VI Ka 99/23 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI Ka 352/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Sylwia Piliszewska przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w J.: M. S. po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021r. sprawy D. W. ur. (...) w J. s. C., J. z domu S. oskarżonego z art. 279 § 1 kk i art. 287 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora i obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 28 lutego 2020 r. sygn. akt II K 1868/18 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. W. w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowania oskarżonego wymienione w pkt. I części dyspozytywnej wyroku stanowią czyn ciągły popełniony w okresie od 17 listopada 2017r. do 29 grudnia 2017r. w J.; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. kwotę 516,60 złotych w tym 96,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; IV. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej apelacji prokuratora ponosi Skarb Państwa i zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej apelacji jego obrońcy zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 352/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 28 lutego 2020r., sygn. akt II K 1868/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1 Na podstawie art. 423 § 2 k.p.k. Sąd Okręgowy ograniczył powyższe uzasadnienie do części skazującej wyroku Sądu Rejonowego i zarzutów oraz wniosku zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego bowiem tylko obrońca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia i jego doręczenie wraz z odpisem wyroku 1.Obraza prawa materialnego tj. art. 12 k.k. w aspekcie błędnego zastosowania konstrukcji czynu ciągłego poprzez wyróżnienie z pierwotnego zbioru czynów dwóch rozłącznych i i wyczerpujących pierwotny zbiór kategorii wzajemnie się wykluczających ( uniewinnionego ) – ( winnego ) i uzupełniających do całości co w tej sytuacji świadczy o zaistniałej w orzeczeniu dychotomii ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2 2.Obraza przepisów postępowania tj. art. 399 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez zaniechanie Sądu Rejonowego w podjęciu prawidłowego działania – zgodnego z wyrażoną w tym przepisie normą postępowania, co polegało na nieuprzedzeniu obecnych w toku całej rozprawy głównej stron o tym że nie wychodząc poza granice oskarżenia można czyn zakwalifikować z przepisu art. 12 § 1 k.k. co mogło mieć zasadniczy wpływ na treść orzeczenia uwzględniając chociażby fakt, że na ostatnim terminie przed zamknięciem przewodu sądowego wskutek zmiany pierwotnie ogłoszonego na rozprawie terminu nie stawił się oskarżonego, który nie został prawidłowo powiadomiony o zmianie co łącznie postrzegać należy jako przekroczenie granic procesowych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1 Zarzut co do zasady nietrafny, część argumentacja na jego poparcie budzi wręcz zdziwienie. Sąd Okręgowy zupełnie nie dostrzega w wyroku Sądu Okręgowego „dychotomii” na którą powołuje się skarżąca. Prokurator zarzucił oskarżonemu D. W. w akcie oskarżenia popełnienie 105 przestępstw, w tym 102 kwalifikowanych z art. 279 § 1 k.k. i art. 287 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., dwóch z art. 284 § 2 k.k. i jednego z art. 278 § 1 k.k. Sąd Rejonowy uniewinnił oskarżonego od popełnienia 46 z nich, w tym obydwu z art. 284 § 2 k.k. i tego z art. 278 § 1 k.k. ( pkt II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku ). Co do pozostałych 59 działań oskarżonego o takiej samej kwalifikacji prawnej, które Sąd I instancji uznał za udowodnione, Sąd ten przyjął konstrukcję czynu ciągłego z art.12 § 1 k.k. tj. zachowań w krótkim odstępie czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. To swoje stanowisko Sąd Rejonowy przekonywująco argumentował w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Sąd Okręgowy co do zasady akceptuje tą argumentację. Skarżąca w apelacji powołując się na poglądy doktryny i judykatury wskazuje na szereg oczywistych cech które charakteryzują czyn ciągły. Jest to