Legislator Case Law & Legislation
II AKz 798/18 AI generated

II AKz 798/18 · Sąd powszechny

Case Number II AKz 798/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Sąd Okręgowy w Bielsku – Białej w pkt. II postanowienia z dnia 26 września 2018 roku, sygn. akt III Kop 61/18, na mocy art. 607r § 1 pkt 1 i 4 k.p.k. nie uwzględnił wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bielsku – Białej w przedmiocie przekazania A. H. właściwym organom Republiki Federalnej Niemiec i odmówił wykonania Europejskich Nakazów Aresztowań w zakresie pozostałej do odbycia: - kary 92 dni pozbawienia wolności, orzeczonej na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Mannheim z dnia 13 grudnia 2010 roku (sygn. akt 30 Ds 213 Js 14576/10), prawomocnym z dniem 21 grudnia 2010 roku za przestępstwo z § 242 ust. 1 StGB, objęte ENA wydanym dnia 7 kwietnia 2016 roku przez Prokuraturę w Mannheim (sygn. akt 932 VRs 213 Js 11306/08); - kary łącznej 143 dni pozbawienia wolności, rzeczonej na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Heidelbergu z dnia 17 września 2010 roku (sygn. akt 3 Ds 14 Js 502/10), objętego nakazem aresztowania Prokuratury w Heidelbergu z dnia 10 marca 2010 roku (sygn. akt 610 VRs 14 Js 502/10) w związku z egzekucją kary za przestępstwa z § 242 ust. 1 StGM i § 248a StGB (dziesięciokrotnie) oraz przestępstwo z § 265a StGB, objęte ENA wydanym dnia 1 sierpnia 2016 roku przez Prokuraturę w Heidelbergu (sygn. akt 610 VRs 14 Js 502/10).

Legislator headnote

AI generated

art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k; II AKz 798/18 · Sąd powszechny: Zażalenie prokuratora, które zaskarżało postanowienie Sądu Okręgowego w Bielsku Białej z dnia 26 września 2018 roku wyłącznie w zakresie punktu II, okazało się zasadne Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygnięcie w zaskarżonym pkt. II postanowienia o podstawy wskazane w art. 607r § 1 pkt 1 i 4 k.p.k. Przepisy te wskazują na fakultatywne przesłanki odmowy wykonania nakazu europejskiego. W doktrynie wskazuje się, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonania europejskiego nakazu aresztowania lub odmowy jego wykonania z powodów wymienionych w jego treści jest swobodną decyzją sądu (por.

Keywords

AI generated
extradition arrest warrant European arrest warrant enforcement of foreign judgments application for enforcement - Jurisdiction execution of asylum deportation countries outside Europe

