia z art. 160 § 1 kk. Znamię czasownikowe "naraża" jest określeniem zbiorczym odnoszącym się do każdej postaci czy sposobu zachowania, który wywołuje stan bezpośredniego niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia. Sprawca musi więc naruszyć opartą na wiedzy i doświadczeniu regułę postępowania, która chroni te dobra przed zagrożeniem.

Niebezpieczeństwo oznacza sytuację - pewien szczególny układ rzeczy lub zjawisk odrębny od samego czynu, charakteryzujący się dynamicznym rozwojem - która ma właściwość przechodzenia w inny stan (Zoll, Narażenie... (w:) System, 1985, s. 467) W niniejszej sprawie przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało winę i sprawstwo oskarżonego, a zaproponowana przez oskarżyciela kwalifikacja prawna czynu jest trafna. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego w dniu 27.01.2023 r. polegające na ściganiu samochodem M. F. (1), wyprzedzaniu jej i zajeżdżaniu drogi oraz gwałtownym hamowaniu przed jej pojazdem, zjeżdżanie na jej pas ruchu, a wreszcie uderzenie samochodem w tył pojazdu M.

F. (1) narażało pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Zauważyć bowiem należy, że pokrzywdzona poruszała się samochodem po drodze wojewódzkiej, a uciekając przed oskarżonym jechała z prędkością 120-140 km/h. Jedynie zachowanie pokrzywdzonej polegające na zjeżdżaniu na pobocze drogi i gwałtownym hamowaniu w celu uniknięcia kolizji uchroniły ją przed wypadkiem. Nie potrzeba przy tym wiadomości specjalnych aby określić jego możliwe skutki, szczególnie przy tak znacznej prędkości.

Jednocześnie oskarżony swoim zachowaniem wypełnił ustawowe znamiona przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. Zachowanie się sprawcy przestępstwa określonego w art. 288 § 1 k.k. przybierać może różne formy, wyliczone w tym przepisie, i polegać na niszczeniu, uszkadzaniu lub czynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Uszkodzenie traktować należy zachowanie, nieprowadzące co prawda do całkowitego unicestwienia rzeczy, jednak skutkujące utratą przez rzecz jej dotychczasowych właściwości. Uszkodzenie rzeczy w ujęciu słownikowym oznacza częściowe zniszczenie, spowodowanie powstania defektu (nawet niewielkiego), zepsucie, nadpsucie, nadwyrężenie, naruszenie.

W pojęciu uszkodzenia mieści się wszelkie zachowanie, które w mniejszym lub większym stopniu oddziałuje na całość rzeczy, prowadząc do naruszenia jej substancji, istotnych właściwości decydujących o jej przeznaczeniu i możliwościach wykorzystywania. Między zachowaniem sprawcy a skutkiem zachodzić musi powiązanie przyczynowe. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że oskarżony uderzył przodem swego samochodu w tył pojazdu kierowanego przez M. F. (1) , powodując uszkodzenia w postaci pęknięcia zderzaka tylnego, zarysowania powierzchni lakierniczej zderzaka tylnego na całej jego długości oraz wgniecenia pasa tylnego, powodując straty w wysokości 6.000 zł.

Oskarżony działał przy tym umyślnie, z zamiarem bezpośrednim, jego celem było bowiem uszkodzenie samochodu pokrzywdzonej, na co wskazuje jego wcześniejsze zachowanie tj. ściganie pokrzywdzonej samochodem, brawurowa jazda, zajeżdżanie drogi pokrzywdzonej. W sprawie nie ma także żadnych wątpliwości, że pomiędzy działaniem oskarżonego, a skutkiem w postaci uszkodzeń pojazdu istnieje normalny, adekwatny związek przyczynowo - skutkowy.

8. D. M. przypisanego mu przestępstwa dopuścił się przy tym w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 09.04.2016 r. do 06.10.2019 r. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II K 398/15, którym objęto m.in. karę jednostkową 3 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem SR w Bydgoszczy sygn. akt IV K 286/10 za umyślne przestępstwo podobne z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. tj. w warunkach art. 64 § 1 k.k. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3.

Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D.

M. 1 1 Sąd miał na uwadze, iż oskarżony działał w warunkach zdenerwowania, miał żal do pokrzywdzonej że zakończyła ich związek. Należy przy tym zwrócić uwagę na fakt, że pokrzywdzona sama dążyła do dalszych kontaktów z oskarżonym i pomimo rozstania z nim deklarowała, że jej uczucia do niego się nie zmieniły, co niewątpliwie utrudniało oskarżonemu pogodzenie się z decyzją o rozstaniu. Z drugiej strony sąd wziął pod uwagę wcześniejszą karalność oskarżonego, w tym działanie w warunkach art. 64 § 1 k.k. Nadto oskarżony swoim zachowaniem naruszył dwa dobra prawne (wolność i zdrowie pokrzywdzonej).

Dopuścił się przemocy wobec osoby, co do której deklarował miłość z tego tylko powodu, że nie chała kontynuować ich związku. Oskarżony musi zrozumieć, że agresywne zachowanie nie może być sposobem na rozwiązywanie problemów życiowych, a wymierzona oskarżonemu kara ma to oskarżonemu uświadomić. D. M. 1 2 Orzeczony zakaz niewątpliwie ma wymiar represyjny, ogranicza bowiem w pewien sposób swobodę oskarżonego, jednakże niewątpliwie na pierwszy plan wysuwa się jego prewencyjny charakter. Ma bowiem na celu zapewnienie spokoju i bezpieczeństwa pokrzywdzonej, a oskarżony w tym czasie powinien zreflektować się nad swoją postawą i trwale ją zmienić, tak by nie ponawiać podobnych zachowań w przyszłości.

W ocenie Sądu okres 2 lat będzie wystarczający dla utrwalenia właściwej postawy oskarżonego wobec pokrzywdzonej. D. M. 3 3 Na niekorzyść oskarżonego sąd uwzględnił jego uprzednią karalność oraz działanie w warunkach recydywy specjalnej podstawowej. Nadto oskarżony swoim zachowanie naruszył dwa dobra prawne (mienie i zdrowie i życie pokrzywdzonej). Dodatkowo oskarżony w sposób rażący naruszył wszelkie reguły ostrożności w ruchu drogowym . D. M. 3 4 Orzeczono wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej kwoty 6000 zł.

Powyższy środek spełni funkcje wychowawczą wobec oskarżonego oraz zrekompensuje pokrzywdzonej poniesioną szkodę. D. M. 5 1 i 3 Sąd wziął pod uwagę, iż przypisane oskarżonemu przestępstwa częściowo godzą w różne dobra prawne (mienie oraz wolność). Z drugiej strony zostały popełnione w bardzo bliski odstępie czasowym, na szkodę tej samej pokrzywdzonej. W ocenie Sądu wymiar kary łącznej pozbawienia wolności jest wprost proporcjonalny do stopnia zawinienia oskarżonego oraz w należyty sposób oddaje stopień społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów.

Ponadto taki wymiar kary łącznej pozbawienia wolności spełni swoje cele zarówno w odniesieniu do zasad prewencji indywidualnej jak również prewencji ogólnej, albowiem w powszechnym odczuciu żaden z czynów popełnionych przez oskarżonego nie pozostanie bezkarny. Jednocześnie nie zastosowanie absorpcji spowoduje, że orzeczona kara nie będzie miała demoralizującego wpływu na skazanego, albowiem choćby częściowo odczuje oni dolegliwość związaną z popełnieniem przez niego każdego z czynów. D. M. 6 1, 3 Na poczet orzeczonej kary łącznej sąd zaliczył oskarżonemu okres jego pozbawienia wolności w sprawie. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 7 Oskarżony nie uzyskuje dochodu z uwagi na odbywanie kary pozbawienia wolności. 6. 1Podpis