Legislator Case Law & Legislation
II K 451/22 AI generated

II K 451/22 · Sąd powszechny

Case Number II K 451/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 451/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k, art. 115 § 2 k.k, art. 1 § 2 k.k, art. 629 k.p.k, art. 628 pkt 1 k.p.k, art. 632 pkt 1 k.p.k; II K 451/22 · Sąd powszechny: Art. 217 § 1 kk stanowi, że „kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.” Należy nadmienić, iż dobrem chronionym jest w tym przypadku nietykalność cielesna, czyli swoboda dysponowania ciałem i zagwarantowania człowiekowi wolności od fizycznych oddziaływań na jego ciało oraz wolność od niepożądanych doznań. Naruszeniem nietykalności cielesnej zdaje się każde bezprawne dotknięcie innej osoby czy inny krzywdzący kontakt.

Keywords

AI generated
physical aggression concept of harassment allegations of abuse domestic violence sexual assault attempted aggravated assault

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
art. 115 § 2 k.k
W realiach niniejszej sprawy, patrząc przez pryzmat wyżej zarysowanych kryteriów, które zgodnie z art. 115 § 2 kk decydują o stopniu społecznej szkodliwości czynu, stwierdzić należy, iż niewątpliwie cechuje je znikoma społeczna szkodliwość w rozumieniu przepisu art.
art. 1 § 2 k.k
115 § 2 k.k., nie zaś sumą, czy pochodną ocen cząstkowych takiej czy innej "ujemności" tkwiącej w poszczególnych okolicznościach i dlatego też, jeżeli w art. 1 § 2 k.k.
art. 629 k.p.k
Ugruntowane jest zapatrywanie, jasno wynikające z treści art. 629 k.p.k.
art. 628 pkt 1 k.p.k
z art. 628 pkt 1 k.p.k., że w wypadku umorzenia postępowania w sprawach prywatnoskargowych z powodu znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu nie ma zastosowania art.
art. 632 pkt 1 k.p.k
628 pkt 1 k.p.k., że w wypadku umorzenia postępowania w sprawach prywatnoskargowych z powodu znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu nie ma zastosowania art. 632 pkt 1 k.p.k., lecz należy zasądzać od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego poniesione przez niego koszty.
art. 622 k.p.k
Do kosztów tych nie wlicza się jedynie uiszczonej przez oskarżyciela prywatnego zryczałtowanej równowartości wydatków, której zwrot zarządza prezes sądu w oparciu o art. 622 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
II K 560/15
Rodziny oskarżonej J. K. i oskarżycielki prywatnej A. M. zamieszkują wspólnie w tym samym budynku na posesji w Z. nr (...). Na parterze budynku zamieszkuje oskarżona wspólnie z matką H. K. oraz bratem, natomiast na piętrze – oskarżycielka prywatna wraz z mężem i dwojgiem dzieci. W tym samym budynku mieszka również S. P. z rodzicami.
II K 66/15
Od 2010r. do maja 2014r. B. W. pozostawała w związku konkubenckim z M. T.. Następnie M. T. związał się ze Z. S.. Pomiędzy M. T., a B. W. istnieje konflikt majątkowy dotyczący prawa własności nieruchomości o powierzchni 00.78.58 ha położonej w J., dla której Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi kw nr (...). Formalnie od dnia 25.10.2010r. właścicielką tej nieruchomości jest B. W., natomiast M. T. jest jej wierzycielem z tytułu umowy pożyczki w kwocie 230.400 złotych udzielonej na okres do dnia 25 października 2016r. W celu zabezpieczenia spłaty pożyczki, B. W. ustanowiła na wskazanej nieruchomości hipotekę w kwocie 230.400 złotych na rzecz M. T.. Na nieruchomości tej został wybudowana restauracja, nad którą znajdują się pomieszczenia mieszkalne zajmowane przez M. T.. W dniu 24 czerwca 2015r., kiedy B. W. przyjechała do J., zobaczyła, że M. T. wraz ze Z. S. zrywają na terenie nieruchomości zasadzone przez nią truskawki. Wówczas zdenerwowana wysiadła z samochodu, zdjęła kurtkę, którą zaczęła wymachiwać, ze wzburzeniem wyrażała swoje pretensje wobec M. T., wyzywała wulgarnie Z. S., ponadto krzyczała, że to ona jest właścicielem nieruchomości. Wtedy M. T. uderzył B. W. ręką w twarz, szarpał za szal, który miała założony na szyi, a następnie popchnął doprowadzając do jej upadku na podłoże. B. W. choruje na depresję.
II K 1398/21
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1398/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 495/18
Sygn. akt II K 495/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 czerwca 2021 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Bogdan Wałachowski Protokolant – p.o. sekr. sąd. Ewa Brezgieł po rozpoznaniu w dniach 17.12.2019r., 25.02.2020r., 06.10.2020r., 15.02.2021r., 02.03.2021r., 18.06. (...). sprawy z oskarżenia prywatnego B. P. przeciwko 1. D. S. (1) urodz. (...) w G. synowi J. i J. z d. Ł. 2. D. S. (2) z d. B. urodz. (...) w Ś.’ - Litwa córki W. i A. z d. J. oskarżonym o to, że: W dniu 19 sierpnia 2018 roku około godz. 13:00 w budynku wielorodzinnym położonym w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu także z inną osobą, bez powodu naruszyli nietykalność cielesną B. P. w ten sposób, że D. S. (3) przy użyciu siły szarpała i spychała pokrzywdzoną ze schodów wiodących na strych ww. budynku, a D. S. (1) wyzywał pokrzywdzoną słowami powszechnie uznanymi za wulgarne oraz pluł na pokrzywdzoną, a następnie popychali pokrzywdzoną i bili powodując u niej ogólne potłuczenia ciała oraz ból brzucha i podbrzusza, tj. o czyn z art. 217§1 kk wobec D. S. (3) i o czyn z art. 217§1 kk i art. 216§1 kk wobec D. S. (1) 1. Oskarżoną D. S. (3) uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu. 2. Kosztami postępowania w tej części obciąża oskarżycielkę prywatną B. P.. 3. Oskarżonego D. S. (1) w zakresie zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 19 sierpnia 2018 roku około godz. 13:00 w budynku wielorodzinnym położonym w G. przy ul. (...) naruszył nietykalność cielesną B. P. w ten sposób, że ją opluł, tj. czynu z art. 217§1 kk i za to na podstawie art. 217§1 i 2 kk odstępuje od wymierzenia