Cited Legislation

AI generated
art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k
437 § 1 i § 2 k.p.k., art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.
AI generated
VI Ka 661/24
Sygn. akt VI Ka 661/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.) Sędzia Tomasz Skowron Sędzia Daniel Strzelecki Protokolant Dominika Cieślak przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Mariusza Rybaka po rozpoznaniu w dniach 14 listopada 2024r. i 6 grudnia 2024 roku sprawy M. S. ur. (...) w L. s. J., M. z domu T. oskarżonego z art. 288 § 1 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 9 lipca 2024 r. sygn. akt II K 92/23 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. S. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 661/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 9 lipca 2024 r. sygn. akt II K 92/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. M. S. - złożenie wniosku do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w dniu 28.11.2023 r. przez Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze o wydanie ENA wobec M. S. celem jego zatrzymania i wydania do Polski dla przeprowadzenia postępowania wykonawczego w zakresie wykonania prawomocnych kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawach sygn. akt II K 1100/22, II K 1330/22, II K 1261/22, II K 1425/22, II K 1765/22; - wydanie w w/w zakresie ENA przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 3.01.2024 r. w sprawie III Kop 104/23; - uznanie przez stronę niemiecką ekstradycji za dopuszczalną w zakresie spraw II K 1513/22, II K 1261/22 i II K 1765/22 i wydanie M. S. do Polski 4.09.2024 r. Akta III Kop 104/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, dokumenty z akt niniejszej sprawy k.1, k.137, k.250 – 263 akt III Kop 104/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze; k.85 – 103 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Akta III Kop 104/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, dokumenty k. 85 – 103 Akta sądowe nie budzą wątpliwości co do wiarygodności podobnie jak dokumenty z tych akt. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut naruszenie przepisów prawa procesowego ( postępowania karnego ) mające wpływ na treść zapadłego orzeczenia tj. art. 415 k.p.k. poprzez orzeczenie od oskarżonego M. S. w punkcie II i III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku środków kompensacyjnych w postaci obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonych N. K. i M. B. w sytuacji w której o środkach tych orzeczono już w innym postępowaniu dotyczącym tego samego czynu i innego jego współsprawcy – S. M. zakończonego prawomocnym wyrokiem skazującym z dnia 30 czerwca 2023 r. sygn. akt II K 2020/22 ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wobec okoliczności zaistniałych w niniejszej sprawie, które skutkowały koniecznością wydania wyroku kasatoryjnego, odnoszenie się do zarzutu zawartego w apelacji prokuratora było przedwczesne ( art. 436 k.p.k. ). Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy procedując w niniejszej sprawie naruszył prawo do obrony oskarżonego ( art. 6 k.p.k. ), co powoduje, że zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. W Sądzie Rejonowym w Jeleniej Górze zalegało 6 spraw w których prawomocnie orzeczone wobec M. S. kary pozbawienia wolności nie były wykonywane wobec wyjazdu oskarżonego za granicę, skład orzekający w niniejszej sprawie co najmniej od zainicjowania wydania wobec oskarżonego ENA tj. od 28.11.2023 r. wiedział, że oskarżony nie przebywa w miejscu zamieszkania w Polsce lecz jest za granicą, przy czym domniemane miejsce jego pobytu było znane z informacji przekazanej przez policję, miał on zostać zatrzymany w N. w związku z kradzieżą pojazdu i przebywać w klinice w miejscowości W. ( k. 1 akt III Kop 104/23 ). Pomimo tego Sąd Rejonowy zawiadomił oskarżonego o terminie rozprawy w dniu 25.06.2024 r. jedynie na znane mu dwa adresy w Polsce, nie przeprowadził postępowania dowodowego bezpośrednio na rozprawie ograniczając się do odczytania wyjaśnień oskarżonego, wyjaśnień współoskarżonych których sprawy były lub są prowadzone w odrębnych postępowaniach i zeznań świadków oraz wydał wyrok. Oskarżony nie miał w sprawie obrońcy, sprawa procedowana była na rozprawie wyłącznie w obecności stron przeciwnych do oskarżonego tj. prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego ( k. 46 ). Sąd Okręgowy dostrzega, że oskarżony nieprzebywając w kraju nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 138 k.p.k., niemniej w zaistniałej sytuacji znając prawdopodobne miejsce jego pobytu za granicą Sąd Rejonowy przynajmniej powinien podjąć próbę zawiadomienia go o rozprawie na ten adres. Wniosek o wydanie ENA wobec oskarżonego nie dotyczył niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 607e § 1 k.p.k. osoby przekazanej w wyniku