Legislator Case Law & Legislation
II W 353/22 AI generated

II W 353/22 · Sąd powszechny

Case Number II W 353/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małżonkowie G. S. (2) i A. S. mają dom na posesji sąsiadującej z posesją, na której zamieszkują D. M. i M. K.. W okresie od maja 2022 roku do dnia 1 sierpnia 2022 roku na terenie posesji nr (...) przy ul. (...) w G., zamieszkiwanej przez obwinionych D. M. i M. K., D. M. odtwarzał głośno grającą muzykę, organizował spotkania towarzyskie, które miały miejsce w ciągu dnia oraz w nocy, tym samym kilkukrotnie zakłócając spokój i spoczynek nocny G. S. (1) i A.

Legislator headnote

AI generated

II W 353/22 · Sąd powszechny: Mając na uwadze dokonaną powyżej analizę, Sąd uznał, że obwinieni dopuścili się popełnienia zarzuconych im wykroczeń. Wina umyślna każdego z obwinionych w zakresie popełnienia zrzucanych im czynów także nie może budzić wątpliwości. Obwinieni musieli zdawać sobie sprawę, że zachowanie każdego z nich skutkuje naruszeniem prawa i wywołać może u pokrzywdzonych określone skutki. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze treść art. 33§1 - §4 kw. Zachowanie każdego z obwinionych w zakresie popełnienia przypisanych wykroczeń nie zasługuje na usprawiedliwienie i akceptację.

