II K 122/23 · Sąd powszechny

Po przeprowadzeniu rozprawy Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny.

Sygn. akt II K 30/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2023 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Ewa Brezgieł w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- Elżbiety Biernackiej, Elżbiety Dunaj- Wałach po rozpoznaniu w dniach: 30.11.2022 r., 14.06.2023 r., 20.11.2023 r. sprawy P. B. ur. (...) w G. syna A. i G. zd. P. oskarżonego o to, że: W okresie od 10 lipca 2021 r. do dnia 11 sierpnia 2021 r. w G. i miejscowości W. poprzez wielokrotne telefoniczne próby skontaktowania się, wysyłanie wiadomości za pośrednictwem komunikatora internetowego W. zawierającego prośby nawiązania kontaktu jak również zamieszczanie treści ubliżających pokrzywdzonej, podejmowane próby podjęcia rozmów i kontaktu fizycznego podczas przejażdżek rowerowych A. T., wykrzykiwanie w miejscach publicznych do wymienionej, uporczywie ją nękał czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszając jej prywatność, nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku o sygnaturze II K 127/20 z dnia 22 czerwca 2020 r. zakazu kontaktowania się z A. T. bezpośrednio i pośrednio za pomocą środków teleinformatycznych i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 100 m przez okres 5 lat. tj. o czyn z art. 190a§1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11§2 kk 1. Oskarżonego P. B. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym ustala, że oskarżony dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne i czyn ten kwalifikuje z art. 190a§1 kk w zb. art. 244 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 11§2 kk i za to, przy zastosowaniu art. 4§1 kk: a). na podstawie art. 190a§1 kk w zb. art. 244 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 11§2 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 190a§1 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierza oskarżonemu karę 1 ( jeden) roku pozbawienia wolności; b). na podstawie art. 41a§1 i 4 kk orzeka środek karny w postaci zakazu zbliżania się oskarżonego do pokrzywdzonej A. T. na odległość mniejszą niż 100 (sto ) metrów przez okres 5 (pięć) lat i zakazu wszelkiego kontaktowania się z tą pokrzywdzoną przez okres 5 ( pięć) lat. 2. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 30/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. B. I. W okresie od 10 lipca 2021 r. do dnia 11 sierpnia 2021 r. w G. i miejscowości W. poprzez wielokrotne telefoniczne próby skontaktowania się, wysyłanie wiadomości za pośrednictwem komunikatora internetowego W. zawierającego prośby nawiązania kontaktu jak również zamieszczanie treści ubliżających pokrzywdzonej, podejmowane próby podjęcia rozmów i kontaktu fizycznego podczas przejażdżek rowerowych A. T., wykrzykiwanie w miejscach publicznych do wymienionej, uporczywie ją nękał czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszając jej prywatność, nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku o sygnaturze II K 127/20 z dnia 22 czerwca 2020 r. zakazu kontaktowania się z A. T. bezpośrednio i pośrednio za pomocą środków teleinformatycznych i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 100 m przez okres 5 lat, przy czym oskarżony dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. czyn z art. 190a§1 kk w zb. art. 244 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 11§2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. Oskarżony w okresie od 10 lipca 2021 r. do dnia 11 sierpnia 2021 r. w G. i miejscowości W. poprzez wielokrotne telefoniczne próby skontaktowania się, wysyłanie wiadomości za pośrednictwem komunikatora internetowego W. zawierającego prośby nawiązania kontaktu jak również zamieszczanie treści ubliżających pokrzywdzonej, podejmowane próby podjęcia rozmów i kontaktu fizycznego podczas przejażdżek rowerowych A. T., wykrzykiwanie w miejscach publicznych do wymienionej, uporczywie ją nękał czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszając jej prywatność. 2. Poprzez w/w próby kontaktowania się z pokrzywdzoną oskarżony nie stosował się tym samym do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku o sygnaturze II K 127/20 z dnia 22 czerwca 2020 r. zakazu kontaktowania się z A. T. bezpośrednio i pośrednio za pomocą środków teleinformatycznych i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 100 m przez okres 5 lat. 3. Zarzuconego czynu oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. T. - wydruki z komunikatora W. - dane telekomunikacyjne, protokół odtworzenia zapisu wraz z płytą i wydrukiem połaczeń - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. T. - wydruki z komunikatora W. - wyroki - dane telekomunikacyjne, protokół odtworzenia zapisu wraz z płytą i wydrukiem połaczeń - karta karna - informacja o okresie odbywania kary k. 306v k. 243v-244, 42-44, 75 k. 2-4, 46-51, 72-75 k. 64, 65-66, 67-68 k. 306v k. 243v-244, 42-44, 75 k. 2-4, 46-51, 72-75 k. 272-273 k. 64, 65-66, 67-68 k. 317-318 k. 278 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty -------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1, 2 I. 2. I. 3. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. T. - wydruki z komunikatora W. - dane telekomunikacyjne, protokół odtworzenia zapisu wraz z płytą i wydrukiem połaczeń - wyroki - karta karna - informacja o okresie odbywania kary - w części, w jakiej potwierdza, iż kontaktował się z pokrzywdzoną, przy czym miał świadomość, że tym samym łamał nałożony na niego wyrokiem sądu zakaz kontaktowania się z A. T. - korespondują z pozostałymi zebranymi w sprawie dowodami, jakim Sąd nadał walor wiarygodności, podobnie jak wyjaśnienia oskarżonego w jakich utrzymuje, iż jego zachowania były wynikiem ogromnej miłości wobec pokrzywdzonej i niemożnością pogodzenia się z jej odejściem, a co miało wpływ nie tylko na podejmowane przez niego decyzje, ale także jego stan psychiczny w jakim znalazł się po rozstaniu z pokrzywdzoną - od początku konsekwentne, tworzące jasny, spójny obraz sytuacji - korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego w zakresie, w jakim Sąd nadał im walor wiarygodności - uzupełnione poprzez okoliczności wynikające z dołaczonych wydruków wiadomości i połączeń oraz zapadłych przeciwko oskarżonemu wyroków- dowody te wskazują na niejako konsekwentne działanie