kary. 4. Zasądza od D. S. (1) na rzecz B. P. 100,00 złotych tytułem zwrotu części zryczałtowanej opłaty oraz 1.000,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 495/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. D. S. (3) D. S. (1) W dniu 19 sierpnia 2018 roku około godz. 13:00 w budynku wielorodzinnym położonym w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu także z inną osobą, bez powodu naruszyli nietykalność cielesną B. P. w ten sposób ,że D. S. (3) przy użyciu siły szarpała i spychała pokrzywdzoną ze schodów wiodących na strych w/w budynku ,a D. S. (1) wyzywał pokrzywdzoną słowami powszechnie uznanymi za wulgarne oraz pluł na pokrzywdzoną , a następnie popychali pokrzywdzoną i bili powodując u niej ogólne potłuczenia ciała oraz ból brzucha i podbrzusza , tj. czyn z art. 217§1 kk wobec D. S. (3) i o czyn z art.217§1kk i art.216§1kk wobec D. J. .S.(k.2 ,76) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Pkt.1 Konflikt pomiędzy mieszkającymi w tym samym budynku rodzinami B. i W. P. (1) oraz D. i D. małżonkami S. i siostrą oskarżonego A. N. (1). Pkt. 2 Spotkanie około godz. 13:00 na klatce schodowej, na pierwszym piętrze , przy otworzonym przez oskarżycielkę prywatną B. P. oknie która z oskarżonym D. S. (1), który słysząc odgłosy dochodzące z klatki schodowej otworzył drzwi do mieszkania . Pkt 3 Nagrywanie kamerą w telefonie komórkowym przez D. S. stającą przy oknie B. P., oraz prośba w/w do żony D. S. (3) żeby wyszła na klatkę schodową i żeby obserwowała sąsiadkę, ponieważ kopie ona w stojący przy oknie w opakowaniu kartonowym ich piec gazowy CO, a także prośba do przebywającej na ogródku przy domu siostry A. N. (1) żeby przyszła zobaczyć jak zachowuje się B. P.. Pkt 4 Rozmowa D. S. (3) ze stojącą przy otwartym oknie B. P. i nagrywanie kamerą telefonu komórkowego tej sytuacji przez W. P. (1) stojącego na parterze przy schodach Pkt 5 Wejście do budynku A. N. (1) z ogródka, a następnie przejście obok stojącego na klatce schodowej na parterze W. P. (1) trzymającego w ręku telefo. Gdy próbuje on nagrać ją ,ręką uniemożliwia mu to i wchodzi na schody prowadzące na piętro. Pkt 6 D. S. (1) podchodzi do patrzącej przez okno pokrzywdzonej i cały czas nagrywa dźwięk i obraz kamerą w telefonie komórkowym , a w momencie, gdy z parteru dochodzi odgłos rozmowy jego siostry A. N. (1), która weszła w tym czasie do budynku z W. P. (1) w nagraniu w tle słychać dźwięk charakterystyczny dla splunięcia, a następnie charakterystyczny dla uderzenia w policzek oraz m.in. słowa B. P. „…dlaczego ty na mnie plujesz”. (...) A. N. (1) gdy chce przejść obok B. P.( by udać się do swego mieszkania na strychu ), zostaje zaatakowana przez nią w ten sposób, że chwyta ja ona za włosy, szarpie i popycha, tak jakby chciała zepchnąć ze schodów, przed czym chroni ją stojąca z tyłu bratowa- oskarżona - D. S. (3) przytrzymując ją. Pkt.8 Przyjazd funkcjonariuszy policji, którzy podczas rozpytania stron konfliktu odnotowali przebieg zdarzeń w notatnikach służbowych w oparciu o relacje B. P. i jej męża W. P. (1) oraz D. S. (1), jego żony D. S. (3) i siostry A. N. (1). O. K.(K.) B. C., B. P., A. N. (1) Odpis wyroku w sprawie Wyjaśnienia D. (...) WYROK wyjaśnienia D. S. (1) Zeznania W. P. (1) B. P. wyjaśnienia D. S. (1). D. S. (3) Z.. A. N. (1) Zeznania: W. P. (1) Odtworzenie Płyt DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4; Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 Wyjaśnienia: oskarżonej D. S. odtworzenie : Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 Wyjaśnienia D. S. (1) Z..A. N. (1) Płyty DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 Zeznania: B. P. zezn A. N. (1) Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 Zeznania: B. C. Odpis zaświadczenia lekarskiego Zeznania: T. G. M. M. k. 169 k.90-91,7 z (...) k. 128 k. 31 k. 190 k 31 k. 76 91 76 76 190 128 . 91 . 157 190 175 76 128 175 6,190v 128 75 90-91 5 167 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. D. S. (3) D. S. (1) że: W dniu 19 sierpnia 2018 roku około godz. 13:00 w budynku wielorodzinnym położonym w G. przy ul. (...) bez powodu naruszyli z inną osobą nietykalność cielesną B. P. w ten sposób, że popychali ją i bili, spychali ze schodów w powodując u niej ogólne potłuczenie ciała oraz ból brzucha i podbrzusza ,w miejscu i czasie jak wyżej D. S. (1) wyzywał pokrzywdzoną B. P. słowami powszechnie uznanymi za obelżywe Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Pkt 1 Naruszenie nietykalności cielesnej B. P. wspólnie z D. S. (5) i D. S. (1) inną osobą poprzez szarpanie ,popychanie ,spychanie ze schodów, bicie w wyniku, których spowodowali ogólne potłuczenie ciała oraz ból brzucha i podbrzusza Pkt 2 Wyzywanie słowami wulgarnymi ,obelżywymi B. P. przez D. S. (...) Wyplucie przez D. S. paprocha z ust ,który rzekomo wpadł mu z otwartego okna zezn Oskarżonej B. P. Zeznania: W. P. (1) O. K. (K.) Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 i plik o nazwie (...)_ (...).mp4 Historia nocnego leczenia ambulatoryjnego Zez.B. P. .W. P. Wyj. D. S. 76,190 91 169 175 ,82 z akt IIK428/18 5 76,190,91 76 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Ad.pkt 1 Ad .pkt 2 Ad. pkt 3 Ad. pkt 4 Ad. pkt 5 Ad. pkt 6 Ad. pkt 7 Ad. pkt 8 Wyjaśnienia D. S. (3),D. S. zezn. O. K., B. C., B. P., A. N. (1) Odpis wyroku w sprawie IIW 223/17, Wyjaśnienia D. S. (1) Zeznania W. P. (1) B. P. Wyrok IIK428/18 i uzasadnienie wyroku k.181-188 wyj D. S. (1) D. S. (3) zezn B. C. A. N. (1) Wyjaśnienia : D. S. (3) D. S. (1) zeznania W. P. (1) Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 Wyjaśnienia D. S. (1) Z. .A N. Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 wyjaśnienia D. S. (1) Zeznania A. N. (1) Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 Uzasadnienie (...) wyjaśnienia: D. S. (1) D. S. (3) Zeznania A. N. (1) Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 Wyrok IIK 428/18 i jego uzasadnienie. Zeznania: B. C. wyjaśnienia D. S. (1) D. S. (3) ,zezn. A. N. (1) Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 zaświadczenia lekarskiego Zeznania: T. G. M. M. Odpisy z notatników służbowych Maszynopis zapisów w notatniku służbowym T. G. ze sprawy IIK42/18 Z zeznań niemal wszystkich świadków O. K. i B. C. , B. P. oraz wyjaśnień obojga oskarżonych wynika bezspornie, że od kilku lat pomiędzy rodziną P. mieszkającą na parterze i rodziną S. mieszkających na pierwszym piętrze, a także zajmująca mieszkania na strychu A. N. (1) istnieje konflikt, jest wzajemnie dokuczanie sobie. Zeznaniom wskazanych wyżej świadków oraz wyjaśnieniom oskarżonych w tej części sad dał wiarę, gdyż są one odnośnie istnienia konfliktu zgodne, a nadto znalazły potwierdzenie w omówionych wyżej dowodach z dokumentów, których wiarygodność także nie budzi wątpliwości. Bezspornym jest, że około godz. 13:00 B. P. zatrzymała się przy oknie znajdującym się na klatce schodowej na pierwszym piętrze na przeciwko mieszkania D. i D. S. (1). Przy oknie tym, co wynika z zeznań D. S. (1) zaś potwierdziły to nagrania przedłożone przez strony stał piec gazowy CO. Słysząc odgłosy dochodzące z klatki schodowej D. S. (1) otworzył drzwi wejściowe i wówczas zobaczył stojąca przy oknie B. P.. Próbowała ona otworzyć okno, a jednocześnie kopała w karton, w którym znajdował się piec gazowy CO. Gdy nie odpowiedziała na pytanie D. S. (1) co tu robi i dlaczego kopie w piec postanowił on wrócić do mieszkania po telefon, żeby zainstalowaną w nim kamerą nagrać zachowanie sąsiadki. W tej części sąd dał wiarę wyjaśnieniom D. S. (1), gdyż znalazły one potwierdzenie w zeznaniach jego oskarżonej D. S. (3) i siostry A. N. (1) oraz przebywającej na podwórku sąsiadki B. C.. Stały się również podstawą prawomocnych ustaleń w innej sprawie tut .sądu. W związku z zachowaniem sąsiadki D. S. (1) wrócił do mieszkania i poprosił żonę, żeby zwróciła uwagę na ich piec CO, który kopie. Postanowił również zawołać siostrę A. N. (1), która była w tym czasie w ogródku, także po to, żeby zobaczyła zachowanie sąsiadki. Również w tej części sąd dał wiarę wyjaśnieniom D. S. (1), gdyż znalazły potwierdzenie w wyjaśnieniach D. S. (3), która na jego prośbę wyszła na klatkę schodową i stojąc w progu drzwi wejściowych mieszkania rozmawiała z B. P., a także w zeznaniach A. N. (1), którą zawołał z okna swojego mieszkania informując o zachowaniu oskarżonej oraz w zeznaniach sąsiadki B. C., która słyszała jak wołał siostrę i dlaczego. Niewątpliwie tworzą one spójna, wzajemnie uzupełniającą się i logiczna całość Stanowią też prawomocne ustalenia w sprawieIIK428/18 Z przedłożonych przez strony nagrań na płycie DVD+R k. 81 plik o nazwie (...)_ (...).mp4 oraz na płycie DVD+R k. 82 plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 wynika bezspornie, że D. S. (3) po otworzeniu drzwi swojego mieszkania, gdy stanęła w porogu zobaczyła przy otwartym już wówczas oknie na klatce schodowej B. P., z którą podjęła rozmowę. W tym czasie W. P. (1), trzymając w ręku telefon komórkowy nagrywał ją i także włączył się w rozmowę. Po chwili dołączył do D. S. (3) jej mąż D. S. (1). Także on trzymając w ręku telefon komórkowy nagrywał B. P. oraz jej męża W. P. (1), co widoczne jest na przedłożonych nagraniach w plikach o podanych nazwach. O wiarygodności wyjaśnień D. S. (3), D. S. (1) i zeznań W. P. (1) w tej części świadczą przedłożone przez nich naigrania na płytach DVD+R w szczególności pliki o nazwach (...)_ (...).mp4, vid_ (...)_ (...).mp4. Ze złożonych przez A. N. (1) zeznań wynika, że po krótkiej rozmowie z B. P., podczas której ta wyzwała ją od śmierdzieli (z nagrania na pliku vid_ (...)_ (...).mp4 płyta DVD+R k. 82 i na pliku (...)_ (...).mp4 płyta DVD+R k. 81 z akt IIK428/18 wynika, że użyła słowa „smrodzie”) weszła do budynku i wówczas zobaczyła stojącego na parterze z telefonem komórkowym w ręku przy schodach W. P. (1). W związku z tym, że skierował on aparat w jej kierunku przechodząc obok niego zaczęła machać rękoma uniemożliwiając mu nagranie. Jest to widoczne na nagraniu przedłożonym przez oskarżycielkę na płycie DVD+R plik o nazwie (...)_ (...).mp4 – czas nagrania 000:02:40 do 00:02:42, na którym widać jak A. N. (1) wchodzi na schody prowadzące na półpiętro. Z nagrana w tym fragmencie wynika, że W. P. (1) nie wypadł wówczas telefon z ręki, jak utrzymywał on w złożonych zeznaniach. Wiarygodność zeznań w tej części A. N. (1) potwierdził także jej brat D. S. (1), który słysząc wypowiadane przez B. P. m.in. słowa „smrodzie” -śmierdzielu - udał się w jej kierunku. Zarówno wyjaśnieniom oskarżonego jak i zeznaniom A. N. odnośnie tej części przebiegu zdarzeń sąd dał wiarę, gdyż potwierdziły je oba nagrania przedłożone prze strony zawarte w plikach wskazanych wyżej. Z wyjaśnień D. S. (1) wynika, że gdy zbliżył się do otwartego okna, przy którym stała B. P. ,w pewnym momencie miał wlecieć mu do ust paproch. Przyznał nadto, że w tym czasie B. P. wycofała się z otworu okiennego i wówczas wypluł go, a następnie został przez nią uderzony ręką w twarz. Odgłos wyplucia – plunięcia słychać na nagraniu pliku o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 – czas nagrania 00:00:36 na płycie DVD+R k. 82. Następnie słychać charakterystyczny odgłos uderzenia dłonią w twarz oraz słowa B. P. „dlaczego na mnie polujesz”. Nadmienić przy tym należy, że nagranie to nie zawiera obrazu, na którym widoczne byłoby plunięcie oraz uderzenie w twarz. Poza wypowiedzią B. P. zarzucająca D. S. (1), że plunął na nią (na klatkę piersiową k.190v) oraz jego odpowiedzią, w której zarzuca jej, że uderzyła go w twarz, również w tej części nagrania na pliku o nazwie (...)