II K 488/22 · Sąd powszechny

Sygn. akt II K 187/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2023r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Tyciński Protokolant: st. sekr. sądowy Marcin Szymczak w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum-Zachód w Toruniu ----------------------------------- po rozpoznaniu dniach: 7 czerwca 2022 r. i 25 maja 2023r. sprawy: M. W., syna P. i A. z domu C., urodzonego (...) w T. , oskarżonego o to, że: w okresie od 31 maja 2021 r. do 1 lipca 2021 r. w T. przy ul. (...) w sklepie (...), przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 10 maja 2017 roku do 21 maja 2019 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt: VIII K 21/17 z art. 279 § 1 kk, działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, popełnił trzy umyślne wykroczenia przeciwko mieniu w ten sposób, że w dniu 31 maja 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 40 sztuk czekolad M. – cena jednostkowa 11,89 złotych, powodując straty łącznej wartości 475,60 złotych, w dniu 28 czerwca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 20 sztuk czekolad M., powodując straty łącznej wartości 237,80 złotych i w dniu 1 lipca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 15 sztuk czekolad M. łącznej wartości 175,35 złotych, mienie łącznej wartości 891,75 złotych na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K., to jest o przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. orzeka I. oskarżonego M. W. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata N. D. 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) powiększone o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. W. 1008 zł (tysiąc osiem złotych) powiększone o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu; IV. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 187/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. W. w okresie od 31 maja 2021 r. do 1 lipca 2021 r. w T. przy ul. (...) w sklepie (...), przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 10 maja 2017 roku do 21 maja 2019 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt: VIII K 21/17 z art. 279 § 1 kk, działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, popełnił trzy umyślne wykroczenia przeciwko mieniu w ten sposób, że w dniu 31 maja 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 40 sztuk czekolad M. – cena jednostkowa 11,89 złotych, powodując straty łącznej wartości 475,60 złotych, w dniu 28 czerwca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 20 sztuk czekolad M., powodując straty łącznej wartości 237,80 złotych i w dniu 1 lipca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 15 sztuk czekolad M. łącznej wartości 175,35 złotych, mienie łącznej wartości 891,75 złotych na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K., tj. przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Nieustalony mężczyzna w T. przy ul. (...) w sklepie (...) popełnił trzy umyślne wykroczenia przeciwko mieniu w ten sposób, że w dniu 31 maja 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 40 sztuk czekolad M. – cena jednostkowa 11,89 złotych, powodując straty łącznej wartości 475,60 złotych, w dniu 28 czerwca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 20 sztuk czekolad M., powodując straty łącznej wartości 237,80 złotych i w dniu 1 lipca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 15 sztuk czekolad M. łącznej wartości 175,35 złotych, mienie łącznej wartości 891,75 złotych na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K. Częściowo zeznania świadka A. J. k. 2-3 Wyjaśnienia oskarżonego k. 34-35 Protokół oględzin zapisu monitoringu wraz z nośnikami k. 10-15 Protokół pobrania materiału porównawczego w postaci sylwetki oraz wizerunku osoby (dokumentacja fotograficzna) wraz z materiałem poglądowym k. 105 k. ……… Opinia z zakresu badań antroposkopijnych k. ….. Zeznania świadka A. J. k. 2-3 Pisemne oświadczenia świadka A. J. k. 4-6 M. W. jest osobą poczytalną. Opinia sądowo - psychiatryczna k. 52-53 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. W. w okresie od 31 maja 2021 r. do 1 lipca 2021 r. w T. przy ul. (...) w sklepie (...), przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 10 maja 2017 roku do 21 maja 2019 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt: VIII K 21/17 z art. 279 § 1 kk, działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, popełnił trzy umyślne wykroczenia przeciwko mieniu w ten sposób, że w dniu 31 maja 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 40 sztuk czekolad M. – cena jednostkowa 11,89 złotych, powodując straty łącznej wartości 475,60 złotych, w dniu 28 czerwca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 20 sztuk czekolad