Legislator Case Law & Legislation
II K 1082/21 AI generated

II K 1082/21 · Sąd powszechny

Case Number II K 1082/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt Wyrok Sądu Rejonowego w G. II Wydział Karny z dnia 19 kwietnia 2022r sygn akt II K 1082/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Legislator headnote

AI generated

art. 35 § 1 k.k, art. 34 § 3 k.k, art. 72 § 1 pkt 3 k.k, art. 627 k.p.k, art. 387 k.p.k, art. 53 k.k; II K 1082/21 · Sąd powszechny: (1) została oskarżona o popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 209§1a k.k. tj o to, że w okresie od 1 lipca 2020 roku do 31 lipca 2021 roku w N. uchylała się od ciążącego z mocy wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 listopada 2018 roku, sygn. akt (...) obowiązku alimentacyjnego na rzecz dzieci J. G. (1) i J. G. (2) w kwocie po 400 złotych miesięcznie na każde z dzieci, poprzez niełożenie na ich utrzymanie, co spowodowało zaległości alimentacyjne stanowiące równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, czym naraziła pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i zmusiła do korzystania ze świadczeń z Ośrodka Pomocy Społecznej w N..

Keywords

AI generated
reduction of child maintenance maintenance obligations childcare allowance need-based pension foster care maternal orphan pension

