Legislator Case Law & Legislation
II K 870/22 AI generated

II K 870/22 · Sąd powszechny

Case Number II K 870/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

w dniu 8 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził U. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 100 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 2. w dniu 8 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził M.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k, art. 91 § 1 k.k, art. 53 k.k, art. 72 § 2 k.k, art. 72 k.k; II K 870/22 · Sąd powszechny: do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 70 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 11. w dniu 13 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził E. F. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M.

Keywords

AI generated
failure to provide evidence lack of prosecutorial standing unproven judicial bias psychiatric evidence fabricated evidence uncredible testimony

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
art. 91 § 1 k.k
z art. 91 § 1 kk i za to na mocy powołanych przepisów wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II.
art. 53 k.k
(1) I Zgodnie z art. 53 § 1 i 2 k.k.
art. 72 § 2 k.k
(1) III Zgodnie z art. 72 § 2 k.k.
art. 72 k.k
(1) IV Sąd, na mocy art. 72 k.k., w opisanym stanie faktycznym, był zobligowany do nałożenia jednego z obowiązków wskazanych w cytowanym przepisie ustawy karnej.
AI generated
II Ka 614/24
Sygn. akt II Ka 614/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 maja 2025r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia SO Paweł Mądry Protokolant: sekr. sąd. Kinga Łempicka przy udziale prokuratora Sylwii Kiersnowskiej po rozpoznaniu w dniach 20 listopada 2024r., 23 stycznia, 17 marca,29 kwietnia i 26 maja 2025 r. sprawy D. C. oskarżonego o czyny z art. 244 kk i art. 190 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 10 kwietnia 2024 r. sygn. akt II K 565/23 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 614/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 10 kwietnia 2024 r., sygn. akt II K 565/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- --------------------- ------------------------------------------------------------- ------------- ------------ 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- -------------------- ----------------------------------------------------------- ----------- ------------ 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------------- ---------------------------------- ------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------ zeznania P. D. (k. 191-191v) zeznania świadka P. D. nie miały znaczenia dla ustalenia faktów, gdyż świadek zeznał, że nie stał on przed wejściem do sklepu, tylko za jego rogiem, a z tamtego miejsca nie widział jak D. C. wysiadał z samochodu ani nie widział, czy oskarżony podchodził do wejścia sklepu. Świadek nie widział nawet, jak ekspedientka (A. M.) stała w okolicy drzwi wejściowych do budynku i nie pozwalała oskarżonemu wejść do środka sklepu. Wobec powyższego, zeznania P. D. nie mogły stanowić podstawy ustaleń faktycznych, bowiem jak wynika z jego depozycji, w rzeczywistości nie był on naocznym świadkiem zdarzenia, którego zarzuty w przedmiotowej sprawie dotyczą. ------------ Zeznania A. S. (k. 222) zeznania świadka A. S. nie miały zasadniczego znaczenia dla ustalenia faktów. Świadek opowiedziała okoliczności, które miała możliwość zaobserwować z perspektywy pasażera w zaparkowanym samochodzie oskarżonego. Z uwagi na odległość samochodu od wejścia do sklepu, świadek nie miała możliwości usłyszenia gróźb, które oskarżony kierował do O. P.. Natomiast z relacji świadka wynika, że widziała pokrzywdzonego, który wbiegł do sklepu. Depozycje te były wiarygodne i korespondowały z zeznaniami pokrzywdzonego oraz świadka A. M.. Świadek szczerze opowiedziała wydarzenia z dnia 28 sierpnia 2023 roku tak jak je zaobserwowała i zapamiętała, lecz zeznania te nie mogły stanowić podstawy dla nowych ustaleń faktycznych w sprawie. . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Oskarżony w osobistej apelacji sformułował zarzuty: - naruszenia prawa procesowego tj. art. 7 kpk w zw. art. 92 kpk w zw. z art. 410 kpk, które miało wpływ na treść orzeczenia poprzez nieuzasadnione i dowolne uznanie wbrew logicznemu rozumowaniu, że oskarżony przyjechał do sklepu za pokrzywdzonym, podczas gdy przyjechał on po prostu pod sklep z babcią zrobić szybkie zakupy i nie wiedział, że jest w nim pokrzywdzony, a taką informację otrzymał od sprzedawczyni, co spowodowało, że odstąpił od wejścia do sklepu z uwagi na obowiązujący zakaz zbliżania się; - naruszenia prawa procesowego, tj. art. 7 kpk w zw. art. 92 kpk w zw. z art. 410 kpk, które miało wpływ na treść orzeczenia poprzez nieuzasadnione i dowolne uznanie wbrew logicznemu rozumowaniu, że oskarżony kierował groźby karalne do pokrzywdzonego podczas gdy oczywistym jest, że skoro oskarżony był na zewnątrz z kolegami, a pokrzywdzony w środku daleko w sklepie, to oskarżony komunikował się z kolegami, a nie z pokrzywdzonym, który i tak by nic nie słyszał; - naruszenia prawa procesowego, tj. art. 7 kpk w zw. art. 92 kpk w zw. z art. 410 kpk, które miało wpływ na treść orzeczenia poprzez nieuzasadnione i dowolne uznanie wbrew logicznemu rozumowaniu, że pokrzywdzony obawia się oskarżonego, podczas gdy pokrzywdzony nie dosyć, że absolutnie nie boi się oskarżonego, wyśmiewa go, kpi z niego, to jeszcze grozi mu śmiercią poprzez użycie broni; - naruszenie prawa procesowego, tj. art. 7 kpk w zw. art. 92 kpk w zw. z art. 410 kpk, które miało wpływ na treść orzeczenia poprzez nieuzasadnione i dowolne uznanie wbrew logicznemu rozumowaniu, że zeznania pokrzywdzonego są wiarygodne, podczas gdy w świetle korespondencji smsowej ewidentnie widać, że ustalenia Sądu są nielogiczne i krzywdzące dla oskarżonego; - naruszenia prawa procesowego, tj. art. 7 kpk w zw. art. 92 kpk w zw. z art. 410 kpk, które miało wpływ na treść orzeczenia poprzez nieuzasadnione i dowolne uznanie wbrew logicznemu rozumowaniu, że oskarżony w którymś momencie podszedł do pokrzywdzonego i do tego jeszcze mu groził, podczas gdy absolutnie nic takiego nie miało miejsca i nie ma żadnego dowodu, który by oskarżonego obciążał; - naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 4 kpk, art. 5 kpk i art. 7 kpk w zw. z art. 424 kpk w zw. z art. 167 kpk w zw. z art. 170 kpk przez odmowę przeprowadzenia dowodu z przesłuchania bezpośrednich świadków na okoliczności zdarzenia, Sąd nawet chyba nie zanotował zgłoszenia przez oskarżonego tych świadków, co jest naruszeniem prawa do obrony; - błędu w ustaleniach faktycznych mającego wpływ na treść zapadłego orzeczenia poprzez bezpodstawne przyjęcie, że oskarżony swym zachowaniem wypełnił znamiona czynu zawarte w art. 244 kk w zw. oraz art. 190 § 1 kk, podczas gdy z okoliczności ujawnionych w trakcie postępowania i dowodów, które powinny zostać przeprowadzone wynika, że oskarżony w ogóle nie popełnił zarzucanego mu czynu, ponieważ nie ma żadnych dowodów potwierdzających pomówienia pokrzywdzonego, co spowodowało wydanie wyroku skazującego osobę niewinną; - dokonania błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez bezpodstawne przyjęcie, że pokrzywdzony odczuwał jakikolwiek strach przed osobą oskarżonego, podczas gdy zupełnie co innego wynika z smsów, ponad to nie ma żadnego dowodu jakiej treści miały być te groźby, ani kto miałby je wypowiedzieć. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - apelacja oskarżonego jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie. Zarzuty podniesione w apelacji wraz z przytoczoną na ich poparcie argumentacją nie dostarczyły podstaw do uznania skarżonego orzeczenia za nietrafne. W ocenie Sądu II instancji, w trakcie ferowania zaskarżonego wyroku, nie doszło do wskazanych we wniesionym środku odwoławczym uchybień, ani też nie ujawniono w tracie kontroli instancyjnej innych uchybień o charakterze bezwzględnym, które mogłyby zobowiązać Sąd Odwoławczy do zmiany orzeczenia, bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia i zwrócenia sprawy do stadium postępowania przed Sądem I instancji. - oskarżony podnosząc zarzut naruszenia art. 7 kpk w zw. art. 92 kpk w zw. z art. 410 kpk stwierdził, że w dniu 28 sierpnia 2023 r. przyjechał on po prostu pod sklep z babcią zrobić szybkie zakupy i nie wiedział, że jest w nim pokrzywdzony, a taką informację otrzymał od sprzedawczyni, co spowodowało, że odstąpił od wejścia do sklepu z uwagi na obowiązujący go zakaz zbliżania się. Zdaniem Sądu Okręgowego, twierdzenia te nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym, w tym również w samych wyjaśnieniach oskarżonego złożonych na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2024 r. Podczas tych wyjaśnień D. C. stwierdził, że podczas jazdy samochodem zobaczył pokrzywdzonego, który zaczął przed nim uciekać na piechotę (k. 105v). Jednocześnie oskarżony całkowicie zaniechał odniesienia się do okoliczności pierwszego kontaktu tego dnia z pokrzywdzonym. Jak wynika z zeznań O. P., w dniu zdarzenia, pokrzywdzony wracał pieszo ze sklepu „u B.” w Ł.. Gdy był na wysokości przystanku autobusowego, oskarżony zatrzymał swój samochód w niedalekiej odległości od pokrzywdzonego, na ul. (...), wysiadł z niego i zaczął do niego krzyczeć. Następnie, oskarżony wsiadł do samochodu i zaczął jechać w stronę