Keywords

AI generated
offences against the family sexual offences incest offences against public order pornography sexual abuse
AI generated
III W 689/17
Z. (1) mieszka w B. w budynku wielorodzinnym przy ulicy (...). Zajmuje lokal nr (...). Jego sąsiadami są często osoby starsze, schorowane, nie chcące wikłać się w konflikty sąsiedzkie. Przez ścianę obok sąsiaduje z nim I. S. (1), a piętro niżej zamieszkuje M. Ł. (1). Były one wielokrotnie świadkami tego, jak oskarżony grał w swoim mieszkaniu bardzo głośno muzykę ze sprzętu grającego przez głośniki, tak, że było ją słychać w sąsiednich mieszkaniach, na korytarzu, na ulicy, na podwórku etc. Obwiniony często w ciągu dnia gra w taki sposób muzykę, a także gra na gitarze i śpiewa. Nie zważa na wielokrotnie zwracane mu prośby i uwagi innych mieszkańców, by tego zaniechał, gdyż przeszkadza w ten sposób innym, które po pracy chcą odpocząć. Obwiniony jest rencistą i nie pracuje, całymi dniami, często już z samego rana i aż do godziny 22.00 potrafi głośną muzyką zakłócać spokój innym mieszkańcom. Nie reagował nie tylko na prośby swych sąsiadów, ale też nie otwierał drzwi interweniującym funkcjonariuszom policji. Albo nie słyszał pukania, albo też twierdził, że u siebie w mieszkaniu może wszystko.
II W 155/23
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W nocy z 21 na 22 lutego 2023 r.
II W 8/26
Sygn. akt II W 8/26 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 kwietnia 2026 roku Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny, Sekcja ds. Wykroczeń w składzie: Przewodniczący - Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk Protokolant – st. sekr. sąd. Ewa Chrząstek Oskarżyciel ------ po rozpoznaniu na rozprawie 9 kwietnia 2026 roku sprawy O. P. (1) (P.) s. B. i X. z domu A. ur. (...) w C. obwinionego o to, że: I. w czasie od 05 grudnia 2025 r. od godziny 22:30 do 06 grudnia 2025 r. do godziny 07:30 w miejscowości C., pow. (...), woj. (...) w mieszkaniu przy ul. (...), poprzez głośne krzyki i słuchanie głośnej muzyki zakłócił spokój i spoczynek nocny Ł. i S. R. oraz S. C., to jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń II. W dniu 24.01.2026r. między godz. 01:00 a godz. 02:20 w nocy na ul. (...) w C., woj. (...), znajdując się w swoim mieszkaniu, krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadom, tj. Ł. R. oraz S. C., to jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń III. W nocy z dnia 06.02.202r. na dzień 07.02.2026r. między godz. 21:30 a godz. 01:20 na ul. (...) w C., woj. (...), znajdując się w swoim mieszkaniu, krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadce S. C., o jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń IV. W dniu 07.02.2026r. ok. godz. 03:50 na ul. (...) w C., woj. (...), znajdując się w swoim mieszkaniu poprzez puszczanie głośnej muzyki, zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadowi Ł. R., to jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń V. W dniu 21.02.2026r. ok. godz. 01:25 w nocy na ul. (...) w C., woj. (...), znajdując się w swoim mieszkaniu, krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki, zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadce S. C., to jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń VI. W dniu 07.03.2026r. ok. godz. 05:05 w nocy na ul. (...) w C., woj. (...), znajdując się w swoim mieszkaniu, krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki, zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadce S. C., to jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń 1. uznaje obwinionego O. P. (1) za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt od I do VI części wstępnej wyroku, przyjmując za czas zakończenia pierwszego z nich godzinę 6:00, a za czas rozpoczęcia trzeciego z nich godzinę 22:00, tj. wykroczeń z art. 51 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 51 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierza mu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu, 2. na podstawie art. 119 § 1 k.p.w. zasądza od obwinionego O. P. (1) na rzecz Skarbu Państwa 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków oraz opłatę w wysokości 30 (trzydziestu) złotych. UZASADNIENIE W oparciu o dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej, sąd ustalił następujący stan faktyczny: O. P. (1) mieszka przy ul. (...) w C.. W latach 2025 i 2026 był on ukarany grzywną za to, że krzykiem, hałasem i puszczaniem głośno muzyki w swoim mieszkaniu zakłócał spoczynek nocny sąsiadom. Pomimo tego obwiniony od 5 grudnia 2025 r. godz. 22:30 do 6 grudnia 2025 r. godz. 6:00 ponownie krzykiem, hałasem i puszczaniem głośno muzyki w swoim mieszkaniu zakłócał spoczynek nocny sąsiadom. Po kolejnych interwencjach funkcjonariuszy Policji, które miejsce tej samej nocy, obwiniony nadal naruszał spoczynek nocny innym mieszkańcom. Przesłuchany 30 grudnia 2025 r. oświadczył, że nie będzie zakłócał więcej spokoju sąsiadom. Tymczasem ponownie 24 stycznia 2026 r. między godz. 01:00 a godz. 02:20, od 6 lutego 2026 r. godz. 22:00 do 7 lutego 2026 r. godz. 01:20, 7 lutego 2026 r. ok. godz. 03:50, 21 lutego 2026 r. ok. godz. 01:25 oraz 7 marca 2026 r. ok. godz. 05:05 – znajdując się w swoim