M., powodując straty łącznej wartości 237,80 złotych i w dniu 1 lipca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 15 sztuk czekolad M. łącznej wartości 175,35 złotych, mienie łącznej wartości 891,75 złotych na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K., tj. przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty M. W. w okresie od 31 maja 2021 r. do 1 lipca 2021 r. w T. przy ul. (...) w sklepie (...), przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 10 maja 2017 roku do 21 maja 2019 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt: VIII K 21/17 z art. 279 § 1 kk, działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, popełnił trzy umyślne wykroczenia przeciwko mieniu w ten sposób, że w dniu 31 maja 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 40 sztuk czekolad M. – cena jednostkowa 11,89 złotych, powodując straty łącznej wartości 475,60 złotych, w dniu 28 czerwca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 20 sztuk czekolad M., powodując straty łącznej wartości 237,80 złotych i w dniu 1 lipca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 15 sztuk czekolad M. łącznej wartości 175,35 złotych, mienie łącznej wartości 891,75 złotych na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K. Wyjaśnienia oskarżonego k. 34-35 Częściowo zeznania świadka A. J. k. 2-3 Informacja z Krajowego Rejestru Karnego wraz z odpisem wyroku łącznego SR w Toruniu z dnia 25.05.2017 r., sygn. VII K 21/17 k. 26 k. 28 OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1. Częściowo zeznania świadka A. J. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka tylko w zakresie, w którym wskazywał on, że w T. przy ul. (...) w sklepie (...) popełniono trzy umyślne wykroczenia przeciwko mieniu w ten sposób, że w dniu 31 maja 2021 r. zabrano w celu przywłaszczenia 40 sztuk czekolad M. – cena jednostkowa 11,89 złotych, powodując straty łącznej wartości 475,60 złotych, w dniu 28 czerwca 2021 r. zabrano w celu przywłaszczenia 20 sztuk czekolad M., powodując straty łącznej wartości 237,80 złotych i w dniu 1 lipca 2021 r. zabrano w celu przywłaszczenia 15 sztuk czekolad M. łącznej wartości 175,35 złotych przez (...) S.A. z siedzibą w K. ponosiła szkodę poprzez utratę mienia w łącznej wartości 891,75 złotych. Tylko w przedmiotowym zakresie zeznania były zgodne z resztą materiału dowodowego i nie były kwestionowane. Wyjaśnienia oskarżonego Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż są one zgodne z zebranym materiałem dowodowym, spójne i logiczne. Oskarżony od samego początku konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, wyjaśniał, iż nie dokonał kradzieży, gdyż nie kradnie już od dłuższego czasu i skończył z tym procederem. Protokół oględzin zapisu monitoringu wraz z nośnikami Nagranie z monitoringu było dowodem przesądzającym konieczności uniewinnienia oskarżonego, którego nie udało się zidentyfikować. Na podstawie zabezpieczonego nagrania z miejsca zdarzenia udało się jednak ustalić okoliczności popełnienia przestępstwa, przy czym nie udało się ustalić mężczyzny, który dopuścił się przedmiotowego czynu. Protokół pobrania materiału porównawczego w postaci sylwetki oraz wizerunku osoby (dokumentacja fotograficzna) wraz z materiałem poglądowym Dokumentacja przedstawiająca sylwetkę oraz wizerunek oskarżonego koresponduje z dowodem z opinii z zakresu badań antroposkopijnych. Protokół wskazuje na podejmowane przez organy ścigania czynności procesowe. Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, spójny i logiczny, którego prawdziwość nie budzi wątpliwości. Opinia z zakresu badań antroposkopijnych Opinia jest jasna, pełna, zawiera spójne i logiczne wnioski. Nie była kwestionowana przez strony. Z opinii w sposób jasny wynika, iż ze względu na bardzo słabą jakość wizualną zabezpieczonych 2 nagrań monitoringu z okresu popełnienia przestępstwa nie jest możliwe przeprowadzenie analizy antroposkopijnej zarejestrowanej osoby i przeprowadzenie badań identyfikacyjno-porównawczych z osobą wskazaną jako sprawca, tj. M. W.. Pisemne oświadczenia świadka A. J. Dowód niekwestionowany przez strony. Nie budzi wątpliwości, że spółka (...) S.A. z siedzibą w K. ponosiła szkodę poprzez utratę mienia w łącznej wartości 891,75 złotych. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1. Opinia sądowo - psychiatryczna Wnioski w zakresie sporządzonej opinii sądowo – psychiatrycznej wskazują jednoznacznie, że M. W. jest osobą poczytalną. Jest to jednak dowód niemający znaczenia dla ustalenia faktów, bowiem ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że oskarżony nie dopuścił się zarzucanego mu czynu. 1.2.1. Częściowo zeznania świadka A. J. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka wskazującym, że M. W. w T. przy ul. (...) w sklepie (...), działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, popełnił trzy umyślne wykroczenia przeciwko mieniu w ten sposób, że w dniu 31 maja 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 40 sztuk czekolad M. – cena jednostkowa 11,89 złotych, powodując straty łącznej wartości 475,60 złotych, w dniu 28 czerwca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 20 sztuk czekolad M., powodując straty łącznej wartości 237,80 złotych i w dniu 1 lipca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 15 sztuk czekolad M. łącznej wartości 175,35 złotych, mienie łącznej wartości 891,75 złotych na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K.. Zeznania te są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z wyjaśnieniami oskarżonego. Ponadto z opinii biegłego z zakresu badań antropologicznych wynika, że nagrania charakteryzują się bardzo słabą jakością wizualną obrazu, uniemożliwiającą analizę antroposkopijną twarzy nawet w odniesieniu do cech grupowych. Sam świadek zeznaje, iż swoje przekonanie o tym, iż kradzieży dokonał oskarżony oparł jedynie na tym, że zna wizerunek oskarżonego ze wcześniejszych kradzieży i z tego wywodzi przekonanie, że oskarżonym jest mężczyzna, którego wizerunek widział na monitoringu, bowiem ma charakterystyczny tatuaż na prawym przedramieniu. Sąd nie twierdzi, iż świadek świadomie zeznaje nieprawdę. Jest on przekonany, iż widoczny na nagraniach mężczyzna to oskarżony. Należy jednak zauważyć, że świadek nie widział popełnienia przestępstwa na żywo, a jedynie na odtworzonym monitoringu. Z drugiej strony mamy opinię z zakresu badań antroposkopijnych, z której wynika, iż ze względu na bardzo słabą jakość wizualną zabezpieczonych 2 nagrań monitoringu z okresu popełnienia przestępstwa nie jest możliwe przeprowadzenie analizy antroposkopijnej zarejestrowanej osoby i przeprowadzenie badań identyfikacyjno-porównawczych z osobą wskazaną jako sprawca, tj. M. W.. Skoro biegły nie mógł dokonać analizy porównawczej tym bardziej rozpoznanie przez świadka oskarżonego wydaje się wątpliwe Informacja z Krajowego Rejestru Karnego wraz z odpisem wyroku łącznego SR w Toruniu z dnia 25.05.2017 r., sygn. VII K 21/17 Dokument urzędowy został sporządzony w prawnie przewidzianej formie, przez odpowiednie organy w zakresie ich kompetencji, przez co należy uznać go za wiarygodny. Jego prawdziwość nie budzi wątpliwości – dokument jest rzetelny, natomiast strony w tym zakresie nie wnosiły żadnych zastrzeżeń. Jest to jednak dowód niemający znaczenia dla ustalenia faktów, bowiem ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że oskarżony nie dopuścił się zarzucanego mu czynu. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.4. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.5. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 1.6. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Materiał zgromadzony w sprawie, a w szczególności: częściowo zeznania świadka A. J., wyjaśnienia oskarżonego, protokół oględzin zapisu monitoringu wraz z nośnikami wskazują, że nieustalony mężczyzna w T. przy ul. (...) w sklepie (...) popełnił trzy umyślne wykroczenia przeciwko mieniu w ten sposób, że w dniu 31 maja 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 40 sztuk czekolad M. – cena jednostkowa 11,89 złotych, powodując straty łącznej wartości 475,60 złotych, w dniu 28 czerwca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 20 sztuk czekolad M., powodując straty łącznej wartości 237,80 złotych i w dniu 1 lipca 2021 r. zabrał w celu przywłaszczenia 15 sztuk czekolad M. łącznej wartości 175,35 złotych. Nie budzą również wątpliwości oświadczenia świadka A. J. w zakresie tego, że spółka (...) S.A. z siedzibą w K. ponosiła szkodę poprzez utratę mienia w łącznej wartości 891,75 złotych. W świetle opinii z zakresu badań antroposkopijnych wynika jednak, iż ze względu na bardzo słabą jakość wizualną zabezpieczonych 2 nagrań monitoringu z okresu popełnienia przestępstwa nie jest możliwe przeprowadzenie analizy antroposkopijnej zarejestrowanej osoby i przeprowadzenie badań identyfikacyjno-porównawczych z osobą wskazaną jako sprawca, tj. M. W.. Jak wynika z opinii z zakresu badań antroposkopijnych materiał dowodowy charakteryzuje się bardzo słabą jakością wizualną obrazu, uniemożliwiającą analizę antroposkopijną twarzy nawet w odniesieniu do cech grupowych. Należy zauważyć, że osoba, której wizerunek został utrwalony na monitoringu ma zasłoniętą znaczną część głowy i twarzy przez ubiór (czapkę z daszkiem i maseczkę ochronną), co w konsekwencji uniemożliwia identyfikację zarejestrowanej osoby. Podobnie wbrew twierdzeniom świadka nie jest możliwe rozpoznanie osoby po tatuażu, bowiem jak już zostało podkreślone, materiał