Legislator Case Law & Legislation
II W 775/21 AI generated

II W 775/21 · Sąd powszechny

Case Number II W 775/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sąd uznał następujące fakty za udowodnione : Obwiniony M. D. w dniu 25 lipca 2021 roku od godz. 02:10 do godziny 03:00 w msc. (...), gm. P., będąc pod wypływem alkoholu poprzez słuchanie głośno muzyki zakłócił spoczynek nocny A. D.. Sąd ustalając wskazane fakty oparł się na następujących dowodach:

Legislator headnote

AI generated

art. 119 § 1 k.p; II W 775/21 · Sąd powszechny: Wyjaśnieniom obwinionego przeczyły jednoznacznie wskazane powyżej dowody uznane za wiarygodne; Sąd odmówił wiary zeznaniom świadków A. P. (k.22), M. P. (1)(k.22v), K. P. (k.22v), M. P. (2) (k.23) i P. D. (k.23), z których wynikało, że odtwarzana przez obwinionego z samochodu muzyka nie była głośna, nie mogła nikomu przeszkadzać, pokrzywdzona nie zwracała się do obwinionego o jej ściszenie, a po odjeździe policjantów po pierwszej interwencji muzyka została znacznie ściszona. Wszyscy świadkowie bowiem to dobrzy znajomi obwinionego oraz jego brat, bawiący się z nim feralnej nocy w jego garażu; złożyli oni zeznania w poczuciu solidarności z obwinionym; ich zeznania to próba wsparcia M.

Keywords

AI generated
alcohol abuse aggravated drunk driving alibi testimony of victim alcohol monopoly serious narcotics offense