_ (...).mp4 płyta DVD+R k. 81 – czas nagrania 00:02:52 nie zarejestrowano obrazu. Na nagraniu widoczna jest w tym czasie A. N. (1), która znajduje się na półpiętrze i udaje się następnie schodami na piętro. Ze złożonych przez nią zeznań wynika, że usłyszała wówczas odgłos uderzenia, które jak się później okazało zadała jej bratu B. P.. Wiarygodność wyjaśnień oskarżonego D. S. (1) i D. S. (3) co do tego fragmentu zdarzenia zdaniem sądu budzi wątpliwości i dlatego zostały przez sąd odrzucone. Po pierwsze oskarżony D. S. czynnie,nadmiernie zaangażował się w tą sytuację ,z nagrania bowiem widać ,że zbliżał się do oskarżycielki prywatnej – bez uzasadnienia – na zbyt bliską odległość ,cały czas filmując telefonem .Znalazł się tuż za jej plecami .Nie przekonuje ,że to paproch wpadł mu do ust skoro analiza obu nagrań wskazuje ,że okno było wcześniej otwarte już przez około 6 minut .Pierwszy plik rozpoczął się o 13.17, a „plunięcie „ zarejestrowane jest na pliku ,który rozpoczyna się o 13.22. Przede wszystkim jednak nagła ,spontaniczna reakcja na oplucie oskarżycielki prywatnej- spoliczkowanie oskarżonego- wskazuje ,że paproch był tylko wymówką , próbą usprawiedliwienia ,linią obrony. Tym samym podzielił w tej części zeznania oskarżycielki prywatnej i jej męża. Z wyjaśnień A. N. (1) wynika, że gdy weszła na piętro, gdzie stali przy drzwiach do mieszkania jej bratowa D. S. (3), przy otwartym oknie jej brat D. S. (1) zaś przy ścianie pomiędzy drzwiami do mieszkania S. i otwartym oknem B. P. (takie ustawienie potwierdzają oba nagrania), która w tym czasie kłóciła się z jej bratem zarzucając mu, że plunął na nią, chciała przejść obok B. P. żeby udać się do swojego mieszkania. Wówczas, jak zeznała - B. P. zaatakowała ją chwytając za włosy, a następnie szarpiąc i popychając w kierunku schodów, które były za nią. Dodała, że przed zepchnięciem ze schodów uchroniła ja bratowa, która stanęła z tyłu i przytrzymała ją. Jej zeznania w tej części potwierdzili w złożonych wyjaśnieniach D. S. (3) i D. S. (1), a także przedstawione nagrania na płatach DVD+R oraz prawomocny wyrok IIK 428/18 i jego pisemne uzasadnienie.k.181-188.Dlatego sąd dał im wiarę. Z nagrań w szczególności nie wynika, żeby A. N. (1), D. S. (1) i D. S. (3) zaatakowali B. P. w sposób, który opisała ona w złożonych zeznaniach i opisanych w akcie oskarżenia, albo też aby oskarżony wyzywał ją słowami wulgarnymi. Z tego też powodu sad odrzucił zeznania B. P. w tej części jako niewiarygodne. Podobnie jak jej męża.k.88v. Z zeznań A. N. (1) wynika że na koniec podeszła ona do otwartego okna i poprosiła B. C. przebywającą nadal na ogródku żeby wezwała policję. Potwierdziła to w złożonych zeznanych B. C., która słysząc prośbę A. N. (1) zgłasza telefonicznie o godz. 13:24 awanturę między sąsiadami P. i S., podczas której doszło do rękoczynów dzwoniąc do dyżurnego KPP w G.. To wynika także z nagrania zarejestrowanego przez W. P. (1) na pliku o nazwie (...)_ (...).mp4 – płyta DVD+R k. 81 czas nagrania 00:02:01. Także w tej części przebiegu zdarzeń zeznania B. C., A. N. , wyjaśnienia D. S. (1) i D. S. (3) są spójne, wzajemnie uzupełniają się oraz stworzą logiczna całość, a nadto znalazły potwierdzenie w przedłożonych przez strony nagraniach , co mając na uwadze sąd dał im wiarę. Znalazły też potwierdzenie w prawomocnych ustaleniach w sprawie IIK 428/18 W związku ze zgłoszeniem awantury sąsiedzkiej na poklecenie dyżurnego KPP w G. o godz. 13:41 do budynku przy ul. (...) udali się funkcjonariusze policji T. G. i M. M.. Przebieg zdarzeń ustalili oni na podstawie relacji B. P. i jej męża W. P. (1) oraz D. S. (1), D. S. (3) i A. N. (1). Z opisu B. P. nie wynikało żeby została pobita przez małżonków S. oraz A. N. (1). Zeznaniom funkcjonariuszy policji oraz zapisom, które sporządzili w notatnikach służbowych z przeprowadzonej interwencji sąd dał wiarę, gdyż nie mieli oni żadnego interesu w tym, żeby przebieg zdarzeń opisany na podstawie obu relacji stron zniekształcać. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Ad. a) i b) Pkt 1 Ad. b) Pkt 2 Zeznania B. P. , Zeznania: W. P. (1) – w zakresie innym niż opisanie okoliczności oplucia oskarżycielki prywatnej, O. K. (K.) M. J. Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie vid_ (...)_ (...).mp4 Płyta DVD+R w szczególności plik o nazwie (...)_ (...).mp4 i plik o nazwie (...)_ (...).mp4 Historia nocnego leczenia ambulatoryjnego Uzasadnienie w sprawie IIK 428/18 Zeznania: W. P. (1) B. P. Analiza nagrań na obu płytach CD podważa wiarygodność B. P. utrzymywała, że została pobita przez D. S. (1) i jego żonę D. S. (3) oraz A. N.. Wszyscy oni jak twierdziła popychali ją i zadawali uderzania rękoma oraz kolanami, a nadto kopiąc. W wyniku ataku na jej osobę miała doznać sińców głównie na klatce piersiowej, udach i podbrzuszu, a nadto odczuwała duży ból brzucha i nie umiała utrzymać moczu. Jej relacja w tym zakresie nie tylko nie znalazła potwierdzenia w nagranych, z których wynika inny przebieg zdarzenia zasadniczo zgodny z wywodem A. N. (1) i jej brata i jego żony, ale również w przedłożonej historii nocnego leczenia ambulatoryjnego, z której wynika, że stwierdzono u niej jedynie bóle podbrzusza i bóle mięśniowe brzucha oraz stan po pobiciu w wywiadzie. Nie stwierdzono natomiast żadnych sińców .Potwierdził to w zeznaniach lekarz M. S. któremu sąd również dał wiarę. Za niewiarygodne sąd również uznał zeznania W. P. (1) w tej części z tego powodu, że przedstawionej przez niego relacji także nie potwierdzają nagrania, w tym nagranie, którego był autorem oraz prawomocne ustalenia w sprawie IIK428/18. Za niewiarygodne uznać należy jego zeznania w części, w której utrzymując, że po wejściu na klatkę schodową A. N. (1) wytraciła mu z ręki telefon, który wypadł i pękła z nim szybka, a w związku z tym żeby dalej nagrywać musiał złożyć go, gdyż z nagrania