II AKzw 335/23 · Sąd powszechny

I. Dozór elektroniczny powinien dotyczyć przede wszystkim sprawców wchodzących w konflikt z prawem po raz pierwszy lub niezdemoralizowanych - ale zarazem takich, wobec których zastosowanie jedynie kar wolnościowych sensu stricto, nie byłoby odpowiednie. Trafnie przy tym skonstatował, że skazany się do takiej kategorii sprawców nie zalicza. Niewątpliwie jego dotychczasowa wielokrotna karalność i kilkukrotny pobyt w warunkach izolacji (k.12-18) a następnie powrót do popełnienia przestępstwa wyraźnie świadczy tym, że stosowane kary, w tym z warunkowym zawieszeniem wykonania oraz kary ograniczenia wolności, nie spełniły zakładanego celu - wdrożenia skazanego do respektowania obowiązującego porządku prawnego.

II. Przestępstwo, za które została orzeczona kara 8 miesięcy pozbawienia wolności, zostało popełnione w tym dniu kiedy skazany trafił do zakładu karnego do odbycia tej kary, co do której w efekcie uzyskał zgodę na wykonanie w systemie dozoru elektronicznego. Podkreślenia wymaga, że przestępstwo jest podobne do poprzednio popełnionego, tzn. skazany znowu kierował samochodem będąc w stanie nietrzeźwości, mając zakaz kierowania, który już wcześniej został określony jako zakaz dożywotni, nie zatrzymując się do kontroli drogowej.

W powyższym kontekście, a przede wszystkim w kontekście realizacji celów kary wynikających z treści art. 67 § 1 k.k.w., niezwykle istotne jest to, że postępowanie karne wobec S.M. jest prowadzone odnośnie kolejnego przestępstwa, a skazany nie przyznał się do tego podczas postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego w sprawie Sądu Okręgowego w Tarnowie.