Legislator Case Law & Legislation
I C 577/22 AI generated

I C 577/22 · Sąd powszechny

Case Number I C 577/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

wyroku z 23 listopada 2022r Powódka B. S. domagała się zasądzenia od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. 50 100 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 10 września 2018 r. do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia zgodnie z art. 445 § 1 k.c. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz do zasądzenia od powódki na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Na rozprawie w dniu 16 listopada 2022r. pełnomocnik powódki cofnął powództwo, ze zrzeczeniem się roszczenia, w części dotyczącej zapłaty kwoty 21 400 zł, podtrzymując powództwo w zakresie odsetek od tej kwoty. Pełnomocnik pozwanego nie sprzeciwił się cofnięciu powództwa i potwierdził, że kwota 21 400 zł został przez pozwanego zapłacona w toku procesu.

Legislator headnote

AI generated

art. 445 § 1 k.c; I C 577/22 · Sąd powszechny: Ocena prawna. Kwota dochodzona przez powódkę tytułem zadośćuczynienia na podstawie art. 445 § 1 kc, przy uwzględnieniu wypłaconego już powódce zadośćuczynienia w wysokości 2100 zł i obowiązku naprawienia szkody w wysokości 1500 zł. , była zasadna w części tj. w zakresie kwoty 21 400 zł. Biorąc pod uwagę rodzaj naruszonego dobra, zakres i rodzaj rozstroju zdrowia, natężenie i czas trwania cierpień, wiek pokrzywdzonego, intensywność ujemnych doznań fizycznych i psychicznych, rokowania na przyszłość, stopień winy sprawcy. (por. wyrok SN z 20 kwietnia 2006 r., IV CSK 99/05, LEX nr 198509) sąd uznał, iż należne zadośćuczynienie powinno wynosić 50 000 zł.

Keywords

AI generated
deficiencies in evidence challenge of factual findings evidentiary grounds supplementary evidence evidentiary hearing implausible testimony