niewątpliwie czyn który stanowi jednolitą całość, podstawą odpowiedzialności za niego są wszystkie objęte znamieniem ciągłości zachowania a granice wyznacza początek pierwszego i zakończenie ostatniego z zachowań. Składające się na czyn ciągły zachowania tracą swoje autonomiczne znaczenie stając się elementami złożonego czynu ciągłego. W skład czynu ciągłego mogą wchodzić wyłącznie zachowania umyślne a zamiar dotyczący ich wszystkich musi istnieć już przed podjęciem pierwszego z nich, co wynika wprost z treści art.12 § 1 k.k. W zasadzie wszystkie te uwarunkowania spełnione zostały w wyroku Sądu I instancji poza precyzyjnym określeniem ram czasowych przypisanego oskarżonemu czynu ciągłego. W tej części Sąd Okręgowy uznał zarzut apelacji za zasadny, wymagający zmiany wyroku. W pkt I części dyspozytywnej Sąd Rejonowy nieopacznie użył sformułowania, że uznaje oskarżonego winnym „popełnienia czynów” po czym wymienił punkty z części wstępnej wyroku gdzie opisane zostały te zachowania. Zachodziła konieczność zmiany wyroku poprzez jednoznaczne nazwanie zachowań oskarżonego jako czyn ciągły i określenie okresu jego popełnienia, o czym jeszcze mowa będzie poniżej. Ad 2 Zarzut niezasadny, choć istotnie Sąd I instancji nie uprzedził o możliwości zakwalifikowania zachowań oskarżonego jako czynu ciągłego, zgodnie z wymogami art. 399 § 1 k.p.k., co jednak w ocenie Sądu Okręgowego nie miało to wpływu na treść wyroku, nie naruszało w szczególności jego prawa do obrony. Zmiana kwalifikacji prawnej zachowań oskarżonego w istocie była dla niego korzystna, przypisano mu jeden czyn, nie zaś 59, każdy kwalifikowany m.in. z art. 279 § 1 k.k. Jedynie na marginesie wskazać należy, że oskarżony o ostatnim terminie rozprawy w dniu 17.02.2020 r. został prawidłowo zawiadomiony przez tzw. podwójne awizo oraz ze na tym terminie rozprawy obecny był jego obrońca ( k. 319 odwrót, k. 320 ). Wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze argumentacje przedstawioną powyżej wniosek o zmianę wyroku we wskazany wyżej sposób nie znajdował podstaw. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu I instancji został utrzymany w mocy wobec oskarżonego D. W. w przeważającej części , z wyjątkiem zmiany z pkt I części dyspozytywnej Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zarzuty i wniosek apelacji były w przeważającej części niezasadne, wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności nie razi surowością, orzeczony środek kompensacyjny nie był kwestionowany, nie zachodzą okoliczności z art. 439 k.p.k. i art. 440 k.p.k. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zmiana w Pkt I części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że zachowania oskarżonego w punkcie tym oznaczone cyframi odwołującymi się do opisów z części wstępnej wyroku stanowią czyn ciągły popełniony w okresie od 17 listopada 2017 r. do 29 grudnia 2017 r. ( data początkowa – data zachowania opisanego w pkt 2 części wstępnej, data końcowa - data zachowania opisanego w pkt 103 części wstępnej ). Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało zmienić w sposób wyżej opisany. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ---------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III i IV 1.Na podstawie art.. 29 Ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. 2.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego D. W. od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej apelacji obrońcy zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie o kwalifikacji prawnej i pośrednio o winie 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Sygn. akt II Ka 71/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Sędziowie: SO Agnieszka Karłowicz (spr.) SO Karol Troć Protokolant: sekr. sądowy Kinga Ambroziak vel Mrozowicz przy udziale Prokuratora Pawła Charatynowicza po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2024 r. sprawy

Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 27 września 2021 roku wydany w sprawie o sygnaturze akt II K 973/19.

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2023r.