wykonania ENA nie można ścigać za przestępstwa inne niż te które stanowiły podstawę przekazania. Wyłączenie tej zasady następuje m.in. wtedy gdy osoba ścigana po jej przekazaniu złoży przed Sądem oświadczenie o zrzeczeniu się tego prawa w odniesieniu do konkretnego czynu popełnionego przed przekazaniem ( art. 607e § 3 pkt 7 k.p.k.). Oskarżony M. S. zapytany przez Sąd Okręgowy na rozprawie odwoławczej nie zrzekł się tego prawa, określanego jako tzw. zasada specjalności ( k. 112 odwrót ). W tym stanie rzeczy zdaniem Sądu Okręgowego zaskarżony wyrok należało uchylić na podstawie art. 440 k.p.k. i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, tym bardziej że zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. należy powtórzyć przewód sądowy w całości, w sytuacji gdy de facto naruszona została zasada bezpośredniości, bowiem postępowanie dowodowe bezpośrednio na rozprawie nie zostało przeprowadzone. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie rozstrzygnięć zawartych w pkt II i III części dyspozytywnej i orzeczenie w ich miejsce w oparciu o treść art. 57a § 2 k.k. nawiązek na rzecz N. K. i M. B. w kwocie po 5.000 zł. i utrzymanie go w mocy w pozostałym zakresie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek okazał się niezasadny wobec konieczności wydania wyroku kasatoryjnego przez sąd odwoławczy z powodów wskazanych powyżej. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy ---------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy -------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. S. należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy wyznaczy oskarżonemu obrońcę z urzędu, o ile oskarżony złoży w tym zakresie uargumentowany wniosek. Następnie Sąd ten rozważy wystąpienie następczo do strony niemieckiej o zgodę na wydanie oskarżonego także w niniejszej sprawie, ewentualnie rozważy inne możliwości prowadzenia i zakończenia postępowania. Gdy ustanie przeszkoda do prowadzenia postępowania Sąd przed wyrokowaniem przeprowadzi w całości przewód sądowy i prawidłowo oceni materiał dowodowy, także pod kontem zarzutu stawianego w apelacji prokuratora. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------- 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co do środków kompensacyjnych. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II Kop 14/15
Zgodnie z treścią art. 607a k.p.k. w razie podejrzenia, że osoba ścigana za przestępstwo popełnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywa na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwy miejscowo sąd okręgowy „może" wydać europejski nakaz aresztowania. Brzmienie cytowanego przepisu wskazuje na to, że wydanie europejskiego nakazu aresztowania nie jest obligatoryjne. Przepisy Kodeksu postępowania karnego nie formułują wprawdzie w tym zakresie wyraźnych, dodatkowych przesłanek, jednakże słuszna wydaje się interpretacja, w myśl, której sąd rozpoznający wniosek winien ocenić celowość wydania europejskiego nakazu aresztowania. Należy przy tym w szczególności mieć na uwadze, że celem instytucji europejskiego nakazu aresztowania jest ściganie sprawców poważnych przestępstw, nie zaś czynów, których stopień społecznej szkodliwości jest stosunkowo niewysoki.
II AKz 432/18
Przeciwko V. F. w R. zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze o przestępstwo z § 212, § 224 ust. 1 nr 2 i 5, § 12, § 22, § 23 i § 52 niemieckiego kodeksu karnego. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy orzekł o przekazaniu ściganego z terytorium R. do R. na mocy europejskiego nakazu aresztowania wydanego w dniu (...) roku w sprawie o sygn. 701 AR 62984/17 przez Prokuraturę w B. (pkt 1 sentencji). Ponadto orzeczono o przedłużeniu stosowania wobec ściganego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do dnia (...) roku, godz. 9:50. W pkt 3 postanowienia orzeczono o kosztach obrony z urzędu.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II AKz 798/18 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2018 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Michał Marzec Protokolant: Aleksandra Urban-Misztalska przy udziale Prokuratora Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bielsku-Białej Krystyny Ślęczka-Więcek po rozpoznaniu w sprawie A. H. (H.) skazanego za popełnienie na terytorium Republiki Federalnej Niemiec przestępstwa z § 242 ust. 1 StGB (niemieckiego k.k.) i inne zażalenia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bielsku Białej na postanowienie Sądu Okręgowego w Bielsku – Białej z dnia 26 września 2018 roku, sygn. akt III Kop 61/18 w przedmiocie przekazania skazanego celem wykonania kar pozbawienia wolności orzeczonych za przestępstwa objęte ENA na podstawie art. 437 § 1 i § 2 k.p.k., art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. oraz art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturze (Dz.

