Legislator Case Law & Legislation
I C 1236/22 AI generated

I C 1236/22 · Sąd powszechny

Case Number I C 1236/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Strona powodowa (...) Ltd. w L. na Cyprze wniósł o zasądzenie od pozwanej D. G. kwoty 4 035,17 zł z maksymalnymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 lipca 2022 r. od kwoty 3 710,64 zł oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 20 lipca 2022 r. od kwoty 314,53 zł, a także zasądzenie kosztów procesu. Strona powodowa wskazała, że pozwana zawarła w dniu 19 stycznia 2022 r. umowę pożyczki krótkoterminowej nr (...) pomiędzy (...) Sp. z o.o. i zobowiązała się d do spłaty na rzecz pożyczkodawcy kwoty 4 331,12 zł, przy czym środki pieniężne z tej umowy pożyczki nie były przekazane pozwanej.

Legislator headnote

AI generated

art. 6 k.c; I C 1236/22 · Sąd powszechny: O kosztach procesu sąd orzekł na mocy art.98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzając je od strony powodowej na rzecz pozwanej w kwocie 917 zł (900 zł koszty zastępstwa procesowego i 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa).

Keywords

AI generated
satisfaction of claim pledge shortfall certificate disputed claim reassignment of claim repayment of loan back payment

Cited Legislation

AI generated
art. 6 k.c
W związku z tym rzeczą strony powodowej, w szczególności po złożeniu odpowiedzi na pozew było przedstawienie określonych dowodów, by wykazać zasadność dochodzonego roszczenia zgodnie z przepisami art. 6 k.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1236/22

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...) Ltd. w L. na Cyprze wniósł o zasądzenie od pozwanej D. G. kwoty 4 035,17 zł z maksymalnymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 lipca 2022 r. od kwoty 3 710,64 zł oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 20 lipca 2022 r. od kwoty 314,53 zł, a także zasądzenie kosztów procesu. Strona powodowa wskazała, że pozwana zawarła w dniu 19 stycznia 2022 r. umowę pożyczki krótkoterminowej nr (...) pomiędzy (...) Sp. z o.o. i zobowiązała się d do spłaty na rzecz pożyczkodawcy kwoty 4 331,12 zł, przy czym środki pieniężne z tej umowy pożyczki nie były przekazane pozwanej.

Strona powodowa podała, że zostały zawarte umowy, przy czym na podstawie ostatniej strona powodowa nabyła wierzytelność z przedmiotowej umowy pożyczki. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu podnosząc, że strona powodowa nie potwierdziła przelania środków przez pożyczkodawcę na rzecz (...) Sp. z o.o. co uniemożliwia weryfikację tej czynności, a dołączone przelewy trudno powiązać z umową pożyczki refinansującej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 2 stycznia 2018 r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. zawarły umowę o przeniesieniu ryzyka niespłacania pożyczek, na mocy której (...) sp. z o.o. zabezpieczyła odpłatnie (...) Sp. z o.o. od ponoszonego ryzyka niespłacania pożyczek i zabezpieczone zostały pożyczki udzielone przez (...) od dnia zawarcia umowy.

Dowód: umowa o przeniesieniu ryzyka niespłacania pożyczek – k.26, odpis KRS dot. (...) Sp. z o.o. – k.27 - 29 W dniu 18 maja 2018 r. (...) Sp. z o.o. z/s w W. i SVEA Ekonomi C. L. z siedzibą w L. zawarły umowę ramową przelewu wierzytelności. Dowód: umowa ramowa przelewu wierzytelności – k.35 – 36, odpis KRS dot. (...) Sp. z o.o. – k.37 – 39, protokół posiedzenia zarządu strony powodowej – k.40 verte – 41 W dniu 16 listopada 2021 r. (...) Sp. z o.o. przelała na rachunek o numerze (...) kwotę 3 200 zł. Dowód: potwierdzenie wykonania transakcji płatniczej – k.24 W dniu 19 stycznia 2022 r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., dla której usługi pośrednictwa świadczyła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. i według treści umowy D.