Cited Legislation

AI generated
art. 445 § 1 k.c
do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia zgodnie z art. 445 § 1 k.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
II AKa 51/22
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu. art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
V Ca 1262/24
Mając na uwadze treść art.
II Ka 442/25
Sygn. akt II Ka 442/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 sierpnia 2025r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Protokolant: st. sekr. sąd. Paulina Jarczak przy udziale Prokuratora Urszuli Gałązki – Szewczak po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2025 r. sprawy Ł. R. oskarżonego z art.18 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt II K 172/25 uchyla wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 442/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 14 kwietnia 2025 roku, sygn. akt II K 172/25 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- -------------------------- ------------------------------------------------------------------------- ---------------- ---------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----------- ------------------------- -------------------------------------------------------------------------- ---------------- ---------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------------------- -------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------ 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------------- -------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------ . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1) Zarzut obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia: - art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę wyjaśnień oskarżonego Ł. R. i odebranie im waloru wiarygodności, który konsekwentnie nie przyznawał się do stawianego mu zarzutu i wyjaśnił, że nie dokonał kradzieży wskazanych drzew i nie przebywał przez cały czas na miejscu prowadzonych prac, a jednocześnie z zebranego materiału dowodowego nie wynika w żaden sposób, kto konkretnie dopuścił się kradzieży wymienionych w zarzucie drzew, - art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zeznań świadka K. Ż., który w swoich zeznaniach potwierdził wyjaśnienia Ł. R. w zakresie zatrudnienia pracowników z Ukrainy, a przede wszystkim jednoznacznie wskazywał, że w ramach prowadzonej wycinki nie dokonano wycięcia grubszych drzew o średnicy 40-60 cm i realizował jedynie wycinkę zgodnie ze zleceniem, i ponadto nie miał w interesie ,,dystansowania się od zarzutu postawionego Ł. R.’’ co winno skutkować odmienną oceną zeznań świadka, - czego konsekwencją było dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie, przyjętych za podstawę wyroku, a wyrażających się wadliwym ustaleniem, że oskarżony Ł. R. dokonał w celu przywłaszczenia 1 sztuki drzewa gatunku kasztanowiec pospolity, 1 sztuki drzewa gatunku sosna oraz 19 sztuk drzewa gatunku klon, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonych w sprawie dowodów powinna prowadzić do uniewinnienia oskarżonego od stawianego mu zarzutu; Z ostrożności procesowej, obrońca zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego Ł. R. kary pozbawienia wolności w wymiarze 5 miesięcy, podczas gdy Sąd Rejonowy w sposób nienależyty ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności łagodzące występujące po stronie oskarżonego w postaci marginalnego udziału w całym zdarzeniu, złożenie obszernych wyjaśnień w sprawie, prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na wycince drzew na podstawie zezwolenia Starosty Powiatowego, ustabilizowana sytuacja życiowa, co doprowadziło do orzeczenia rażąco surowej kary pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty apelacyjne zostały uwzględnione w takim zakresie, w jakim uzasadniały uchylenie wyroku i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach. W niniejszej sprawie Sąd I instancji odstąpił od przesłuchania na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2025 roku świadków R. Ż., J. J., A. J., P. K., M. C., K. Ż. i P. R., a więc wszystkich świadków wnioskowanych w akcie oskarżenia i na podstawie art. 392 § 1 k.p.k. odczytał złożone przez nich w postępowaniu przygotowawczym zeznania. Wymienieni świadkowie, bacząc na okoliczności podawane przez oskarżonego kwestionującego treść stawianych mu zarzutów, mogli posiadać kluczową wiedzę w tym zakresie. Zostali oni wskazani w liście osób podlegających wezwaniu na rozprawę w akcie oskarżenia z dnia 27 lutego 2025 roku. Zgodnie z protokołem rozprawy z dnia 14 kwietnia 2025 roku Sąd Rejonowy postanowił na podstawie art. 392 § 1 k.p.k. odczytać zeznania wyżej wymienionych świadków, sporządzone w postępowaniu przygotowawczym, a na podstawie art. 405 § 2 , 3 i 4 k.p.k. uznać za ujawnione bez odczytywania z chwilą zamknięcia przewodu sądowego protokoły i dokumenty podlegające ujawnieniu na rozprawie, które dotychczas nie zostały odczytane. Decyzję tą zakwestionował obrońca oskarżonego, który w punkcie 3 wniosków apelacyjnych wniósł o uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na brak przeprowadzenia postępowania dowodowego przez Sąd Rejonowy i de facto pozbawienie oskarżonego konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności. Sąd Okręgowy, po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej skarżonego orzeczenia, podzielił ten pogląd obrońcy oskarżonego, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W tym miejscu zasadne wydaje się przytoczenie dwóch orzeczeń Sądu Najwyższego, w których wypowiedziano się o warunkach jakie muszą zaistnieć aby można było skorzystać z uregulowania zawartego w art. 392 § 2 k.p.k. I tak, w wyroku z dnia 20 września 2023 r. IV KK 12/23 uznano, że skorzystanie z przewidzianej w przepisie art. 392 § 1 k.p.k. możliwości odstąpienia od zachowania obowiązujących w toku postępowania jurysdykcyjnego rygorów wynikających z konieczności przestrzegania zasad bezpośredniości i ustności w zakresie przeprowadzania dowodu z osobowych źródeł dowodowych dopuszczalne jest