Cited Legislation

AI generated
art. 35 § 1 k.k
art. 34 § 3 k.k
wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie; na podstawie art. 34 § 3 k.k.
art. 72 § 1 pkt 3 k.k
z art. 72 § 1 pkt 3 k.k.
art. 627 k.p.k
(2) poprzez płacenie rat alimentacyjnych; na podstawie art. 627 k.p.k.
art. 387 k.p.k
art. 53 k.k
(1) I II Sąd wymierzając oskarżonej karę kierował się wytycznymi wskazanymi w art. 53 k.k.
art. 624 k.p.k
o opłatach w sprawach karnych sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości oraz wymierzył jej opłatę w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych ustalając, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności opisane w art. 624 k.p.k.
AI generated
II K 182/18
w okresie od 25 stycznia 2010 roku do 04 kwietnia 2018 roku w N., gm.
V K 139/20
Sygn. akt V K 139/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2021 r. Sąd Rejonowy w G. w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w W. w składzie: Przewodniczący – SSR Dorota Scott - Sienkiel Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej w obecności Prokuratora ------------------- po rozpoznaniu w dniach 29.12.2020 r., 29.03.2021 r. na rozprawie sprawy M. G. (1) urodzonego (...) w W. syna J. i J. z d. B. oskarżonego o to, że: w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010 r. oraz od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020r. w m. S. gm. W. uporczywie uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz: D. G., P. G., W. G., A. G. w kwocie 250 złotych miesięcznie na każde z dzieci, określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt III RC 525/08, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. sygn. akt III RC 28/11, doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 3.000 złotych, w wyniku czego naraził osoby uprawnione na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na szkodę reprezentowanych przez matkę A. C. (1), tj. o czyn z art. 209§1a kk 1. W ramach czynu zarzucanego w akcie oskarżenia: a) oskarżonego M. G. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020r. w m. S. gm. W., przy czym w okresie od 12 września 2016r. do 30 maja 2017r uporczywie, uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz: D. G., P. G., W. G., A. G. w kwocie 250 złotych miesięcznie na każde z dzieci, określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt III RC 525/08, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. sygn. akt III RC 28/11, doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 3.000 złotych, w wyniku czego naraził osoby uprawnione na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na szkodę reprezentowanych przez matkę A. C. (1), tj. czynu z art. 209§1a kk i za to na podstawie art. 209§1a kk w zw. z art. 34§1 i §1a pkt 1 kk i art. 35§1 kk, art. 34§3kk w zw. z art. 72§1 pkt 3 kk skazuje go na karę 10 (dziesięć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwadzieścia) godzin w stosunku miesięcznym, zobowiązując oskarżonego w tym czasie do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci D. G., P. G., W. G., A. G., b) na podstawie art. 17§1 pkt 6 kpk umarza postępowanie karne wobec oskarżonego M. G. (1) w zakresie czynu z art. 209§1 kk popełnionego w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. 2. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. B. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu, w tym kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć 60/100) złotych tytułem podatku VAT. 3. Zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt V K 139/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. G. (1) w okresie od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020r. w m. S. gm. W., przy czym w okresie od 12 września 2016r. do 30 maja 2017r. uporczywie, uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz: D. G., P. G., W. G., A. G. w kwocie 250 złotych miesięcznie na każde z dzieci, określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt III RC 525/08, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. sygn. akt III RC 28/11, doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 3.000 złotych, w wyniku czego naraził osoby uprawnione na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na szkodę reprezentowanych przez matkę A. C. (1) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty M. G. (1) i A. C. (1) pozostawali w związku konkubenckim, z którego posiadają dzieci: D. G., P. G., W. G. i A. G.. Wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt III RC 525/08 zasądzono od M. G. (1) tytułem alimentów na rzecz małoletnich dzieci: D. G., P. G., W. G. alimenty w kwocie po 100 zł miesięcznie na każde z dzieci, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca. Następnie orzeczenie to zostało zmienione wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. w sprawie III RC 28/11 w ten sposób, że ustalone alimenty podwyższono do kwoty po 250 złotych miesięcznie i jednocześnie zasądzono od M. G. (1) tytułem alimentów na rzecz małoletniej córki A. G. kwoty po 250 złotych miesięcznie, płatne z góry do 10 dnia każdego miesiąca zeznania A. C. (1) k. 258-258v odpisy wyroków k. 6,42 M. G. w okresie od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020 r. w m. S. gm. W. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletnich dzieci D. G., P. G., W. G., A. G. w kwotach po 250 zł miesięcznie. Doprowadził tym samym do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 3000 zł i naraził dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz działał na jego szkodę. M. G. w tym czasie na poczet alimentów nie dokonał żadnej wpłaty (informacja komornika k. 109, (...) k. 18, 106). Prowadzone egzekucje komornicze były bezskuteczne, jedynie w maju i czerwcu 2019r. udało się wyegzekwować łącznie kwotę 845 zł (k. 5, 136, 148, 171, 181). W tym czasie M. G. nie był zarejestrowany w PUP w W., jako osoba bezrobotna od 21.09.2016r. (k. 12). Został wykreślony z ewidencji z powodu niestawienia się w wyznaczonym terminie. Zaległość z tytułu niezapłaconych alimentów na dzień 19.02.2021r. wynosiła 107.903,23 zł (k. 257) Matka małoletnich dzieci w okresie objętym zarzutem była osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku od 11.09.2015r (k. 14), utrzymywała się z alimentów wypłacanych z funduszu alimentacyjnego oraz zasiłku rodzinnego oraz świadczeń wychowawczych i innych świadczeń pieniężnych z (...) w W., w tym na zakup odzieży i żywności. W okresie od 1.10.2017r. do 26.03.2018r. z tego tytułu pobrała łącznie 32.118,50 zł (k. 104,107). Na dzień 16.10.2017r. kwota wypłaconych świadczeń alimentacyjnych wyniosła 111.730,53 zł. zawiadomienie o przestępstwie k. 1, 68, 135, 147, 170, 180 decyzje o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego k. 2, 20-23, 69,105, 141-143, 172-174 decyzje o przyznaniu świadczeń i zasiłków k. 3-4, 137-140, 175-176 informacje od komornika sądowego k. 5, 10-11, 70, 74, 109, 136, 148, 171, 181, 255-257 informacje z PUP w W. 12-13, 14-15, 114, 115, 117 informacje z (...) w W. k. 18, 19, 24, 27-32, 75, 100,104, 106, 107,119, 121, 184, M. G. był wielokrotnie karany sądownie. W okresie od 17.11.2010r. do 16.11.2015r. odbywał karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 24 maja 2012r. w sprawie V K 14/11, a następnie w okresie od 16.11.2015r. do 11.09. 