pokrzywdzonego, który widząc to, skierował się biegiem do sklepu, z którego chwilę wcześniej wyszedł. Wobec powyższego, w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd meriti dokonał prawidłowej oceny wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań pokrzywdzonego. Materiał dowodowy jasno wskazuje, że – wbrew twierdzeniom D. C. zawartym w apelacji – oskarżony widział pokrzywdzonego biegnącego do sklepu i miał świadomość, że tam właśnie O. P. się ukrywa. Ponadto, w toku postępowania apelacyjnego, świadek A. S. zeznała, że widziała, jak pokrzywdzony „ leciał i biegł” do sklepu oraz wskazała, że O. P. przebiegł dystans około 30 metrów zanim wbiegł do lokalu (k. 222). Nie ulega wątpliwości, że skoro pasażerka samochodu - babka oskarżonego A. S., była w stanie zaobserwować jak pokrzywdzony w dniu zdarzenia wbiega do sklepu, to bezzasadne są twierdzenia D. C., w których twierdzi że nie wiedział, że w sklepie „u B.” znajduje się O. P.. - zdaniem skarżącego, Sąd meriti dopuścił się naruszenia art. 7 kpk w zw. art. 92 kpk w zw. z art. 410 kpk również w ten sposób, że dowolnie i wbrew logicznemu rozumowaniu uznał, że oskarżony kierował groźby karalne do pokrzywdzonego, podczas gdy oskarżony stojąc pod sklepem komunikował się z kolegami, a nie z pokrzywdzonym, który i tak by nic nie słyszał. Zdaniem Sądu Okręgowego, twierdzenia te również stoją w sprzeczności z zebranym i właściwie ocenionym materiałem dowodowym. Jak wynika z zeznań zarówno pokrzywdzonego jak i świadka A. M., drzwi do sklepu były otwarte przez cały czas, dlatego obiektywnie należy ocenić, że pokrzywdzony miał możliwość usłyszenia tego, co mówi na jego temat oskarżony. Na marginesie należy wskazać, że świadek A. M. konsekwentnie, przy każdych zeznaniach mówiła, że drzwi do sklepu były otwarte, dlatego Sąd Okręgowy nie podziela twierdzeń oskarżonego, w których doszukuje się sprzeczności wewnętrznych w zeznaniach tego świadka. Wracając do argumentacji zarzutu 2 apelacji, sam pokrzywdzony zeznał, że słyszał słowa, które krzyczał w jego stronę D. C., bowiem znajdowali się w odległości około 4-5 metrów od siebie. Świadczą o tym depozycje pokrzywdzonego O. P. (k. 3) oraz świadka A. M. (k. 107). Ponadto, jak wynika z materiału dowodowego, konfrontacja z ekspedientką – świadkiem A. M., która nie pozwoliła oskarżonemu wejść do sklepu, w którym znajdował się pokrzywdzony, miała miejsce w obrębie wejścia do sklepu, natomiast koledzy oskarżonego, w tym świadek P. D. stali za rogiem, z boku sklepu. Okoliczność ta wynika wprost z depozycji świadka P. D., który na rozprawie przed Sądem Okręgowym zeznał, że nie stał on przed wejściem do sklepu, tylko za jego rogiem, a z tamtego miejsca nie widział jak D. C. wysiadał z samochodu ani nie widział, czy oskarżony podchodził do wejścia sklepu. Świadek nie widział nawet, jak ekspedientka – świadek A. M. stała w okolicy drzwi wejściowych do budynku i nie pozwalała oskarżonemu wejść do środka sklepu. Wobec powyższego, zeznania P. D. nie mogły stanowić podstawy ustaleń faktycznych, bowiem jak wynika z jego depozycji, w rzeczywistości nie był on naocznym świadkiem zdarzenia, którego zarzuty w przedmiotowej sprawie dotyczą. - oskarżony zarzuca wyrokowi naruszenie art. 7 kpk w zw. art. 92 kpk w zw. z art. 410 kpk również poprzez nieuzasadnione i dowolne uznanie wbrew logicznemu rozumowaniu, że pokrzywdzony obawia się oskarżonego, podczas gdy pokrzywdzony nie dosyć, że absolutnie nie boi się oskarżonego, wyśmiewa go, kpi z niego, to jeszcze grozi mu śmiercią poprzez użycie broni. W ocenie Sądu Okręgowego, twierdzenia przedstawione w apelacji nie zostały poparte wiarygodnym materiałem dowodowym. Jako załącznik do apelacji, skarżący złożył wydruki SMS pisane – jak sam wskazał w zarzucie 3 – przed zapadnięciem poprzedniego prawomocnego wyroku. Zdarzenie historyczne będące przedmiotem niniejszej sprawy miało miejsce w dniu 28 sierpnia 2023 roku, kiedy doszło do bezprawnego kontaktu oskarżonego z O. P., w trakcie którego D. C. formułował groźby bezprawne pobicia i pozbawienia życia. Wobec powyższego, dla oceny zdarzenia objętego zarzutem aktu oskarżenia nie ma znaczenia, jakiej treści SMSy pisały do siebie strony jeszcze przed zapadnięciem prawomocnego wyroku w sprawie II K 462/22. Ponadto, z akt sprawy nie wynika, aby nadawcą tych wiadomości rzeczywiście był pokrzywdzony oraz w jakiej dacie miała miejsce wymiana wiadomości. Odnosząc się do stanu obawy, w ocenie Sądu Okręgowego, nie ulega wątpliwości, że u pokrzywdzonego w związku z groźbami sformułowanymi przez oskarżonego, stan ten rzeczywiście wystąpił. Świadczą o tym nie tylko zeznania samego pokrzywdzonego, lecz także naocznego świadka – A. M., która zaobserwowała