I C 503/23 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedPostanowienia z 11.10.2023 r. w zakresie pkt 2 i 3 Pozwem z 24.04.2023 r. A. A. (1) wniosła o nakazanie pozwanym A. N., W., O. i A. A. (4) opuszczenie, opróżnienie i wydanie lokalu mieszkalnego położonego w P. na os. (...) oraz zasądzenie kosztów procesu. Pozew został doręczony 13.06.2023 r. Miasto P. wniosło interwencję uboczną 22 czerwca 2023 r. wnosząc o nieorzekanie o prawie do lokalu socjalnego oraz zasądzenie kosztów interwencji ubocznej. Odpis interwencji ubocznej został doręczony pozwanym 7.09.2023 r. W odpowiedzi na pozew z 10.07.2023 r. pozwani wnieśli o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu.
Legislator headnote
AI generatedart. 203 k.p.c, art. 355 k.p.c, art. 203 § 4 k.p.c, art. 108 § 1 k.p.c; I C 503/23 · Sąd powszechny: OCENA PRAWNA: Zgodnie z art. 203 k.p.c. pozew może być cofnięty ze zrzeczeniem się roszczenia aż do wydania wyroku. W takim przypadku nie wywołuje on żadnych skutków jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa, a dalsze postępowanie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 355 k.p.c. Sąd nie znalazł podstaw do uznania cofnięcia za niedopuszczalne zgodnie z art. 203 § 4 k.p.c. i wobec tego umorzył postępowanie. W orzeczeniu kończącym Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym przypadku (art. 108 § 1 k.p.c.) Koszty procesu obejmują koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE 11 października 2023 r. Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w P. Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy Michał Przybył po rozpoznaniu 11 października 2023 r. w P. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. A. (1) przeciwko A. A. (2), N. A., W. A., O. A., A. A. (4) o eksmisję postanawia: umorzyć postępowanie zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powódki 457 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz interwenienta ubocznego Miasta P. 280 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. Asesor sądowy Michał Przybył
UZASADNIENIE
Postanowienia z 11.10.2023 r. w zakresie pkt 2 i 3 Pozwem z 24.04.2023 r. A. A. (1) wniosła o nakazanie pozwanym A. N., W., O. i A. A. (4) opuszczenie, opróżnienie i wydanie lokalu mieszkalnego położonego w P. na os. (...) oraz zasądzenie kosztów procesu. Pozew został doręczony 13.06.2023 r. Miasto P. wniosło interwencję uboczną 22 czerwca 2023 r. wnosząc o nieorzekanie o prawie do lokalu socjalnego oraz zasądzenie kosztów interwencji ubocznej. Odpis interwencji ubocznej został doręczony pozwanym 7.09.2023 r. W odpowiedzi na pozew z 10.07.2023 r. pozwani wnieśli o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu.
Pismem z 20.09.2023 r. pozwani odnieśli się do interwencji ubocznej, wskazując, że opuścili lokal i interwencja stała się bezprzedmiotowa. Pismem z 3.10.2023 r. powódka cofnęła pozew z uwagi na wyprowadzenie się pozwanych z lokalu na początku lipca 2023 r. Podkreśliła, że pozwani dali powódce podstawy do wytoczenia pozwu, albowiem pomimo wcześniejszych wezwań do opuszczenia lokalu nie wykonali ich a opuścili mieszkanie dopiero po odebraniu pozwu. Postanowieniem z 11.10.2023 r. sąd umorzył postępowanie oraz zasądził koszty procesu i interwencji ubocznej.
OCENA PRAWNA: Zgodnie z art. 203 k.p.c. pozew może być cofnięty ze zrzeczeniem się roszczenia aż do wydania wyroku. W takim przypadku nie wywołuje on żadnych skutków jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa, a dalsze postępowanie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 355 k.p.c. Sąd nie znalazł podstaw do uznania cofnięcia za niedopuszczalne zgodnie z art. 203 § 4 k.p.c. i wobec tego umorzył postępowanie. W orzeczeniu kończącym Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym przypadku (art. 108 § 1 k.p.c.) Koszty procesu obejmują koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego.
Na koszty sądowe składają się zaś wydatki i opłaty. Do wydatków w myśl art. 5 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (dalej: u.k.s.c.) należą koszty doręczenia za pośrednictwem komornika. Pozwani – jak wynika z ich pisma oraz pisma powoda z 3.10.2023 r. opuścili, opróżnili i wydali lokal już po wytoczeniu pozwu, dokładniej po odebraniu odpisu pozwu, zatem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem to oni są stroną przegrywającą proces (vide postanowienie SN z 21.07.1951 r., C 593/51, OSN 1952, Nr 2, poz. 49 oraz uchwała SN z 9.06.2017 r., III CZP 118/16, OSNC 2018, nr 2, poz. 19.).
Wyjątkiem byłaby sytuacja, gdyby pozwani nie dali podstaw do wytoczenia powództwa. Jednakże w sprawie niniejszej wezwanie z 23.02.2023 r. do opuszczenia lokalu wraz z oznaczaniem terminu wykonania pozwani otrzymali już 28.02.2023 r. (k. 53-55) Wobec tego mieli pełną świadomość istnienia zobowiązania i uchylili się od jego spełnienia. Powództwo nie było przedwczesne, zaś niewątpliwie uzasadnione. Dlatego w pkt II postanowienia z 11.10.2023 r. zgodnie z art. 98 § 1 – 3 k.p.c.. Sąd zasądził na rzecz powódki od pozwanych solidarnie koszty procesu na które złożyły się 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 240 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j.
Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.) oraz 200 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu. Z tych samych powodów sąd zasądził w punkcie III postanowienia z 11.10.2023 r. na rzecz Miasta P. – interwenienta ubocznego od pozwanych solidarnie koszty interwencji na które złożyły się 240 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935) oraz 40 zł tytułem piątej części opłaty sądowej od interwencji ubocznej zgodnie z art. 19 ust. 3 pkt 1 u.k.s.c.
Asesor sądowy Michał Przybył