U. z 2018 roku poz. 1184 j.t. ze zm.), § 4 i § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1714 ze zm.) postanawia:

1. zmienić postanowienie w zaskarżonej części w pkt II w ten sposób, że na mocy art. 607 k § 1 kpk przekazać A. H. syna M. i H., urodzonego (...) w P. właściwym organom Republiki Federalnej Niemiec w celu wykonania pozostałej do odbycia - kary 92 dni pozbawienia wolności orzeczonej na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Mannheim z dnia 13 grudnia 2010 roku /sygn. akt 30 Ds. 213 Js 14576/10/ prawomocnym z dniem 21 grudnia 2010 roku za przestępstwo z § 242 ist. 1 StGB, objęte ENA wydanym dnia 7 kwietnia 2016 roku przez Prokuraturę w Mannheim /sygn. akt 932 VRs 213 Js 11306/08 - kary łącznej 143 dni pozbawienia wolności orzeczonej na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Heidelbergu z dnia 17 września 2010 roku /sygn. akt 3 Ds. 14 Js 502/10/ objętego nakazem aresztowania Prokuratury w Heidelbergu z dnia 10 marca 2010 roku /sygn. akt 610 VRs 14 Js 502/10 w związku z egzekucją kary za przestępstwo z § 242 ist. 1 StGB i § 248a StGB /dziewięciokrotnie/ oraz przestępstwo z § 265a StGB, objęte ENA wydanym dnia 1 sierpnia 2016 roku przez Prokuraturę w Heidelbergu /sygn. akt 610 VRs 14 Js 502/10 2. zasądzić od Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego w Katowicach) na rzecz adwokat J.

Z. - Kancelaria Adwokacka w K. - kwotę 184,50 zł (sto osiemdziesiąt cztery złote pięćdziesiąt groszy), w tym 23 % podatku VAT, tytułem kosztów obrony skazanego w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Bielsku – Białej w pkt. II postanowienia z dnia 26 września 2018 roku, sygn. akt III Kop 61/18, na mocy art. 607r § 1 pkt 1 i 4 k.p.k. nie uwzględnił wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bielsku – Białej w przedmiocie przekazania A. H. właściwym organom Republiki Federalnej Niemiec i odmówił wykonania Europejskich Nakazów Aresztowań w zakresie pozostałej do odbycia: - kary 92 dni pozbawienia wolności, orzeczonej na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Mannheim z dnia 13 grudnia 2010 roku (sygn. akt 30 Ds 213 Js 14576/10), prawomocnym z dniem 21 grudnia 2010 roku za przestępstwo z § 242 ust. 1 StGB, objęte ENA wydanym dnia 7 kwietnia 2016 roku przez Prokuraturę w Mannheim (sygn. akt 932 VRs 213 Js 11306/08); - kary łącznej 143 dni pozbawienia wolności, rzeczonej na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Heidelbergu z dnia 17 września 2010 roku (sygn. akt 3 Ds 14 Js 502/10), objętego nakazem aresztowania Prokuratury w Heidelbergu z dnia 10 marca 2010 roku (sygn. akt 610 VRs 14 Js 502/10) w związku z egzekucją kary za przestępstwa z § 242 ust. 1 StGM i § 248a StGB (dziesięciokrotnie) oraz przestępstwo z § 265a StGB, objęte ENA wydanym dnia 1 sierpnia 2016 roku przez Prokuraturę w Heidelbergu (sygn. akt 610 VRs 14 Js 502/10).