wynika, ze jego ciągłość nie została przerwana. Także przedstawiony przez tego świadka opis jak to A. N. (1) łokciami i kolanami zadawała jego żonie uderzenia w okolice krocza i brzucha uznać należy za całkowicie niewiarygodne .Sąd akceptuje i czyni własnymi także dalsze ustalenia w sprawie IIK428/18,że”A. N. (1), D. S. (3) i D. S. (1) nie zadawali B. P. żadnych ciosów ani uderzeń wynika z notatki urzędowej sporządzonej przez mł. asp. M. J. w związku z rozpytaniem B. P., gdy stawiła się w dniu 21.08.2018 r. do KPP w G., którą dołączono do akt sprawy IIK 380/18. Wynika z niej, że sąsiedzi „…naciskali na nią i ocierali się o nią swoimi ciałami” oraz „…ściskali ją na klatce schodowej swoimi ciałami”. Z notatki tej wynika nadto, że tego samego dnia zgłosili się również D. S. (1) i A. N. (1), którzy twierdzili, że to B. P. dopuściła się wobec nich naruszenia nietykalności cielesnej oraz znieważeń i od obojga przyjęła ustne skargi o przestępstwie ściąganym z oskarżenia prywatnego, co znalazło potwierdzenie w aktach spraw IIK 380/18 i IIK 381/18. O ile zeznania złożone przez M. J. nie wniosły niczego istotnego w sprawie, o tyle potwierdziła ona treść i okoliczności sporządzenia notatki urzędowej. Zarówno zeznania tego świadka jak i treść sporządzonej notatki urzędowej sąd uznał za wiarygodne.” Za niemające znaczenia sąd uznał zeznania córki małżonków P. -O. K.(K.), gdyż nie była ona bezpośrednim świadkiem tego czynu i przekazała sadowi jedynie to o czym dowiedziała się od matki i ojca, gdy przyjechała do ich mieszkania w dniu 19.08.2018 r. . Zdaniem sądu nie ma powodów, żeby jej zeznaniom nie dać wiary w tej części. Ponieważ w dokumentacji medycznej pokrzywdzonej nie odnotowano siniaków na brzuchu i klatce piersiowej – sąd odrzucił zeznania jej że takie obrażenia widziała u matki. Za niewiarygodne sad uznał relacje B. P. i zeznania jej męża W. P. (1) w części, w której utrzymywali oni że zadrapania u A. N. (1) na ręce i na czole były wynikiem samookaleczenia. Przeczą temu wywody małż. S. i A. N., nagrania CD ale też ustalenia w sprawie IIK 428/18. Te same dowody przeczą temu aby oskarżony D. S. wyzywał słowami obraźliwymi pokrzywdzoną . Dlatego i w tej części są odrzucił ich relacje. Jedyne zarejestrowane obraźliwe słowa padają z ust B. P.. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony X 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 3. D. S. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z art. 217§1 kk odpowiedzialności karnej podlega ten, kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną. Dobrem chronionym jest tutaj swoboda dysponowania ciałem i zagwarantowania człowiekowi wolności od fizycznych oddziaływań na jego ciało oraz wolność od niepożądanych doznań. Naruszeniem nietykalności cielesnej jest każde bezprawne dotknięcie innej osoby czy inny krzywdzący kontakt. Wchodzą tu w grę wszelkie kontakty fizyczne, które są obraźliwe, kłopotliwe czy po prostu niepożądane. Zwrot normatywny „w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną” jest katalogiem otwartym(obejmuje wszelkie możliwe sposoby ingerencji sprawcy w nietykalność cielesną innej osoby).Jako przykłady podaje : kopnięcie, szarpanie, oblanie płynem, lekkie spoliczkowanie, pociągnięcie za ucho, oplucie, podstawienie nogi, rzucenie w kogoś przedmiotem oraz popchnięcie. Sąd ten podniósł nadto, że wyrażenia „popychać, odpychać” choć podobne, nie oznaczają tego samego. Przez określenie „popychać” należy rozumieć posunięcie przez pchnięcie, pchnięciem ruszenie z miejsca, popchnięcie kolegi, popchnięcie kogoś w kierunku drzwi, popychanie kogoś. Występek z art. 217§1kk jest przestępstwem umyślnym, które można popełnić z zamiarem bezpośrednim i ewentualnym (M. Mozgawa, Komentarz do art. 217 [w:] Kodeks karny. Komentarz, M. Mozgawa (red.), M. Budyn–Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Wyd. IV 2012, LEX). W świetle dokonanych ustaleń w powyższej sprawie na podstawie faktów, które sąd uznał za udowodnione, nie ulega wątpliwości, że zachowaniem opisanym w pkt 3 wyroku (jedynie tym zachowaniem) oskarżony D.J S. wyczerpał znamiona występku z art. 217§1 kk . 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------ ------------ Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------------ 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ------------ ------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------------ 3.4. Umorzenie postępowania ------------ ------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ------------ X 3.5. Uniewinnienie 1 D. S. (3) Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Sąd uniewinnił oskarżoną D. S. (3), gdyż z dokonanych ustaleń wynika, że nie naruszyła ona nietykalności cielesnej B. P. z powodów omówionych w częściach powyższego uzasadnienia. Skoro zatem D. S. nie popełniła zarzucanego jej czynu sad na podstawie art. 414§1 kpk w zw. z art. 17§1 pkt 1 kpk uniewinnił ją. 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności D.J. S. 3 3 Ponieważ oskarżycielka prywatna B. P. odpowiedziała oskarżonemu naruszeniem jego nietykalności ( spoliczkowała go ) sąd mając na uwadze ich długoletni wzajemny konflikt oraz treść art.217§2kk – odstąpił od wymierzenia kary. 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------------ 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 4. 2. Na podstawie art. 631 kpk w zw. z art. 616§1 pkt 2 kpk sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycielki B. P. tytułem zwrotu części poniesionych przez nią kosztów procesu kwotę 100,00 zł wynikającą z uiszczonej zryczałtowanej równowartości wydatków i kwotę 1000,00 zł w związku z ustanowieniem pełnomocnika. Na podstawie art. 632 pkt 1 kpk kosztami procesu związanymi z aktem oskarżenia wobec D. S. (3) sad obciążył oskarżycielkę prywatne B. P.. 8. PODPIS