Sygn. akt VI Ka 165/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.) Sędzia Karin Kot Sędzia Daniel Strzelecki Protokolant Joanna Szmel przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu Julii Kubasik po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2024 r. sprawy K. K. ur. (...) w miejscowości Ł. s. E., M. z domu Z. skazanego wyrokiem łącznym z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 22 stycznia 2024 r. sygn. akt II K 450/23 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec skazanego K. K. w ten sposób, że: 1. w punkcie 1 i 2 części wstępnej ustala, że K. K. w sprawach II K 495/22 i II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu skazany był za ciągi przestępstw na kary 1 roku pozbawienia wolności i 7 miesięcy pozbawienia wolności, 2. w punkcie I części dyspozytywnej łączy skazanemu K. K. kary jednostkowe pozbawienia wolności: 6 miesięcy, 1 roku oraz 2 miesięcy orzeczone w sprawie II K 456/21 Sądu Rejonowego w Lubaniu, 6 miesięcy orzeczoną w sprawie II K 49/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu i 7 miesięcy orzeczoną w sprawie II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu i wymierza skazanemu karę łączną 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, 3. w punkcie II części dyspozytywnej łączy orzeczone wobec skazanego środki karne zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w sprawach II K 456/21, II K 49/22 i II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu i orzeka łączny środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, 4. w punkcie III części dyspozytywnej zalicza na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okresy dotychczas wykonanych kar pozbawienia wolności i okresy zatrzymania w sprawach II K 456/21, II K 49/22 i II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu, eliminując zaliczenie okresu zatrzymania w sprawie II K 495/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu, 5. stwierdza, że straciła moc kara łączna 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 27 kwietnia 2023 roku w sprawie sygn. akt VI Ka 185/23 zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 11 stycznia 2023 roku w sprawie sygn. akt II K 369/22 oraz stracił moc łączny środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony w sprawie II K 369/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu, 6. w punkcie IV części dyspozytywnej na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie także w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kary pozbawienia wolności i środka karnego dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonych w sprawie sygn. akt II K 495/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 165/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 22.01.2024 r. sygn. akt II K 450/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Naruszenie prawa materialnego w zakresie innym niż kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu tj. art. 85 § 1 k.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące przyjęciem że czyny za które K. K. skazany został wyrokiem łącznym z dnia 11 stycznia 2023 r. w sprawie II K 369/22 nie pozostają w zbiegu realnym z czynami za które K. K. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 17 lutego 2023 r. w sprawie II K 432/22 oraz wyrokiem w sprawie II K 495/22 podczas gdy wszystkie te czyny popełnione zostały przed dniem 24 stycznia 2022 r. kiedy zapadł wyrok w sprawie II K 456/21 a łącząc wyrok łączny z dalszymi wyrokami jednostkowymi orzeczony wcześniej węzeł kary łącznej podlega rozwiązaniu a kara łączna orzekana jest na nowo. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut apelacji był uzasadniony w części. W pierwszej kolejności wskazać należy poza zarzutami apelacji, że w wyroku Sądu I instancji, w jego części wstępnej błędnie wpisano, że w sprawie II K 495/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu wymierzona została skazanemu K. K. kara łączna 1 roku pozbawienia wolności, zaś w sprawie II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu kara łączna 7 miesięcy pozbawienia wolności. W rzeczywistości w sprawach tych wymierzono odpowiednio kary 1 roku pozbawienia wolności i 7 miesięcy pozbawienia wolności za ciągi przestępstw z art. 91 § k.k. ( odpisy wyroków k. 13- 14 ). Uchybienie to ma istotne znaczenie, zważywszy na obowiązujące obecnie zasady łączenia kar wynikające z art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. zgodnie z którymi w wyroku łącznym łączeniu podlegają kary jednostkowe a nie kary łączne orzeczone poszczególnymi