zachowanie pokrzywdzonego i fizyczne objawy jego strachu, który nie ustępował pomimo tego, że oskarżony już zdążył się oddalić od wejścia do sklepu. W ocenie Sądu Okręgowego, nie ulega wątpliwości, iż mając na uwadze całe okoliczności przedmiotowej sprawy, każdy przeciętny człowiek o podobnej osobowości, cechach psychiki, intelektu co pokrzywdzony, w ustalonych okolicznościach, uwzględniając także relacje pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym, uznałby groźbę za rzeczywistą i wzbudzającą obawę jej spełnienia. - oskarżony w uzasadnieniu apelacji podniósł, że Sąd Rejonowy nie wskazał logicznego i rozsądnego argumentu dlaczego obdarzył walorem wiarygodności zeznania pokrzywdzonego, a odmówił tego waloru wyjaśnieniom skarżącego. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zdaniem Sądu Okręgowego, ocena zarówno zeznań pokrzywdzonego jak i wyjaśnień oskarżonego dokonana przez Sąd nie jest sprzeczna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, a ponadto, ocena ta została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, natomiast argumentacja zaprezentowana przez Sąd w uzasadnieniu jest zgodna z zasadami logiki. Zarzut obrazy przepisu art. 7 kpk może być skuteczny tylko wtedy, gdy jego autor wskaże na czym konkretnie polegało przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, tj. wykaże, że ocena pewnych dowodów kłóciła się z zasadami doświadczenia życiowego lub została dokonana wbrew wskazaniom wiedzy względnie była sprzeczna z regułami logicznego rozumowania bądź wykaże, że poczynione przez sąd meriti ustalenia wykazują błędy natury faktycznej lub błędy logiczne. - ustalenia faktyczne nie zawsze muszą bezpośrednio wynikać z konkretnych dowodów. Mogą one także wypływać z nieodpartej logiki sytuacji stwierdzonej konkretnymi dowodami, jeżeli owa sytuacja jest tego rodzaju, że stanowi oczywistą przesłankę, na której podstawie doświadczenie życiowe nasuwa jednoznaczny wniosek, iż dane okoliczności faktyczne wystąpiły. Dedukcyjne wnioskowanie, a więc dochodzenie od prawdziwych przesłanek do prawdziwych wniosków, jako logicznie niezawodne, odpowiada zasadom prawidłowego rozumowania i tym samym mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów określonych w art. 7 kpk. - wbrew zarzutom oskarżonego, brak jest podstaw do wiązania zarzutu naruszenia art. 7 kpk i art. 410 kpk. Nie zostało bowiem wykazane w złożonej apelacji, aby Sąd I instancji pominął jakieś istotne okoliczności zdarzenia czy też nie ujawnił ich na rozprawie w sposób niezgodny z procedurą gromadzenia i przeprowadzania dowodów. Sąd wszystkie dowody w sprawie poddał wnikliwej analizie i właściwie ocenił, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Skoro zatem Sąd meriti prawidłowo ujawnił na rozprawie dowody, które pozwoliły na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie i poddał je ocenie, zarzut naruszenia art. 410 kpk jest bezpodstawny. Na marginesie należy wskazać, że przepisy art. 92 i art. 410 kpk mają tożsamy zakres znaczeniowy i pierwszy z nich dotyczy spraw rozstrzyganych na posiedzeniu, a zatem w sprawie, w której wydany został wyrok po przeprowadzeniu rozprawy art. 92 kpk nie ma w ogóle zastosowania i z tego też względu nie może dojść do jego naruszenia. - bezzasadny jest również zarzut naruszenia przepisów art. 4 kpk, art. 5 kpk i art. 7 kpk w zw. z art. 424 kpk w zw. z art. 167 kpk w zw. z art. 170 kpk. Jak wynika z akt sprawy, oskarżony w toku postępowania pierwszoinstancyjnego nie formułował wniosków dowodowych zarówno w pismach wysyłanych do sądu jak i w toku rozprawy głównej. W związku z brakiem wniosku oskarżonego, Sąd meriti nie formułował decyzji procesowej dotyczącej dopuszczenia innych dowodów niż wymienione w akcie oskarżenia, dlatego nie można w przedmiotowej sprawie mówić o jakiejkolwiek „ odmowie” przeprowadzenia dowodu. W toku argumentacji uzasadniającej zarzut 6 apelacji, oskarżony stwierdził, że obiektywna potrzeba przesłuchania bezpośrednich świadków zdarzenia wynikała z faktu, że świadek A. M. w swoich depozycjach wspominała o innych klientach, których obsługiwała w czasie, gdy O. P. chował się przed pokrzywdzonym w sklepie. Jednakże ani świadek, ani pokrzywdzony nie byli w stanie wskazać tych innych potencjalnych świadków, a jak wynika z zeznań A. M. (k. 17v), monitoring w sklepie nie działa. Zdaje się, że oskarżony oczekiwał, że Sąd z urzędu podejmie działania w celu ustalenia innych osób, które hipotetycznie mogły w dniu 28 sierpnia 2023 roku robić zakupy w tym właśnie sklepie. W tym nurcie jako niedopuszczalne uznać trzeba prowadzenie postępowania dowodowego niejako "na wszelki wypadek", dla sprawdzenia, czy za pomocą kolejnych dowodów da