2016r. odbywał karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 19.09.2014r. w sprawie V K 102/14 odpisy wyroków k. 63, 64 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. G. (1) W okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. uporczywie uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz: D. G., P. G., W. G., A. G. w kwocie 250 złotych miesięcznie na każde z dzieci, określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt III RC 525/08, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. sygn. akt III RC 28/11, doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 3.000 złotych, w wyniku czego naraził osoby uprawnione na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na szkodę reprezentowanych przez matkę A. C. (1) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty M. G. uporczywie uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz dzieci w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. odpisy wyroków k. 63, 64 OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zawiadomienie o przestępstwie, odpisy wyroków, decyzje o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzje o przyznaniu świadczeń i zasiłków, informacje od komornika sądowego, informacje z PUP w W., informacje z (...) w W. Wszystkie wymienione dowody, będące podstawą ustalenia faktów, są logiczne, jasne i wzajemnie się uzupełniają. Na oskarżonym M. G. ciążył obowiązek alimentacyjny, na rzecz dzieci w kwocie po 250 zł miesięczne na każde z nich, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja, z którą jednocześnie korespondują relacje świadków - A. C. i I. W. - I.. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu wyjaśnienia M. G. Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego M. G., w których nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oskarżony podniósł, że nie płacił alimentów, ponieważ był osobą bezdomną. Z tego powodu również nie miał możliwości zarejestrowania się, jako osoba bezrobotna. Wskazał, że aktualnie pracuje tylko dorywczo, korzysta z pomocy księdza, od którego dostaje jedzenie. Wyjaśnienia oskarżonego, z treści których wynika, iż nie miał możliwości wywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego wobec swoich dzieci są odosobnione, nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 M. G. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czynność sprawcza przestępstwa niealimentacji polega na uchylaniu się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Obowiązek alimentacyjny polega na dostarczaniu środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania względem krewnych w linii prostej i między rodzeństwem ( art. 128 kro). Samo zachowanie zawierające się w pojęciu "uchylanie się" polega na niewypełnieniu ciążącego na sprawcy obowiązku, takiego jednak, który jest w ogóle możliwy do wykonania (wyr. SN z 9.5.1995 r., III KRN 29/95, OSNKW 1995, Nr 9–10, poz. 64; wyr. SN z 4.9.2008 r., II KK 221/08, OSNwSK 2008, Nr 1, poz. 1755). Przestępstwa z art. 209 § 1 kk może zatem dopuścić się tylko ten, kto mógłby wykonać ciążący na nim obowiązek, ale nie czyni tego mimo realnych możliwości. Sprawca nie wypełnia zatem obowiązku, bo nie chce go wypełnić lub ten obowiązek lekceważy (post. SN z 17.4.1996 r., II KRN 204/96, Prok. i Pr. 1996, Nr 11, poz. 4). W pojęciu uchylania się zawarty jest zatem zawsze negatywny stosunek psychiczny sprawcy do świadczenia, sprawiający, że nie dopełnia on swojego obowiązku, mimo że ma obiektywną możliwość jego wykonania. Przestępstwo z art. 209 kk zachodzi w sytuacji powtarzającego się uchylania zabarwionego ujemnie z uwagi na złą wolę sprawcy, która wyraża się najczęściej w ignorowaniu w sposób tendencyjny obowiązku świadczenia opieki materialnej (wyr. SN z 3.7.2003 r., II KK 125/03, OSNwSK 2003, Nr 1, poz. 1458; wyr. SN z 27.2.1996 r., II KRN 200/95, Prok. i Pr. 1996, Nr 10, poz. 8; post. SA w K. z 13.12.2000 r., II AKz 289/00, KZS 2000, Nr 12, poz. 28). Z kolei art. 209 § 1a KK stanowi typ kwalifikowany polegający na narażeniu pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb. Okoliczność, że zamiast zobowiązanego do alimentacji środki na realizację podstawowych potrzeb życiowych uprawnionego są dostarczane przez inne osoby, nie wyłącza odpowiedzialności zobowiązanego za występek niealimentacji. S. zagrożenia spowodowanego niepłaceniem rat alimentacyjnych nie niweluje bowiem to, że w pewnym zakresie potrzeby osoby uprawnionej zaspokajała matka (osoba współzobowiązana do łożenia na utrzymanie małoletniej), jeżeli sama kosztem swych potrzeb świadczyła ponad własne zobowiązanie, rodzice i siostra oskarżonego (osoby nieobciążone takim obowiązkiem), fundusz alimentacyjny czy ośrodek pomocy społecznej (wyr. SA we Wrocławiu z 16.3.2016 r., II AKa 7/16, KZS 2016, nr 10, poz. 73). W orzecznictwie wielokrotnie wskazywano, że okoliczność, iż Fundusz Alimentacyjny pokrywa zaliczkowo należne kwoty alimentacyjne zasądzone od dłużnika, który uchyla się od ich uiszczania, nie zmienia faktu, że samo ich niepokrywanie przez sprawcę może wypełniać także znamię narażenia pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Przyjmuje się bowiem, że pomoc z Funduszu Alimentacyjnego działa tak samo, jak działa każda inna pomoc od osób niezobowiązanych, które z pobudek humanitarnych umożliwiały egzystencję osób pokrzywdzonych (wyr. SA w Poznaniu z 16.12.1996 r., II AKa 407/96, OSA 1997, Nr 4, poz. 18; wyr. SN z 27.3.1987 r., V KRN 54/87, OSNPG 1987, Nr 8, poz. 103; uchw. SN z 9.6.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976, Nr 7, poz. 86). Bezsporne jest, że oskarżony M. G. (1) nie dostarczał swoim dzieciom D. G., P. G., W. G. środków pieniężnych należnych z tytułu alimentów, zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego w G. w dnia 10 lutego 2009r. w sprawie sygn. akt III RC 525/05, a następnie podwyższonych im wyrokiem Sadu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. sygn. akt III RC 28/11 do kwoty 250 zł na każde dziecko. Tym samym wyrokiem zasądzono również alimenty w kwocie 250 zł na rzecz A. G.. Jednocześnie nie ma znaczenia, że oskarżony uważa, iż D. G. nie jest jego synem. W świetle prawa D. G. pozostaje synem M. G. i tak pozostanie, dopóki nie zostanie skutecznie przeprowadzone postępowanie o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa. Skoro zatem w świetle prawa M. G. (1) jest ojcem D. G., to ciążył na nim obowiązek alimentacyjny, który winien był realizować. Zachowanie M. G. wyczerpało znamię "uchylania się". Oskarżony nie wypełniał ciążącego na nim obowiązku uiszczenia alimentów, gdyż go ignorował i po prostu nie chciał go wykonać. Jednocześnie miał obiektywną możliwość dostarczenia dzieciom środków utrzymania, gdyby miał taką wolę. S. jego zdrowia nie stanowił żadnej przeszkody do podjęcia pracy, tym bardziej że oskarżony przyznał, iż utrzymuje się z prac dorywczych (aktualnie pracownik gospodarczy z dochodem ok. 1800 zł miesięcznie k. 241). Miał zatem realną możliwość wywiązywania się, choćby częściowo z istniejącego obowiązku alimentacyjnego. Jednocześnie oskarżony M. G. swoim zachowaniem naraził swoje dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, mimo tego, że w pewnym zakresie potrzeby osób