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

T., 3 kwietnia 2023 r. Sygn. akt II K 451/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Marcin Czarciński Protokolant: st. sekr. sąd. Justyna Pabian przy udziale oskarżyciela prywatnego A. K. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 27.10., 14.12.2022 r., 20.02.,03.04.2023 r. sprawy M. T. córki H. i G. z d. Ż. urodz. (...) w T. oskarżonej o to, że: I. w dniu 5 marca 2022 r. w korytarzu kamienicy przy ul (...) w T. około g. 14.00 naruszyła nietykalność cielesną A. K. szarpiąc ją za ubranie i ręce, odciągając siłą od drzwi wejściowych w wyniku czego A.

K. doznała wybicia palca wskazującego ręki prawej, opuchlizny dłoni i zasinień na obu rękach, - tj. o czyn z art. 217 kk II. w okresie od listopada 2021 r. do marca 2022 r. wielokrotnie znieważała A. K. na korytarzu kamienicy przy (...) w T. poprzez używanie słów powszechnie uważanych za obelżywe „(...), - tj. o czyn z art. 216 kk o r z e k a : I. na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 kpk umarza postępowanie karne wobec M. T. z uwagi na znikomą społeczną szkodliwości czynów, II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. C. kwotę 1440 zł (tysiąc czterysta czterdzieści złotych) powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu, III. zasądza od oskarżonej M.

T. na rzecz oskarżycielki prywatnej A. K. kwotę 1584 zł (tysiąc pięćset osiemdziesiąt cztery złote) brutto tytułem poniesionych przez nią kosztów procesu, IV. zwalnia oskarżoną w całości do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 451/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. T.

1. w dniu 5 marca 2022 r. w korytarzu kamienicy przy ul (...) w T. około g. 14.00 naruszyła nietykalność cielesną A. K. szarpiąc ją za ubranie i ręce, odciągając siłą od drzwi wejściowych w wyniku czego A. K. doznała wybicia palca wskazującego ręki prawej, opuchlizny dłoni i zasinień na obu rękach - tj. o czyn z art. 217 kk 2. w okresie od listopada 2021 r. do marca 2022 r. wielokrotnie znieważała A. K. na korytarzu kamienicy przy (...) w T. poprzez używanie słów powszechnie uważanych za obelżywe „(...), - tj. o czyn z art. 216 kk z tym ustaleniem, że czyn opisany w punkcie 1 aktu oskarżenia został popełniony w dniu 4 marca 2022 roku.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty A. K. i M. T. zamieszkują w kamienicy przy ul. (...) w T. w sąsiadujących mieszkaniach, do których prowadzi wspólny korytarz kończący się drzwiami łączącymi go z klatką schodową. Pomiędzy kobietami zrodził się konflikt m.in. na tle pozostawiania otwartych drzwi łączących wspólny korytarz z klatką schodową. Obie kierowały do Zrzeszenia (...) przy ul. (...) w T. zgłoszenia w tym zakresie, niemniej podczas zebrania członkowie zrzeszenia stwierdzili, że jest to kwestia, którą sąsiadki powinny rozwiązać wspólnie.

M. T. w okresie od listopada 2021 r. do marca 2022 r. na korytarzu kamienicy przy (...) w T. wielokrotnie używała wobec A. K. słów powszechnie uważanych za obelżywe, takich jak „(...). W dniu 4 marca 2022 roku między A. K. a M. T. doszło do scysji. Tego dnia A. K. ujawniła, że M. T. nie zamknęła drzwi na klatkę schodową. gdy kobiety spotkały się na korytarzu doszło między nimi do szarpaniny. M. T. szarpała A. K. za ubranie i ręce, odciągając ją siłą od drzwi wejściowych. Obie kobiety wezwały na miejsce Policję. Przybyli na miejsce funkcjonariusze zastali A.

K., która opisała, że M. T. zaatakowała ją na korytarzu, szarpała ją i była bardzo agresywna wobec niej. Zadeklarowała, że nie potrzebuje pomocy medycznej. A. K. zachowywała się spokojnie. Z kolei M. T. była bardzo agresywna, wyzywała sąsiadkę i ją prowokowała, a nadto oświadczyła, że A. K. uszkodziła jej kurtkę. zeznania A. K. 35-35v. wyjaśnienia M. T. 34 zeznania K. B. 79-79v zeznania K. W. 67-67v. zeznanie G. T. 35v.-36 notatka urzędowa wraz z kserokopią notatników służbowych funkcjonariuszy Policji 51-70 pismo WP KP T.-R. 31 M.

T. nie była karana sądownie. karta karna 78 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zeznania A. K. Sąd uznał zeznania A. K. za wiarygodne, bowiem w sposób logiczny opisała przebieg zdarzenia z udziałem oskarżonej, który stanowił w istocie jedną ze scysji pomiędzy sąsiadkami w ramach toczącego się pomiędzy nimi konfliktu oraz odniosła się do kierowanych pod jej adresem zniewag.

Sąd nie podważa okoliczności, iż M. T. naruszyła nietykalność cielesną sąsiadki oraz znieważała ją, niemniej miało to bezpośredni związek z zagorzałym konfliktem sąsiedzkim pomiędzy nimi. Zeznanie K. W. Świadek jest funkcjonariuszem Policji i w dniu 4 marca przeprowadzał interwencję w miejscu zamieszkania oskarżycielki prywatnej i oskarżonej. Z uwagi na upływ czasu krótko odniósł się do podejmowanych wówczas przebiegu czynności służbowych. Sąd uznał jego depozycje za całkowicie wiarygodne, zaś przebieg interwencji odtworzono na podstawie notatki urzędowej wraz z kserokopią notatników służbowych funkcjonariuszy Policji. zeznania K.