oskarżonego, który nie mogąc się pogodzić z rozstaniem z A. T. szukał nieustannie, na wszelkie sposoby kontaktu z pokrzywdzoną - relacja zdana przez pokrzywdzoną a obrazująca determinację oskarżonego w swoich działaniach niejako zbieżna jest z wyjaśnieniami oskarżonego, który wprost podał, że podejmowane przez niego działania - jakkolwiek umniejszał ich wagę i częstotliwość nawiązywania kontaktu z pokrzywdzoną- wynikały z ogromnej miłości wobec pokrzywdzonej i niemożnością pogodzenia się z jej odejściem, a co miało wpływ nie tylko na podejmowane przez niego decyzje, ale także jego stan psychiczny w jakim znalazł się po rozstaniu z pokrzywdzoną - zeznania pokrzywdzonej jednoznacznie wskazują na konsekwencję działania oskarżonego, jego motywację i określony cel- a co tworzy logiczny obraz sytaucji, utrwalony obraz postępowania oskarżonego wobec pokrzywdzonej, na co wskazują także wyjaśnienia samego oskarżonego w zakresie, w jakim Sąd dał im wiarę - w świetle okoliczności sprawy, w tym mając na uwadze uprzednią karalność oskarżonego za popełenienie przestępstwa podobnego, także na szkodę tej pokrzywdzinej - nie budzi wątpliwości, że pokrzywdzona - jak sama podała- czuła się uporczywie nękana przez oskarżonego, jego zachowanie wzbudziło w niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszało jej prywatność - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonej oraz wyjaśnieniami oskarżonego w cześci, w jakiej Sąd nadał im walor wiarygodnosi, uzupełniajac te dowody - dowody niekwestionowane przez strony - niekwestionowane przez strony uzupełniają w/w dowody i pozostają z nimi zbieżne - brak podstaw, by podważać ich wiarygodność - niekwestionowane przez strony - brak podstaw, by odmówić wiary tym dowodom - sporządzony przez uprawniony organ - niekwestionowana przez strony - potwierdza okoliczności niesporne, tj. uprzednią karalność oskarżonego - nie budzi zastrzeżeń Sądu - niekwestionowana przez strony 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I. 1, 2 - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - w zakresie w jakim przyznaje, że tylko kilkukrotnie kontaktował się z pokrzywdzoną uznać należy za niewiarygodne i stanowiące jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej - w tej części wyjaśnienia odosobnione w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. P. B. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 190a§1 kk - oskarżony w okresie od 10 lipca 2021 r. do dnia 11 sierpnia 2021 r. w G. i miejscowości W. podejmował wielokrotne telefoniczne próby skontaktowania się, wysyłał wiadomości za pośrednictwem komunikatora internetowego W. zawierające prośby nawiązania kontaktu jak również zamieszczał treści ubliżające pokrzywdzonej, próbował podejmować rozmowy, kontakty fizyczne podczas przejażdżek rowerowych A. T., wykrzykiwał w miejscach publicznych do wymienionej. W/w zachowania stanowily uporczywe nękanie pokrzywdzonej, wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszajały jej prywatność. Oskarżony zdawał sobie sprawę z tego, że pokrzywdzona nie życzy sobie żadnych kontaktów z nim, a mimo to nie zaprzestał swoich zachowań. K. się z pokrzywdzoną- niepokoił ją w ten sposób i dręczył. Nękanie to miało charakter uporczywy albowiem sprawca ponawiał swoje zachowania mimo tego, że widział, iż pokrzywdona nie życzy sobie jakiegokolwiek kontaktu z nim. Zachowanie oskarżonego miało wyraz zdecydowanego uporu i charakteryzowało się szczególną intensywanością. O uporczywym zachowaniu sprawcy świadczyło z jednej strony jego szczególne nastawienie psychiczne, wyrażające się w nieustępliwości nękania, tj. trwaniu w swego rodzaju uporze i dłuższy upływ czasu, przez który sprawca podejmował swoje działania.Skutkiem zachowania się oskarżonego było wytworzenie u pokrzywdzonej uzasadnionego poczucia zagrożenia i istotne naruszenie jej prywatności.Mając na uwadze wcześniejsze skazanie oskarżonego za przestęstępstwo z art. 190a §1 kk popełnione przez oskarżonego na szkodę A. T. - zachowanie oskarżonego będące przedmiotem niniejszego postępowania wywołało u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, a więc lęk i obawę, że mogą ją spotykać dalsze ujemne konsekwencje ze strony P. B. albowiem nie zaprzestał on kontaktów z pokrzywdzoną. Powodowało to obniżony stan psychiczny pokrzywdzonej, jej zdenerowanie i przekładało się na codzienne funkcjonowanie A. T.. Zważywszy, że oskarżony w określony sposób kontynuował swoje przestępcze zachowania wobec pokrzywdzonej- istotnie natruszał jej prywtaność, wpływał na jej życie osobiste, albowiem nie pozwałał na to, by pokrzywdzona nie tylko "odcięła się"od tego, co przeżywała w związku z wcześniejszymi przestępczymi zachowaniami oskarżonego, to jeszcze wzbudzał kolejne jej lęki. Powyższe wskazuje jednoznacznie, że oskarżony działał świadomie, celowo i z pełną peremdytacją. Wina umyślna - także w świetle opinii sądowo- psychiatrycznej - nie budzi wątpliwości. art. 244 kk - w/w zachowaniem oskarżony w konsekwencji nie stosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku o sygnaturze II K 127/20 z dnia 22 czerwca 2020 r. zakazu kontaktowania się z A. T. bezpośrednio i pośrednio za pomocą środków teleinformatycznych i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 100 m przez okres 5 lat. Z wyjaśnień P. B. wynika wprost, że miał on pełną świadomość obowiązującego go w tym przedmiocie zakazu. art. 11 § 2 kk- jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. art. 64§1 kk - oskarżony dopuszcajac się zarzuconego mu czynu w okresie od 10 lipca 2021 r. do dnia 11 sierpnia 2021 r. dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, albowiem był uprzednio skazany mocą wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku o sygnaturze II K 127/20 z dnia 22 czerwca 2020 r. , za popełnienie czynu z art. 190a§1 kk - na karę 1 roku pozbawienia wolności, ktorą odbywał m. in. w okresie od 15.09.2020 r. do 19.05.2021 r. art. 4§1 kk- mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynu przypisanego oskarżonemu, Sąd kierując się dyrektywami art. 4§1 kk, zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej poprzednio. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------------- 3.4. Umorzenie postępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania -------------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. B. 1a) 1b). I. - oskarżony z pełną świadomością, premedytacją, dopuszczał się wobec pokrzywdzonej przestępczych zachowań nękania A. T., w konsekwencji "uprzykrzając" jej życie, - z pełną determinacją realizował swoje cele, chcąc oddziaływać na psychikę pokrzywdzonej, wzbudzając w niej strach, zagrożenie, - nie można akceptować takiego zachowania oskarżonego, który w imię źle pojętej miłości powodował, iż pokrzywdzona, odebierała jego zachowanie jako wysoce nieprzyjemne i wzbudzające obawę - zachowanie oskarżonego jednoznacznie świadczy, że za nic miał zapadły przeciwko niemu wyrok, na mocy którego odbywał wcześniej karę pozbawienia wolności za takie samo przestępstwo popełnione na szkodę tej samej pokrzywdzonej -nie można akceptować sytuacji, w której oskarżony, nie mogąc się pogodzić z odejściem A. T., podejmuje kroki, by wzbudzić w pokrzywdzonej wszechogarniające zagrożenie, odbiera jej możliwość "normalnego" funkcjonowania w społeczeństwie, "osacza" pokrzywdzoną -podkreślić należy na szczególną determinację oskarżonego w realizacji swojego celu, - na podkreślenie zasługuje okoliczność, że pokrzywdzona w żaden sposób nie prowokowała oskarżonego, wyraźnie i wielokrotnie dawała mu już wcześniej do zrozumienia, że nie życzy sobie z nim jakichkolwiek kontaktów, a co oskarżony zupełnie ignorował - w ocenie Sądu orzeczona kara spełni cele w zakresie prewencji zwłaszcza szczególnej, ale także i ogólnej, że wpłynie na oskarżonego wychowawczo i poprawczo, przy uwzględnieniu jako okoliczności obciążajacej karalności P. B., w tym działanie w warunkach recydywy - dotychczasowa karalność oskarżonego za tożsame czyny popełnione na szkodę tej samej pokrzywdzonej- jest kolejnym dowodem na to, iż oskarżony jest sprawcą niepoprawnym - zachowanie oskarżonego jest także dowodem na to, iż za nic miał zapadły uprzednio przeciwko niemu wyrok, lekceważąc tym samym postanowienia tego orzeczenia - zasadniczą funkcją środków karnych jest prewencja i ochrona porządku prawnego przed ponownym popełnieniem przestępstwa przez sprawcę - uznając, iż zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonej przed zamachami na jej dobro prawne takie jak wolność, aby uniemożliwić kontakt sprawcy z pokrzywdzoną orzeczono wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej A. T. na odległość mniejszą niż 100 ( sto) metrów przez okres 5 lat oraz zakaz wszelkiego kontaktowania się z pokrzywdzoną A. T. przez okres 5 lat 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ---------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ----------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 2. Z uwagi na sytuację majątkową oskrżonego - zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk 8. PODPIS

Sygn. akt III K 628/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 sierpnia 2020r. Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Agnieszka Bierza Protokolant stażysta Magdalena Masłowska przy udziale Prokuratora: --- po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2020r., 24 sierpnia 2020r., sprawy M. N. (N.) s. A. i S. ur. (...) w R. oskarżonego o to, że w bliżej nieokreślonych dniach pomiędzy sierpniem 2019 roku a grudniem 2019 roku co najmniej w sierpniu, październiku i dwukrotnie w grudniu 2019 roku, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru kontaktował się telefonicznie z byłą żoną S. N., dzwoniąc do niej, wbrew jej woli, nie stosując się tym samym do orzeczonego wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w. R., sygn. III K 680/17 z dnia 25 września 2018 roku zakazu kontaktowania się z S. N. w jakiejkolwiek formie na okres 5 lat, tj. o czyn z art. 244 kk w zw. z art. 12 kk 1) uniewinnia oskarżonego M. N. (N.) od popełnienia opisanego wyżej czynu z art. 244 kk w zw. z art. 12 § 1 kk; 2) na mocy art. 29 ustawy Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. S. kwotę 504 (pięciuset czterech) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu na rzecz oskarżonego M. N. i kwotę 115,92 (stu piętnastu złotych dziewięćdziesięciu dwóch groszy) złotych stanowiącą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności; 3) na mocy art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sędzia UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 628/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 M. N. W bliżej nieokreślonych dniach pomiędzy sierpniem 2019 roku a grudniem 2019 roku co najmniej w sierpniu, październiku i dwukrotnie w grudniu 2019 roku, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru kontaktował się telefonicznie z byłą żoną S. N., dzwoniąc do niej, wbrew jej woli, nie stosując się tym samym do orzeczonego wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w. R., sygn. akt III K 680/17 z dnia 25 września 20918 roku zakazu kontaktowania się z S. N. w jakiejkolwiek formie na okres 5 lat, tj. czyn z art. 244 kk w zw. z art. 12 §1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Wyrokiem z dnia 25 września 2018 roku w sprawie o sygn. akt III K 680/17 Sąd Rejonowy w. R. uznał oskarżonego M. N. za winnego popełnienia czynu z art. 207§1 kk na szkodę żony, dzieci i pasierbicy i wymierzył mu za ten czyn karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi M. K. i S. N. w jakiejkolwiek formie, wbrew ich woli poza sprawami związanymi ze sprawowaniem władzy rodzicielskiej, na okres 5 lat. Wyrok uprawomocnił się w dniu 3 października 2018 roku. W w/w sprawie S. N. występowała w charakterze oskarżycielki posiłkowej. W głosach końcowych stron nie wnosiła ona o orzeczenie wobec oskarżonego zakazu kontaktowania się z nią. Oskarżony był obecny przy ogłoszeniu wyroku. odpis wyroku Sądu Rejonowego w. R. w sprawie o sygn. akt III K 680/17 k. 3 odpis protokołu rozprawy z dnia 25 września 2018 roku w sprawie o sygn. akt III K 680/17 k.68-69 2. Kiedy oskarżony M. N. przebywał w zakładzie karnym kilka razy zatelefonował do S. N.. I tak w sierpniu 2019 roku zatelefonował do niej, aby ją przeprosić, następnie zatelefonował w październiku 2019 roku, gdy miała ona urodziny, nadto rozmowa dotyczyła dzieci. Poza tym oskarżony zatelefonował dwa razy w grudniu 2019 roku, kiedy dzieci miały urodziny. Rozmowy trwały po kilka minut, kończył je oskarżony. S. N. nie przerywała rozmów, nie odkładała słuchawki, gdy usłyszała głos oskarżonego. W trakcie rozmów przypominała mu jednak, że ma zakaz kontaktowania się z nią, a