II K 426/22 · Sąd powszechny

USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. P. M. (1) Czyn z punktu I sentencji wyroku. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony P. M. (1) wraz ze swoją konkubiną E. D. przeniósł się do Ł., gdzie już mieszkał jego brat – D. M.. Oskarżony ma z nią małe dziecko. Konkubina oskarżonego w pewnym momencie nawiązała krótki romans z pokrzywdzonym A. H. (1), o czym dowiedział się oskarżony i co wywołało jego zdenerwowanie. zeznania M.

Sygn. akt III K 864/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lipca 2022r. Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Agnieszka Bierza Protokolant Protokolant Magdalena Masłowska przy udziale Prokuratora: --- po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2021r., 3 listopada 2021r., 15 grudnia 2021r., 26 stycznia 2022r., 23 lutego 2022r., 28 kwietnia 2022 r., 29 czerwca 2022r. sprawy D. L. (L.) s. M. i J. ur. (...) w R. oskarżonego o to, że I. w dniu 11 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 5000 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk II. w dniu 14 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 5000 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk III. w dniu 14 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 50 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego działając na szkodę B. P.. tj. o czyn z art. 279 § 1 kk IV. w dniu 16 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 2000 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk V. w dniu 17 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 3400 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk; VI. w dniu 18 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 600 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk; VII. w dniu 19 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 5000 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk VIII. w dniu 20 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 1700 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk IX. w dniu 21 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 369 złotych płacąc poprzez zapłatę tymi środkami za zakupy internetowe na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk X. w dniu 22 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 200 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XI. w dniu 23 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 600 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XII. w dniu 24 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 369 złotych płacąc poprzez zapłatę tymi środkami za zakupy internetowe na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XIII. w dniu 24 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 350 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XIV. w dniu 25 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 830 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XV. w dniu 26 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 450 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XVI. w dniu 27 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 500 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XVII. w dniu 29 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 800 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XVIII. w dniu 29 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 30 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XIX. w dniu 30 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 600 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XX. w dniu 31 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 50 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXI. w dniu 1 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 200 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXII. w dniu 3 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 450 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXIII. w dniu 5 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 200 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXIV. w dniu 6 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 400 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXV. w dniu 7 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 50 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXVI. w dniu 7 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 300 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXVII. w dniu 8 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 600 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXVIII. w dniu 11 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 135 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXIX. w dniu 12 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 150 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXX. w dniu 18 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 40 