I C 573/22 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 573/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2023 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Anna Lisowska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Judyta Masłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2023 roku sprawy z powództwa (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko K. S. o zapłatę o r z e k a: Powództwo oddala. Sygn. akt I C 573/22

UZASADNIENIE

(...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wytoczyła powództwo przeciwko K. S. o zapłatę kwoty 89 827,36 złotych z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 60 197,60 złotych od dnia 3 grudnia 2022 roku do dnia zapłaty. Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w dniu 7 listopada 2014 roku pomiędzy powódką, a D. Z. zawarta została umowa kredytu o numerze (...), na podstawie której D. Z. udzielony został kredyt gotówkowy w kwocie 100 000 złotych.

Spłata kredytu miała nastąpić w okresie wynoszącym 8 lat, w systemie ratalnym. Środki pochodzące z kredytu zostały wypłacone jednorazowo na rachunek bankowych kredytobiorcy w dniu 7 listopada 2014 roku. Spłata kredytu została zabezpieczona poręczeniem, na zasadach ogólnych wg kodeksu cywilnego, udzielonym przez pozwaną K. S.. W związku z zaległością w spłacie kredytu, w dniu 27 czerwca 2019 roku D. Z. zawarł z powódką ugodę, której przedmiotem było określenie nowych warunków spłaty zadłużenia z tytułu ww. umowy kredytu.

Treść ugody została w całości zaakceptowana przez pozwaną. Wobec zaprzestania przez kredytobiorcę terminowego regulowania zobowiązania, powódka poinformowała pozwaną o powstałym zadłużeniu, o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia, a także wezwała do spłaty zadłużenia pod rygorem wypowiedzenia umowy. W związku z brakiem spłaty powstałego zadłużenia, powódka wypowiedziała pozwanej warunki spłaty kredytu określone w ugodzie. Całe zadłużenie stało się wymagalne. Przed wytoczeniem powództwa powódka wezwała pozwaną do zapłaty, jednak wezwanie te pozostało bezskuteczne.

Pozwana K. S. wniosła o oddalenie powództwa w całości. Podniosła, że nie była obecna przy zawieraniu przedmiotowej ugody i jej nie podpisała. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 7 listopada 2014 roku pomiędzy (...) Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W., a D. Z. zawarta została umowa kredytu o numerze (...), na podstawie której D. Z. udzielony został kredyt gotówkowy w kwocie 100 000 złotych. Spłata kredytu miała nastąpić w okresie wynoszącym 8 lat, w systemie ratalnym. Środki pochodzące z kredytu zostały wypłacone jednorazowo na rachunek bankowych kredytobiorcy w dniu 7 listopada 2014 roku.

Solidarnego poręczenia za ww. zobowiązanie D. Z. udzieliła, na zasadach ogólnych Kodeksu cywilnego, K. S. posiadająca numer ewidencyjny PESEL (...). W związku z zaległością w spłacie kredytu, w dniu 27 czerwca 2019 roku pomiędzy (...) Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W., a D. Z. zawarta została ugoda nr (...), której przedmiotem było określenie nowych warunków spłaty zadłużenia z tytułu ww. umowy kredytu. Zabezpieczenie spłaty zadłużenia objętego ww. ugodą stanowiło poręczenie cywilne udzielone przez żonę D.

Z. – K. Z. posiadającą numer ewidencyjny PESEL (...). (dowód: umowa kredytu k. 12-15; oświadczenie poręczyciela k. 16-16v; plan spłaty kredytu k. 17-18; ugoda k. 19-20v; szczegółowe rozliczenie kredytu k. 21-22v) Wobec zaprzestania przez D. Z. terminowego regulowania zobowiązania wynikającego z ww. ugody, pismem z dnia 29 stycznia 2020 roku (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. poinformowała K. S. o powstałym zadłużeniu, o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia, a także wezwała do spłaty zadłużenia w terminie 14 dni pod rygorem wypowiedzenia umowy.

W związku z brakiem spłaty zadłużenia, pismem z dnia 26 lutego 2020 roku – doręczonym K. S. w dniu 5 marca 2020 roku – (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wypowiedziała warunki spłaty kredytu określone w ugodzie z dnia 27 czerwca 2019 roku. (dowód: pismo z 29.01.2020r. k. 23; pismo z 26.02.2020r. wraz z dowodem doręczenia k. 24-25)

Sąd zważył, co następuje:

Zasadą postępowania cywilnego jest kontradyktoryjność tego postępowania, która wyraża się w tym, że proces cywilny toczy się w formie sporu dwóch przeciwstawnych stron przed niezawisłym i bezstronnym sądem, a strony przedstawiają swoje twierdzenia i zarzuty o faktach mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie w związku z żądaniem i podstawą faktyczną oznaczoną w pozwie przez powoda, a na potwierdzenie faktów przedstawiają dowody. Oznacza to również, iż rzeczą Sądu nie jest wyręczanie strony powodowej w poszukiwaniu podstawy faktycznej i prawnej jej żądania, a rola Sądu w postępowaniu kontradyktoryjnym sprowadza się wyłącznie do oceny zasadności twierdzeń stron, przy uwzględnieniu określonego przez powoda przedmiotu sprawy i przedstawionych przez niego dowodów.

Zgodnie z treścią art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z powołanego przepisu wynika jedna z naczelnych zasad procesu sądowego polegająca na tym, że dowód wykazania prawdziwości określonego faktu obciąża tego, kto się na dany fakt powołuje dla uzasadnienia dochodzonego przed sądem prawa. Ciężar udowodnienia okoliczności przytoczonych przez powoda w uzasadnieniu treści pozwu spoczywał więc na powodzie. Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.

Nierealizowanie przez stronę wspomnianego „obowiązku” naraża ją na niekorzystne skutki procesowe swoich działań, w postaci przegrania procesu sądowego. Podkreślić bowiem należy, iż nie jest dowodem samo twierdzenie, że pozwana winna spełnić na rzecz powoda określone świadczenie pieniężne. Ponadto zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego, rzeczą Sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zamierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, których wykazanie obciąża strony procesu, stosownie do treści art. 232 k.p.c. Legitymacja procesowa oznacza uprawnienie do występowania w konkretnym procesie w charakterze powoda (legitymacja czynna) lub pozwanego (legitymacja bierna).

Przed oceną merytoryczną sprawy Sąd zawsze z urzędu ustala czy strony występujące w procesie posiadają legitymację, jej brak zawsze skutkuje oddaleniem powództwa bez potrzeby, a dokładniej bez możliwości merytorycznej oceny roszczenia. Nie budzi wątpliwości Sądu, że poręczenia spłaty kredytu udzielonego przez powódkę D. Z. na podstawie umowy zawartej w dniu 7 listopada 2014 roku, udzieliła pozwana K. S.. Jednakże spłata zobowiązania będącego przedmiotem niniejszego procesu, a wynikającego z ugody zawartej w dniu 27 czerwca 2019 roku pomiędzy powódką, a D.

Z., poręczona została nie przez pozwaną K. S. lecz przez żonę D. Z. – K. Z., co potwierdzają załączone do akt sprawy wydruki z PESEL2-SAD dotyczące ww. osób. Stwierdzić zatem należało, iż pozwana K. S. nie jest legitymowana biernie w niniejszym procesie, czego konsekwencją jest oddalenie przez Sąd powództwa.