B. Świadek jest przedstawicielką Zrzeszenia (...) przy ul. (...) w T.. W swoich zeznaniach odniosła się do zgłoszeń dotyczących zamykania drzwi związanych z oskarżoną i oskarżycielką prywatną. Dodała, iż kilkukrotnie była na oględzinach korytarza w rejonach mieszkań M. T. oraz A. K.. Sąd nie miał wątpliwości co do prawdziwości zeznań powyższego świadka. karta karna, pisma Komisariatu Policji, kserokopia notatników służbowych policjantów Prawdziwość powyższych dowodów nie budziła wątpliwości Sądu i nie była kwestionowana przez żadną ze stron. 2.2.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu wyjaśnienia M. T. Oskarżona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Zaprzeczyła, by naruszyła nietykalność cielesną A. K. i znieważyła ją. Wskazała, iż została zaatakowana przez sąsiadkę w marcu 2022 roku i A. K. używa wobec niej słów, które wymieniono w zarzucanym jej czynie. Dodała także, że oskarżycielka prowadzi przeciwko niej nagonkę i zaprzeczyła, by pomiędzy kobietami był spór o zamykanie drzwi do wspólnego korytarza.

Sąd uznał, iż wyjaśnienia oskarżonej nie zasługują na uwzględnienie jako wiarygodne i stanowią one próbę całkowitego przerzucenia odpowiedzialności na oskarżycielkę prywatną. Nie ma wątpliwości, iż pomiędzy sąsiadkami istnieje zagorzały spór. Sąd nie ma także podstaw, by podważać wiarygodność zeznań A. K. odnośnie naruszenia jej nietykalności cielesnej oraz wielokrotnego znieważania jej. Sąd nie traci przy tym z pola widzenia, iż w trakcie interwencji Policji w dniu 4 marca 2022 roku M. T. zachowywała się bardzo agresywnie i prowokowała sąsiadkę. (k.

51) zeznania G. T. Świadek jest matką oskarżonej. W swoich depozycjach co prawda przyznała, że pomiędzy jej córką a sąsiadką istnieje konflikt dotyczący różnych kwestii, niemniej jako osobę winną nieporozumień wskazała oskarżycielkę prywatną. G. T. nie była bezpośrednim świadkiem wydarzeń dnia 4 marca 2022 roku i w tym zakresie bazowała na relacji przedstawionej jej przez córkę, a co za tym idzie stwierdziła, że M. T. została napadnięta przez sąsiadkę. Sąd uznał, iż zeznania powyższego świadka nie polegają na prawdzie i podobnie jak wyjaśnienia oskarżonej stanowią stronniczą wersję wydarzeń, zmierzającą do uwolnienia oskarżonej od odpowiedzialności karnej. zeznania S. G. Świadek jest funkcjonariuszem Policji i podejmował w dniu 4 marca 2022 roku interwencję wobec oskarżonej i oskarżycielki prywatnej. Podczas składania zeznań nie był w stanie odnieść się do jej przebiegu z uwagi na niepamięć. Dlatego też jego zeznania nie miały znaczenia dla ustalenia faktów na gruncie niniejszej sprawy.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☒ 3.4. Umorzenie postępowania M. T. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania Zgromadzony w toku niniejszej sprawy materiał dowodowy pozwolił na przypisanie oskarżonej winy w zakresie zarzucanych jej czynów.

Art. 217 § 1 kk stanowi, że „kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.” Należy nadmienić, iż dobrem chronionym jest w tym przypadku nietykalność cielesna, czyli swoboda dysponowania ciałem i zagwarantowania człowiekowi wolności od fizycznych oddziaływań na jego ciało oraz wolność od niepożądanych doznań. Naruszeniem nietykalności cielesnej zdaje się każde bezprawne dotknięcie innej osoby czy inny krzywdzący kontakt.

Wchodzą tu w grę wszelkie kontakty fizyczne, które są obraźliwe, kłopotliwe czy po prostu niepożądane. Przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej ma charakter formalny, a zatem zostaje dokonane z chwilą zachowania sprawcy i nie wymaga zaistnienia żadnego skutku. Niektóre jednak formy naruszenia nietykalności cielesnej mogą wiązać się z bólem i powstaniem nieznacznych oraz przemijających śladów na ciele, np. w postaci otarcia naskórka, , lecz co do zasady ich powstanie jest obojętne dla bytu komentowanego przestępstwa.

Sprawca naruszenia nietykalności cielesnej atakuje bowiem godność osobistą pokrzywdzonego, wyrażającą się w naruszaniu jego sfery cielesnej wbrew jego woli, a nie ma na celu wyrządzenia krzywdy fizycznej. Od strony podmiotowej przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej może być popełnione tylko umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca musi zatem chcieć uderzyć lub w inny sposób naruszyć nietykalność cielesną pokrzywdzonego, albo przewidując, że jego zachowanie może nie być akceptowane przez pokrzywdzonego, na takie naruszenie nietykalności się godzić.

Oskarżona swoim zachowaniem polegającym na tym, że dnia 4 marca 2022 roku w korytarzu kamienicy przy ul (...) w T. około g. 14.00 szarpała A. K. za ubranie i ręce, odciągała ją siłą od drzwi wejściowych, w wyniku czego pokrzywdzona doznała wybicia palca wskazującego ręki prawej, opuchlizny dłoni i zasinień na obu rękach, wypełniła znamiona zarzucanego jej czynu. Oskarżona działała umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Z kolei zachowanie polegające na używaniu przez M. T. pod adresem A. K. słów powszechnie uznawanych za obleżywe stanowi realizację znamion przestępstwa z art. 216 § 1 kk.

Dopuszcza się go ten, kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła. Ze względu na przedmiot ochrony, jakim jest godność człowieka, za zniewagę uważa się zachowanie uwłaczające godności, wyrażające lekceważenie lub pogardę. O tym czy zachowanie to ma charakter znieważający, decydują dominujące w społeczeństwie oceny i normy obyczajowe. Ustawodawca nie sprecyzował, na czym ma polegać znieważanie, a więc należy przyjąć szerokie rozumienie tego pojęcia.

Przez znieważanie należy zatem rozumieć wszelkie zachowania sprawcy, które w sposób demonstracyjny wyrażają pogardę dla innej osoby, w szczególności mają poniżyć jego godność osobistą i sprawić, by poczuł się dotknięty lub obrażony (post. SN z 7.5.2008 r., III KK 234/07, Biul. PK 2008, Nr 10, poz. 33). Od strony podmiotowej przestępstwo zniewagi zarówno w typie podstawowym, jak i kwalifikowanym może być popełnione tylko umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca musi zatem chcieć znieważyć pokrzywdzonego, albo przewidując, że jego słowa mogą mieć obraźliwy charakter, na to się godzić.