ona musi co jakiś czas informować kuratora, czy oskarżony dzwoni. zeznania świadka S. N. k. 6,60 wyjaśnienia oskarżonego M. N. k. 17,59 zawiadomienie Zespołu Kuratorów wraz z pismem S. N. k. 1,2 3. M. N. był uprzednio karany. dane o karalności k. 31-33 odpisy wyroków SR w. R. o sygn. akt II K 680/17 i III K 2337/18 k. 3,4 1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------ ---------------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty --------------------------------- ------------------- ------- 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2 częściowo zeznania świadka S. N. Przed sądem świadek wskazywała, że informowała oskarżonego, że „nie powinien do mnie dzwonić, bo ma zakaz i że ja muszę co jakiś czas składać pismo do kuratora, czy do nas dzwonił”. Nadto w swoich zeznaniach wskazała na treść rozmów z oskarżonym. Dodała, że nie rozłączała się po odebraniu telefonu od oskarżonego, bo to nieładnie, a nadto wie, że w więzieniu jest ciężko i nie ma z kim porozmawiać. Zasadniczo sąd dał wiarę zeznaniom świadka złożonym przed sądem, gdyż korelowały one z wyśnieniami oskarżonego. Przy czym sąd miał na uwadze, że z jednej strony świadek próbowała przekonać sąd, że nie chciała kontaktu z oskarżonym, a z drugiej strony treść jej zeznań wskazuje, że nie była przeciwna rozmowom z oskarżony, kontynuowała te rozmowy, informowała o tym, co się dzieje w domu. Miała ona świadomość orzeczonego zakazu i tego, że musi informować kuratora o tym, że oskarżony telefonuje, stąd przypominała temu ostatniemu o obowiązującym zakazie. Świadek była skupiona na tym, że orzeczono wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się z nią, natomiast umknęło jej to, że oskarżony może się z nią kontaktować w sprawach związanych z wykonywaniem władzy rodzicielskiej. 2 częściowo wyjaśnienia oskarżonego M. N. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której przyznał, że telefonował do S. N. w sierpniu, październiku i dwa razy w grudniu 2019 roku. Jest to bowiem okoliczność bezsprzeczna, którą potwierdziła sama S. N.. Podobnie sąd ocenił jako zgodne z prawdą twierdzenia oskarżonego, co do przyczyn wykonania telefonów i treści rozmów. Rzeczywiście w październiku urodziny miała S. N., zaś w grudniu dzieci. Nadto rozmowa z października dotyczyła również dzieci. S. N. potwierdziła, że połączenia telefoniczne z października i grudnia miały związek z urodzinami, natomiast nie pamiętała co było przedmiotem rozmowy z sierpnia. Podobnie za zgodne z prawdą sąd ocenił wyjaśnienia oskarżonego co do czasu rozmów, tego, że jego żona nie odkładała telefonu, gdy słyszała jego głos. S. N. potwierdziła powyższe. 2 zawiadomienie kuratorów wraz z pismem S. N. brak podstaw do kwestionowania, wskazuje na możliwość popełnienia przez oskarżonego występku z art. 244 kk 1,3 odpis wyroku Sądu Rejonowego w. R. w sprawie o sygn. akt III K 680/17 dokument urzędowy, brak podstaw do kwestionowania 3 dane o karalności dokument urzędowy, brak podstaw do kwestionowania wiarygodności 3 odpis wyroku Sądu Rejonowego w. R. o sygn. akt III K 2337/18 dokument urzędowy, brak podstaw do kwestionowania 1 odpis protokołu rozprawy z dnia 25 września 2018 roku w sprawie o sygn. akt III K 680/17 dokumentuje przebieg rozprawy, brak podstaw do kwestionowania dokumentu 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu częściowo wyjaśnienia oskarżonego M. N. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, gdy twierdził, że wiedział, że ma zakaz zbliżania się do S. N., ale nie wiedział, że ma zakaz kontaktowania się z nią. Dodał, że był na ogłoszeniu wyroku, ale go nie rozumiał. Tymczasem z protokołu rozprawy, na której zapadł wyrok orzekający m.in. zakaz kontaktowania się z S. N. nie wynika, aby oskarżony czegoś nie rozumiał, aby domagał się wyjaśnień. Nadto jak wynika z zeznań S. N., informowała ona oskarżonego, że nie powinien do niej dzwonić, bo ma zakaz, a ona musi informować o tym kuratora. Zatem, zdaniem sądu, powyższe wyjaśnienia oskarżonego były tylko próbą umniejszenia jego winy. częściowo zeznania S. N. W postępowaniu przygotowawczym świadek potwierdziła, że oskarżony kilkukrotnie do niej telefonował, a ma zakaz kontaktowania się z nią oraz dziećmi. Sąd odmówił wiary świadkowi co do tego, że oskarżony miał również zakaz kontaktowania się z dziećmi. Jak wynika bowiem z odpisu wyroku w sprawie o sygn. akt III K 680/17 zakaz ten dotyczył tylko M. K. i S. N., wbrew ich woli, za wyjątkiem spraw związanych ze sprawowaniem władzy rodzicielskiej. Nadto świadek zeznała, że w poprzedniej sprawie była oskarżycielką posiłkową i przyłączyła się do tego, żeby orzec wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się z nią. Tymczasem z protokołu rozprawy z dnia 25 września 2018 roku nie wynika, aby któraś ze stron postępowania o taki zakaz wnosiła. pismo S. N. z 7 lutego 2019 roku Pismo to nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, gdyż nie dotyczyło okresu objętego aktem oskarżenia, a okresu wcześniejszego. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------- ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem -------- ----------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------------------------------------- ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania ----------------- --------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ 1.6. Umorzenie postępowania ------------------- --------------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ 1.7. Uniewinnienie 1 M. N. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Sąd uznał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw ku temu, aby przypisać oskarżonemu popełnienie występku z art. 244 kk. Niewątpliwie we wskazanym czasie oskarżony kontaktował się z S. N. telefonicznie jednak, zdaniem sądu, jego zachowanie nie wyczerpało znamion w/w występku. Przede wszystkim podkreślić należy, że w wyroku z dnia 25 września 2018 roku w sprawie o sygn. akt III K 680/17 sąd orzekł zakaz kontaktowania się oskarżonego z S. N. w jakiejkolwiek formie, wbrew jej woli, poza sprawami związanymi ze sprawowaniem władzy rodzicielskiej. Tymczasem jak wynika z wyjaśnień oskarżonego i zeznań S. N. oskarżony telefonował dwukrotnie w grudniu, gdyż dzieci miały wtedy urodziny. Sąd nie ma żadnych wątpliwości, że chęć przekazania życzeń urodzinowych dzieciom i wykonanie w tym celu telefonu do ich matki ma związek z wykonywaniem władzy rodzicielskiej. Nadto jak wskazał oskarżony w postępowaniu przygotowawczym, zatelefonował on do S. N. w październiku, gdyż miała urodziny, ale rozmowa dotyczyła też dzieci. S. N. nie zaprzeczyła powyższemu. Z materiału dowodowego wynika, że tylko rozmowa telefoniczna z sierpnia 2019 roku nie dotyczyła dzieci i wykonywania władzy rodzicielskiej, przy czym S. N. nie pamiętała treści tej rozmowy. Niemniej jednak, zdaniem sądu, i to zachowanie oskarżonego nie wyczerpało znamion przestępstwa. W ocenie sądu, wbrew zapewnieniom S. N. z postępowania przygotowawczego, że nie życzyła sobie ona kontaktu z oskarżonym, okoliczności wszystkich czterech rozmów telefonicznych, jak również treść zeznań świadka złożonych na rozprawie wskazują, że nie była ona przeciwna rozmowom z oskarżonym. Na rozprawie wskazywała ona wprost, że informowała oskarżonego, że „nie powinien do mnie dzwonić, bo ma zakaz i że ja muszę co jakiś czas składać pismo do kuratora, czy do nas dzwonił”. Sąd zważył, że S. N. nie zainicjowała postępowania przeciwko oskarżonemu, zrobił to kurator sądowy. W związku z prośbami kuratora o informację S. N. informowała go o tym, że faktycznie oskarżony do niej dzwonił i wskazywała, że nie chce mieć z oskarżonym kontaktu, jednak nie podawała w jakim celu oskarżony telefonuje i czego rozmowy dotyczyły. Również kurator sądowy tego nie dociekał, a ma to istotne znaczenia dla ustalenia czy doszło do popełnienia przestępstwa. W ocenie sądu S. N. skupiła się tylko na tym, że oskarżony ma zakaz kontaktowania się z nią, natomiast umknęło jej to, że zakaz ten nie dotyczy spraw związanych z wykonywaniem władzy rodzicielskiej oraz że oskarżony ma zakaz kontaktowania się z nią wbrew jej woli. Tymczasem, jak już podano, okoliczności sprawy wskazują, że S. N. nie była przeciwna rozmowom z oskarżonym. Gdyby rzeczywiście nie chciała ona kontaktu z oskarżonym, to przecież mogła nie odbierać połączenia telefonicznego, a gdy odebrała, bo nie wiedziała kto dzwoni, to mogła od razu odłożyć słuchawkę, a nie kontynuować rozmowy. Tymczasem kontynuowała dialog, informowała o sprawach bieżących mających miejsce w domu i tylko przypominała oskarżonemu, że „nie powinien dzwonić”. Tłumaczenia świadka, że nie odkładała słuchawki, bo to nieładnie tak kończyć rozmowę albo, że wie, iż w więzieniu jest ciężko i nie ma z kim porozmawiać, w żaden sposób nie wskazują na to, że nie życzyła sobie kontaktu z oskarżonym. Jeszcze raz należy podkreślić, że gdyby rzeczywiście tak było, to nie odbierała by połączeń od oskarżonego albo po odebraniu od razu odkładała by słuchawkę. Mogła też złożyć zawiadomienie do prokuratury czy na policję, że oskarżony nie stosuje się do zakazu orzeczonego przez sąd i kontaktuje się z nią wbrew jej woli. Tego jednak nie uczyniła. Mając powyższe na uwadze, sąd doszedł do przekonania, że zachowanie oskarżonego nie wyczerpało znamion występku z art. 244 kk. Trzy rozmowy telefoniczne miały związek z wykonywaniem władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi oskarżonego i S. N., zaś odnośnie rozmowy z sierpnia 2019 roku (ale również i kolejnych) sąd uznał, że nie były one wbrew woli S. N.. Wobec tego sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu z art. 244 kk w zw. z art. 12 §1 kk. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ----- ------ ------ --------- Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności --- --- --- ----- 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------------------------------------- 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Na mocy art. 29 ustawy Prawo o adwokaturze zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. S. kwotę 504 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu na rzecz oskarżonego i kwotę 115,92 złotych stanowiącą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Ustalając wysokość wynagrodzenia sąd uwzględnił ilość rozpraw, na których obrońca świadczył pomoc prawną na rzecz oskarżonego. 3 W związku z tym, że sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, to na podstawie art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. 1.1Podpis

Sygn. akt II K. 14/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2024 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Izabela Bejger Protokolant: st. sekr. sąd. Barbara Dera w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ---------- po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2023 roku i 23 stycznia 2024 roku sprawy M. D. (1) syna M. i I. z domu K. urodz. (...) w R. oskarżonego o to, że: I. w dniu 17 lipca 2022 roku w S., gm. C., pow. (...), woj. (...)- (...) nie zastosował się do zakazu zbliżania się do J. D. na odległość mniejszą niż 50 metrów oraz kontaktowania się z w. w. w jakikolwiek sposób na okres 1 roku orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu sygn. akt II K 56/22 z dnia 10 czerwca 2022 roku, który to uprawomocnił się 18 czerwca 2022 roku gdzie naruszył ten zakaz poprzez ubliżanie i popychanie J. D.; tj. o przestępstwo z art. 244 kk w zb. z art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 §2 kk w zw. z art. 12 §1 kk II. w dniu 28 lipca 2022 roku w C. nr 43, gm. Z., pow. (...)woj. (...)- (...) nie stosował się do zakazu zbliżania się do J. D. na odległość mniejszą niż 50 metrów oraz kontaktowania się z w. w. w jakikolwiek sposób na okres 1 roku orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu sygn. akt II K 56/22 z dnia 10 czerwca 2022 roku, który to uprawomocnił się 18 czerwca 2022 roku gdzie naruszył ten zakaz poprzez ubliżanie i kierowania w stosunku do J. D. oraz M., M. i A. D. gróźb karalnych tj. groził pozbawieniem życia oraz uszkodzenia mienia; tj. o przestępstwo z art. 244 kk i art. 190 §1 kk w zw. z art. 11 §2 kk i art. 12 §1 kk III. w okresie od dnia 18 lipca 2022 roku do dnia 1 listopada 2022 roku w C. nr 43, gm. Z., pow.(...) woj. (...)- (...) działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu tj. w dniach 18 lipca, 23 lipca, 27 lipca, 28 lipca, 29 lipca, 31 lipca, 29 września, 9 października, 14 października, 27 października, 29 października i 1 listopada, wielokrotnie nie stosował się do zakazu kontaktowania się w jakikolwiek sposób z J. D. na okres 1 roku orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu sygn. akt. II K 56/22 z dnia 10 czerwca 2022 roku, który to uprawomocnił się 18 czerwca 2022 roku gdzie naruszył ten zakaz poprzez wysyłanie wiadomości w tym wulgarnych drogą elektroniczną, tj. o przestępstwo z art. 244 kk w zw. z art. 12 § 1 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego M. D. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 244 kk w zb. z art. 217 §1 kk w zw. z art. 11 §2 kk i art. 12 kk i za to w myśl art. 11 §3 kk na mocy art. 244 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. uznaje oskarżonego M. D. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 244 kk i art. 190 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 12 kk i za to w myśl art. 11 § 3 kk na mocy art. 244 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; III. uznaje oskarżonego M. D. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 244 kk w zw. z art. 12 kk i za to na mocy art. 244 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; IV. na mocy art. 85 §1 kk i art. 86 § 1 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierza oskarżonemu karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; V. na mocy art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej w punkcie IV wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 27 sierpnia 2019 roku godz. 14.25 do dnia 29 sierpnia 2019 roku godz. 11.20; VI. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat E. B. kwotę 864 zł plus należny podatek Vat tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonym z urzędu; VII. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (stu osiemdziesięciu) złotych tytułem opłaty i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 (siedemdziesięciu) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 14/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. D. (1) I. w dniu 17 lipca 2022 roku w S., gm. C., pow. (...), woj. (...)- (...) nie zastosował się do zakazu zbliżania się do J. D. na odległość mniejszą niż 50 metrów oraz kontaktowania się z w. w. w jakikolwiek sposób na okres 1 roku orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu sygn. akt II K 56/22 z dnia 10 czerwca 2022 roku, który to uprawomocnił się 18 czerwca 2022 roku gdzie naruszył ten zakaz poprzez ubliżanie i popychanie J. D.; tj. o przestępstwo z art. 244 kk w zb. z art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 §2 kk w zw. z art. 12 §1 kk II. w dniu 28 lipca 2022 roku w C. nr 43, gm. Z., pow. (...), woj. (...)- (...) nie stosował się do zakazu zbliżania się do J. D. na odległość mniejszą niż 50 metrów oraz kontaktowania się z w. w. w jakikolwiek sposób na okres 1 roku orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu sygn. akt II K 56/22 z dnia 10 czerwca 2022 roku, który to uprawomocnił się 18 czerwca 2022 roku gdzie naruszył ten zakaz poprzez ubliżanie i kierowania w stosunku do J. D. oraz M., M. i A. D. gróźb karalnych tj. groził pozbawieniem życia oraz uszkodzenia mienia; tj. o przestępstwo z art. 244 kk i art. 190 §1 kk w zw. z art. 11 §2 kk i art. 12 §1 kk III. w okresie od dnia 18 lipca 2022 roku do dnia 1 listopada 2022 roku w C. nr 43, gm. Z., pow. (...)woj. (...)- (...) działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu tj. w dniach 18 lipca, 23 lipca, 27 lipca, 28 lipca, 29 lipca, 31 lipca, 29 września, 9 października, 14 października, 27 października, 29 października i 1 listopada, wielokrotnie nie stosował się do zakazu kontaktowania się w jakikolwiek sposób z J. D. na okres 1 roku orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu sygn. akt. II K 56/22 z dnia 10 czerwca 2022 roku, który to uprawomocnił się 18 czerwca 2022 roku gdzie naruszył ten zakaz poprzez wysyłanie wiadomości w tym wulgarnych drogą elektroniczną, tj. o przestępstwo z art. 244 kk w zw. z art. 12 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty popełnienie przez oskarżonego zarzucanych mu czynów notatka urzędowa k. 1, k. 9 raport działania k. 2 zeznania świadka J. D. k. 6-7 k. 14-18 k. 33-34 k. 107v.-108 pismo kuratora zawodowego k. 8 k. 12 fotografie wiadomości oskarżonego k. 19-20 k. 39-40 wyjaśnienia oskarzonego k. 47-49 k. 61-63 akty urodzenia dzieci oskarżonego i pokrzywdzonej J. D. k. 53-54 k. 56 zeznania świadka A. D. k. 67-68 k. 113v. zeznania świadka M. D. (2) k. 75-76 k. 113v.-114 uprzednia karalność oskarżonego odpis wyroku II K 56/22 k. 10 k. 26 karta karna k. 41 dane osobopoznawcze k. 43 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 notatka urzędowa Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. raport działania Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. zeznania świadka J. D. Sąd uznał zeznania świadka J. D. za wiarygodne. Należało zauważyć, iż zeznania świadka były zgodne z pozostałym materiałem zebranym w niniejszej sprawie, a także z wyjaśnieniami oskarżonego. Ponadto zostały potwierdzone zeznaniami pozostałych świadków oraz fotografiami wiadomości kierowanych przez oskarżonego do J. D.. Żadna ze stron nie kwestionowała prawdziwości zeznań świadka, a w ocenie sądu były one jasne, spójne i logiczne, a sąd nie znalazł żadnych podstaw aby uznać je za niewiarygodne. fotografie wiadomości oskarżonego Sąd nie miał podstaw aby kwestionować prawdziwość fotografii widomości kierowanych przez oskarżonego M. D. (1) do J. D.. Żadne ze stron nie kwestionowała prawdziwości tego dowodu, a w ocenie sądu były one spójne z pozostałym materiałem dowodowym w niniejszej sprawie, a także znalazły swe potwierdzenie w zeznaniach świadków. akty urodzenia dzieci oskarżonego i pokrzywdzonej J. D. Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. pismo kuratora zawodowego W ocenie sądu dowód należało uznać za w pełni wiarygodny, sąd nie widział przesłanek aby wątpić w jego wiarygodność, ponadto nie był kwestionowany przez którąkolwiek ze stron. Pisma kuratora stanowiły potwierdzenie zeznań świadków, bowiem informacje w nich zawarte kurator jak sam wskazał czerpał z rozmów telefonicznych z J. D. wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego w części, w której przyznał się on do popełnienia zarzucanych mu czynów za w pełni wiarygodne, bowiem były one zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Ponadto oskarżony wyraził skruchę za dokonane przez siebie czyny, podczas pierwszego przesłuchania wyraził chęć dobrowolnego poddania się każe, które później odwołał, jednakże nadal przyznając się do zarzucanych mu czynów. Oskarżony w składanych przez siebie wyjaśnieniach usiłował usprawiedliwić swoje postępowanie, jednakże nie można uznać aby zdenerwowania usprawiedliwiało popełnienie przez niego czynu zabronionego. Wyjaśnienia oskarżonego w tej części zostały uznane przez sąd jako nieistotne dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. zeznania świadka A. D. Zdaniem sądu zeznania świadka A. D. należało uznać za w pełni wiarygodne, była ona naocznym świadkiem niezastosowania się do orzeczonego zakazu zbliżania się oskarżonego do J. D. w dniach 17 lipca 2022 roku oraz 28 lipca 2022 roku, a także posiadała wiedzę o wiadomościach, jakie oskarżony kierował pomimo zakazu do J. D.. Zeznania świadka w ocenie sądu były spójne, logiczne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. zeznania świadka M. D. (2) Zeznania świadka M. D. (2) w ocenie sądu były wiarygodne, albowiem były one spójne, logiczne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Ponadto żadne ze stron nie kwestionowała wiarygodności zeznań świadka. Należało także zauważyć, iż świadek był obecny w dniach 17 lipca 2022 roku oraz 28 lipca 2022 roku gdy oskarżony dopuścił się złamania orzeczonego wobec niego zakazu. odpis wyroku II K 56/22 Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. Dowód stanowił potwierdzenie, iż wobec oskarżonego orzeczono prawomocnym wyrokiem sądu zakaz zbliżania się do J. D. na odległość mniejszą niż 50 (pięćdziesiąt) metrów oraz zakaz kontaktowania się z nią w jakikolwiek sposób na okres 1 ( jednego) roku. karta karna Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. Dowód przedstawił ubiegłą wielokrotną karalność oskarżonego. dane osobopoznawcze Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I-IV M. D. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony w dniu 17 lipca 2022 roku w S. oraz 28 lipca 2022 roku w C. naruszył zakaz kontaktowania i zbliżania się na odległość mniejszą niż 50 metrów do J. D. orzeczony prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu sygn. akt II K 56/22 dnia 10 czerwca 2022 roku, gdzie naruszył ten zakaz poprzez ubliżanie i popychanie J. D., a także poprzez ubliżanie i kierowanie w stosunku do J. D. oraz M., M. i A. D. gróźb karalnych tj. groził pozbawieniem życia oraz uszkodzenia mienia. Ponadto w okresie od 18 lipca 2022 roku do 1 listopada 2022 roku w C. działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu tj. w dniach 18 lipca, 23 lipca, 27 lipca, 28 lipca, 29 lipca, 31 lipca, 29 września, 9 października, 14 października, 27 października, 29 października i 1 listopada, wielokrotnie nie stosował się do zakazu kontaktowania się w jakikolwiek sposób z J. D. na okres 1 roku orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu sygn. akt. II K 56/22 z dnia 10 czerwca 2022 roku, który to uprawomocnił się 18 czerwca 2022 roku gdzie naruszył ten zakaz poprzez wysyłanie wiadomości w tym wulgarnych drogą elektroniczną, Zgodnie z art. 244 kodeksu karnego karze podlega m.in. ten, kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu kontaktowania się z określonymi osobami czy zakazu zbliżania się do określonych osób. Podmiotem przestępstwa z art. 244 kk może być zatem tylko osoba, wobec której orzeczono dany środek karny, a także osoba, która wiedząc o tym, że środek taki został orzeczony, nie stosuje się do tego orzeczenia (np. nie wykonując zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w prasie bądź w inny sposób). Jest to przestępstwo formalne a przy tym może być popełnione wyłącznie umyślnie tak z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. W wyroku z dnia 10 czerwca 2022 roku w sprawie II K 56/22 Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu orzekł wobec M. D. (1) środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej J. D. na odległość mniejszą niż 50 (pięćdziesiąt) metrów oraz kontaktowania się z nią w jakikolwiek sposób na okres 1 (jednego) roku. Wyrok uprawomocnił się 18 czerwca 2022 roku, a oskarżony posiadał wiedzę o jego treści. Zważywszy na powyższe sąd nie miał żadnych wątpliwości, iż oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona określone w art. 244 kk. Ponadto M. D. (1) dokonując ww. czynów zabronionych wyczerpał także znamiona czynu określonego w art. 217 § 1 kk albowiem podlega karze kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną. Oskarżony zaś dnia 17 lipca 2022 roku w S. nie tylko nie zastosował się do prawomocnie orzeczonego wobec niego zakazu, lecz także popychał pokrzywdzoną J. D., co wypełnia znamiona czynu z art. 217 § 1 kk. Dnia 28 lipca 2022 roku oskarżony swym zachowaniem, dopuścił się także czynu zabronionego określonego w art. 190 § 1 kk kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub na szkodę osoby dla niej najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w osobie, do której została skierowana lub której dotyczy, uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, albowiem ubliżał i kierował w stosunku do J. D. oraz M., M. i A. D. groźby karalne tj. groźby pozbawienia życia oraz uszkodzenia mienia. Bacząc na uprzednią karalność oskarżonego oraz jego porywcze zachowanie w stosunku do pokrzywdzonych kierowane przez M. D. (1) groźby karalne mogły wzbudzić u nich uzasadnioną obawę, iż zostaną one przez niego spełnione. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. D. (1) I I Sąd uznał oskarżonego M. D. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w akcie oskarżenia w pkt I, tj. przestępstwa z art. 244 kk w zw. z art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 12 § 1 kk, tym samym na podstawie art. 244 kk orzekł wobec niego karę 4 miesięcy pozbawiania wolności. Sąd mógł wobec oskarżonego orzec karę w granicach od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Wymierzając karę sąd miał na względzie dyrektywy wymiaru kary wyrażone w art. 53 § 1 kk. Jako okoliczność obciążającą sąd uznał uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego, uprzednio orzeczone wobec niego kary o charakterze wolnościowym, które nie spełniły swej funkcji wychowawczej, a także sposób działania mający na celu udręczenie pokrzywdzonej. Jednakże jako okoliczność łagodzącą sąd uznał fakt, iż oskarżony M. D. (1) przyznał się do zarzucanego mu czynu, a także okazał skruchę. M. D. (1) II II Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w pkt II, tj. przestępstwa z art. 244 kk w zw. z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 12 § 1 kk, tym samym na podstawie art. 244 kk orzekł wobec niego karę 4 miesięcy pozbawiania wolności. Sąd mógł wobec oskarżonego orzec karę w granicach od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. W niniejszej sprawie jako okoliczność łagodzącą należało uznać przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu, a także okazaną przez niego skruchę, która w ocenie sądu świadczy iż zrozumiał powagę popełnionego przez siebie czynu. Jednakże orzekając o karze sąd miał na względzie także okoliczności obciążające, za jaką bezsprzecznie należy należało uznać uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego, także za podobne czyny. M. D. (1) III III Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w pkt III, tj. przestępstwa z art. 244 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i na tej podstawie orzekł wobec niego karę 4 miesięcy pozbawiania wolności. Sąd mógł wobec oskarżonego orzec karę w granicach od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Jako okoliczność obciążającą sąd uznał uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego, a także sposób działania mający na celu udręczenie pokrzywdzonej. Jednakże jako okoliczność łagodzącą sąd uznał fakt, iż oskarżony M. D. (1) przyznał się do zarzucanego mu czynu, a także okazał skruchę. M. D. (1) IV I-III Sąd mógł orzec karę łączną w granicach od 5 miesięcy pozbawienia wolności do roku pozbawienia wolności. Sąd orzekł karę łączną pozbawienia wolności kierując się zasadą asperacji albowiem orzekł karę w wymiarze 10 miesięcy pobawienia wolności. Sąd orzekając o wysokości kary łącznej miał na względzie okoliczność obciążającej jak i okoliczności łagodzące. Bezsprzecznie jako okoliczność obciążającą należało uznać uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego, fakt, iż uprzednio wymierzono wobec niego kary ograniczenia wolności, które nie spełniły swej funkcji wychowawczej i represyjnej wobec oskarżonego, bowiem popełnił kolejne czyny zabronione. Sąd miał na względzie także sposób popełnienia czynów zabronionych przez oskarżonego to iż jego zachowanie miało na celu udręczenie pokrzywdzonych. M. D. (1) popełnił wszystkie zarzucone mu czyny w krótkich odstępach czasu Jednakże jako okoliczność łagodzącą sąd uznał fakt, iż oskarżony M. D. (1) przyznał się do zarzucanego mu czynu, a także okazał skruchę. Sąd uznał, iż oskarżony zrozumiał powagę popełnionego przez siebie czynu zabronionego. Orzeczona wobec oskarżonego kara łączna w ocenie sądu nie jest nazbyt dolegliwa, albowiem nie stanowi kumulacji orzeczonych kar jednostkowych. Dodatkowo należało zaznaczyć, iż orzeczone kary jednostkowe w pkt I-III niniejszego orzeczenia należało uznać, za kary łagodne, bowiem orzeczono je prawie w najniższym przewidzianym przez ustawodawcę wymiarze. Oskarżony swoim zachowaniem naruszył wiele norm prawnych, a także działał na szkodę osób dla siebie najbliższych i także małoletnich, co w ocenie sądu także winno mieć odzwierciedlenie w wymiarze kary łącznej. Wymierzona kara łączna w ocenie sądu może spełnić wobec oskarżonego cele wychowawcze i represyjne kary, a także ukazać społeczeństwu nieopłacalność popełniania czynów zabronionych. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. D. (1) V I-III Sąd na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył na poczet orzeczonej w punkcie IV wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 27 sierpnia 2019 roku godz. 14.25 do dnia 29 sierpnia 2019 roku godz. 11.20 przyjmując, iż stanowi to dwa dni rzeczywistego pozbawienia wolności. 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VI Na rzecz pełnomocnika pokrzywdzonej z urzędu na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa kwotę wynagrodzenia zgodne z obowiązującymi stawkami, uwzględniając nakład pracy obrońcy w wysokości 864 zł plus należny podatek VAT. VII O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Oskarżony posiada stałe źródło dochodu. Zapłata kosztów nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 1.Podpis

We wrześniu 2007 r. pokrzywdzona K. C. (1) przebywała na rehabilitacji w ośrodku (...) w T.. Poznała tam oskarżonego B. U., który tam również był pacjentem. Podczas pobytu w ośrodku (...) spotykali się towarzyszko na paleniu papierosów lub kawie, wymienili się numerami telefonów komórkowych. Kiedy K. C. (1) zauważyła, że oskarżony zaczyna się względem niej zachowywać dwuznacznie przeprowadziła z nim rozmowę, w której oświadczyła, że ma rodzinę z którą czuje się szczęśliwa. Oskarżony zapytał wtedy czy mogą pozostać na stopie koleżeńskiej i od czasu do czasu się kontaktować. K. C. (1) na powyższe wyraziła zgodę. Po opuszczeniu ośrodka i powrocie do domu w październiku 2007 r. K. C. (1) zaczęła otrzymywać od oskarżonego na telefon komórkowy wiadomości tekstowe, w których m. in. stwierdzał jaką to pokrzywdzona jest wspaniałą kobietą, opisywał swoje uczucia względem niej oraz wiadomości multimedialne za zawartością zdjęć pokrzywdzonej i kwiatów oraz rysunków. Wiadomości te przychodziły do pokrzywdzonej o różnych porach dnia, w liczbie nawet 10 dziennie. Oskarżony wysyłał także do pokrzywdzonej i tradycyjne listy. Oskarżony również dzwonił do pokrzywdzonej i w trakcie rozmów ta oznajmiała mu, że nie życzy sobie tak częstych kontaktów. Oskarżony jednak w żaden sposób na to nie reagował. W związku z zachowaniem oskarżonego pokrzywdzona została więc zmuszona do zmiany nr telefonu komórkowego. Wtedy oskarżony zaczął dzwonić i wysyłać wiadomości na telefon stacjonarny pokrzywdzonej. Pokrzywdzona powtarzała mu, że nie życzy sobie takiego zachowania. Po jakimś czasie oskarżony uzyskał nowy numer telefonu komórkowego pokrzywdzonej i znowu zaczął wysyłać jej wiadomości z dużym nasileniem. Z racji tego, że pokrzywdzona jest osobą publiczną oskarżony miał poprzez sieć internet dostęp do informacji o niej oraz jej zdjęć, co później wykorzystywał w wysyłanych do pokrzywdzonej wiadomościach. W końcu pokrzywdzona, wobec braku reakcji oskarżonego na jej żądania zaprzestania kontaktów złożyła na policji zawiadomienie o przestępstwie nękania w maju 2013 r. Pomimo wszczęcia dochodzenia oraz złożenia w tut. sądzie aktu oskarżenia przeciwko oskarżonemu, ten nadal kontaktował się z pokrzywdzoną w sposób jaki sobie tego nie życzyła, tj. do 10 grudnia 2013 r. .