I C 463/20 · Sąd powszechny

Sygn. akt:I C 463/20

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Tadeusz Trojanowski Protokolant: Tomasz Chmiel po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021 roku w Gliwicach sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko M. F. o zapłatę 1. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 89.327,50 (osiemdziesiąt dziewięć tysięcy trzysta dwadzieścia siedem 50/100) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 lutego 2020 roku do dnia zapłaty;

2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 9.884 (dziewięć tysięcy osiemset osiemdziesiąt cztery 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. SSO Tadeusz Trojanowski I C 463/20

UZASADNIENIE

Powód wnosił o zasądzenie od pozwanej kwoty 89 327,50 zł ze wskazanymi w pozwie odsetkami - należność ta powstała w wyniku zawartej umowy kredytu; na skutek wypowiedzenia umowy, w następstwie niedotrzymania jej warunków stała się ona wymagalna. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, podając że nie zaistniały przesłanki wypowiedzenia umowy, nie przedłożono harmonogramu i historii spłaty kredytu, kwota podana w pozwie różni się od kwoty wskazanej na wezwaniu przedsądowym i nie wskazano sposobu wyliczenia odsetek umownych (k.51).

W piśmie procesowym z 7.10.2020 r. powód wyjaśnił podnoszone przez pozwaną kwestie (k. 70). Sąd ustalił co następuje. W dniu 16.12.2015 r. pozwana zawarła z powodem umowę kredytu konsolidacyjnego( umowa k.19). Kredytobiorca nie zaspokoił wszystkich należności wynikających z umowy. Pismem z 8.11.2019 r. wezwano pozwaną do zapłaty .W treści wezwania zawarto pouczenie o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację (k.30). Pismem z dnia 16.12.2019 r. jednoznacznie wypowiedziano umowę pożyczki(k.33), podając jako powód nieuregulowanie zaległości mimo wezwania.

Zaległość pozwanej wynosi: 86.068 zł kapitału, odsetki umowne 2.744,13 zł, odsetki karne 502,16 zł, opłaty 12,40 zł ; łącznie zaległość pozwanej wynosi 89.327,50zl (historia szczegółowa rachunku k. 78). Pozwana była wzywana do zapłaty przed skierowaniem sprawy do sądu pismem z 5.02.2020 r.(k.28). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt: -umowa k.19 - wezwanie do zapłaty z dowodem nadania k.28,29 - wypowiedzenie k.33 -ostateczne wezwanie do zapłaty k.30 - harmonogram spłat kredytu k.71 - historia rachunku kredytowego k.73 Pisma procesowe stron nie było spóźnione gdyż potrzeba ich składania wynikała z zakresu spornych okoliczności ujawnianych w toku sprawy.

Dokumenty jako nośniki informacji wątpliwości nie budziły . Sąd zważył co następuje. Historia rachunku kredytowego jest dowodem prywatnym i podlega ocenie jak każdy inny dowód (porównaj: wyrok SN z 15.09.2011, II CSK 712/10).Wysokość zadłużenia wynikała z zapisów w umowie kredytu; powód przedstawił wyliczenie matematyczne . W ocenie Sądu pozwana nie zakwestionowała skutecznie wyliczeń matematycznych powoda skupiając się na kwestii podstawy wypowiedzenia i braku dokumentów na początku postępowania. Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postepowania dowodowego a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej ponosi powód; jak wskazał SN w wyroku z 7.11.2007 r.(II CSK 293/07):” ciężar udowodnienia faktu rozumieć należy nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń , ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności”.

Jednakże powód swoje twierdzenia wykazał. Wierzyciel ma wykazać że dane roszczenie powstało -fakt zawarcia umowy kredytu i jego wypłaty - co wątpliwości nie budzi. To dłużnik ma wykazać, że do spełnienia świadczenia doszło, czego pozwana nie wykazała. Samo zakwestionowanie wypowiedzenia umowy nie jest wystarczające w sytuacji , gdy Bank przedstawia dokumenty i wiarygodne wyliczenia. Do wyliczeń Banku dołączonych do pisma z 7.10.2020 r. pozwana już się nie odniosła a zatem Sąd oparł się na tych wyliczeniach z tej tabeli w której uwzględniono wpłaty pozwanej.

Podstawa wypowiedzenia nie budzi wątpliwości gdyż jest nią par.9 ust.3 umowy, co wynika z korespondencji a brak oznaczenia jednostki redakcyjnej umowy w wypowiedzeniu nie jest istotny .Kwota podana w pozwie to kwota powiększona o należności uboczne; kwota kapitału – po zaprzestaniu wpłat nie ulegała zmianie. Sposób wyliczenia odsetek podany przez powoda w toku procesu wątpliwości nie budzi(k.70 i n.). Biorąc pod uwagę powyższe w oparciu o przepisy art.75 ust.1 i art.75 c ust.1 i ust.2 prawa bankowego orzeczono jak w sentencji; o odsetkach orzeczono w oparciu o art.359 w zw. z art.481i art.482 kc.

O kosztach postanowiono na zasadzie art.98 kpc.