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXXI. w dniu 2 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 2500 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk XXXII. w bliżej nieokreślonym dniu w okresie pomiędzy 11 grudnia 2020 roku a 4 lutym 2021 roku w R. dokonał kradzieży dowodu osobistego nr (...) należącego do B. P., tj. o czyn z art. 275 § 1 kk 1) uznaje oskarżonego D. L. (L.) za winnego tego, że w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności popełnił przestępstwa szczegółowo opisane w pkt I –XXXI części wstępnej wyroku wyczerpujące ustawowe znamiona występków z art. 279 § 1 kk i za to na mocy art. 279 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza mu jedną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 2) na mocy art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby 2 (dwóch) lat; 3) na mocy art. 73 § 1 kk oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; 4) na mocy art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby co 6 (sześć) miesięcy; 5) na mocy art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego B. P. kwoty 32.923 (trzydziestu dwóch tysięcy dziewięciuset dwudziestu trzech) złotych; 6) uniewinnia oskarżonego D. L. o popełnienie zarzucanego mu w pkt XXXII czynu wyczerpującego ustawowe znamiona przestępstwa z art. 275 § 1 kk; 7) na mocy art. 29 ustawy Prawo o adwokaturze i § 17 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. M. (2) kwotę 588 (pięciuset osiemdziesięciu ośmiu) złotych tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną oskarżonemu z urzędu oraz kwotę 135,24 (stu trzydziestu pięciu złotych dwudziestu czterech groszy) złotych tytułem 23% stawki podatku od towarów i usług; 8) na mocy art. 627 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się opłata w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) złotych i częściowe wydatki w wysokości 400 (czterystu) złotych, zaś na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 632 pkt 2 kpk pozostałymi wydatkami obciąża Skarb Państwa. Sędzia UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 864/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 D. L. XXXIII. w dniu 11 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 5000 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XXXIV. w dniu 14 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 5000 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XXXV. w dniu 14 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 50 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego działając na szkodę B. P.. XXXVI. w dniu 16 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 2000 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XXXVII. w dniu 17 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 3400 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XXXVIII. w dniu 18 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 600 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XXXIX. w dniu 19 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 5000 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XL. w dniu 20 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 1700 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XLI. w dniu 21 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 369 złotych płacąc poprzez zapłatę tymi środkami za zakupy internetowe na szkodę B. P., XLII. w dniu 22 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 200 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego działając na szkodę B. P., XLIII. w dniu 23 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 600 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XLIV. w dniu 24 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 369 złotych płacąc poprzez zapłatę tymi środkami za zakupy internetowe na szkodę B. P., XLV. w dniu 24 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 350 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XLVI. w dniu 25 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 830 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XLVII. w dniu 26 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 450 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XLVIII. w dniu 27 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 500 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., XLIX. w dniu 29 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 800 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., L. w dniu 29 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 30 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego działając na szkodę B. P., LI. w dniu 30 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 600 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LII. w dniu 31 grudnia 2020 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 50 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LIII. w dniu 