uprawnionych zaspokajała matka oraz alimenty wypłacane przez Fundusz Alimentacyjny i świadczenia z ośrodka pomocy społecznej. Okoliczności te, w świetle przytoczonego wyżej orzecznictwa, nie niwelują jednak stanu zagrożenia spowodowanego niepłaceniem rat alimentacyjnych przez osobę do tego zobowiązaną. Ustawą z 23.03.2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. poz. 952), zmianie uległo brzmienie art. 209§1 kk, gdyż ze znamion tego występku usunięte zostało znamię „uporczywości”. (zmiany weszły w życie w dniu 31.05.2017r.). Oznacza to, że do przypisania oskarżonemu M. G. przestępstwa niealimentacji popełnionego w okresie od 12 września 2016r. do 30 maja 2017r. konieczne było wyczerpanie przez niego znamienia „uporczywości”. W orzecznictwie przyjmowało się, że: "w przepisie art. 209§1 kk ustawodawca posłużył się znamieniem podmiotowo-przedmiotowym "uporczywości", które oznacza, że musi wystąpić wielokrotność zaniechań na przestrzeni pewnego czasu, a ponadto znamię to wyraża psychiczne nastawienie sprawcy, który uchyla się od obowiązku wykonania świadczeń alimentacyjnych, pomimo realnej możliwości ich spełnienia; "uporczywość" jest (...) antynomią jednorazowego czy nawet kilkakrotnego zaniechania sprawcy". Wyrok SN z 5 stycznia 2001 r. (V KKN 504/2000, OSNKW 2001, nr 7-8, poz. 57). Mając na uwadze okres, w jakim M. G. dopuścił się przestępstwa niealimentacji oraz fakt, iż mimo realnych możliwości, nie wywiązywał się z ciążącego na nim obowiązku stwierdzić należy, że zachowanie oskarżonego cechowała „uporczywość”. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☒ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania W doktrynie i orzecznictwie spotyka się pogląd, że przestępstwo z art. 209§1a kk jest przestępstwem trwałym. Nadto w wyroku z 5.03.2015 r., III KK 414/14 , LEX nr 1665592, Sąd Najwyższy stwierdził: „Przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. jest wprawdzie przestępstwem trwałym, gdyż polega na wywołaniu i utrzymywaniu określonego skutku przestępczego, wszelako jeżeli między okresami uporczywej niealimentacji wystąpi przerwa lub przerwy wywołane na przykład tym, że zobowiązany nie był w stanie wykonać tego obowiązku albo osoba uprawniona do alimentacji w tym czasie nie znajdowała się w sytuacji zagrożenia, to w takim wypadku należy rozważyć konstrukcję czynu ciągłego lub ciągu przestępstw, z tym że mając na względzie wymóg pierwszego z powołanych przepisów («z góry powzięty zamiar») w rzeczywistości w grę wchodzić może jedynie instytucja ciągu przestępstw, pod warunkiem spełnienia wymogu krótkich odstępów czasu, lub pozostawanie poszczególnych przestępstw niealimentacji w realnym zbiegu". Mając na uwadze powyższe zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie można zatem przyjąć, iż doszło do popełnienia przez M. G. jednego przestępstwa w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. oraz od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020r. , skoro oskarżony w okresie od 17 listopada 2010r. do 11 września 2016r. przebywał w zakładzie karnym, gdzie odbywał kary pozbawienia wolności orzeczone w innych sprawach. W okresie tym M. G. nie był zatem w stanie wywiązywać się z ciążącego na nim obowiązku alimentacji. W tej sytuacji można było rozważać popełnienie przez M. G. dwóch przestępstw, jednego w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. i drugiego od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020r. Należy jednak zwrócić uwagę, że postępowanie przygotowawcze w przedmiotowej sprawie wszczęte zostało w dniu 16.11.2017r. (k. 38), zatem doszło do przedawnienia karalności pierwszego z wymienionych występków, z uwagi na upływ 5 lat od czasu jego popełnienia (art. 101§1 pkt 4 kk). Mając to na uwadze Sąd umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego w zakresie czynu z art. 209§1 kk popełnionego w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. G. (1) 1 1 Czyn z art. 209§1a kk jest zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności i pozbawienia wolności do lat 2. Wymierzając M. G. karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym Sąd miał na uwadze stopień społecznej szkodliwości czynu wyrażający się w rodzaju i charakterze naruszonych dobra jakim jest obowiązek opieki, długości okresu niealimentacji, wysokości wyrządzonej i grożącej szkody oraz w sposobie i okolicznościach popełnienia czynu. Na niekorzyść oskarżonego Sąd uwzględnił również jego dotychczasową karalność (karta karna k. 243). Zdaniem Sądu tak wymierzona kara 10 miesięcy ograniczenia wolności oraz nałożony w jej ramach obowiązek łożenia na utrzymanie dzieci, są współmierne do stopnia zawinienia oskarżonego, społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się, a nadto winny przyczynić się do osiągnięcia celów w zakresie wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na jego osobę jako sprawcy. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. G. (1) 2 2 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. B. tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu kwotę 516,60 zł. Podstawą rozstrzygnięcia były przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. (tj. z dnia 30 listopada 2018r., Dz.U. z 2019 r. poz. 18) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Na tę kwotę składa się stawka minimalna za obronę w sprawach karnych, przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym (420 zł) powiększona o podatek VAT (96,60 zł). inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Na zasadzie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. Mając na względzie fakt, że oskarżony pracuje jedynie dorywczo i nie ma żadnego majątku, jednocześnie posiada znaczne zobowiązania alimentacyjne, Sąd doszedł do przekonania, że uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla niego w tej sytuacji zbyt uciążliwe. Podpis
II K 895/23
USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. D. w okresie od 10 stycznia 2018 roku do 13 listopada 2018 roku w L. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J. D., określnego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie z 14 grudnia 2011 roku, sygn. akt III RC 317/11 w wysokości 600 złotych miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję występku z art. 209 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k.; w okresie od 21 marca 2019 roku do 30 września 2020 roku w L. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J.
II K 323/18
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: O.
II K 534/19
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 534/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 1082/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2022 roku Sąd Rejonowy w Goleniowie w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Magdalena Żmijewska Protokolant : Anna Pietsch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2022 r., 05 kwietnia 2022r sprawy: R. M. (1) nazwisko rodowe P., córki M. i A. z domu Ż., urodzonej (...) w N., nie karanej oskarżonej o to, że: w okresie od 1 lipca 2020 roku do 31 lipca 2021 roku w N. uchylała się od ciążącego z mocy wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 listopada 2018 roku, sygn. akt (...) obowiązku alimentacyjnego na rzecz dzieci J.