dowodowy charakteryzuje się bardzo słabą jakością wizualną obrazu, uniemożliwiającą analizę antroposkopijną twarzy nawet w odniesieniu do cech grupowych. Skoro zatem nie jest możliwe przeprowadzenie analizy antroposkopijnej zarejestrowanej osoby i przeprowadzenie badań identyfikacyjno-porównawczych z osobą wskazaną jako sprawca, to zgodnie z dyspozycją art. 5 § 2 kpk niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. W ślad za wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 21.12.2021 r., należy podkreślić, że „Trudno skazać oskarżonego na podstawie tylko pewnych poszlak, które pozwalają na wyciągnięcie pewnych domniemań, domysłów a które jednak nie stanowią dowodów, pozwalających na jednoznaczne wykazanie winy oskarżonego. To rolą organów ścigania jest zebranie takich dowodów, które po przedstawieniu ich sądowi wraz z aktem oskarżenia pozwolą na udowodnienie winy a nie tylko na możliwość jej domniemywania. Sąd orzekający w konkretnej sprawie orzeka na podstawie konkretnych dowodów i to zwłaszcza tych dostarczonych przez oskarżyciela publicznego. Skoro zaś te dowody nie pozwalają na jednoznaczne, ponad wszelką wątpliwość, wykazanie winy oskarżonego, to sąd nie ma innego wyjścia, jak tylko wydanie wyroku uniewinniającego.” (Wyrok SA w Poznaniu z 21.12.2021 r., II AKa 141/21, LEX nr 3314629.). Co więcej, „Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym (dyrektywa niewinnościowa) w art. 6 stanowi, że na korzyść oskarżonego mają być rozstrzygane wszelkie wątpliwości, a nie tylko takie, których nie da się usunąć. Zgodnie z art. 91 ust. 3 Konstytucji RP postanowienia wymienionej dyrektywy stanowią część porządku prawnego w Polsce i są stosowane bezpośrednio.” (Wyrok SA we Wrocławiu z 13.07.2022 r., II AKa 492/21, LEX nr 3455548.). Świadek A. J. swoje przekonanie o tym, iż kradzieży dokonał oskarżony oparł jedynie na tym, że zna wizerunek oskarżonego ze wcześniejszych kradzieży i z tego wywodzi przekonanie, że oskarżonym jest mężczyzna, którego wizerunek widział na monitoringu, bowiem ma charakterystyczny tatuaż na prawym przedramieniu. Należy jednak zauważyć, że świadek nie widział popełnienia przestępstwa na żywo, a jedynie na odtworzonym monitoringu. Sąd oparł swoje stanowisko w tej sprawie głównie na opinii biegłego z zakresu badań antropologicznych, która nie pozwala rozstrzygnąć wątpliwości co do podobieństwa między sprawcą kradzieży a oskarżonym. Organy w postępowaniu karnym powinny dążyć do rozstrzygnięcia wszystkich wątpliwości mających znaczenie dla sprawy. Zgodnie z art. 7 kpk organy postępowania karne swe przekonanie kształtują na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. W niniejszej sprawie zachodzi wątpliwość co do kluczowej kwestii, czyli sprawcy zaboru. Mimo powołania biegłego z zakresu badań antropologicznych i sporządzenia przez niego opinii, nie jest możliwe przeprowadzenie analizy antroposkopijnej zarejestrowanej osoby i przeprowadzenie badań identyfikacyjno-porównawczych z osobą wskazaną jako sprawca, tj. M. W.. Należy podkreślić, że gdy „w świetle zebranych dowodów nie da się, bez obawy popełnienia pomyłki, wykluczyć innej wersji zdarzenia, aniżeli przyjęta w akcie oskarżenia, nie jest dopuszczalne przypisanie oskarżonemu zarzucanego czynu” (Wyrok SN z 4.12.1990 r., WR 369/90, LEX nr 1672711.). Przeciwne ustalenia byłyby sprzeczne z zasadą wyrażoną w art. 5 § 2 k.k., wskazującą, że niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Sąd opierając się na całości zgromadzonego materiału dowodowego doszedł do przekonania, iż oskarżony M. W. nie jest sprawcą zarzucanego mu czynu. Wobec powyższego zapadł wobec M. W. wyrok uniewinniający. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Sąd mając na uwadze treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt: SK 66/19, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata N. D. 360 zł powiększone o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu, uwzględniając udział w postępowaniu przygotowawczym. Sąd nie uznał za zasadne zasądzenia kosztów uzyskania kopii plików zawierających zapis z nagrań monitoringu w kwocie 18 zł. III. Sąd mając na uwadze treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt: SK 66/19, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. W. 1008 zł powiększone o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu, uwzględniając jego udział na dwóch terminach rozprawy przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym IV. Z uwagi na uniewinnienie oskarżonego, Sąd na podstawie art. 632 pkt 2 kpk orzekł, iż koszty procesu ponosi Skarb Państwa. 1Podpis

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

w nocy z l na 2 września 2012r.

w dniu 25 września 2020 roku w W.

w nocy z 29 października 2017 r.