1 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 200 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LIV. w dniu 3 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 450 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LV. w dniu 5 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 200 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LVI. w dniu 6 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 400 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LVII. w dniu 7 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 50 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego działając na szkodę B. P., LVIII. w dniu 7 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 300 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LIX. w dniu 8 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 600 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LX. w dniu 11 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 135 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LXI. w dniu 12 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 150 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LXII. w dniu 18 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 40 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LXIII. w dniu 2 stycznia 2021 roku w R., w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń konta bankowego prowadzonego przez S. Bank Polska na rzecz B. P. dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 2500 złotych poprzez przelanie ich na inny rachunek bankowy działając na szkodę B. P., LXIV. w bliżej nieokreślonym dniu w okresie pomiędzy 11 grudnia 2020 roku a 4 lutym 2021 roku w R. dokonał kradzieży dowodu osobistego nr (...) należącego do B. P., Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. D. L. zamieszkiwał wraz z żoną P. L., wujkiem B. P. oraz babcią H. P. w R. przy ul. (...). B. P. posiada rachunek bankowy w banku (...) S.A. z siedzibą we W. o nr (...). Dostęp do bankowości internetowej do tego rachunku posiadał D. L.. B. P. nie ma telefonu komórkowego ani komputera. Nie korzysta z bankowości internetowej, nie korzysta z karty bankomatowej. Wypłat pieniędzy dokonuje w placówce bankowej. H. P. posiadała zgromadzone pieniądze - dolary, na swoim koncie bankowym. W dniu 2 sierpnia 2019 r. D. L. założył rachunek o nr (...), na który to rachunek wpłynęła kwota 112.500 złotych stanowiąca równowartość posiadanych przez H. P. dolarów. Z przedmiotowego konta dokonano przeksięgowania na rachunek bankowy B. P. kwoty 85.500 złotych. Taka dyspozycja została złożona w dniu 16 sierpnia 2019 r. w oddziale banku. B. P. posiadał pełnomocnictwo do w/w rachunku bankowego oskarżonego. Rachunek został zamknięty w dniu 11 września 2019 r. Pieniądze, które znalazły się na koncie D. L., a następnie na koncie B. P., to środki, które stanowiły własność B. P.. Nie posiadał on bowiem źródła dochodu i jego matka, H. P., gromadziła dla niego pieniądze, by po jej śmierci miał pieniądze na swoje utrzymanie. Taką informację przekazała ona członkom rodziny. D. L., który posiadał dostęp do bankowości internetowej do rachunku pokrzywdzonego, chciał pozyskać środki finansowe z tego rachunku, jednak nie posiadał własnego rachunku bankowego. Stąd poprosił swojego kolegę Ł. F. o pomoc. Ten jednak również nie posiadał rachunku bankowego, stąd poprosił o udostępnienie konta swoją matkę B. F.. Ta zgodziła się na wykonanie na jej konto jednego przelewu. W dniu 11 grudnia 2020 roku D. L. wykonał dyspozycję na koncie B. P. przekazując na konto bankowe B. F. o nr (...) kwotę 5.000,00 złotych, którą kobieta przekazała mu w dwóch transzach. Kobieta nie wyraziła zgody na dokonywanie kolejnych transakcji bankowych. Dlatego w dniu 14 grudnia 2020 roku Ł. F. na prośbę D. L. założył konto bankowe w GetInBank o nr (...). Następnie kartę do bankomatu przekazał D. L., który korzystał z ww. konta bankowego. Utworzenie ww. konta bankowego miało na celu przekazywanie przez D. L. środków pieniężnych z konta B. P. na konto Ł. F., aby móc nimi dysponować. W bliżej nieokreślonym dniu w okresie pomiędzy 11 grudnia 2020 roku a 4 lutym 2021 roku B. zagubił swój dowód osobisty nr (...). W dniu 3 lutego 2021 roku B. P. wraz z P. L. planował udać się do banku, aby dokonać wypłaty środków pieniężnych. Zauważył jednak, że nie ma swojego dowodu osobistego, który zazwyczaj trzymał w wewnętrznej kieszeni kurtki. Pomimo przeszukania domu nie odnalazł dokumentu tożsamości. Podejrzewał o jego kradzież D. L.. By móc wypłacić pieniądze pokrzywdzony postanowił użyć po raz pierwszy karty bankomatowej, lecz nie posiadał do niej kodu (...). W posiadaniu kodu był jego siostrzeniec D. L., który miał również dostęp do bankowości internetowej konta B. P.. Było to konsekwencją wizyty w banku, podczas której towarzyszył B. P., gdy ten podpisywał umowę o kartę debetową. Został na niej wskazany numer telefonu