się wysnuć alternatywne, choćby najbardziej nieprawdopodobne wersje zdarzenia, a do czego zdaje się dążyć oskarżony zarzucając Sądowi meriti zaniechanie inicjatywy dowodowej. Podkreślenia wymaga, że dowody dopuszcza się w celu udowodnienia konkretnych okoliczności, a nie w celu sprawdzenia hipotezy wnioskodawców czy ewentualnie nie okażą się przydatne w danym postępowaniu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21 lutego 2014 r., II AKa 3/14, LEX nr 1448637). Właściwy wniosek dowodowy został sformułowany w apelacji, wobec tego Sąd Okręgowy dopuścił dowód z zeznań świadków wskazanych przez oskarżonego w środku odwoławczym. Niemniej jednak, treść depozycji świadków P. D. oraz A. S. nie dała podstaw do czynienia nowych ustaleń faktycznych w sprawie. - dokonując kontroli instancyjnej skarżonego orzeczenia, w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne w sprawie. Sąd Okręgowy nie stwierdził również, aby zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiadała prawidłowości logicznego rozumowania. Argumentacja skarżącego zdaje się być jedynie polemiką z ustaleniami Sądu meriti wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku, dlatego podkreślenia wymaga, że zdaniem Sądu Okręgowego, w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie doszło do żadnego z zarzucanych w apelacji naruszeń. - po przeanalizowaniu okoliczności kontrolowanej sprawy, Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że orzeczona wobec oskarżonego kara była ze wszech miar celowa, oczekiwana i sprawiedliwa. Trzeba było bowiem zaakceptować przedstawione precyzyjnie przez Sąd Rejonowy przesłanki jakimi kierował się przy wyborze wymiaru kary, która jest adekwatna do czynów jakich dopuścił się oskarżony. Sąd Rejonowy wziął pod uwagę wszystkie okoliczności obciążające i łagodzące. Przestępstwo z art. 244 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, natomiast przestępstwo z art. 190 § 1 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe zostały połączone następnie w jedną karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności, która – w ocenie Sądu Okręgowego - nie może być w żadnym razie uznana za nadmiernie surową tudzież nadmiernie łagodną. Przeciwnie, trafnie odzwierciedla ona winę oskarżonego, szkodliwość społeczną czynów i oddaje właściwie społeczny sprzeciw dla tego rodzaju zachowań. Wniosek - o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie wobec wielości uchybień dowodowych i przeprowadzeniu materiału dowodowego jedynie w części pomijając najistotniejsze wnioski dowodowe - o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, z ostrożności procesowej, gdyby Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do uniewinnienia, bądź nie znalazł potrzeby uzupełnienia materiału dowodowego - o zmianę kary, na karę typu wolnościowego w postaci kary grzywny bądź kary ograniczenia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosków 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy cały wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność wniesionej apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ------------------------------------------------------------------------------------------ ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. ------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ----------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Sąd Okręgowy na podstawie art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 8 i art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), obciążył oskarżonego kosztami sądowymi za II instancję (180 zł opłaty od kary i 20 zł ryczałtu za doręczenia pism w postępowaniu apelacyjnym). 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
VII Ka 668/22
Formularz UK 2 Sygnatura akt VII Ka 668/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II AKa 215/20
Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn.
VI Ka 489/22
Wyrok Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 28 czerwca 2022 r., sygn.
II Ka 228/21
Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 7 stycznia 2021 r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 870/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2022 roku Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący : Sędzia Wojciech Langer Protokolant: Katarzyna Szczygieł po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2022 roku sprawy M. S. (1) (S.) syna R. i A. z domu B. urodzonego (...) w N. oskarżonego o to, że: w okresie od dnia 8 kwietnia 2021 roku do dnia 19 kwietnia 2021 roku działając w miejscu zamieszkania w N. pod adresem ul. (...), w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dopuścił się następujących czynów:

