II AKzw 92/23 · Sąd powszechny

Sygn. akt II AKzw 92/23 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2023 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia SA Piotr Filipiak Protokolant: Kamil Klupś przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Katowicach del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach Jolanty Tałaj po rozpoznaniu w sprawie skazanego G. D. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 5 stycznia 2023 roku, sygn. akt VI Kow 1823/22, w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. oraz art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Zażalenie prokuratora nie zasługiwało na uwzględnienie. Kontrola odwoławcza zaskarżonego orzeczenia dokonana przez pryzmat podniesionego przez prokuratora zarzutu i przedstawionej na jego poparcie argumentacji nie wykazała aby postanowienie Sądu Okręgowego obarczone było błędem w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę, który równocześnie miałby wpływ na jego treść. W ocenie Sądu Apelacyjnego, poczynione na kanwie przedmiotowej sprawy i szczegółowo przedstawione w pisemnych motywach kwestionowanego postanowienia ustalenia faktyczne stanowią wyraz rzetelnej i pogłębionej analizy istotnych w sprawie okoliczności wywiedzionych ze zgromadzonego w aktach sprawy, nie wymagającego uzupełnienia materiału dowodowego.

Na wstępie stwierdzić należy, że skazany G. D. spełnia wymogi formalne i techniczne do udzielenia mu zgody na wykonanie kary pozbawienia wolności w trybie elektronicznego dozoru. Jednocześnie trzeba podkreślić, że głównym kryterium pozwalającym na pozytywne rozpatrzenie wniosku skazanego w tej kwestii jest uzasadnione przekonanie, że odbycie kary w tej formie będzie wystarczające do osiągnięcia jej celów. Dokonując więc oceny sylwetki skazanego, należy mieć na uwadze całokształt okoliczności związanych z jego osobą, które wpływają na jego prognozę społeczno-kryminologiczną, a w szczególności stopień demoralizacji.

Sąd ma w polu widzenia przytoczone przez prokuratora okoliczności, a zwłaszcza fakt, że skazany był uprzednio karany sądownie, co zdecydowanie nie przemawia na korzyść G. D.. Jednakże uprzednia karalność sama w sobie nie stanowi przesłanki negatywnej do udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Skazany przed umieszczeniem w zakładzie karnym prowadził ustabilizowany tryb życia, pracował zarobkowo oraz był wsparciem dla swojej babki. Słusznie zatem sąd penitencjarny wyeksponował te okoliczności oraz fakt, że skazany pierwszy raz odbywał karę w warunkach izolacji penitencjarnej, a postawa i zachowanie skazanego dają podstawę do sformułowania wobec wymienionego pozytywnej prognozy – kryminologiczno społecznej.

Powyższe okoliczności uprawniały sąd I instancji do wyrażenia poglądu, że poziom demoralizacji skazanego nie jest na tyle wysoki, aby koniecznym było poddanie go oddziaływaniom resocjalizacyjnym w warunkach jednostki penitencjarnej. Można zatem zakładać, że skazany nie popełni ponownie przestępstwa, a kara wykonywana w systemie dozoru elektronicznego spełni swe cele. Powyższe względy sprawiają, że w ocenie Sądu Apelacyjnego, zastosowana w zaskarżonym rozstrzygnięciu forma wykonywania kary pozbawienia wolności, pomimo swojego nieizolacyjnego charakteru spełni swą funkcję resocjalizacyjną.

Jednocześnie należy podkreślić, że w przypadku popełnienia przez skazanego innych przestępstw lub wykroczeń, czy też naruszeń harmonogramu wykonywania dozoru elektronicznego, otwarta będzie droga do uchylenia zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej. ZARZĄDZENIE Zwrócić akta Katowice, dnia 14 lutego 2023 roku.