komórkowego D. L. tj. (...) jako numer do przesyłania kodów 3D-S.. Ostatecznie D. L. podał numer (...) do karty w rozmowie telefonicznej ze swoją żoną P. L., która następnie zawiozła B. P. do bankomatu i pomagała mu w dokonaniu operacji. Na miejscu okazało się, że na koncie znajdowało się około 120,00 złotych, co było powodem zaniepokojenia B. P., gdyż był pewien, że na jego rachunku bankowym powinno znajdować się około 30 000 złotych. W banku nie chciano udzielić pokrzywdzonemu żadnych informacji z uwagi na braku dowodu osobistego. W okresie pomiędzy 11 grudnia 2020 roku a 18 stycznia 2021 roku oskarżony dokonał przelewów na inne konta bankowe oraz dokonywał zapłaty poprzez bankowość elektroniczną, i tak: 1) w dniu 11 grudnia 2020 roku w kwocie 5000 złotych, 2) w dniu 14 grudnia 2020 roku w kwocie 5000 złotych, 3) w dniu 14 grudnia 2020 roku w kwocie 50 złotych, 4) w dniu 16 grudnia 2020 roku w kwocie 2000 złotych, 5) w dniu 17 grudnia 2020 roku w kwocie 3.400 złotych, 6) w dniu 18 grudnia 2020 roku w kwocie 600 złotych, 7) w dniu 19 grudnia 2020 roku w kwocie 5000 złotych, 8) w dniu 20 grudnia 2020 roku w kwocie 1700 złotych, 9) w dniu 21 grudnia 2020 roku w kwocie 369 złotych płacąc poprzez zapłatę tymi środkami za zakupy internetowe, 10) w dniu 22 grudnia 2020 roku w kwocie 200 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego, 11) w dniu 23 grudnia 2020 roku w kwocie 600 złotych, 12) w dniu 24 grudnia 2020 roku w kwocie 369 złotych płacąc poprzez zapłatę tymi środkami za zakupy internetowe, 13) w dniu 24 grudnia 2020 roku w kwocie 350 złotych, 14) w dniu 25 grudnia 2020 roku w kwocie 830 złotych, 15) w dniu 26 grudnia 2020 roku w kwocie 450 złotych, 16) w dniu 27 grudnia 2020 roku w kwocie 500 złotych, 17) w dniu 29 grudnia 2020 roku w kwocie 800 złotych, 18) w dniu 29 grudnia 2020 roku w kwocie 30 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego, 19) w dniu 30 grudnia 2020 roku w kwocie 600 złotych, 20) w dniu 31 grudnia 2021 roku w kwocie 50 złotych, 21) w dniu 1 stycznia 2021 roku w kwocie 200 złotych, 22) w dniu 3 stycznia 2021 roku w kwocie 450 złotych, 23) w dniu 5 stycznia 2021 roku w kwocie 200 złotych, 24) w dniu 6 stycznia 2021 roku w kwocie 400 złotych, 25) w dniu 7 stycznia 2021 roku w kwocie 50 złotych, którymi następnie doładował konto telefonu komórkowego, 26) w dniu 7 stycznia 2021 roku w kwocie 300 złotych, 27) w dniu 8 stycznia 2021 roku w kwocie 600 złotych, 28) w dniu 11 stycznia 2021 roku w kwocie 135 złotych, 29) w dniu 12 stycznia 2021 roku w kwocie 150 złotych, 30) w dniu 18 stycznia 2021 roku w kwocie 40 złotych, 31) w dniu 2 stycznia 2021 roku w kwocie 2500 złotych. Odbiorcami przelewów pieniężnych (za wyjątkiem płatności i doładowań telefonów komórkowych) byli B. F. i Ł. F.). Przelewów z konta B. P. dokonywał D. L., za uprzednią zgodą ww. B. F. i Ł. F. następnie przekazali D. L. otrzymane pieniądze w całości. Zatem D. L. w nieustalony sposób po przełamaniu zabezpieczeń dokonywał przelewów bez wiedzy i zgody właściciela konta, które należało do B. P.. Dowód osobisty B. P. odnalazł się w jego mieszkaniu. zeznania świadka B. P. 3-4,54-55, 148v-149, 209, 287-288 częściowe wyjaśnienia oskarżonego D. L. 65,182-183 zeznania świadka P. L. 10-11,149 zeznania świadka Ł. F. 34, 150 zeznania świadka B. F. 43, 149v-150 protokół przeszukania 14-22,40-42,57-59 informacje bankowe 22, 24, 69-85,103-104, 191-194, 261, 283, historia rachunku bankowego 286 2.D. L. nie był wcześniej karany. karta karna 68 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 D. L. XXXII. w bliżej nieokreślonym dniu w okresie pomiędzy 11 grudnia 2020 roku a 4 lutym 2021 roku w R. dokonał kradzieży dowodu osobistego nr (...) należącego do B. P. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Dokonanie przez D. L. w bliżej nieokreślonym dniu w okresie pomiędzy 11 grudnia 2020 roku a 4 lutym 2021 roku w R. kradzieży dowodu osobistego nr (...) należącego do B. P.. jw. jw. 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 częściowe wyjaśnienia oskarżonego D. L. Sąd dał wiarę tej części wyjaśnień oskarżonego, która znalazła potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Zatem niewątpliwie oskarżony dokonał przelewu pieniędzy z konta B. P., jak również płacił tymi środkami za zakupy internetowe czy doładowywał telefony. Są to okoliczności bezsporne. Również za wiarygodne sąd uznał zapewnienia oskarżonego, że nie dokonał kradzieży dowodu osobistego B. P.. Jednocześnie brak jest jakichkolwiek dowodów, które by sprawstwo oskarżonego w tym zakresie potwierdzały. Jak wskazywał D. L., by dokonać przedmiotowych przelewów nie potrzebował on dowodu osobistego pokrzywdzonego. Ostatecznie dokument ten został znaleziony przez pokrzywdzonego w jego mieszkaniu. Dowodem na sprawstwo oskarżonego nie mogą być zeznania B. P., że w rozmowie telefonicznej z P. L. oskarżony wskazał, że jest w posiadaniu tego dokumentu, po czym zaraz temu zaprzeczył. P. L. zeznała bowiem, że nie wie gdzie znajduje sie dowód osobisty pokrzywdzonego. 