G. (1) i J. G. (2) w kwocie po 400 złotych miesięcznie na każde z dzieci, poprzez niełożenie na ich utrzymanie, co spowodowało zaległości alimentacyjne stanowiące równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, czym naraziła pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i zmusiła do korzystania ze świadczeń z Ośrodka Pomocy Społecznej w N., tj. o czyn z art. 209 § 1a k.k. uznaje oskarżoną R. M. (1) za winną popełnienia zarzucanego jej czynu kwalifikowanego z art 209 § 1a k.k. przy ustaleniu, iż czyn ten został popełniony w okresie od 10 grudnia 2020r do 31 lipca 2021r a obowiązek alimentacyjny wynikał w tym okresie z wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 16 września 2020r sygn. akt (...) i za ten czyn na podstawie art. 209 § 1a k.k. oraz art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie; na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązuje oskarżoną do wykonywania ciążącego na niej obowiązku łożenia na utrzymanie J.

G. (1) i J. G. (2) poprzez płacenie rat alimentacyjnych; na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości oraz wymierza jej opłatę w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt Wyrok Sądu Rejonowego w G. II Wydział Karny z dnia 19 kwietnia 2022r sygn akt II K 1082/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. R. M. (1) w okresie od 1 lipca 2020 roku do 31 lipca 2021 roku w N. uchylała się od ciążącego z mocy wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 listopada 2018 roku, sygn. akt (...) obowiązku alimentacyjnego na rzecz dzieci J. G. (1) i J. G. (2) w kwocie po 400 złotych miesięcznie na każde z dzieci, poprzez niełożenie na ich utrzymanie, co spowodowało zaległości alimentacyjne stanowiące równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, czym naraziła pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i zmusiła do korzystania ze świadczeń z Ośrodka Pomocy Społecznej w N., tj. o czyn z art. 209 § 1a k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Postanowieniem z dnia 26 listopada 2018r, wydanym w sprawie o sygn akt (...), Sąd Okręgowy w S. zasądził od R.

G. (obecnie M.) na rzecz małoletnich J. G. (2) i J. G. (1) tytułem zabezpieczenia roszczenia alimentacyjnego kwoty po 400zł miesięcznie na każde z dzieci. Wyrokiem z dnia 16 września 2020r (sygn akt (...)) Sąd Okręgowy w S. rozwiązując przez rozwód małżeństwo stron z winy R. M. (1) jednocześnie wykonanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi powierzył ojcu W. G. (1) i zasądził od R. G. na rzecz małoletnich J. i J. G. (1) alimenty w kwocie po 400zł miesięcznie na każde z dzieci Ponieważ oskarżona nie wywiązywała się z nałożonego na nią ww. orzeczeniami obowiązku ojciec małoletnich W.

G. (1), pod którego opieką pozostawały małoletnie dzieci otrzymywał od października 2020r świadczenie z funduszu alimentacyjnego. Korzystał też z pomocy w postaci zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem oraz pobierał świadczenie z programu 500+ W tym okresie ojciec małoletnich zamieszkał wraz z dziećmi u swoich rodziców w mieszkaniu trzypokojowym. Dziadkowie pomagali W. G. (1) w opiece nad dziećmi, on sam pracując w firmie (...) (w której uzyskiwał wynagrodzenie w kwocie (...)) z zarobionych pieniędzy w zamian za udzielaną mu pomoc wspomagał swoich rodziców w utrzymaniu domu.