Cited Legislation

AI generated
art. 119 § 1 k.p
na podstawie art. 119 § 1 k.p.w.
AI generated
II W 365/23
Sygn. akt IIW 365/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 listopada 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant– sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności oskarżyciela publicznego z KPP w G. - ----------- po rozpoznaniu w dniach: 10.06.2024 r., 23.10.2024 r. na rozprawie sprawy S. P. syna K. i M. zd. S. ur. (...) w W. obwinionego o to, że: w okresie od dnia 28 maja 2023 roku do dnia 30 maja 2023 roku po godz. 22:00 w miejscowości W. (...) (gmina G.) zakłócił spoczynek nocny dla P. J. i K. G. poprzez głośne odtwarzanie muzyki, głośne krzyki, rozmowy i używanie słów nieprzyzwoitych tj. o czyn z art. 51§1 kw 1. Obwinionego S. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym ustala, że obwiniony znajdował się pod wpływem alkoholu i czyn ten kwalifikuje z art. 51§2 kw i za to na podstawie art. 51§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 400 (czterysta) złotych. 2. Zwalnia obwinionego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów postępowania. Sygn. akt IIW 365/23 UZASADNIENIE Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: P. J. i jego partnerka K. G. zamieszkują w miejscowości W. (...), gmina G.. Sąsiednia posesja tj. W. (...) należy do matki obwinionego - M. S.. Między stronami od dawna istnieje konflikt sąsiedzki. Pod koniec maja 2023 r. na działkę M. S. przyjechał jej syn - S. P. wraz z grupką znajomych. W okresie od dnia 28 maja 2023 roku do dnia 30 maja 2023 roku po godz. 22:00 w miejscowości W. (...) (gmina G.) obwiniony, spożywając ze znajomymi alkohol, zakłócił spoczynek nocny P. J. i K. G. poprzez głośne odtwarzanie muzyki, głośne krzyki, rozmowy i używanie słów nieprzyzwoitych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień obwinionego (k. 61v, 20-21, 62v, 63), nadto na podstawie zeznań P. J. (k. 62-62v, 3-4), K. G. (k. 62v, 11-12), M. M. (2) (k. 83-83v), wydruku zdjęć (k. 60). Obwiniony nie przyznał się do winy. Wprawdzie potwierdził, że w okresie od dnia 28 maja 2023 roku do dnia 30 maja 2023 roku zorganizował spotkanie ze znajomymi na działce należącej do matki, że wszyscy spożywali alkohol, rozmawiano, słuchano muzyki, ale stanowczo zaprzeczył, że ich zachowanie spowodowało zakłócenie spoczynku nocnego pokrzywdzonym (wyjaśnień obwinionego k. 61v, 20-21, 62v, 63). Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, w jakich nie przyznaje się do winy uznając, że nie polegają one na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą linię obrony służącą uniknięciu odpowiedzialności karnej. Z zeznań P. J. (k. 62-62v, 3-4) i K. G. (k. 62v, 11-12), wydruku zdjęć (k. 60) w sposób spójny i jednoznaczny wynika w jaki sposób przebiegało w okresie dnia 28 maja 2023 roku do dnia 30 maja 2023 roku, po godz. 22.20, w miejscowości W. (...) (gmina G.) spotkanie obwinionego ze znajomymi. Obwiniony, spożywając alkohol, zakłócił spoczynek nocny pokrzywdzonym poprzez głośne odtwarzanie muzyki, głośne krzyki, rozmowy i używanie słów nieprzyzwoitych. Nadmienić należy, że już z wyjaśnień samego S. P. wynika wprost, że w czasie spotkania był spożywany, także przez niego, alkohol, kolacje były jedzone na tarasie, słuchano muzyki, po godz. 22.00 trwały rozmowy na balkonie. Twierdzenia obwinionego, że takie zachowania nie zakłócały jednak spokoju, czy ciszy nocnej należy zakwestionować nie tylko w świetle zeznań pokrzywdzonych, ale także mając na uwadze doświadczenie życiowe. Powszechnie wiadome jest to, że osoby będące pod wpływem alkoholu nie potrafią obiektywnie ocenić skutków swojego zachowania dla otoczenia, które to zachowanie niejednokrotnie pozostaje poza ich kontrolą z uwagi na spożyty alkohol. Pamiętać przy tym należy, że obwiniony i jego znajomi to młodzi ludzie, którzy przyjechali na M., by zrelaksować się po egzaminach maturalnych, wobec czego ich zachowanie mogło być - i było, jak wynika z dowodów- bardziej swobodne. Sąd miał na uwadze fakt istniejącego konfliktu pomiędzy matką a pokrzywdzonymi, co przyznały obie strony, a co mogłoby wpłynąć na wiarygodność relacji zdanych przez pokrzywdzonych. Podkreślić jednak trzeba, że z zeznań funkcjonariusza policji, który przybył na interwencję zgłoszoną przez pokrzywdzonego, także wynika, iż z posesji, gdzie przebywał obwiniony ze znajomymi, już z drogi było słychać, po godz. 23.00, głośną muzykę, głośne rozmowy i śmiechy (zeznania M. M. (2) k. 83-83v). Funkcjonariusz policji jest osobą zupełnie obcą dla stron, niezwiązaną z żadną z nich, niezainteresowaną w tym, by konflikt był rozstrzygnięty na korzyść którejś strony, a zatem nie miał interesu by zeznawać na temat okoliczności, które nie miały miejsca i w konsekwencji niesłusznie obciążać obwinionego. Jego zeznania korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych, uzupełniając je i tym samym dodatkowo przemawiają za uznaniem zeznań pokrzywdzonych za wiarygodne. Zeznania M. M. (3) (k. 53) nic nie wniosły do sprawy. Mając na uwadze dokonaną powyżej analizę Sąd uznał, że obwiniony dopuścił się popełnienia zarzuconego mu wykroczenia, a ustaliwszy, że w czasie czynu znajdował się pod wpływem alkoholu- uzupełnił opis tego czynu, przyjmując w konsekwencji kwalifikację przedmiotowego wykroczenia z art. 51§2 kw. Wina umyślna obwinionego w zakresie popełnienia przypisanego mu czynu także nie może budzić wątpliwości. S. P. musiał zdawać sobie sprawę, że jego zachowanie skutkuje naruszeniem prawa i wywołać może u pokrzywdzonych określone skutki. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze treść art. 33§1 - §4 kw. Zachowanie obwinionego nie zasługuje na usprawiedliwienie i akceptację. Swoim postępowaniem dał dowód lekceważenia podstawowych norm społecznych i zasad współżycia społecznego. Przy wymiarze kary grzywny Sąd uwzględnił stopień zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości czynu, a nadto warunki osobiste i majątkowe sprawcy. Obwiniony jest osobą młodą, zdrową, zdolną do podjęcia pracy, a wysokość orzeczonej grzywny, którą uznać należy za adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, i która spełni jednocześnie cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej- nie przekracza zdolności zarobkowych obwinionego. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 624§1 kpk w zw. z art. 121§1 kpw.
VII Ka 1224/15
i M. G. zostali obwinieni o to, że w okresie od 17 kwietnia 2015 r., godz. 21.00 do 18 kwietnia 2015 r., godz. 02.00 w O. przy ul. (...) będąc pod wpływem alkoholu zakłócili spokój i spoczynek nocny K. J. i K. K. poprzez głośne odtwarzanie muzyki, głośne rozmowy i krzyki
II W 833/23
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: P.
IX W 1955/15
K. (1) zamieszkuje wraz z rodziną zamieszkuje w O. przy ul. (...) w lokalu nr (...). Mieszkanie nr (...) zajmuje M. K. (1). W nocy z 27 na 28 lutego około godz. 1.00 H. K. (1) został obudzony przez krzyki i trzaskania drzwiami dochodzące z mieszkania nr (...). Odgłosy wskazywały na to, iż w tym lokalu odbywa spotkanie towarzyskie. Nie był to pierwsza tego typu sytuacja, w związku z czym H. K. wezwał na interwencję Policję.
IX W 58/16
Obwiniony J. P. jest kawalerem, na utrzymaniu ma córkę w wieku 8 lat- płaci alimenty w wysokości 300 złotych, do 1.03.2016 r pracował w Tartaku w D., otrzymywał wynagrodzenie w kwocie(...) złotych. Pokrzywdzona A. P. mieszka razem z synem- D. P. (1) w budynku wielorodzinnym przy ul. (...). Zajmuje lokal położony na parterze. W przeszłości obwiniony J. P. i A. P. pozostawali w związku, byli zaręczeni, znają się do 3 lat; nie są narzeczeństwem od czerwca 2015 roku, jednakże nadal utrzymują kontakty , spotykają się.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II W 775/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 marca 2022 roku Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Andrzej Janowski Protokolant: p.o. sekr. Katarzyna Dębowska bez udziału oskarżyciela publicznego po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 14 grudnia 2021 roku i 3 marca 2022 roku sprawy: M. D., s. J. i G. zd. F., ur. (...) w S. obwinionemu o to, że: w dniu 25 lipca 2021 roku od godz. 02:10 do godziny 03:00 w msc. (...), gm. P., pow. (...), woj. (...), będąc pod wypływem alkoholu poprzez słuchanie głośno muzyki zakłócił spoczynek nocny A.

