XII Ga 856/22 · Sąd powszechny

Powód P. S. domagał się zasądzenia od pozwanego J. B. kwoty 30 000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 7 maja 2022 r. oraz kosztów procesu wg norm przepisanych. Uzasadniając żądanie powód wskazał, że w połowie maja 2019 r. zawarł z pozwanym umowę o roboty budowlane, w związku z którą pozwany miał dokonać rozbudowy istniejącego budynku położonego w Niemczech za cenę 80 000 zł obejmującą również koszt materiałów (bez drzwi i okien). Podniósł, że umowa miała zostać wykonana w terminie 3 miesięcy, a pozwany prace ukończył z dniem 19 października 2019 r. Wskazał, że już w trakcie wykonywania prac powód zauważył pewne wady i wzywał pozwanego do ich usunięcia. Ostateczne wynagrodzenie powód zapłacił we wrześniu 2019 r., ale później zauważył, że w dalszym ciągu istnieją liczne nieprawidłowości, co zostało potwierdzone w sporządzonej na zlecenie powoda opinii. W audycie tym wskazano, że niektóre wady mają charakter nieusuwalny, a niektóre można usunąć za kwotę ok. 30 000 zł. Powód wskazał jako podstawę roszczenia art. 471 k.c. i argumentował, że skoro pozwany wykonał zobowiązanie nienależycie – to wyrządził powodowi szkodę, która jest równa wartości prac naprawczych, tj. 30 000 zł. Jako drugą podstawę prawną dochodzonego roszczenia wskazał art. 656 § 1 k.c. w zw. z art. 637 § 1 k.c., czyli przepisy dot. rękojmi za wady.