1 częściowe zeznania świadka B. P. Sąd ocenił jako wiarygodną znaczną część zeznań tego świadka. Za zgodne z prawdą uznał jego twierdzenia co do okoliczności ujawnienia kradzieży pieniędzy z jego konta, jak również odnośnie tego, że pieniądze na nim się znajdujące stanowiły jego własność. Powyższe twierdzenia świadka znajdują bowiem potwierdzenie w dowodach z dokumentów, jak również w zeznaniach świadka P. L.. W tym zakresie brak jest podstaw do kwestionowania ich prawdziwości. 1 zeznania świadka P. L. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, która przedstawiła okoliczności, w jakich doszło do ujawnienia kradzieży pieniędzy z konta pokrzywdzonego. Świadek stanowczo stwierdziła też, że suma pieniężna zgromadzona na rachunku bankowym należy do B. P.. Potwierdziła, że pierwotnie pieniądze te należały do H. P., nie potrafiła jednak dokładnie przedstawić okoliczności w jakich zostały wypłacone, a następnie przekazane na konto pokrzywdzonego. Zeznania świadka korespondują z zeznaniami pokrzywdzonego i częścią wyjaśnień oskarżonego. Sąd nie dopatrzył się w tych zeznaniach istotnych sprzeczności, które by wpłynęły negatywnie na ocenę ich wiarygodności. Zdaniem sądu świadek ta przedstawiła obiektywnie i zgodnie z rzeczywistością to co zapamiętała odnośnie wydarzeń będących przedmiotem osądu. 1 zeznania świadka Ł. F. Wiarygodne, albowiem korespondują one z zeznaniami ww. świadków, a także ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a przede wszystkim z historią rachunku bankowego. Są poza tym spójne i wewnętrznie niesprzeczne. Świadek w swoich zeznaniach potwierdził, że oskarżony dokonywał na jego konto bankowe przelewów, a on następnie przekazywał mu pobrane pieniądze. Przedstawiona przez świadka wersja zdarzeń znalazła potwierdzanie w zeznaniach B. F. i wyjaśnieniach oskarżonego. 1 zeznania świadka B. F. Obiektywnie i szczerze nakreśliła zachowanie oskarżonego, składając stanowcze i logiczne zeznania. Jej twierdzenia znajdują odzwierciedlenie w zeznaniach D. F., wyjaśnieniach oskarżonego, a także w dokumentacji bankowej. 1 informacje i dokumentacja bankowa Dokumentacja odzwierciedla wykonywane transakcje bankowe na rachunkach bankowych pokrzywdzonego, oskarżonego, Ł. F., B. F.. Wskazuje również osoby upoważnione do poszczególnych rachunków bankowych. Dokumentacja sporządzona przez właściwe podmioty, w przewidzianej dlań formie. Brak podstaw do kwestionowania ich autentyczności. 1 protokół przeszukania Dokument urzędowy, brak podstaw do kwestionowania. 2 dane o karalności Dokument urzędowy, potwierdzenie karalności oskarżonego. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. częściowe wyjaśnienia oskarżonego D. L. W świetle zebranego materiału dowodowego sąd odmówił wiary twierdzeniom oskarżonego, że środki pieniężne znajdujące się na rachunku bankowym B. P. należały do niego, a on tylko odebrał swoją własność. Podkreślić bowiem należy, że zarówno B. P. jak i P. L. konsekwentnie twierdzili, że to pieniądze należące do pokrzywdzonego, które otrzymał od swojej matki H. P.. Powyższego nie zmienia fakt, że była to nieformalna darowizna, nie potwierdzona żadnym dokumentem. Wskazać należy, że sam oskarżony był niekonsekwentny odnośnie tego czyje to były pieniądze i komu przekazała je H. P.. Raz twierdził, że babcia przekazała mu pieniądze, by się nimi opiekował i były to pieniądze, które miały być przekazane B. P., a z których to pieniędzy pokrzywdzony miał pomagać swojej matce. Innym zaś razem twierdził, że pieniądze otrzymał jako darowizna od babci na remont domu, a babcia nie mówiła mu, aby przekazał te pieniądze B. P.. Dalej zaś stwierdził, że pierwsze zamierzenie babci było takie, że te pieniądze miały być dla pokrzywdzonego, ale że dom zaczął się sypać, to pieniądze miały być przeznaczone na remont. W ocenie sądu powyższe wyjaśnienia oskarżonego są próbą uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo i jako nieznajdujące oparcia w materiale dowodowym nie mogą być uznane za wiarygodne. Na fakt, że przedmiotowe pieniądze stanowiły własność pokrzywdzonego wskazuje pośrednio to, że oskarżony nie zgłosił ich kradzieży w momencie przekazania ich na konto B. P. w 2019 roku. 1. częściowe zeznania B. P. Sąd nie dał wiary twierdzeniom świadka, w których zaprzeczał, aby posiadał pełnomocnictwo do rachunku bankowego D. L.. Powyższe pozostaje bowiem w sprzeczności z dokumentacją bankową i informacjami przekazanymi przez (...) Bank S.A. Sąd zważył również, że zeznania świadka odnośnie okoliczności wejścia w posiadanie rachunku bankowego i sposobu zgromadzenia na nim środków finansowych nie zasługują na wiarę, gdyż pozostają w sprzeczności z w/w dokumentami. Przy czym sąd zważył, że takiej treści zeznania świadka wynikają nie z jego złej woli i chęci wprowadzenia sądu w błąd, a raczej z nierozumienia pewnych kwestii związanych z zakładaniem i obsługą rachunku bankowego. Odnośnie zaś twierdzeń świadka, że to D. L. dokonał kradzieży jego dowodu osobistego, to sąd uznał je za subiektywną ocenę zaistniałej sytuacji nie mającą oparcia w zgromadzonych dowodach. 