wyrokami, przy czym karami jednostkowymi są także kary orzeczone w ramach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. W tym zakresie część wstępna zaskarżonego wyroku podlegała zmianie. Zgodnie z art. 85 § 1 k.k. jeśli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu Sąd orzeka karę łączną biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Mając na uwadze powyższe reguły slusznie skarżący obrońca wywodzi, że zasadne jest ukształtowanie kary łącznej w sposób odmienny od przyjętego w zaskarżonym wyroku, gdzie połączono jedynie kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach II K 432/22 i II K 495/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu. W stanie prawnym dotyczącym zasad zbiegu przestępstw i zasad wymierzania kary łącznej obowiązującym po 24.06.2020 r., aktualne pozostają reguły wynikające z uchwały Sądu Najwyższego z dnia 25.02.2005 r. ( I KZP 36/04 OSNKW 2005/2/13; LEX nr 143197 ). Przypomnieć należy, ze w myśl tej uchwały Sąd nie może dobierać swobodnie skazań podlegających łączeniu i pominąć części z nich ale ma łączyć kary orzeczone za przestępstwa które pozostają w pierwszym chronologicznie zbiegu. W niniejszej sprawie pierwszym chronologicznie w zbiegu pozostaje skazanie w sprawie II K 456/21 Sądu Rejonowego w Lubaniu, gdzie wyrokiem z dnia 24.01.2022 r. skazano K. K. na trzy kary jednostkowe: 6 miesięcy, 1 roku oraz 2 miesięcy pozbawienia wolności. Z karami tymi łączą się kary: 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona w sprawie II K 49/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu ( w obydwu wyżej wymienionych sprawach kary objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 11.01.2023 r. w sprawie II K 369/22 zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 27.04.2023 r. w sprawie VI Ka 185/23 – k. 15 – 16 akt ) oraz 7 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona w sprawie II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu. Wbrew zarzutowi skarżącego zawartemu w apelacji brak jest natomiast w tym układzie skazań warunków z art. 85 § 1 k.k. do objęcia wyrokiem łącznym kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K 495/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu, jako że przestępstwa w tej sprawie popełnione zostały w dniach 7.01.2022 r. i 20.02.2022 r. ( a więc drugie z nich po wydaniu wyroku Sądu I instancji w sprawie II K 456/21, a orzeczona została jedna kara pozbawienia wolności w ramach art. 91 § 1 k.k. ). Zasadnie natomiast skarżący wywodzi, że podlega rozwiązaniu węzeł kary łącznej z wyroku łącznego orzeczonego w sprawie II K 369/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu ( VI Ka 185/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze ) łączący kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach II K 456/21 i II K 49/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I poprzez połączenie skazanemu K. K. kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Lubaniu w sprawach o sygnaturach akt II K 456/21, II K 49/22 i II K 432/22 oraz II K 495/22 i wymierzenie skazanemu kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całość argumentacji przedstawionej powyżej wniosek zasadny w części, a to odnośnie połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Lubaniu w sprawach II K 456/21, II K 49/22 i II K 432/22, niezasadny natomiast w części dotyczącej objęcia nową karą łączną kary pozbawienia wolności w sprawie II K 495/22 wyżej wymienionego Sądu. Nowa kara łączna zdaniem Sądu Okręgowego powinna być natomiast orzeczona w wysokości 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec skazanego K. K. w niewielkiej części t.j. w zakresie w jakim nie doszło do jego zmiany w sposób wskazany w pkt I części dyspozytywnej. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze powyższą argumentację w tej części zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec skazanego K. K. w ten sposób że: 1.w pkt 1 i 2 części wstępnej ustalił że K. K. w sprawach II K 495/22 i II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu skazany był za ciągi przestępstw na kary 1 roku pozbawienia wolności i 7 miesięcy pozbawienia wolności; 2.w pkt I części dyspozytywnej połączył skazanemu K. K. kary jednostkowe pozbawienia wolności : 6 miesięcy, 1 roku oraz 2 miesięcy orzeczone w sprawie II K 456/21 Sądu Rejonowego w Lubaniu, 6 miesięcy orzeczoną w sprawie II K 49/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu i 7 miesięcy orzeczoną w sprawie II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu i wymierzył skazanemu karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności; 3.w pkt II części dyspozytywnej połączył orzeczone wobec skazanego środki karne zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w sprawach II K 456/21, II K 49/22 i II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu i orzekł łączny środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; 4.w pkt III części dyspozytywnej zaliczył na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okresy dotychczas wykonanych kar pozbawienia wolności i okresy zatrzymania w sprawach II K 456/21, II K 49/22 i II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu, eliminując zaliczenie okresu zatrzymania w sprawie II K 495/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu; 5. stwierdził, że straciła moc kara łączna 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 27 kwietnia 2023 r. w sprawie VI Ka 185/23 zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 11 stycznia 2023 r. w sprawie II K 369/22 oraz stracił moc łączny środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony w sprawie II K 369/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu; 6.w pkt IV części dyspozytywnej na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie także w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kary pozbawienia wolności i środka karnego dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonych w sprawie II K 495/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu. Zwięźle o powodach zmiany Oczywistym jest że należało zmienić część wstępną zaskarżonego wyroku w sposób opisany powyżej mając na uwadze przedstawioną powyżej argumentację. Orzekając karę łączną łączącą kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone w sprawach II K 456/21, II K 49/22 i II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu, Sąd Okręgowy mając na uwadze zasady określone w art. 86 § 1 k.k. mógł orzec ją w granicach od 1 roku i 1 miesiąca do 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu Okręgowego zważywszy na istniejące w sprawie okoliczności przedmiotowo -podmiotowe, odległość czasową pomiędzy poszczególnymi czynami, jednorodny charakter popełnianych przestępstw ( w zasadzie wszystkie czyny kwalifikowane z art.178a § 1 lub § 4 k.k. względnie z art. 244 k.k. ), postępy w resocjalizacji w zakładzie karnym ( opinia k. 11 – 12 ) zasadnym było wymierzenie skazanemu K. K. kary łącznej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Takie rozstrzygnięcie oznacza zmianę zaskarżonego wyroku na korzyść skazanego ( mając na uwadze treść zaskarżonego wyroku skazany miałby jeszcze do odbycia kary łączne: 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym w sprawie II K 369/22 SR w Lubaniu - VI Ka 185/23 SO w Jeleniej Górze oraz 1 roku i 4 miesięcy orzeczoną w zaskarżonym wyroku , po zmianie wyroku ma do odbycia karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną niniejszym wyrokiem Sądu Okręgowego oraz karę jednostkową 1 roku pozbawienia wolności w sprawie II K 495/22 SR w Lubaniu ). Zmiana konfiguracji łączonych kar pozbawienia wolności pociągnęła za sobą zmianę w zakresie łącznego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych mimo braku w tym zakresie zarzutu w apelacji, wszak do łączenia tego rodzaju środków karnych stosuje się odpowiednio przepisy o karze łącznej ( art. 90 § 2 k.k. ). W tym stanie rzeczy zmieniając zaskarżony wyrok Sąd Okręgowy połączył środki karne zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w sprawach II K 456/21, II K 49/22 i II K 432/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu i orzekł łączny środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Zmiana zaskarżonego wyroku w tym zakresie nie ma praktycznego znaczenia dla skazanego jako że wobec niego był orzeczony przed zmianą – w innej konfiguracji wyroków jednostkowych – łączny dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Konsekwencją powyższych zmian zaskarżonego wyroku było stwierdzenie, że straciła moc kara łączna 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności i łączny środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczone w sprawie II K 369/22 Sądu Rejonowego w Lubaniu ( VI Ka 185/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze ), a także opisane wyżej zmiany w pkt III i IV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. mając na uwadze sytuację materialną skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym Sąd Okręgowy zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca skazanego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana