II AKo 68/23 · Sąd powszechny

nie sposób nie zgodzić się z oceną żądania/oświadczenia sędziego Sądu Apelacyjnego w Krakowie B. S., że jako sędzia sprawozdawca brała udział w rozpoznawaniu sprawy o sygn. akt II AKa 189/20, w której oceniała apelacje oskarżonych R. D., R. P., A. W., B. M. oraz R. K.. Wszystkie te osoby zostały skazane za udział w grupie przestępczej kierowanej przez P. K.. Sprawa ta pozostaje w ścisłym związku z przedmiotową sprawą, pomimo że w treści zarzutów dotyczących oskarżonego T. J. użyte są określenia „w której materiały wyłączono do odrębnego prowadzenia”.

Ponadto w postępowaniu o sygn. akt II AKa 189/20 ocenie podlegały dowody, które w dużym zakresie pokrywają się w obu sprawach, a odnośnie których Sędzia zaprezentowała już swoje stanowisko. Sędzia podkreśliła, że przedstawione we wniosku okoliczności mogą budzić uzasadnione wątpliwości, co do jej bezstronności w rozpoznawaniu niniejszej sprawy. W ocenie Sądu Apelacyjnego orzekającego w przedmiotowej sprawie treść złożonego oświadczenia daje więc wystarczające podstawy do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy w trybie art. 41 § 1 k.p.k., który stanowi jeden z elementów chroniących prawo strony do niezależnego i bezstronnego sądu, co oznacza, że musi być on wykładany w ten sposób, aby gwarantować stronie prawo do rozpoznania sprawy przez niezależny i bezstronny sąd ustanowiony ustawą.

W ramach kontroli tego prawa trzeba mieć na uwadze, czy rozpoznanie sprawy przez określonego sędziego będzie stanowiło o realizacji standardu niezależności i bezstronności gwarantowanego art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. EKPC i art. 47 Karty Praw Podstawowych.