1. w dniu 8 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził U. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 100 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 2. w dniu 8 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził M.

P. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 100 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 3. w dniu 9 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził E. P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M.

F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 4. w dniu 9 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził K.

M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 5. w dniu 13 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził D.

K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 6. w dniu 13 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził D.

W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 60 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 7. w dniu 13 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził E. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M.

F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 8. w dniu 13 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził M.

P. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 70 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 9. w dniu 13 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził A.

S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 10. w dniu 13 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził K.

B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 70 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 11. w dniu 13 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził E. F. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M.

F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 12. w dniu 13 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził B.

K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 13. w dniu 14 kwietnia 2021r działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził K.

D. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 100 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 14. w dniu 14 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził S. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 80 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M.

F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 15. w dniu 14 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził E. B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 80 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M.

F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 16. w dniu 14 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził G.

K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 80 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 17. w dniu 14 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził M.

C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 60 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 18. w dniu 15 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził B.

S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 19. w dniu 15 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził Ł.

W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 70 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 20. w dniu 15 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził D.

D. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 40 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 21. w dniu 16 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził W.

B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 22. w dniu 17 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził M.

M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 60 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 23. w dniu 17 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził A.

L. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 24. w dniu 17 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził G.

K. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 80 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 25. w dniu 17 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził E. Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M.

F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 26. w dniu 17 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził A.

Ż. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 80 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 27. w dniu 17 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził J.

N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 28. w dniu 19 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził A.

W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 29. w dniu 19 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził J.

T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 30. w dniu 19 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził M.

L. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 31. w dniu 19 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził D.

F. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 65 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 32. w dniu 19 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził M.

F. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 75 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 33. w dniu 19 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził M.

C. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 70 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 34. w dniu 19 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził A.

N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 80 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 35. w dniu 19 kwietnia 2021r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...)-(...) N., ul. (...), doprowadził R.

T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 70 zł w ten sposób, że za pośrednictwem M. F. wystawił ofertę darmowego przesłania klocków L. przy pokryciu kosztów wysyłki, a następnie wprowadził wyżej wymienioną w błąd w kwestii wywiązania się z przedmiotowej umowy i pomimo dokonania przez osobę pokrzywdzoną wpłaty powyższej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...), zamówionego towaru nie dostarczył jak też nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk I. uznaje oskarżonego M.

S. (1) za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia, stanowiących ciąg przestępstw z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na mocy powołanych przepisów wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 kk oraz art. 70 § 2 kk warunkowo zawiesza oskarżonemu M. S. (1) wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; III. na podstawie art. 73 § 2 kk oddaje oskarżonego M. S. (1) w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

IV. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżonego M. S. (1) w okresie próby do informowania Sądu na piśmie, raz na pół roku o przebiegu okresu próby; V. na mocy art. 46 § 1 kk orzeka oskarżonemu M. S. (1) środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych: a. U. S. kwoty 100 (sto) złotych, b. M. P. (1) kwoty 100 (sto) złotych, c. E. P. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, d. K. M. kwoty 30 (trzydzieści) złotych, e. D. K. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, f.

D. W. kwoty 60 (sześćdziesiąt) złotych, g. E. K. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, h. M. P. (2) kwoty 70 (siedemdziesiąt) złotych, i. A. S. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, j. K. B. kwoty 70 (siedemdziesiąt) złotych, k. E. F. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, l. B. K. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, m. K. D. kwoty 100 (sto) złotych, n. S. S. kwoty 80 (osiemdziesiąt) złotych, o. E. B. kwoty 80 (osiemdziesiąt) złotych, p. G. K. (1) kwoty 80 (osiemdziesiąt) złotych, q. M. C. (1) kwoty 60 (sześćdziesiąt) złotych, r.

B. S. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, s. Ł. W. kwoty 70 (siedemdziesiąt) złotych, t. D. D. kwoty 40 (czterdzieści) złotych, u. W. B. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, v. M. M. kwoty 60 (sześćdziesiąt) złotych, w. A. L. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, x. G. K. (1) kwoty 80 (osiemdziesiąt) złotych, y. E. Z. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, z. A. Ż. kwoty 80 (osiemdziesiąt) złotych, aa. J. N. kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, bb. A. W. kwoty 20 (dwadzieścia) złotych, cc. J. T. kwoty 30 (trzydzieści) złotych, dd.

M. L. kwoty 30 (trzydzieści) złotych, ee. D. F. kwoty 65 (sześćdziesiąt pięć) złotych, ff. M. F. kwoty 75 (siedemdziesiąt pięć) złotych, gg. M. C. (2) kwoty 70 (siedemdziesiąt) złotych, hh. A. N. kwoty 80 (osiemdziesiąt) złotych, ii. R. T. kwoty 70 (siedemdziesiąt) złotych; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego M. S. (1) w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 870/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty . 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I M. S. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w pełni uzasadnia, że oskarżony M. S. (1) dopuścił się czynu zarzuconego mu aktem oskarżenia. Artykuł 286 § 1 kk określa odpowiedzialność za oszustwo, którym według tego przepisu jest motywowane celem osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie jej w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranej czynności.