wyłącznie w szczególnych sytuacjach procesowych, tj. wówczas gdy przeprowadzenie dowodu nie ma istotnego znaczenia dla oceny winy oskarżonego ( LEX nr 3657037). Natomiast w wyroku z 10 września 2020 roku IV KK 340/19 uznano za niedopuszczalne odstępstwo od zasady bezpośredniości w sytuacji, gdy dowód ma istotne znaczenie dla ustalenia winy sprawcy lub dla wymiaru kary, a także gdy występują sprzeczności w depozycjach oskarżonego i świadków, zaś przeprowadzenie tego dowodu nie napotyka na niedające się usunąć przeszkody (LEX 3158422). W realiach niniejszej sprawy dowód z osobowych źródeł osobowych miał istotne znaczenie dla ustalenia winy sprawcy, choćby w postaci zeznań świadka K. Ż., który wskazywał, że w trakcie prac wykonywanych na zlecenie firmy (...) nie dokonywał zrębu drzew, a jedynie zakrzaczeń o średnicy pni do 15 cm. Jak wynika z cytowanego wyżej orzecznictwa, niedopuszczalne jest odstępstwo od zasady bezpośredniości w sytuacji, gdy dowód ma istotne znaczenie dla ustalenia winy sprawcy lub dla wymiaru kary. Sąd I instancji naruszył zatem zasadę bezpośredniości i wydał wyrok skazujący praktycznie bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, mającego w sposób wyczerpujący ujawnić całość okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy, pozwalających ustalić, czy oskarżony jest winny zarzucanego mu czynu. Sąd I instancji ograniczył się zatem jedynie do ujawnienia depozycji złożonych przez świadków na etapie postępowania przygotowawczego, co uniemożliwiło mu bezpośrednią konfrontację z ich zeznaniami na rozprawie, porównanie tych zeznań i wyjaśnienie istniejących w sprawie sprzeczności. Zeznania świadków miały dotyczyć okoliczności pierwszorzędnych, mających związek z ustaleniem winy oskarżonego, a zatem brak przesłuchania świadków w trakcie przewodu sądowego miał zdaniem Sądu Okręgowego negatywny wpływu na prawidłowość ustaleń faktycznych w sprawie. Nie zachodziły ponadto okoliczności, w których przeprowadzenie tego dowodu spotkałoby niedające się usunąć przeszkody. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy po dokonaniu kontroli instancyjnej uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, gdyż zgodnie z art. 437§2 kpk niezbędne jest powtórzenie w całości przewodu sądowego, skoro nie została w nim bezpośrednio wykonana żadna czynność. Wniosek Obrońca oskarżonego wniósł o: 1. zmianę skarżonego wyroku poprzez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy i uniewinnienie oskarżonego Ł. R. od stawianego mu aktem oskarżenia zarzutu; 2. ewentualnie o zmianę skarżonego orzeczenia poprzez wydatne złagodzenie orzeczonej wobec Ł. R. kary i przy zastosowaniu art. 37a k.k. wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wymiarze 200 stawek po 25 zł każda. 3. Z daleko posuniętej ostrożności procesowej o uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na brak przeprowadzenia postępowania dowodowego przez Sąd Rejonowy i de facto pozbawienie oskarżonego konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, wnioski 1 i 2 nie podlegały merytorycznej ocenie, a tym samym uwzględnieniu. Na uwzględnienie zasługiwał wniosek 3, o czym szerzej w poprzedniej części uzasadnienia w rubryce 3. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Powody uchylenia zaskarżonego wyroku zostały wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia w rubryce 3. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji przeprowadzi pełne postępowanie dowodowe z tym zastrzeżeniem, że gdy uzna to za niezbędne dla odtworzenia rzeczywistego stanu faktycznego, wykaże inicjatywę dowodową, gdyby np. taka potrzeba pojawiła się w związku z nowymi dowodami, jednocześnie mając na względzie argumenty przedstawione w środku odwoławczym obrońcy. Przy wyborze dowodów Sąd musi mieć na względzie przedmiot tego postępowania. O ile oskarżony nie skorzysta z prawa odmowy do składania wyjaśnień, Sąd przesłucha go, a także inne osoby, których zeznania uzna za niezbędne dla ustalenia okoliczności koniecznych do wyjaśnienia przedmiotowej sprawy, w szczególności wnioskowanych w akcie oskarżenia. Po przeprowadzeniu dowodów w sposób bezpośredni Sąd oceni je we wzajemnym powiązaniu, uwzględni wszystkie okoliczności przemawiające zarówno na korzyść oskarżonego, jak i na jego niekorzyść. Konfrontując ze sobą fragmenty poszczególnych dowodów będzie można – w sposób bardziej pełny niż dotychczas – odtworzyć rzeczywisty przebieg wydarzeń i dokonać prawnej oceny okoliczności czynu zarzucanego oskarżonemu. Powinnością Sądu będzie również właściwe uzasadnienie poczynionych przez siebie ustaleń faktycznych, a także przyjętego poglądu prawnego, z poszanowaniem wymogów określonych w art. 424 kpk. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Z uwagi na kasatoryjny charakter wydanego wyroku Sąd Okręgowy nie orzekł o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS
II AKa 406/22
Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 406/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 577/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2022 r. Sąd Rejonowy w Dębicy, Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Grzegorz Barnak Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Skorupa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2022 r. w D. sprawy z powództwa B. S. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę uchyla wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Dębicy z 5 marca 2020r. w sprawie I C 753/19 w całości, zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powódki B. S. ustawowe odsetki za opóźnienie od kwoty 21 400 zł (słownie: dwadzieścia jeden tysięcy czterysta złotych) od dnia 10 września 2018 r. do dnia 10 grudnia 2021r, umarza postępowanie w części cofniętego powództwa, oddala powództwo w pozostałym zakresie , koszty procesu , w tym koszty postępowania apelacyjnego znosi wzajemnie, nakazuje ściągnąć od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Dębicy łącznie kwotę 2 322,05 zł (słownie: dwa tysiące trzysta dwadzieścia dwa złote 05/100) tytułem opłaty od pozwu, od uiszczenia której powódka B.