W ocenie Sadu kierowane przez oskarżoną do pokrzywdzonej słowa(...) , co miało miejsce w okresie od listopada 2021 roku do marca 2022 roku bezsprzecznie stanowią zniewagę. Określenia, których użyła oskarżona uwłaczają godności pokrzywdzonego, co zdaniem Sądu, było celem M. T.. Tym samym oskarżona dopuściła się powyższego czynu umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Oskarżona jest osobą zdolną do zawinienia, gdyż zna obowiązujące normy zachowania i zdawał sobie sprawę z tego, że nie powinna naruszać nietykalności cielesnej sąsiadki oraz znieważać ją.

Podkreślić jednak należy, iż samo formalne naruszenie przepisu nie jest wystarczające do przypisania odpowiedzialności karnej. Dla uznania jakiegoś czynu za przestępstwo konieczne jest wykazanie, że narusza on istotne wartości społeczne. Znikoma szkodliwość społeczna czynu to kategoria wybitnie ocenna. Konsekwencją tego jest to, iż nie da się ściśle określić w ustawie kiedy taka znikomość zachodzi. Przepis art. 115 § 2 k.k., który zawiera zamknięty katalog kryteriów oceny stopnia szkodliwości społecznej czynu, nie pozostawia wątpliwości, że dominujące znacznie mają okoliczności z zakresu strony przedmiotowej, do której dołączono tylko dwie przesłanki strony podmiotowej (postać zamiaru i motywację sprawcy), a pominięto natomiast okoliczności związane z samym podmiotem czynu, tj. sprawcą, takie jak: wiek, opinia, właściwości i warunki osobiste, które wpływają na wymiar kary (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2008 r., V KK 1/08, OSNKW 2008 r., Nr 9, poz. 75).

W orzecznictwie zasadnie podkreśla się, iż ocena stopnia społecznej szkodliwości konkretnego zachowania powinna być oceną całościową, uwzględniającą okoliczności wymienione w art. 115 § 2 k.k., nie zaś sumą, czy pochodną ocen cząstkowych takiej czy innej "ujemności" tkwiącej w poszczególnych okolicznościach i dlatego też, jeżeli w art. 1 § 2 k.k. mówi się o znikomej społecznej szkodliwości czynu, to wymóg znikomości dotyczy społecznej szkodliwości ocenianej kompleksowo, nie zaś jej poszczególnych faktorów (por. wyrok SN z dnia 10 lutego 2009 r., WA 1/09, OSNwSK 2009 r., poz. 343).

Innymi słowy dla uznania, że stopień szkodliwości społecznej czynu jest znikomy nie jest konieczne, aby ta znikomość była obustronna, tzn. aby dotyczyła ona zarówno strony przedmiotowej, jak i podmiotowej. Chodzi bowiem o pewną wypadkową elementów składających się na społeczną szkodliwość konkretnego czynu zabronionego (tak uzasadnienie wyroku SA w Łodzi z dnia 18 marca 2014 r. w sprawie II AKa 28/14, za Lex). W realiach niniejszej sprawy, patrząc przez pryzmat wyżej zarysowanych kryteriów, które zgodnie z art. 115 § 2 kk decydują o stopniu społecznej szkodliwości czynu, stwierdzić należy, iż niewątpliwie cechuje je znikoma społeczna szkodliwość w rozumieniu przepisu art. 1 § 2 kk Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego Sąd nie mógł pominąć okoliczności popełnienia powyższych czynów.

A. K. i M. T. pozostają w zagorzałym konflikcie sąsiedzkim, który dotyczył m.in. pozostawiania otwartych drzwi łączących wspólny korytarz z klatką schodową czy wydzielania się zapachu z mieszkań. Zachowania oskarżonej opisane w zarzutach mimo, iż były naganne były wynikiem wzajemnej niechęci sąsiadek do siebie nawzajem. Zdaniem Sądu były one również reakcjami na zachowania A. K.. Źródłem negatywnych zachowań oskarżonej, stanowiących realizację znamion przestępstw z art. 216 § 1 kk i art. 217 § 1 kk, był wyżej wskazany konflikt.

Ponadto warto dodać, że oskarżona jest emerytką, prowadzi ustabilizowany tryb życia i na co dzień zajmuje się matką. W tym świetle ładunek społecznej szkodliwości miał ledwie subminimalny rozmiar, a to przemawiało za przyjęciem, że czyn oskarżonego nie był przestępstwem. Dlatego też rozstrzygnięcie Sądu przybrało postać umorzenia, w oparciu o art. 17 § 1 pkt 3 kpk. Warto przytoczyć, że jak podkreśla się w orzecznictwie, szczególnym zadaniem sędziów jest ocena stopnia społecznej szkodliwości przestępstwa w ramach przyjmowanej kwalifikacji prawnej, by czyny błahe zostały odróżnione od poważnych, a każdy z nich został odpowiednio ukarany (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2000 r., II Aka 99/00, KZS 2000, z 7-8, poz. 39).

☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II O kosztach procesu rozstrzygnięto w oparciu o przepis art. 629 kpk w zw. z art. 628 pkt 1 kpk. Ugruntowane jest zapatrywanie, jasno wynikające z treści art. 629 k.p.k. w zw. z art. 628 pkt 1 k.p.k., że w wypadku umorzenia postępowania w sprawach prywatnoskargowych z powodu znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu nie ma zastosowania art. 632 pkt 1 k.p.k., lecz należy zasądzać od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego poniesione przez niego koszty.

Do kosztów tych nie wlicza się jedynie uiszczonej przez oskarżyciela prywatnego zryczałtowanej równowartości wydatków, której zwrot zarządza prezes sądu w oparciu o art. 622 k.p.k. Kosztami procesu należnymi oskarżycielce prywatnej były wydatki na rzecz ustanowionego pełnomocnika (7 posiedzeń Sądu, kwota 720 zł za 1 termin i 144 zł za każdy następny termin - § 11 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Min. Spraw. w sprawie opłat za czynności adwokackie). Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. C. kwotę 1.440 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu, na podstawie § 11 ust. 2 pkt 1 i § 17 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Stosownie do treści art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżoną od kosztów sądowych należnych Skarbowi Państwa na podstawie art. 628 pkt 2 kpk. W ocenie Sądu biorąc pod uwagę sytuację materialną i finansową oskarżonej nie byłaby ona w stanie uiścić wskazanych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania siebie i najbliższej rodziny.

7. Podpis Sędzia SR Marcin Czarciński