mieszkaniu, krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki, zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadom. Ustalając stan faktyczny, sąd oparł się na wyjaśnieniach obwinionego, który przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów oraz w całości na zeznaniach S. C., S. R., Ł. R., O. D., B. I., O. P. (2) oraz O. I., a nadto na dowodach z dokumentów, które nie były kwestionowane przez strony. Sąd zważył co następuje: O. P. został obwiniony o wykroczenia z art. 51 § 1 k.w. Wykroczenie z art. 51 § 1 k.w. popełnia ten kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym. Odpowiedzialność za czyn z tego artykułu uzależniona jest od stwierdzenia, iż dane zachowanie stanowiło wybryk. Wybrykiem jest zachowanie w sposób rażący kolidujący z powszechnie przyjętymi normami, wskazujące na ich lekceważenie, które powoduje negatywne oceny społeczne. Wybryk można popełnić tylko umyślnie. Nadto konieczne jest wystąpienie co najmniej jednego ze skutków przewidzianych w art. 51 § 1 k.w., tj. zakłócenie spokoju, porządku publicznego, spoczynku nocnego lub wywołanie zgorszenia w miejscu publicznym. Wykroczenie z art. 51 § 1 k.w. zagrożone jest karą aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny. Mając na uwadze powyższe rozważania oraz poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne sąd stwierdził, iż obwiniony w czasie opisanym w zarzutach znajdując się w swoim mieszkaniu, wielokrotnie krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki, zakłócił spoczynek nocny sąsiadom, a jego zachowania były wybrykami kolidującymi w sposób rażący z powszechnie przyjętymi normami. Jednocześnie liczba takich zachowań wskazywała na znaczną demoralizację obwinionego i całkowite lekceważenie norm społecznych. Potwierdzeniem tego był również brak zmiany zachowania pomimo interwencji podejmowanych przez funkcjonariuszy Policji, jak również prowadzenia wobec niego kolejnych postępowań w sprawach o wykroczenia, a w szczególności mimo wcześniejszych ukarań za wykroczenia z art. 51 § 1 k.w. Nadto skutki zachowań obwinionego były odczuwane jako bardzo uciążliwe przez okolicznych mieszkańców. Nie ulegało także wątpliwości, iż wywoływały one negatywne oceny społeczne. Tym samym obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wszystkich zarzuconych mu czynów zabronionych z art. 51 § 1 k.w. Jednocześnie wina obwinionego nie budziła wątpliwości, gdyż zdecydował się on na zachowania niezgodne z prawem, chociaż miał inną możliwość, ponieważ bezprawność czynów była rozpoznawalna i mógł działać zgodnie z normą prawną, a jednocześnie nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawcy. Sąd za popełnione wykroczenia, na podstawie art. 51 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył obwinionemu karę 30 dni aresztu. Przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanych obwinionemu wykroczeń, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 33 k.w. Pomimo, że ustawa dawał możliwość wyboru między aresztem a inną karą, sąd nie miał wątpliwości, że ze względu na przywołane wcześniej okoliczności świadczące o demoralizacji obwinionego, w szczególności lekceważące podejście do powszechnie przyjętych norm zachowania w porze nocnej oraz mając na względzie wagę negatywnych następstw i ocen społecznych jego czynów, w tym rażącą kolizję w jakiej pozostawały jego wybryki z powszechnie przyjętymi normami, jedynie kara aresztu w wymiarze 30 dni spełni cele stawiane karze. Natomiast kara łagodniejsza nie osiągnęłaby w ocenie sądu ani celów kary w zakresie społecznego oddziaływania, która mogłaby zostać uznana w odczuciu społecznym za zbyt łagodną, ani celu zapobiegawczego i wychowawczego w stosunku do ukaranego, na co wskazywała jednoznacznie jego naganna postawa życiowa, o czym świadczyło wielokrotne naruszanie tego samego dobra prawnie chronionego pomimo wcześniejszych ukarań za wykroczenia z art. 51 § 1 k.w. Jednocześnie sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących. Nadto co do obwinionego nie zachodziły okoliczności z art. 26 k.w. Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków oraz opłatę w wysokości 30 zł.
II W 246/22
Obwiniona zamieszkuje na parterze w budynku wielorodzinnym w T.
II W 402/16
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionegow niniejszej sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Obwiniony T.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IIW 353/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 09 maja 2023 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant– sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności oskarżyciela publicznego z KPP w G. – mł. asp. Emilii Bautulis po rozpoznaniu w dniach: 01.02.2023 r., 26.04.2023 r. na rozprawie sprawy 1. Z. Ł. syna R. i J. zd. C. ur. (...) w M. obwinionego o to, że: I. W dniu 19 lipca 2022 roku około godz. 14:00 w G. przy ul. (...) na terenie posesji nr (...), której teren jest widoczny z terenu innych przyległych posesji i tym samym wystawiony na widok publiczny, będąc pod wpływem alkoholu, publicznie obnażył się i załatwił potrzebę fizjologiczną, oddając mocz przy budynku znajdującym się na tej posesji, czym wywołał zgorszenie G.