S. została zwolniona oraz tytułem zwrotu wydatków.

UZASADNIENIE

wyroku z 23 listopada 2022r Powódka B. S. domagała się zasądzenia od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. 50 100 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 10 września 2018 r. do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia zgodnie z art. 445 § 1 k.c. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz do zasądzenia od powódki na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Na rozprawie w dniu 16 listopada 2022r. pełnomocnik powódki cofnął powództwo, ze zrzeczeniem się roszczenia, w części dotyczącej zapłaty kwoty 21 400 zł, podtrzymując powództwo w zakresie odsetek od tej kwoty. Pełnomocnik pozwanego nie sprzeciwił się cofnięciu powództwa i potwierdził, że kwota 21 400 zł został przez pozwanego zapłacona w toku procesu.

1. Okoliczności faktyczne. 8 czerwca 2018 r. doszła do zdarzenia drogowego, w wyniku którego poszkodowana została powódka. Pozwany ponosi odpowiedzialność za skutki działania sprawcy zdarzenia. Powódka, w wyniku wypadku doznała urazu głowy z wtórnymi objawami wstrząśnienia mózgu bez utrwalonych następstw, złamania obojczyka lewego z przemieszczeniem odłamów, złamania kości łonowej oraz złamania żeber prawych II-V i III lewego. Powódka była leczona operacyjnie. Długotrwały uszczerbek na zdrowiu z przyczyn neurologicznych wynosi 4 %.

Dolegliwości bólowe w skali (...) wynosiły w okresie pierwszych 12 tygodni w rozmiarze 6/5 stopni, przez kolejne 12 tygodni 5/3 stopnie, do zakończenia leczenia 3/1 stopni. Aktualnie dolegliwości i zjawiska bólowe występują okresowo i ze zmiennym nasileniu w rozmiarze 1 stopnia. U powódki przeciwwskazany jest ciężki wysiłek fizyczny jak również przeciążenie kręgosłupa i obręczy barkowych osiowo, ma ona ograniczoną zdolności do dźwigania ciężarów powyżej 5 kg z uwagę na niewydolność funkcjonalną obręczy barkowej. Długotrwały uszczerbek na zdrowiu w oparciu o kryteria ortopedyczne wynosi 12 % z uwagi na złamanie obojczyka – uszczerbek trwały, z powodu złamania żeber 10% - uszczerbek trwały i 5 % z uwagi na złamanie kości łonowej – uszczerbek długotrwały.

Leczenie powódki trwało 12 miesięcy. Powódka nadal uczęszcza do lekarz ortopedy – 3 razy w roku. Ma zalecona rehabilitacje. 3-4 razy w miesiącu odczuwa ona bóle głowy, które nie występował przed wypadkiem. Szybko się męczy podczas chodzenia, boli ją kręgosłup. B. S. po wypadku nie ma możliwości wyjeżdżać do córki, aktualnie to ona korzysta z pomocy córki. Do wypadki przyczynili się w stopniu równym powódka i kierujący pojazdem. Powódka przed wkroczenie na przejście dla pieszych nie rozpoznała prawidłowo sytuacji ruchowo-drogowej, w szczególności prędkości i odległości do zbliżającego się pojazdu.