D., tj. o czyn z art. 51 § 2 k.w. I. obwinionego M. D. uznaje za winnego zarzucanego mu wykroczenia i za to na podstawie art. 51 §2 k.w. w zw. z art. 24 §1 i §3 k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych; II. na podstawie art. 119 § 1 k.p.w. w zw. z art. 21 pkt 2 i art. 3 ust 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (stu) złotych oraz opłatą w kwocie 30 (trzydziestu) złotych.

UZASADNIENIE

Sąd uznał następujące fakty za udowodnione : Obwiniony M. D. w dniu 25 lipca 2021 roku od godz. 02:10 do godziny 03:00 w msc. (...), gm. P., będąc pod wypływem alkoholu poprzez słuchanie głośno muzyki zakłócił spoczynek nocny A. D.. Sąd ustalając wskazane fakty oparł się na następujących dowodach:

1. zeznania pokrzywdzonej A. D. (k.21v-22,4) – zeznania logiczne, spójne, konsekwentne; z zeznań pokrzywdzonej wynika, że obwiniony będąc pod wpływem alkoholu, podczas zorganizowanego spotkania towarzyskiego w należącym do niego garażu, nocą 25 sierpnia 2021 roku po godzinie 1:30 głośno odtwarzał muzykę; głośne odtwarzanie muzyki zakłóciło spoczynek nocny wymienionej, uniemożliwiało jej i członkom jej rodziny sen; z zeznań pokrzywdzonej wynika także, że sms zwracała się do obwinionego o ściszenie muzyki; w związku z tym, że obwiniony zignorował jej prośbę, wymieniona zawiadomiła Policję; po wizycie policjantów u obwinionego muzyka została ściszona, jednak po odjeździe patrolu obwiniony znowu głośno odtwarzał muzykę, w związku z czym ponownie wezwała Policję; dopiero po drugiej interwencji obwiniony muzykę wyłączył;