S. (1) i A. S., tj. o czyn z art. 51§2 kw 2. D. M. syna A. i W. zd. R. ur. (...) w G. obwinionego o to, że: I. W okresie od maja 2022 roku do dnia 1 sierpnia 2022 roku na terenie posesji nr (...) przy ul. (...) w G. poprzez odtwarzanie głośno grającej muzyki, organizowanie spotkań towarzyskich, które miały miejsce w ciągu dnia oraz w nocy, kilkukrotnie zakłócał spokój i spoczynek nocny G. S. (1) i A. S., tj. o czyn z art. 51§1 kw II. W okresie od maja 2022 roku do dnia 1 sierpnia 2022 roku na terenie posesji nr (...) przy ul. (...) w G., której teren jest widoczny z terenu innych przyległych posesji i tym samym wystawiony na widok publiczny, przebywając w jacuzzi z inną osobą publicznie odbywał z tą osobą stosunki płciowe, czym kilkukrotnie wywołał zgorszenie G.

S. (1) i A. S., tj. o czyn z art. 51§1 kw 3. M. K. córki S. i J. zd. C. ur. (...) w G. obwinionej o to, że: I. W okresie od maja 2022 roku do dnia 1 sierpnia 2022 roku na terenie posesji nr (...) przy ul. (...) w G. poprzez wielokrotne odtwarzanie głośno grającej muzyki w ciągu dnia, zakłócała spokój G. S. (1) i A. S., tj. o czyn z art. 51§1 kw II. W okresie od maja 2022 roku do dnia 1 sierpnia 2022 roku na terenie posesji nr (...) przy ul. (...) w G., której teren jest widoczny z terenu innych przyległych posesji i tym samym wystawiony na widok publiczny, przebywając w jacuzzi z inną osobą publicznie odbywała z tą osobą stosunki płciowe, czym kilkukrotnie wywołała zgorszenie G.

S. (1) i A. S. tj. o czyn z art. 51§1 kw 1. Obwinionego Z. Ł. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 51§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych.

2. Obwinionego D. M. uznaje za winnego popełnienia obu zarzucanych mu czynów i za to na podstawie art. 51§1 kw skazuje obwinionego, zaś na podstawie art. 51§1 kw w zw. z art. 9§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw wymierza obwinionemu łącznie karę grzywny w wysokości 800 (osiemset) złotych.

3. Obwinioną M. K. uznaje za winną popełnienia obu zarzucanych jej czynów i za to na podstawie art. 51§1 kw skazuje obwinioną, zaś na podstawie art. 51§1 kw w zw. z art. 9§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw wymierza obwinionej łącznie karę grzywny w wysokości 800 (osiemset) złotych.

4. Zasądza solidarnie od obwinionych Z. Ł., D. M. i M. K. na rzecz oskarżycieli posiłkowych G. S. (1) i A. S. kwoty po 1500 ( jeden tysiąc pięćset) złotych tytułem poniesionych przez oskarżycieli posiłkowych kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.

5. Zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty od Z. Ł. kwotę 30 (trzydzieści) złotych, natomiast od D. M. i M. K. kwoty po 80 (osiemdziesiąt) złotych i obciąża każdego z obwinionych pozostałymi kosztami postępowania w kwocie po 120 (sto dwadzieścia) złotych. Sygn. akt IIW 353/22

UZASADNIENIE

Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małżonkowie G. S. (2) i A. S. mają dom na posesji sąsiadującej z posesją, na której zamieszkują D. M. i M. K.. W okresie od maja 2022 roku do dnia 1 sierpnia 2022 roku na terenie posesji nr (...) przy ul. (...) w G., zamieszkiwanej przez obwinionych D. M. i M. K., D. M. odtwarzał głośno grającą muzykę, organizował spotkania towarzyskie, które miały miejsce w ciągu dnia oraz w nocy, tym samym kilkukrotnie zakłócając spokój i spoczynek nocny G. S. (1) i A.