Istota tego przestępstwa polega więc na posłużeniu się fałszem jako czynnikiem sprawczym, który ma doprowadzić pokrzywdzonego do podjęcia niekorzystnej decyzji majątkowej. Przestępstwo to może być popełnione tylko umyślnie i to wyłącznie w zamiarze bezpośrednim, szczególnie zabarwionym – kierunkowym, obejmującym zarówno cel (osiągnięcie korzyści majątkowej), jak i sposób działania (wprowadzenie w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranej czynności). Zamiar bezpośredni kierunkowy oznacza, że elementy przedmiotowe oszustwa muszą mieścić się w świadomości sprawcy i muszą być objęte jego wolą.

Sprawca oszustwa nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz musi także chcieć użyć w tym celu określonego sposobu działania czy zaniechania. Oskarżony M. S. (1) działał w celu uzyskania korzyści majątkowej. Chciał doprowadzić do uzyskania kosztem pokrzywdzonych, korzyści majątkowej dla siebie. Motywem działania oskarżonego była chęć "łatwego" uzyskania środków finansowych. O intencji oskarżonego świadczy chociażby sam fakt, że wcale nie posiadał on klocków (...) rzekomo oferowanych na portalu internetowym.

W momencie popełnienia czynu oskarżony był osobą w pełni poczytalną, mającą możliwość rozpoznania bezprawności swoich czynu. Nie zachodziły również wobec niego żadne okoliczności wyłączające winę czy bezprawność. Jednocześnie zauważyć należy że czyny, których dopuścił się oskarżony stanowiły tzw. ciąg przestępstw (art. 91 § 1 k.k.) Zgodnie z brzmieniem tego przepisu jeżeli sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.

Zachowania M. S. (1) wyczerpały ustawowe elementy omawianej instytucji. Oskarżony dopuścił się zarzucanych mu kilkudziesięciu przestępstw w zaledwie niespełna dwa tygodnie. Jednocześnie wykorzystał on taką samą sposobność. "Taka sama sposobność oznacza nie tylko sposobność tę samą, czyli identyczną lub trwale istniejącą, ale również charakteryzującą się tymi samymi cechami lub właściwościami" (wyr. SA w Katowicach z 23.5.2018 r., II AKa 110/18, Biul. SA w K. 2018, Nr 2, s. 2). M. S. (1) za każdym razem, nie raz nawet kilkukrotnie tego samego dnia, wprowadził w błąd pokrzywdzonych, którym obiecywał przesłanie umówionych klocków niezwłocznie po dokonaniu na jego rzecz przelewu pieniężnego.

☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M.

S. (1) I Zgodnie z art. 53 § 1 i 2 k.k. Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, zwłaszcza w razie popełnienia przestępstwa na szkodę osoby nieporadnej ze względu na wiek lub stan zdrowia, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.

Przepis art. 53 k.k. określa ogólne dyrektywy wymiaru kary. Przepis ten ogranicza swobodę sądu w zakresie uznania, jaka kara (zarówno co do jej rodzaju, jak i wysokości) powinna zostać wymierzona sprawcy, wprowadzając szereg zasad, które będą wpływały na jej ostateczny wymiar. W pierwszej kolejności, sąd wymierzając karę musi wziąć pod uwagę, aby kara przez niego wymierzona odpowiadała ustawowym granicom zagrożenia (zarówno co do rodzaju kary, jak i jej wysokości), jak również, aby była karą sprawiedliwą, której wymiar będzie wypełniał wszystkie funkcje przypisane karze.

W niniejszej sprawie sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wymiar ten mieści się w ustawowych ramach zagrożenia przewidzianego za przestępstwo oszustwa. Kolejno, ustawodawca zastrzegł, że sąd wymierzając karę musi uwzględnić stopień winy sprawcy. Kara, która jest sprawiedliwa, nie może bowiem przekraczać stopnia winy. M. S. (1) działał z pełną świadomością bezprawności swojego zachowania. Jego sytuacja majątkowa nie była trudna. Działanie jego motywowane było niską pobudką jaką była chęć "łatwego" i "szybkiego" wzbogacenie.

Wymierzając karę, sąd jest zobowiązany również do obligatoryjnego uwzględnienia społecznej szkodliwości czynu, związanej z wagą naruszonego dobra prawnego. Co prawda szkoda w majątku, po stronie poszczególnych, pokrzywdzonych była stosunkowa niewielka, bo mieściła się w granicach od 20 do 100 zł. Jednakże biorąc pod uwagę, że oskarżony wprowadził w błąd kilkadziesiąt osób uzyskana przez niego korzyść przekroczyła 1 000 zł. Jednocześnie M. S. (1) uprawiał obmyślony przez siebie proceder z pełną premedytacją, obliczoną na, jak już wspomniano, "łatwy" i "szybki" zysk.