Kierujący pojazdem zbliżając się do oznakowanego przejścia dla pieszych nie zachował wymaganej szczególnej ostrożności i znacznie spóźnił się z reakcją obronną na wkraczającą i przemieszczającą się na przejściu pieszą. Istniej związek przycznowo-skutkowy pomiędzy tą spóźnioną reakcją a możliwością uniknięcia zdarzenia. Prędkość pojazdu nie była nadmierna. Pozwany wypłacił powódce dotychczas 2 100zł oraz zasądzono na jej rzecz w sprawie karnej kwotę 1 500 zł od sprawcy. Ponadto po 10 grudnia 2021r pozwany zapłacił powódce kwotę 21 400 zł bez odsetek. (dowody: opinia biegłego neurologa k. 92-94, opinia biegłego ortopedy k. 102-108, dokumentacja medyczna k. 11-31, 114, akta szkody k. 67, zeznania powódki nagranie i k. 134-134v, opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych k. 142-165, 182-186, akta II K 596/18).

2. Ocena dowodów. Dokumenty na podstawie których Sąd ustalił stan faktyczny nie budziły wątpliwości. Na wiarę zasługiwały zeznania powódki oraz opinie biegłych. Przy ponownym prowadzeniu sprawy strony nie wnosiły o uzupełnienie postępowania dowodowego, w tym o dodatkowe przesłuchanie powódki.

3. Ocena prawna. Kwota dochodzona przez powódkę tytułem zadośćuczynienia na podstawie art. 445 § 1 kc, przy uwzględnieniu wypłaconego już powódce zadośćuczynienia w wysokości 2100 zł i obowiązku naprawienia szkody w wysokości 1500 zł. , była zasadna w części tj. w zakresie kwoty 21 400 zł. Biorąc pod uwagę rodzaj naruszonego dobra, zakres i rodzaj rozstroju zdrowia, natężenie i czas trwania cierpień, wiek pokrzywdzonego, intensywność ujemnych doznań fizycznych i psychicznych, rokowania na przyszłość, stopień winy sprawcy. (por. wyrok SN z 20 kwietnia 2006 r., IV CSK 99/05, LEX nr 198509) sąd uznał, iż należne zadośćuczynienie powinno wynosić 50 000 zł.

Natężenie cierpień powódki było duże i długotrwałe – trwa nadal. Uszczerbek na zdrowiu wynosił 12, 10, 5 i 4 %. Aktualnie powódka nadal odczuwa bóle kręgosłupa i głowy, ma ograniczona możliwość podnoszenie ciężarów powyżej 5 kg. Aktualnie powódka nie jest w pełni samowystarczalna – korzysta ona z pomocy córki. Zważywszy że ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku warunkowo umarzającego postępowanie nie wiążą na podstawie art. 11 kpc sądu w postępowaniu cywilnym (por. uchwała Sądu Najwyższego z 22 października 1974r, III PZP 20/74, lex 1755) dopuszczono dowód z opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych.

Po przeprowadzeniu opinii ustalono, że powódka przyczyniała się do zdarzenia w 50%. Wobec tego z kwoty 50 000 zł należała jej się kwota 25 000 zł, którą pomniejszono o kwotę 2100 zł wypłaconego już zadośćuczynienia i kwotę 1500 zł. orzeczoną w postępowaniu karnym. Tym samym zasadne było powództwo w zakresie kwoty 21 400 zł wraz z odsetkami. Z uwagi na zapłatę kwoty 21 400 zł. w toku procesu oraz cofnięcie powództwa w tym zakresie należało zasądzić tylko odsetki od tej kwoty. W części cofniętego powództwa postępowanie umorzono a w pozostałym zakresie powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu.

4. Koszty. Sąd na zasadzie art. 98 § 1 kpc i 100 kpc zniósł koszty, w tym koszty postępowania apelacyjnego, pomiędzy stronami. Powódka wygrała w 43% i zapłaciła zaliczkę w kwocie 800 zł. Pozwany poniósł większe koszty, z tym że opłata od sprzeciwu od wyroku zaocznego było konsekwencją braku złożenia odpowiedzi na pozew. Pozwanego obciążano zwrotem kosztów wydatków w części w jakiej przegrał sprawę. Obciąża go 43% opłaty, od której zwolniona była powódka czyli 1077,15zł, i 43% wydatków poniesionych na koszty opinii biegłych tj. 1244,90 zł.