S.. W tym samy okresie, na posesji, której teren jest widoczny z terenu innych przyległych posesji i tym samym wystawiony na widok publiczny, D. M. i M. K. przebywając w jacuzzi publicznie odbywali ze sobą stosunki płciowe, czym kilkukrotnie wywołali zgorszenie u pokrzywdzonych. Nadto w okresie od maja 2022 roku do dnia 1 sierpnia 2022 roku na terenie w/w posesji M. K. wielokrotnie odtwarzała głośno grającą muzykę w ciągu dnia, zakłócając w ten sposób spokój G. S. (1) i A. S.. W dniu 19 lipca 2022 roku około godz. 14:00 w G. przy ul. (...) na terenie posesji nr (...), gościł znajomy w/w obwinionych - Z.

Ł., który będąc pod wpływem alkoholu, publicznie obnażył się i załatwił potrzebę fizjologiczną, oddając mocz przy budynku znajdującym się na tej posesji, czym wywołał zgorszenie G. S. (1) i A. S.. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień Z. Ł. (k. 117v- 118, 119v), D. M. (k. 140v- 141, 141v), M. K. (k. 141- 141v), nadto na podstawie zeznań A. S. (k. 118v- 119v, 8-9), G. S. (1) (k. 141v- 142), P. S. (k. 142 -142v), informacji o interwencjach (k. 132). D. M. nie przyznał się do winy, choć oświadczył, że jeden raz w domu na jego posesji odbywała się impreza w godzinach nocnych, w czasie której grała muzyka.

Przyznał, że on i M. K. korzystali ze znajdującego się na ich posesji jacuzzi, w tym czasie także słuchali muzyki, spożywali alkohol, ale stanowczo zaprzeczył, by w jacuzzi odbywali stosunki płciowe. Potwierdził, że z jacuzzi korzystały także inne osoby i w tym czasie również była odtwarzana muzyka, ale w jego przekonaniu cicho, nadto spożywano wówczas alkohol. Obwiniony potwierdził, iż w dniu 19 lipca 2022 r. razem z nim z jacuzzi korzystał Z. Ł., oznajmił, że nic mu nie wiadomo, by w/w wówczas załatwiał na podwórku potrzebę fizjologiczną, nadto dodał, że tego dnia był trzeźwy, a Z.

Ł. "wczorajszy" (k. 140v- 141, 141v). M. K. nie przyznała się do winy, potwierdzając jedynie, że korzystała z D. M. z jacuzzi, ale nie odbywali wówczas stosunków płciowych. Przyznała, że po pracy słuchała na tarasie muzyki, ale w jej przekonaniu muzyka nie grała głośno. Wyjaśniła, że jeden raz w domu odbywała się impreza w godzinach nocnych, w czasie której grała muzyka, a która była na zewnątrz słyszalna tylko wtedy, gdy otwierane był drzwi tarasowe, kiedy ktoś wychodził na zewnątrz na papierosa (k. 141- 141v). Z.

Ł. nie przyznał się do winy. Potwierdził, że 19 lipca 2022 r. korzystał wraz z D. M. z jego jacuzzi, ale alkoholu wówczas nie spożywali. Stanowczo zaprzeczył, by tego dnia załatwiał potrzebę fizjologiczną na podwórku (k. 117v- 118, 119v). Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionych w zakresie, w jakim nie przyznają się oni do winy. Wyjaśnienia te uznać należy jedynie za przyjętą linię obrony służąca uniknięciu odpowiedzialności. Sąd tym samym podzielił zeznania świadków - pokrzywdzonych, którzy w sposób spójny, logiczny, zbieżny i szczegółowy opisali zachowania obwinionych ( zeznania A.

S. (k. 118v- 119v, 8-9), G. S. (1) (k. 141v- 142). Na podkreślenie zasługuje okoliczność, że dowody te korespondowały z zeznaniami świadka - funkcjonariusza policji, który przeprowadzał interwencję ze zgłoszenia pokrzywdzonych. W/w świadek nie miał żadnego interesu w tym, by zeznawać na temat okoliczności, które nie miały miejsca, w konsekwencji niesłusznie obciążając obwinionych (zeznania P. S. (k. 142 -142v). Na uwagę zasługuje tu fakt, iż wbrew twierdzeniom D. M. i Z. Ł., z zeznań świadka jednoznacznie wynika, że obaj w/w obwinieni byli w dniu 19 lipca 2022 r. pod wpływem alkoholu, a co potwierdzało zeznania pokrzywdzonych.