Prowadzący egzekucję komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w G. wykazał, iż w okresie od lipca 2020r do 31 lipca 2021r na poczet alimentów uzyskał kwoty : 200zł w lipcu 2020r, 100zł w sierpniu 2020r, 100zł w październiku 2020r. Zaległość oskarżonej wynosiła: - z tytułu alimentów zaległych dla wierzyciela 10 314,77zł - z tytułu świadczeń wypłaconych z Funduszu Alimentacyjnego 27 005,74zł Oskarżona R. M. (1) była zarejestrowana jako bezrobotna w Urzędzie Pracy bez prawa do zasiłku w okresie od 27.09.2017r do 09.12.2020r Następnie od 10.12.2020r do 14.01.2021r pracowała w (...) S.A.

W okresie od 24.02.2021r do 25.05.2021r została zatrudniona w sklepie (...) przez S. N.. Od rozstania z oskarżonym, jeszcze przed orzeczeniem rozwodu oskarżona R. M. (1) pozostaje w nowym związku z R. M. (2). Ze związku tego pochodzi dwoje dzieci – córki - w wieku 5 i 3 lata (urodzone w (...)r i(...)). Oskarżona mieszka wraz z córkami i ich ojcem korzystając z tego, że nowy partner był w stanie utrzymać ją i pochodzące z ich związku dzieci. Od października 2021r oskarżona pracuje jako (...) uzyskując wynagrodzenie w kwocie (...).

W opiece nad dziećmi oskarżona mogła liczyć na pomoc teściowej I. R. i swojej mamy A. P.. Oskarżona nie była uprzednio karana sądownie Badający oskarżoną biegli psychiatrzy zgodnie wskazali, iż badana nie cierpi z powodu choroby psychicznej w sensie psychozy ani upośledzenia umysłowego. W czasie dokonania zarzucanych jej czynów nie miała z przyczyn chorobowych ograniczonej w stopniu znacznym ani zniesionej zdolności do rozpoznania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem. Jest zdolna do samodzielnej i rozsądnej obrony.

Zeznania : W. G. (1) Zeznania w części: A. P. I. R. R. M. (2) Dokumenty: Odpis wyroku Kopia postanowienia Dokumentacja z (...) Dokumentacja komornicza Dokumentacja ZUS Karta karna Dane osobopoznawcze Opinia sądowo-psychiatryczna k. 11-12, 85v k. 94 k. 94v k. 94v-95 k. 93 k. 30 k. 2-5 k. 25-30, 91 k. 17 k. 35 k. 41, 43 k. 51-54 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. R. M. (1) Czyn z art. 209§1a k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Okoliczność podnoszona przez oskarżoną i powołanych przez obrońcę świadków, iż uczestniczyła ona finansowo w kosztach utrzymania dzieci Wyjaśnienia oskarżonej Zeznania w części:

A. P. I. R. R. M. (2) k. 37-38, 85v k. 94 k. 94v k. 94v-95 OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Zeznania : W. G. A. P. I. R. R. M. (2) Dokumenty: Odpis wyroku i postanowienia Dokumentacja z (...) Dokumentacja komornicza Dokumentacja z PUP Dokumentacja z ZUS Dokumenty złożone przez oskarżoną Sąd dał wiarę zeznaniom W. G. (1), albowiem w zakresie uchylania się od obowiązku alimentacyjnego przez oskarżoną były one spójne i logiczne. Nie budzą wątpliwości Sądu zeznania ojca małoletnich w zakresie wskazanych przez świadka potrzeb dzieci oraz sytuacji materialnej, osobistej i zawodowej świadka.

W. G. (1) zeznawała spójnie i konsekwentnie przez cały okres trwania postępowania.. Z uwagi na powyższe Sąd uznał za wiarygodne w pełni zeznania ww. i na ich podstawie dokonał ustalenia wskazanych faktów. Zeznania te znalazły potwierdzenie w zgromadzonych w sprawie dowodach z dokumentów. W. G. (1) przyznał, że dzieci mają zaspokojone podstawowe potrzeby życiowe albowiem otrzymuje świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego i z (...), a w opiece nad dziećmi wspierają go jego rodzice Słuchani na wniosek obrońcy świadkowie przyznali, iż oskarżona nie wywiązywała się w sposób systematyczny z obowiązku łożenia rat alimentacyjnych.

Przyznawali, że dawała jeśli miała a nie było to systematyczne. W tym zakresie sąd uznał zeznania te za wiarygodne Sąd dał wiarę zebranym w sprawie dowodom z dokumentów przedłożonych przez Komornika, Ośrodek Pomocy Społecznej, ZUS oraz uzyskanych z Sądu Okręgowego. Wskazane w nich informacje wzajemnie się uzupełniają dokumentując zarówno sytuację oskarżonej jak i małoletnich pokrzywdzonych. Sąd przyjął w poczet materiału dowodowego przedłożone przez oskarżoną dokumenty wskazujące na dokonywane przez nią wpłaty.

