Legislator Case Law & Legislation
I1 C 1543/22 AI generated

I1 C 1543/22 · Sąd powszechny

Case Number I1 C 1543/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

STAN FAKTYCZNY W dniu 22 listopada 2017 r. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego J. G. ucierpiał na skutek zderzenia z samochodem o numerze rej. (...). W kwietniu 2018 r. ubezpieczyciel odpowiedzialności cywilnej posiadacza tego pojazdu (wówczas pod firmą: (...) S.A.) wypłacił J. G. (wówczas uznawanemu przez ubezpieczyciela za poszkodowanego) kwotę 12.000 zł – do rąk przedstawiciela ustawowego małoletniego – jego matki E. K. (1). Okoliczności bezsporne E. K. (1) zarządziła otrzymanym na rzecz swojego dziecka świadczeniem w ten sposób, że bez zwłoki zostały te środki w całości zużytkowane na leczenie poszkodowanego, który odniósł bardzo poważne obrażenia ciała i wymagał kosztownej, intensywnej rehabilitacji, wielu wizyt lekarskich, kosztownego leczenia psychiatrycznego z uwagi na depresję.

Legislator headnote

AI generated

art. 96 k.c, art. 409 k.c, art. 98 k.p.c; I1 C 1543/22 · Sąd powszechny: Pozostałe okoliczności sprawy są bezsporne. KWALIFIKACJA PRAWNA Pozwana nie ma legitymacji biernej, gdyż nie była adresatem świadczenia, lecz tylko przedstawicielem ustawowym małoletniego adresata, a więc działała w cudzym imieniu (por. art. 96 k.c.). Niezależnie od powyższego pozwana udowodniła całkowicie zużycie świadczenia w okolicznościach, w których nie można jej przypisać liczenia się z obowiązkiem jej zwrotu, a więc obowiązek zwrotu wygasł (art. 409 k.c.). Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono na podstawie art. 409 k.c. i art. 95-96 k.c. (punkt I. sentencji).

Keywords

AI generated
reimbursement to the insured entitlement to insurance benefits undue insurance benefit medical expenses covered restitution of supplementary benefits reinstatement of insured status

Cited Legislation

AI generated
art. 96 k.c
art. 409 k.c
Niezależnie od powyższego pozwana udowodniła całkowicie zużycie świadczenia w okolicznościach, w których nie można jej przypisać liczenia się z obowiązkiem jej zwrotu, a więc obowiązek zwrotu wygasł (art. 409 k.c.).
art. 98 k.p.c
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I1 C 1543/22 upr

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2023 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I1 Wydział Cywilny Sekcja d/s Rozpoznawanych w Postępowaniu Uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Tadeusz Kotuk Protokolant: Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2023 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) S.A. w W. przeciwko E. K. (1) o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda (...) S.A. w W. na rzecz pozwanej E. K. (1) kwotę 3.617zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty - tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

STAN FAKTYCZNY W dniu 22 listopada 2017 r. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego J. G. ucierpiał na skutek zderzenia z samochodem o numerze rej. (...). W kwietniu 2018 r. ubezpieczyciel odpowiedzialności cywilnej posiadacza tego pojazdu (wówczas pod firmą: (...) S.A.) wypłacił J. G. (wówczas uznawanemu przez ubezpieczyciela za poszkodowanego) kwotę 12.000 zł – do rąk przedstawiciela ustawowego małoletniego – jego matki E. K. (1). Okoliczności bezsporne E. K. (1) zarządziła otrzymanym na rzecz swojego dziecka świadczeniem w ten sposób, że bez zwłoki zostały te środki w całości zużytkowane na leczenie poszkodowanego, który odniósł bardzo poważne obrażenia ciała i wymagał kosztownej, intensywnej rehabilitacji, wielu wizyt lekarskich, kosztownego leczenia psychiatrycznego z uwagi na depresję.

Dowód: zeznania E. K. Dopiero później okazało się, że wyłączną winę za spowodowanie wypadku ponosił tenże małoletni, jego matka po raz pierwszy uzyskała wskazującą na taki obraz zdarzenia informacje w prokuraturze, gdzie okazano jej dowodów z opinii biegłego do spraw rekonstrukcji wypadków drogowych, przy czym miało to miejsce już po całkowitym zużytkowaniu w/w środków na leczenie i rehabilitację małoletniego. Dowód: zeznania E. K. Ubezpieczyciel w maju 2019 r. wezwał E. K. do zwrotu wypłaconego świadczenia, co kazało się bezskuteczne.

Okoliczność bezsporna OCENA DOWODÓW Zeznania E. K. uznano za logiczne, przekonujące. Jest w pełni wiarygodnym, że matka dziecka, które odniosło poważne obrażenia ciała w wypadku komunikacyjnym wykorzystała otrzymane środki pieniężne na leczenie i rehabilitację dziecka, a nie np. ulokowała je w banku. Jest powszechnie wiadomym, że np. dostępność leczenia psychiatrycznego finansowanego ze środków publicznych jest ograniczona, a jest ono kosztowne w warunkach pełnej odpłatności, co potwierdzają zeznania pozwanej. Z uwagi na złożoność obrażeń ciała uznano za wiarygodne zeznania pozwanej, że nie wszystkie niezbędne zabiegi naprawcze były refundowane.

Jasnym jest, że w danym przypadku istotne koszty musiałby obejmować opatrunki, leki przeciwbólowe, liczne lekarstwa. W okolicznościach sprawy istniała pilna i głęboko uzasadniona potrzeba zużytkowania tych środków, stąd twierdzenie, że takie zużytkowanie nastąpiło nie budzi wątpliwości sądu. Okazywanie dokumentacji z leczenia lub rachunków – jak tego żądał ubezpieczyciel – nie jest warunkiem wstępnym uznania zeznań pozwanej za wiarygodne; Sąd ocenia każdy dowód indywidualnie i ocena ta nie jest zależna od stanowiska jednej ze stron.

Biorąc pod uwagę istotną skalę obrażeń małoletniego nie dostrzega się rozbieżności pomiędzy wysokością otrzymanej sumy (12.000 zł) a twierdzeniem o ich pełnym zużytkowaniu na leczenie i rehabilitację. Zeznania E. K. są wiarygodne także w zakresie momentu uzyskania wiedzy o wyłącznej winie dziecka za spowodowanie wypadku, nastąpiło to z pewnością szereg miesięcy po wypadku o otrzymaniu spornego świadczenia, a więc występujący już wówczas stan całkowitego zużytkowania wspomnianej sumy nie budzi wątpliwości. Nie dało się w niniejszej sprawie bliżej sprecyzować opisywanego przez E. K. momentu uzyskania wiedzy o opinii biegłego, ale zapewne musiało to mieć miejsce jakiś czas po jej sporządzeniu (opinia była datowana na 17 maja 2018 r., k. 12 verso), a najpewniej przed oddaleniem zażalenia na umorzenie śledztwa (co miało miejsce 5 września 2018 r., k. 17).

Pozostałe okoliczności sprawy są bezsporne. KWALIFIKACJA PRAWNA Pozwana nie ma legitymacji biernej, gdyż nie była adresatem świadczenia, lecz tylko przedstawicielem ustawowym małoletniego adresata, a więc działała w cudzym imieniu (por. art. 96 k.c.). Niezależnie od powyższego pozwana udowodniła całkowicie zużycie świadczenia w okolicznościach, w których nie można jej przypisać liczenia się z obowiązkiem jej zwrotu, a więc obowiązek zwrotu wygasł (art. 409 k.c.). Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono na podstawie art. 409 k.c. i art. 95-96 k.c. (punkt I. sentencji).

KOSZTY O kosztach stron orzeczono jak w punkcie II. na mocy art. 98 k.p.c. zasądzając koszty od przegrywającego powoda. Na sumę zasądzonych kosztów składa się: opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 6 rozp. MS z 22/10/2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).