Zażalenie na powyższe postanowienie w tym zakresie wniósł Prokurator Prokuratury Okręgowej w Bielsku Białej, zarzucając mu: - naruszenie art. 607r § 1 pkt 1 i 4 k.p.k. polegającą na przyjęciu tego przepisu jako podstawy orzeczenia o odmowie wykonania ENA przy jednoczesnym stwierdzeniu przez Sąd, iż nakazy dotyczące przekazania celem wykonania kar orzeczonych za wykroczenia, a nie przestępstwa oraz w sytuacji, gdy czyny objęte wskazaniami sądów niemieckich nigdy nie podlegały jurysdykcji sądów polskich; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na bezzasadnym przyjęciu, iż istnieją okoliczności uzasadniające odmowę wykonania wyroków skazujących go za czyny stanowiące według prawa polskiego wykroczenia, a nie przestępstwa podczas gdy analiza okoliczności sprawy, w tym obywatelstwa ściganego, jego postawy, wielości popełnionych czynów karalnych i celów kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec ściganego prawomocnymi wyrokami sądów niemieckich prowadzą do wniosku o braku uzasadnienia odmowy wykonania ENA w oparciu o art. 607r § 1 pkt 1 k.p.k.

W konsekwencji Prokurator wniósł o zmianę postanowienia w tym zakresie i orzeczenie o przekazanie A. H. organom Republiki Federalnej Niemiec celem wykonania kar wskazanych w obu Europejskich Nakazach Aresztowania wydanych przez Prokuraturę w Heidelbergu i Prokuraturę w Mannheim.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie prokuratora, które zaskarżało postanowienie Sądu Okręgowego w Bielsku Białej z dnia 26 września 2018 roku wyłącznie w zakresie punktu II, okazało się zasadne Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygnięcie w zaskarżonym pkt. II postanowienia o podstawy wskazane w art. 607r § 1 pkt 1 i 4 k.p.k. Przepisy te wskazują na fakultatywne przesłanki odmowy wykonania nakazu europejskiego. W doktrynie wskazuje się, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonania europejskiego nakazu aresztowania lub odmowy jego wykonania z powodów wymienionych w jego treści jest swobodną decyzją sądu (por.

B. Augustyniak, Komentarz do art. 607r Kodeksu postępowania karnego, LEX 2018). Niezależnie od treści wydanego orzeczenia sąd jest zobligowany jednak do wyjaśnienia, dlaczego – mimo zaistnienia fakultatywnych przesłanek odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania – orzekł o jego wykonaniu lub odmowie jego wykonania (tak S. Steinborn [w:] Grajewski, Paprzycki, Steinborn, Kodeks, t. 2, 2010, s. 945; S. Steinborn [w:] Grajewski, Paprzycki, Steinborn, Kodeks, t. 2, 2015, komentarz do art. 607r). Przepis art. 607r § 1 pkt 1 k.p.k. wskazuje na odmowę wykonania nakazu europejskiego jeżeli, przestępstwo będące podstawą wydania nakazu europejskiego, inne niż wymienione w art. 607w k.p.k., nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego.

Zgodzić się należy z sądem I instancji, że przesłanka ta aktualizuje się wtedy, gdy czyn będący podstawą wydania ENA, stanowiący przestępstwo w innym państwie członkowskim, nie jest w ogóle czynem zabronionym w rozumieniu polskiego prawa karnego, jak również wówczas, gdy stanowi on czyn zabroniony i karalny, lecz nie jest przestępstwem, a na przykład wykroczeniem. Podstawą nieuwzględnienia wniosku Prokuratora powołaną przez Sąd Okręgowy był fakt, że czyny, za które orzeczono kary pozbawienia wolności w rozumieniu prawa polskiego są wykroczeniami, natomiast według prawa niemieckiego przestępstwami.

Sąd Okręgowy powołując się na tę przesłankę wskazał jedynie na samą podstawę prawną i stanowisko przedstawicieli doktryny, iż podstawą odmowy jest zasada podwójnej karalności czynu jako przestępstwa. Sąd Okręgowy pominął zupełnie w odniesieniu do przesłanki art. 607 r § 1 pkt 1 kpk jej fakultatywny charakter i nie wyjaśnił, dlaczego w oparciu o tę przesłankę odmówił przekazania. Przecież sam fakt, iż czyn objęty ENA, będący w Państwie obcym przestępstwem, a w Polsce będącym wykroczeniem, nie jest automatyczną przesłanką do nieuwzględnienia wniosku.