W istocie dokumenty te są zgodne z tym co w tym zakresie wskazał komornik, lub nie dotyczą okresu objętego aktem oskarżenia Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wyjaśnienia oskarżonej Zeznania świadków Wyjaśnienia oskarżonej jak i zeznania powołanych przez obrońcę świadków, w których wskazywali oni na okoliczności mające uzasadniać przyjęcie, że oskarżona poprzez liczne zakupy uczestniczyła finansowo w kosztach utrzymania dzieci sąd uznał za niewiarygodne.

Ani oskarżona ani świadkowie nie potrafili wskazać konkretnie co i kiedy kupiła dzieciom oskarżona oraz jak to się miało do ich aktualnych wówczas potrzeb oraz jakiej było wartości. Zeznania te są też wewnętrznie sprzeczne bo jeśli było tak jak wskazuje na to i oskarżona i świadkowie tj. że nie płaciła ona alimentów albowiem nie miała pieniędzy, bo nie pracowała opiekując się dziećmi pochodzącymi z nowego związku - to za co w tym samym czasie kupowała ona tak wiele rzeczy J. i J.. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej R.

M. (1) została oskarżona o popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 209§1a k.k. tj o to, że w okresie od 1 lipca 2020 roku do 31 lipca 2021 roku w N. uchylała się od ciążącego z mocy wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 listopada 2018 roku, sygn. akt (...) obowiązku alimentacyjnego na rzecz dzieci J. G. (1) i J. G. (2) w kwocie po 400 złotych miesięcznie na każde z dzieci, poprzez niełożenie na ich utrzymanie, co spowodowało zaległości alimentacyjne stanowiące równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, czym naraziła pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i zmusiła do korzystania ze świadczeń z Ośrodka Pomocy Społecznej w N..

Strona przedmiotowa przestępstwa stypizowanego w § 1a wyraża się w uchylaniu się od ciążącego na sprawcy wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości. Dla bytu przestępstwa z art. 209 § 1 konieczne jest również, aby łączna wysokość zaległości powstałych wskutek uchylania się od wykonania obowiązku alimentacyjnego stanowiła równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Analizując znamię narażenia osoby uprawnionej na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, należy wskazać, że chodzi o konkretne narażenie na to niebezpieczeństwo; mamy zatem do czynienia z przestępstwem skutkowym z zaniechania (a skutkiem jest właśnie to narażenie na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych).

„Zakres podstawowych potrzeb życiowych nie jest pojęciem stałym i niezmiennym, lecz zależy od konkretnych warunków społeczno-ekonomicznych i stanu świadomości społecznej na danym etapie rozwoju społeczeństwa. Im wyższy jest stopień tego rozwoju oraz przeciętny poziom życia obywateli, tym większe i bardziej różnorodne są potrzeby uznawane powszechnie za podstawowe. W szczególności staje się niezbędne nie tylko zabezpieczenie każdemu człowiekowi minimum egzystencji w postaci środków przeznaczonych na jego utrzymanie: żywności, odzieży, mieszkania itp., ale również – odpowiednio do wieku – zapewnienie mu niezbędnego wykształcenia i przygotowania zawodowego, a także możliwości korzystania z dóbr kulturalnych. [...] Fakt zaspokojenia podstawowych podstaw życiowych uprawnionego kosztem znacznego wysiłku osoby współzobowiązanej do alimentacji albo przez inne osoby, niezobowiązane, nie wyłącza ustawowego znamienia narażenia na niemożność zaspokojenia tych potrzeb" (uchwała SN z 9.06.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976/7–8, poz. 86).

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy wskazać należy przeprowadzone postępowanie wykazało, iż oskarżona R. M. (1) została zobowiązana do łożenia alimentów na rzecz swoich dzieci na mocy postanowienia a potem wyroku Sądu Okręgowego w S.. Jak przyznała sama oskarżona i o czym zeznał W. G. (1) mimo ciążącego na niej obowiązku w okresie objętym aktem oskarżenia nie przekazywała ona na rzecz dzieci ustalonej kwoty alimentów, choć od grudnia 2020r mogła już pracować i podjęła pracę najpierw w sklepie (...) a potem w Ż. a przez to jej sytuacja materialna – przy stałym zatrudnieniu – jej na to pozwalała.

Zaległość powstała wskutek uchylania się od wykonania obowiązku alimentacyjnego stanowiła równowartość nie mniej niż 3 świadczeń okresowych. Tym samym w sposób świadomy, wiedząc o ciążącym na niej zobowiązaniu oskarżona nie wypełniała go mając ku temu możliwość pozostając w przekonaniu, iż zwalnia ją z tego założenie nowej rodziny a narodziny (w 2017r i 2019r) kolejnych dzieci stanowią dodatkowe i wystarczające usprawiedliwienie. Nie mając pomocy ze strony matki dzieci W. G. (1) sam musiał zmierzyć się z obowiązkiem wychowania i utrzymania J. i J..

Dzięki zaangażowaniu jego i jego rodziców a także przy wsparciu finansowym ze strony (...) możliwym stało się zapewnienie dzieciom prawdziwego domu, jedzenia, ubrania i zabezpieczenia tego co potrzebne było na co dzień m.in. do nauki. W. G. (1) zeznał, iż podstawowe potrzeby jego dzieci były w okresie objętym aktem oskarżenia zaspokojone, albowiem otrzymywał on pomoc z Funduszu Alimentacyjnego czy z (...). Oznacza to, iż gdyby nie otrzymywał on wskazanego wsparcia, przy braku świadczenia z funduszu alimentacyjnego niepłacenie przez oskarżoną alimentów na utrzymanie małoletnich spowodowałoby niemożność zaspokojenia ich podstawowych potrzeb życiowych.

Bacząc na powyższe, w ocenie Sądu, zachowanie oskarżonej naraziło jej dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W takiej sytuacji zasadnym stało się przyjęcie, iż swym zachowaniem oskarżona wypełniła znamiona czynu z art. 209 § 1a k.k. Będąc bowiem zobowiązana do zapłaty alimentów w kwocie oznaczonej w wyroku sądowym nie wywiązywała się z tego obowiązku mając ku temu – od grudnia 2020r jako osoba zdrowa, w pełni zdolna do wykonywania pracy - możliwości i w ten sposób narażając dzieci na niemożność zaspokojenia ich podstawowych potrzeb, które tylko dzięki zaangażowaniu ojca i dziadków mogły zostać zaspokojone choć w podstawowym zakresie.

Tymczasem obowiązek alimentacyjny jest obowiązkiem, który winna oskarżona uwzględniać przy podejmowaniu każdej kolejnej życiowej decyzji. Fakt, iż w nowym związku zdecydowała się na kolejne dzieci nie czynił obowiązku względem J. i J. G. (2) nieaktualnym. Potrzeby związane z narodzeniem kolejnych dzieci i ograniczone możliwości zarobkowe nie mogą zaś stanowić usprawiedliwienia dla niewywiązywania się z obowiązku istniejącego przecież od 2018r. Syn i córka rosną, uczą się, codziennie potrzebują wparcia w tym również finansowego.

Przez zakończenie związku z ich ojcem i chęć ułożenia sobie nowego życia oskarżona nie może ich tego pozbawiać i zrzucać całego ciężaru utrzymania dzieci na W. G. (1). W sprawie nie zaistniały okoliczności wyłączające bezprawność zarzucanego oskarżonej czynu. Mając na uwadze rodzaj naruszonego działaniem oskarżonej dobra, którym z mocy art. 209 § 1a k.k. jest rodzina i obowiązek opieki, a chodzi w nim o zabezpieczenie materialnych podstaw egzystencji osób dla sprawcy najbliższych oraz tych, których prawa w tym zakresie zabezpieczone są orzeczeniem sądowym, uwzględniając również rodzaj i rozmiar wyrządzonej szkody oraz motywację jaka kierowała działaniem oskarżonej Sąd uznał iż zachowanie jej cechowała wyższa od znikomej społeczna szkodliwość.

W rozpoznawanej sprawie nie było – przewidzianych prawem – okoliczności wyłączających winę oskarżonej. Wobec powyższego zasadnym stało się przyjęcie, iż w sposób świadomy postąpiła ona wbrew obowiązującej normie prawnej zawartej w art. 209 § 1a k.k Mając jednak na uwadze poczynione w sprawie ustalenia faktyczne z których wynika, że po urodzeniu dzieci ze związku z aktualnym mężem oskarżona była zarejestrowana jako bezrobotna bez prawa do zasiłku do dnia 09.12.2020r sąd ograniczył okres w którym popełnione zostało przestępstwo jego datę początkową wyznaczając na dzień 10.12.2020r. i oznaczając, iż wynikał on z wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 16.09.2020r ☐ Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności R.

M. (1) I II Sąd wymierzając oskarżonej karę kierował się wytycznymi wskazanymi w art. 53 k.k. działając tym samym według swojego uznania ale w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc jednocześnie by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając przy tym stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanej, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Czyn zarzucany oskarżonej jest zagrożony karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Przyjmując na korzyść oskarżonej to, że nie była ona uprzednio karana sądownie ale też mając na względzie długość okresu w jakim zostało popełnione przestępstwo i sposób nastawienia oskarżonej w szczególności, że wolała ona nie podejmować zatrudnienia by nie narazić się na egzekucję komorniczą za uzasadnione sąd uznał wymierzenie jej kary 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 3 k.k. sąd zobowiązał oskarżoną do wykonywania ciążącego na niej obowiązku łożenia na utrzymanie J.

G. (1) i J. G. (2) poprzez płacenie rat alimentacyjnych; 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III W oparciu o treść art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości oraz wymierzył jej opłatę w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych ustalając, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności opisane w art. 624 k.p.k. 1Podpis