Nadto zeznania pokrzywdzonych korespondowały z informacjami uzyskanymi z policji na temat przyczyn podejmowanych na posesji D. M. interwencji (k. 132). Nie bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, iż sami obwinieni nie zaprzeczali, że była organizowana impreza, kiedy to muzyka grała także po godz. 22.00-ej, że w trakcie dnia także słuchano na podwórku muzyki, że korzystano z jacuzzi, spożywając wówczas alkohol i słuchając muzyki. Już nawet z tych okoliczności wynika, przy uwzględnieniu zeznań świadków- pokrzywdzonych i pozostałych dowodów, którym sąd nadał walor wiarygodności, że zachowania obwinionych opisywane przez A.

S. i G. S. (1) wpisywały się niejako w atmosferę panująca na posesji D. M.. Okolicznością powszechnie wiadomą jest, że osoby spożywające alkohol, będące w towarzystwie, czy "relaksujące się" przy muzyce - a więc także obwinieni inaczej odbierają swoje zachowanie, niż pokrzywdzeni obserwujący powyższe z boku, którzy w sposób stanowczy, konsekwentny i bez żadnych wątpliwości szczegółowo opisywali określone zachowania D. M., M. K., czy Z. Ł.. Zachowania te niewątpliwie wywoływały u pokrzywdzonych zgorszenie, zakłócały ich spokój i spoczynek nocny.

Mając na uwadze dokonaną powyżej analizę, Sąd uznał, że obwinieni dopuścili się popełnienia zarzuconych im wykroczeń. Wina umyślna każdego z obwinionych w zakresie popełnienia zrzucanych im czynów także nie może budzić wątpliwości. Obwinieni musieli zdawać sobie sprawę, że zachowanie każdego z nich skutkuje naruszeniem prawa i wywołać może u pokrzywdzonych określone skutki. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze treść art. 33§1 - §4 kw. Zachowanie każdego z obwinionych w zakresie popełnienia przypisanych wykroczeń nie zasługuje na usprawiedliwienie i akceptację.

Swoim postępowaniem dali dowód lekceważenia podstawowych norm społecznych i zasad współżycia społecznego. Przy wymiarze kar grzywny Sąd uwzględnił stopień zawinienia każdego z obwinionych i społecznej szkodliwości poszczególnych czynów, ilość wykroczeń przepisanych każdemu z obwinionych, nadto warunki osobiste, majątkowe każdego ze sprawców. W świetle powyższego Sąd: - obwinionego Z. Ł. uznając za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, na podstawie art. 51§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazał go na karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych, - obwinionego D.

M. uznając za winnego popełnienia obu zarzucanych mu czynów, na podstawie art. 51§1 kw skazał obwinionego, zaś na podstawie art. 51§1 kw w zw. z art. 9§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw wymierzył obwinionemu łącznie karę grzywny w wysokości 800 (osiemset) złotych, - obwinioną M. K. uznając za winną popełnienia obu zarzucanych jej czynów, na podstawie art. 51§1 kw skazał obwinioną, zaś na podstawie art. 51§1 kw w zw. z art. 9§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw wymierzył obwinionej łącznie karę grzywny w wysokości 800 (osiemset) złotych.

W ocenie Sądu orzeczone kary są adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów, spełnią jednocześnie cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej. Zasądzając solidarnie od obwinionych Z. Ł., D. M. i M. K. na rzecz oskarżycieli posiłkowych G. S. (1) i A. S. kwoty po 1500 ( jeden tysiąc pięćset) złotych tytułem poniesionych przez oskarżycieli posiłkowych kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru oraz zasądzając na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty od Z. Ł. kwotę 30 (trzydzieści) złotych, natomiast od D.

M. i M. K. kwoty po 80 (osiemdziesiąt) złotych i obciążając każdego z obwinionych pozostałymi kosztami postępowania w kwocie po 120 (sto dwadzieścia) złotych, Sąd kierował się treścią art. 119§1 kpw.