Co prawda przepis art. 607 r k.p.k. nie zawiera wskazówek ani dyrektyw, którymi należałoby kierować się przy rozstrzygnięciu, czy w razie spełnienia jednej z fakultatywnych podstaw odmowy wykonania ENA należy przekazać osobę ściganą czy też odmówić wykonania nakazu jednak w takim przypadku sąd powinien przede wszystkim uwzględnić istotę przestępczego działania sprawcy, zważyć przede wszystkim na porządek prawny, którego państwa w przeważającej mierze godzi przestępstwo, w związku z którym wydano ENA, jak również na jakim etapie znajduje się postępowanie.

Sąd Okręgowy podejmując merytoryczną decyzję, tych przesłanek w ogóle nie rozważył. Ma rację prokurator wskazując, że zaskarżona odmowa przekazania uniemożliwi niemieckim organom sprawiedliwości rozliczenia się z własnym Obywatelem. A. H. jest Obywatelem Niemiec i na terenie tego kraju popełnił szereg przestępstw, które z uwagi na wartość szkody w Polsce stanowią wykroczenie. Wiedział, że zostały orzeczone wobec niego prawomocnie wyroki i nie chcąc odbywać wymierzonych na ich mocy kar pozbawienia wolności, wrócił do Polski.

Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do przyjęcia, że okoliczność, iż czyny te są w Polsce wykroczeniami jest wystarczającym argumentem do nieponiesienia przez A. H. odpowiedzialności za ich popełnienie według zasad obowiązującym w Republice Federalnej Niemiec. Tym bardziej jeśli zważyć ilość tych czynów. Zwrócić należy także uwagę, że sam A. H. w toku posiedzenia w dniu 26 września 2018 roku nie sprzeciwiał się wnioskowi prokuratora. Zdaniem Sądu Apelacyjnego zasadnym było w tej sytuacji wydanie pozytywnej decyzji w zakresie przekazania A.

H. właściwym organom niemieckim celem wykonania kary. Odnosząc się do drugiej przesłanki odmowy przekazania z art. 607r § 1 pkt 4 k.p.k., to należy podnieść, że pozwala na odmowę wykonania nakazu europejskiego, jeżeli według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie ścigania lub wykonania kary, ale tylko w wypadku gdy przestępstwa, których to dotyczy, podlegały jurysdykcji sądów polskich. W niniejszej sprawie doszło na pewno do przedawnienia wykonania kary w świetle prawa polskiego, gdyż wskazane czyny stanowią wykroczenia.

Sąd Okręgowy poświęcił tej kwestii dużo miejsca w zaskarżonym postanowieniu. Tyle tylko, że czyny te nie podlegały jurysdykcji sądów polskich, gdyż były wykroczeniami popełnionymi na terenie innego Państwa. Skoro przesłanki z art. 607r § 1 pkt 4 kpkte muszą wystąpić łącznie, to zastosowanie powołanego przepisu w niniejszej sprawie było nieuzasadnione. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zmienić postanowienie w zaskarżonej części w pkt II w ten sposób, że na mocy art. 607 k § 1 kpk przekazać A. H. właściwym organom Republiki Federalnej Niemiec w celu wykonania pozostałej do odbycia, poza karami określonymi w pkt I zaskarżonego postanowienia, kary 92 dni pozbawienia wolności orzeczonej na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Mannheim z dnia 13 grudnia 2010 roku oraz kary łącznej 143 dni pozbawienia wolności orzeczonej na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Heidelbergu z dnia 17 września 2010 roku.

ZARZĄDZENIE 1. odpis postanowienia doręczyć skazanemu z pouczeniem o jego prawomocności;

2. zwrócić akta sprawy celem wykonania. Katowice, dnia 23 października 2018 roku