2. zeznania świadka R. S. (k.39v) – zeznania spójne, korespondujące z zeznaniami pokrzywdzonej; świadek w czasie zdarzenia przebywał z pokrzywdzoną w domu; z jego zeznań wynika, że obwiniony podczas spotkania towarzyskiego nocą bardzo głośno puszczał muzykę, muzyka przeszkadzała jemu, pokrzywdzonej i ich dziecku w spoczynku; była to stresująca sytuacja, dziecko bało się; A. D. prosiła sms obwinionego, aby ściszył muzykę, ale ponieważ zignorował jej prośbę zadzwoniła na Policję; po wizycie policjantów obwiniony ściszył muzykę;

3. zeznania funkcjonariuszy Policji, świadków K. M. (k.22) i R. P. (k.39-39v) – zeznania spójne, uzupełniające się, złożone przez osoby wykonujące czynności służbowe; z zeznań świadków wynika, że jadąc na interwencję, zbliżając się do miejsca zdarzenia już z daleka słyszeli głośną muzykę; na miejscu obwiniony, który był pod wpływem alkoholu, przyznał, że to on puszczał muzykę i regulował jej głośność; twierdził przy tym, że nikt z sąsiadów nie zwraca na to uwagi tylko pokrzywdzona; z zeznań policjantów wynika, że muzyka odtwarzana była głośno i mogła przeszkadzać osobom, które chciały mieć spoczynek nocny; po interwencji muzyka została ściszona;

4. nagranie na płycie CD (k.7) – dowód nienoszący śladów przeróbek, niekwestionowany; dowód potwierdza relację pokrzywdzonej i zeznania wspierających ją świadków, z dowodu wynika, że obwiniony feralnej nocy głośno odtwarzał muzykę;

5. notatka urzędowa (k.1) – dokument czytelny, należycie sporządzony; dowód potwierdza fakt dwukrotnych interwencji Policji u obwinionego w związku ze zgłoszeniami A. D. dotyczącymi zakłócania przez niego ciszy nocnej przez głośne odtwarzanie muzyki w godzinach 2:00 – 3:00 w nocy; Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom obwinionego M. D. (k.21v,22v,10), w których zaprzeczył zarzutowi i podał, że według niego było wówczas cicho, muzyka nie była puszczana głośno, nikomu z sąsiadów nie przeszkadzała; on ze znajomymi siedział w garażu, spożywali piwo i rozmawiali swobodnie, muzyka im nie przeszkadzała w rozmowach oraz w których podał, że po sms od pokrzywdzonej ściszył muzykę i zaskoczony był interwencją Policji;

Wyjaśnieniom obwinionego przeczyły jednoznacznie wskazane powyżej dowody uznane za wiarygodne; Sąd odmówił wiary zeznaniom świadków A. P. (k.22), M. P. (1)(k.22v), K. P. (k.22v), M. P. (2) (k.23) i P. D. (k.23), z których wynikało, że odtwarzana przez obwinionego z samochodu muzyka nie była głośna, nie mogła nikomu przeszkadzać, pokrzywdzona nie zwracała się do obwinionego o jej ściszenie, a po odjeździe policjantów po pierwszej interwencji muzyka została znacznie ściszona. Wszyscy świadkowie bowiem to dobrzy znajomi obwinionego oraz jego brat, bawiący się z nim feralnej nocy w jego garażu; złożyli oni zeznania w poczuciu solidarności z obwinionym; ich zeznania to próba wsparcia M.

D. w uniknięciu przez niego odpowiedzialności za popełnione wykroczenie; Ostatecznie Sąd uznał, że obwiniony dopuścił się wykroczenia z art. 51 §2 k.w. Za powyższe wykroczenie Sąd wymierzył obwinionemu karę 300 zł grzywny. Przy wymiarze kary jako okoliczność obciążającą Sąd uznał brak skruchy obwinionego; na korzyść Sąd uwzględnił dotychczasową jego niekaralność; W ocenie Sądu kara jest adekwatna do winy obwinionego i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu; wywrze właściwy efekt wychowawczy wobec niego, a także spełni cele prewencji ogólnej;

Mając na uwadze dobrą sytuację materialną obwinionego (rozwiedziony, płaci alimenty na jedno dziecko, właściciel nieruchomości gruntowej z domem, właściciel kilku pojazdów, prowadzi działalność gospodarczą z dochodem 4.000 zł netto miesięcznie, nie posiada wysokich zobowiązań – k.9v) Sąd obciążył go w całości kosztami sądowymi.