1 zeznania J. L. Zeznania świadka nie stanowiły podstawy ustaleń faktycznych, gdyż nie miała ona dokładnej wiedzy odnośnie kradzieży pieniędzy z konta pokrzywdzonego. Jednocześnie sąd miał na uwadze, że jako matka oskarżonego swoimi zeznaniami próbowała go chronić przed grożącą mu odpowiedzialnością karną wskazując, że H. P. przekazała mu pieniądze na remont domu, bo to jej ukochany wnuk. Przy czym była nie konsekwentna, gdyż raz mówiła o pożyczce dla oskarżonego, a raz o darowiźnie. 1. zeznania świadka H. P. Zeznania świadka nie miały znaczenia w sprawie. Nie posiadała ona wiedzy o kradzieży pieniędzy z konta B. P.. Wskazała jedynie, że pieniądze na jego koncie należały do niej, bo „skąd on by je miał”. Świadek z uwagi na swój wiek (89 lat), a nadto z uwagi na demencję, na którą wskazała jej córka J. L., nie była w stanie złożyć jednoznacznych i pełnowartościowych zeznań. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony X 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 D. L. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Po przeprowadzeniu postępowania sąd uznał, że D. L. dopuścił się opisanych w pkt I – XXXI części wstępnej wyroku czynów. Przestępstwo określone w art. 279 § 1 kk polega na przełamaniu zabezpieczeń chroniących przedmiot czynności wykonawczej przed kradzieżą. Najczęściej sprowadza się ono do ich fizycznego przełamania, jednak włamaniem jest również przełamanie zabezpieczeń cyfrowych. Nie ma znaczenia, czy zabezpieczenie przedmiotu przed kradzieżą jest efektywne i jakich środków należy użyć, by je sforsować. Konieczne jest natomiast, aby rzecz była zabezpieczona przed kradzieżą i aby sprawca usunął zabezpieczenie. Włamanie polega na przełamaniu zabezpieczeń chroniących przedmiot czynności wykonawczej przed kradzieżą. Najczęściej sprowadza się ono do ich fizycznego przełamania, jednak włamaniem jest również przełamanie zabezpieczeń cyfrowych (wyrok SN z dnia 15 sierpnia 1986 r., I KR 212/85, OSNKW 1986, nr 11-12, poz. 97). Bezspornie zatem oskarżony wyczerpał zarówno przedmiotowe jak i podmiotowe znamiona ustawowe występków z art. 279 § 1 kk, albowiem w celu dokonania kradzieży zgromadzonych na rachunku bankowym B. P. środków pieniężnych przełamał zabezpieczenia tegoż rachunku bankowego i dokonywał przelewów na rachunki bankowe B. F. D. F., jak również dokonywał płatności i doładowań telefonów komórkowych na łączną kwotę 32.923 złotych. Oskarżony działał umyślnie, z premedytacją, chcąc bezpodstawnie się wzbogacić. Nie mając własnego rachunku bankowego zaangażował w swój przestępczy proceder inne osoby, które użyczyły mu swoich rachunków bankowych. Jak już wskazywano powyżej, oskarżony przyznał się do dokonania w/w transakcji, ale nieudolnie próbował się tłumaczyć wskazując, że odebrał należące do niego środki pieniężne. Tymczasem jak wykazało postępowanie dowodowe pieniądze zgromadzone na przedmiotowym rachunku bankowym należały do pokrzywdzonego, a uzyskał je w drodze nieformalnej darowizny od swojej matki. Powyższe potwierdził zarówno B. P. jak i P. L.. Podkreślali oni, że pokrzywdzony nie pracował i jego matka H. P. chcąc zapewnić mu środki do życia gromadziła dla niego pieniądze. Sąd nie zdołał ustalić dlaczego pieniądze pierwotnie znalazły się na rachunku bankowym oskarżonego, a dopiero po kilkunastu dniach zostały przelane na konto pokrzywdzonego. Niestety, z uwagi na swój wiek i stan zdrowia H. P. nie wyjaśniła tej kwestii, również B. P. nie potrafił wyjaśnić tej kwestii, zaś oskarżony w swoich twierdzeniach był niekonsekwentny i realizował swoją linię obrony mającą na celu umniejszenie czy wyeliminowanie jego winy. Niewątpliwie też sposób finansowania bieżącego życia pokrzywdzonego i H. P. był skomplikowany, zaangażowani w to byli inni członkowie rodziny, którzy pobierali pieniądze z konta H. P., np. jej córka i dokonywała z tego opłat. Biorąc natomiast pod uwagę związek czasowy pomiędzy przypisanymi oskarżonemu czynami oraz sposób jego działania sąd uznał, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów w krótkich odstępach czasu i to z wykorzystaniem takiej samej sposobności, a więc że działał w warunkach ciągu przestępstw kreślonego w art. 91 § 1 k.k. W ocenie sądu karygodność przypisanych oskarżonemu czynów nie budzi żadnych wątpliwości, a stopień ich społecznej szkodliwości należy określić jako znaczny, o czym świadczy przede wszystkim rodzaj naruszonego przez oskarżonego dobra chronionego prawem, jakim jest mienie. Nadto na tak określony stopień społecznej szkodliwości tych czynów wskazują okoliczności ich popełnienia, zamiar i motywacja sprawcy, a w szczególności