Nie można zatem przyjąć, że społeczna szkodliwość czynu była nieznaczna. Tym bardziej, że niejako jego zachowanie osłabiało zaufanie potencjalnych nabywców do wymiany dóbr i usług za pośrednictwem sieci Internet, Kara stanowiąc reakcję na popełnione przez konkretnego sprawcę przestępstwo, nie może pozostawać także oderwana od jego osoby, jak również społeczeństwa, w ramach którego popełnił on czyn zabroniony. Z tego względu wskazuje się, że sama retrybucja nie jest celem kary, lecz stanowi wyłącznie jej treść.

Celem kary jest natomiast zapobieganie przestępstwom. Cel ten konkretyzuje się w postaci prewencji generalnej (zapobieżenie ogólne) i prewencji indywidualnej (zapobieżenie szczególne) – A. Grześkowiak, K. Wiak , Prawo karne, 2017, s. 16 i n.). W opisanej sytuacji, biorąc pod uwagę zwłaszcza młody wiek oskarżonego, ten element wymiaru kary uznać należy za niezwykle istotny. Należy bowiem M. S. (1) uświadomić, że popełnianie przestępstw jest nieopłacalne, a przekraczanie norm społecznych piętnowane. Swoją wiedzę i umiejętności oskarżony powinien skoncentrować na uczciwym i społecznie akceptowalnym sposobie zarobkowania.

Jest to tym bardziej istotne, biorąc pod uwagę, że w omawianym stanie faktycznym kara ma "wychować" oskarżonego, który zarzucanych mu przestępstw dopuścił się będąc osobą młodocianą. W tym miejscu należy jednak jeszcze raz, z całą stanowczością podkreślić, że cel wychowawczy nie może polegać na pobłażaniu sprawcy i traktowania go w sposób łagodniejszy. Orzeczona kara nadal musi być odpowiednio dolegliwa. Uwzględniając znaczenie prewencji indywidualnej, sąd wymierzając karę powinien uwzględnić właściwości i warunki osobiste sprawcy.

Pozwoli to na dobór takiej kary i w takim wymiarze, który w sposób optymalny pozwoli, w stosunku do konkretnego sprawcy, na realizację celów wychowawczych i poprawczych kary. Należy bowiem mieć na względzie, że sytuacja osobista każdego sprawcy jest inna i wobec tego powinna być każdorazowo weryfikowana przez sąd indywidualnie – nawet w przypadku sprawców działających wspólnie i w porozumieniu przy dokonywaniu tego samego przestępstwa. Sąd, mimo tego że sprawca nie był dotychczas karany, nie zdecydował się na wymierzenie kary grzywny, mimo że o taką wnioskował obrońca. Należy mieć na uwadze, że M.

S. (1) nie pracuje i jest on zobowiązany do naprawy wyrządzonej przez siebie szkody. Ewentualna kara finansowa obiektywnie przekraczałaby zatem jego możliwości finansowe. Nadto, o czym wspomniano powyżej - to oskarżony ma odczuć dolegliwość kary. W razie zaś gdyby pieniądze na uiszczenie karę zostały mu wręczone przez inne osoby, np. rodziców, aspekt wychowawczy nie zostałby osiągnięty. M. S. (1) II Sąd zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby lat 3. Oskarżony jest osobą młodocianą dotychczas niekaraną.

Wyznaczony okres próby pozwoli Sądowi zweryfikować, czy M. S. (1) zrozumiał naganność swojego zachowania, a jego zachowanie miało charakter incydentalny, czy też ma charakter trwałego braku poszanowania dla norm prawnych. M. S. (1) III Zgodnie z art. 72 § 2 k.k. Sąd był zobligowany do orzeczenia wobec M. S. (1) - młodocianego sprawcy przestępstwa - dozoru kuratorskiego. M. S. (1) IV Sąd, na mocy art. 72 k.k., w opisanym stanie faktycznym, był zobligowany do nałożenia jednego z obowiązków wskazanych w cytowanym przepisie ustawy karnej.

Obowiązek informowania Sądu o przebiegu okresu prób dodatkowo wzmocni sądową kontrolę nad przebiegiem okresu, na który zawieszono wykonania kary pozbawienia wolności. M. S. (1) V Sąd na zasadzie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych kwot będących równowartością wyłudzonych pieniędzy. Nakładając powyższy obowiązek Sąd kierował się względami celowości, a przede wszystkim tym, że jednym z głównych zadań prawa karnego, jakim jest kompensowanie szkód poniesionych przez pokrzywdzonego przestępstwem.

Sąd miał również na uwadze wychowawczą funkcję orzeczonego oskarżonej środka karnego, który uświadamiając M. S. (1) nieopłacalność jego zachowania, również powinien wpłynąć na jego zachowanie w przyszłości. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Mając na względzie sytuację majątkową, rodzinną i finansową oskarżonego, tj. fakt, że jest uczniem, nie pracuje a także z uwagi na nałożony niniejszym wyrokiem obowiązek naprawienia szkody – Sąd uznał, iż oskarżony winien być zwolniony w całości od ponoszenia kosztów postępowania, a ich ciężar przeniesiony na Skarb Państwa. Podpis