premedytacja w działaniu i kierowanie się niskimi pobudkami, jak również związane z tym skutki w postaci doznanej przez pokrzywdzonego szkody w jego mieniu, jak również okres, przez jaki oskarżony podejmował poszczególne zachowania składające na każdy z przypisanych mu przestępstw oraz ilość tychże zachowań tworzących ciąg przestępstw. Mając powyższe na względzie sąd ocenił, że stopień winy oskarżonego jest znaczny, podobnie jak stopień społecznej szkodliwości czynów. Czyny przypisane oskarżonemu są również zawinione i to w stopniu znacznym, gdyż w momencie ich popełnienia nie zachodziły żadne przesłanki wyłączające lub umniejszające winę oskarżonego. Jest on osobą poczytalną, posiadającą odpowiednie do wieku doświadczenie życiowe. W chwili popełnienia zarzucanych mu czynów nie znajdował się on w sytuacji ograniczającej możliwość postąpienia zgodnie z prawem. Mając możliwość wyboru postępowania nie dał posłuchu normie prawnej i swoim zachowaniem naruszył dobro chronione prawem. Nadto należy wskazać, że oskarżony, jako osoba w pełni zdolna do rozpoznania znaczenia swojego czynu i do pokierowania swoim postępowaniem, umyślnie nie zastosował się do podstawowych zasad współżycia społecznego i działaniem swoim naruszył ww. dobro. 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ---------------------- ----------------------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------------------------------- 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania ------------------- -------------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania --------------------------- 1.6. Umorzenie postępowania -------------------- ----------------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania -------------------------------------------- X 1.7. Uniewinnienie XXXII D. L. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwoliła na wysunięcie wniosku, że oskarżony nie dokonał w bliżej nieokreślonym dniu w okresie pomiędzy 11 grudnia 2020 roku a 4 lutym 2021 roku w R. kradzieży dowodu osobistego nr (...) należącego do B. P.. Brak jest jakiegokolwiek dowodu, który by potwierdzał, że D. L. dokonał zaboru tego dokumentu. Ostatecznie dowód osobisty pokrzywdzonego został ujawniony na stoliku pod obrusem. Co prawda B. P. zapewniał, że wcześniej dowodu tego w tym miejscu nie było, a on zawsze przechowywał ten dokument w kieszeni kurtki, jednak takie twierdzenia świadka są niewystarczające, aby przypisać winę oskarżonemu. Jak wskazywał pokrzywdzony, kurtka zawsze wisiała na klatce schodowej, tak więc dostęp do niej mieli inni domownicy, a także osoby odwiedzające uczestników niniejszego postępowania. Powyższego nie zmienia fakt, że pokrzywdzony twierdził, że w rozmowie z P. L. oskarżony przyznał, że ma ten dowód, po czym po chwili temu zaprzeczył. P. L. zeznała zaś, że nie wie, kto jest w posiadaniu przedmiotowego dowodu osobistego pokrzywdzonego. Oskarżony konsekwentnie zaprzeczał, aby zabrał dokument, wskazywał, że nie był mu potrzebny, również do dokonania przelewów z konta pokrzywdzonego. Ponadto znaczenie ma również fakt, że zagubiony dowód osobisty B. P. nie został w żaden sposób wykorzystany, bowiem nie było żadnych informacji, że na jego nazwisko został wzięty na przykład kredyt lub też zawarta została jakakolwiek umowa. Zgromadzony materiał dowodowy nie dostarczył dowodów winy oskarżonego odnośnie ostatniego zarzucanego mu czynu. Po przeprowadzeniu wszelkich dostępnych i możliwych do przeprowadzenia przed sądem orzekającym dowodów pozostały bowiem wątpliwości w tym zakresie, które zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 5 § 2 k.p.k. winny były być rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego. Mając zatem na uwadze reguły określone w art. 5 § 1 k.p.k. (domniemania niewinności), art. 4 k.p.k. (obiektywizmu) i art. 7 k.p.k. (swobodnej oceny dowodów), a także zasadnicze cele postępowania, w tym wskazany w art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k., zgodnie z którym postępowanie winno być tak ukształtowane, by sprawca został wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności, a osoba niewinna tej odpowiedzialności nie poniosła, w ocenie sądu jedynym słusznym rozstrzygnięciem było uniewinnienie D. L. od popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w pkt XXXII wyroku. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. L. 1 2 3 4 5 I-XXXI Mając na uwadze wszelkie opisane powyżej okoliczności brane pod uwagę przy wymiarze kary, sąd uznał, że w niniejszej sprawie karą adekwatną, spełniającą swoje funkcje i obejmującą jednocześnie całą karygodność działania sprawcy będzie jedna kara 1 roku pozbawienia wolności. Zdaniem sądu dolegliwość tak orzeczonej kary nie przekracza stopnia winy oskarżonego i uwzględnia stopień społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów popełnionych w ciągu przestępstw, realizując zarazem cele zapobiegawcze, zarówno w zakresie prewencji indywidualnej jak i ogólnej. Kara ta z pewnością uświadomi oskarżonemu naganność jego postępowania i wdroży go do przestrzegania porządku prawnego, zwłaszcza w zakresie poszanowania dobra chronionego prawem jakim jest cudze mienie. Orzeczona kara jest również zdaniem sądu wystarczająca dla osiągnięcia celu w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jednocześnie, mając na względzie dotychczasową niekaralność oskarżonego sąd, w myśl przewidzianego przez ustawodawcę prymatu kar wolnościowych oraz wychowawczego oddziaływania kary, przyjął, że istnieje wobec niego pozytywna prognoza kryminologiczna wyrażająca się w przekonaniu, iż nie popełni on ponownie przestępstwa i będzie przestrzegał porządku prawnego. W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k., warunkowo zawiesił wobec oskarżonego wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata. W ocenie sądu orzeczona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania osiągnie swój cel wychowawczy i resocjalizacyjny, a w szczególności oskarżony nie popełni ponownie przestępstwa i będzie przestrzegał porządku prawnego. Z powyższych okoliczności wynika bowiem jednoznacznie, że nie ma potrzeby silniejszego oddziaływania na oskarżonego w kierunku zmiany jego postawy wobec dóbr chronionych prawem, a wskazany powyżej okres próby jest, w ocenie sądu, konieczny, a zarazem wystarczający dla zweryfikowania przyjętej prognozy względem przyszłego zachowania oskarżonego. Jednocześnie w celu wzmocnienia prewencyjnego oddziaływania kary oraz systematycznej kontroli zachowania oskarżonego oraz zweryfikowania założonej względem niego pozytywnej prognozy kryminologicznej jego przyszłego zachowania, sąd oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Stała kontrola ze strony kuratora sądowego z pewnością będzie stanowić dodatkowy element dyscyplinujący oskarżonego w zakresie postępowania zgodnego z obowiązującymi normami prawa i niewątpliwie będzie motywować oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego i w ten sposób zapobiegnie jego powrotowi do przestępstwa, a jednocześnie pozwoli na bieżąco weryfikować jego zachowanie w okresie próby. Dodatkowo na mocy art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązano oskarżonego w okresie próby do informowania Sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy. Orzeczony obowiązek ma bowiem na celu zapewnienie kontroli nad zachowaniem sprawcy w czasie próby. Ma on również stanowić odczuwalną dla sprawcy dolegliwość od momentu uprawomocnienia się wyroku do zakończenia okresu próby. Ponadto nałożony na oskarżony obowiązek będzie wzmocnieniem wymierzonej wobec niego kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby, a także będzie pełnić cele wychowawcze i resocjalizacyjne. Na mocy art. 46 § 1 k.k. sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz B. P. kwoty 32.923 złotych. Istota tego środka opiera się na założeniu, że jednym z celów procesu karnego jest rozwiązanie konfliktu pomiędzy sprawcą a pokrzywdzonym, a sposobem jego rozwiązania lub złagodzenia jest m.in. naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem (kompensacyjna funkcja prawa karnego). Wskazać należy, że B. P. kategorycznie stwierdził, że oskarżony nie zwrócił mu żadnej kwoty pieniędzy. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ---- ---- ---- --- 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę --------------------------------------------------- 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 7. Na mocy art. 29 ustawy Prawo o adwokaturze i § 17 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. M. (2) kwotę 588,00 złotych tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną oskarżonemu z urzędu oraz kwotę 135,24 złotych tytułem 23% stawki podatku od towarów i usług. Sąd uwzględnił ilość rozpraw, na których obrońca świadczył pomoc oskarżonemu. 8 Na mocy art. 627 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się opłata w wysokości 180 złotych i częściowe wydatki w wysokości 400 złotych, zaś na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 632 pkt 2 kpk pozostałymi wydatkami obciążono Skarb Państwa. Orzekając o kosztach sąd miał na uwadze sytuację finansową, majątkową i rodzinną oskarżonego, okoliczność, że przez pewien czas był tymczasowo aresztowany, nie pracował i nie osiągał dochodów. Jednocześnie sąd miał na uwadze, że uniewinnił oskarżonego od jednego z zarzucanych mu czynów. Mając powyższe na uwadze sąd obciążył oskarżonego opłatą w wysokości 180 złotych i częścią wydatków w wysokości 400 złotych uznając, że te kwoty jest on w stanie uiścić bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. 1.1Podpis

Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 108/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Formularz UK 1 Sygnatura akt VIII K 907/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.