G. mieli zawrzeć umowę pożyczki refinansującej nr (...), zgodnie z którą kwota refinansowa wynosiła 3 720,64 zł i zgodnie z dyspozycją pożyczkobiorcy miała być wpłacona na rachunek bankowy należący do (...) Sp. z o.o. o numerze (...). Dowód: umowa pożyczki refinansującej – k.19, ramowa umowa pożyczki – k.20 – 23 W dniu 19 stycznia 2022 r. pozwana dokonała wpłaty kwoty 612,48 zł na rachunek (...) Sp. z o.o. tytułem opłaty za refinansowanie pożyczki (...). Dowód: potwierdzenie wykonania transakcji płatniczej – k.25 W dniu 9 czerwca 2022 r. zostało zawarte Porozumienie nr 106 do umowy ramowej przelewu wierzytelności z dnia 18 maja 2018 r. wskazujące, że (...) Sp. z o.o. przysługują wymagalne i nieprzedawnione wierzytelności wobec dłużników określone w załączniku 1B do Porozumienia.

Wg jego treści wierzytelność wobec pozwanej wynikała z umowy pożyczki z dnia 19 stycznia 2022 r. nr (...). Dowód: porozumienie nr 106 – k.43, załącznik 1B do Porozumienia – k.44 – 45 W dniu 5 lipca 2022 r. zostały sporządzone przedsądowe wezwanie do zapłaty na nazwisko pozwanej oraz zawiadomienie o przelewie wierzytelności. Dowód: przedsądowe wezwanie do zapłaty – k.50, zawiadomienie o cesji – k.51 Pozwana D. G. zawierała pożyczki, tzw. chwilówki, nie pamięta kiedy i ile. Postanowień żadnej umowy nie negocjowała.

Nie wpisywała danych pożyczkodawcy, u którego miała zaciągniętą pożyczkę, która miała być spłacona pożyczką refinansującą. Dowód: zeznania pozwanej – k.69

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu ze względu na brak legitymacji procesowej czynnej strony powodowej oraz jako nieudowodnione. Z dowodów z dokumentów nie wynika w żaden sposób, że doszło do zawarcia umowy pożyczki refinasującej nr (...). Wprawdzie pozwana zeznała, że zaciągała pożyczki ze względu na swoją sytuację finansową, w tym również refiansujące, lecz nie pamiętała okoliczności związanych z przedmiotową pożyczką. W związku z tym rzeczą strony powodowej, w szczególności po złożeniu odpowiedzi na pozew było przedstawienie określonych dowodów, by wykazać zasadność dochodzonego roszczenia zgodnie z przepisami art. 6 k.c. i art.232 zd. 1 k.p.c. Strona powodowa w żaden sposób nie odniosła się do zarzutów podniesionych przez pozwaną w odpowiedzi na pozew w tym zakresie.

Sąd dał wiarę pozwanej, która w istocie nie wiedziała ani o jaką konkretnie pożyczkę chodzi, ani jaka pożyczka miała być spłacona tą pożyczką. Strona powodowa poprzestała jednak na dowodzie z umowy pożyczki refinansującej z dnia 19 stycznia 2022 r. i ramowej umowy pożyczki, z których postanowień wynika, że pozwana by się zarejestrować powinna wypełnić formularz i następnie dokonać przelewu opłaty weryfikacyjnej m. in. z numerem rachunku (pkt 5 Rejestracja pożyczkobiorcy ramowej umowy pożyczki). Ponadto z pkt (1) umowy pożyczki refinansującej zgodnie z dyspozycją pożyczkobiorcy wypłata kwoty pożyczki 3 720,64 zł miała nastąpić na rachunek bankowy należący do (...) Sp. z o.o. o numerze (...).

Strona powodowa nie przedstawiła ani formularza, ani dowodu wpłaty opłaty weryfikacyjnej, ani dyspozycji pozwanej, z której wynikałby dane, które wpisano do pkt (1) umowy pożyczki refinansującej. Już z tych względów nie sposób uznać, że doszło do zawarcia umowy pożyczki refinansującej między (...) Sp. z o.o. a D. G.. Brak tych dowodów powoduje także , że niemożność zbadania przez sąd krajowy z urzędu abuzywności klauzul umownych w rozumieniu dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 roku w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, jak i przepisów krajowych określonych w art. 385 1 –385 3 k.c. Strona powodowa nie przedstawiła także dowodu wypłaty kwoty 3 720,64 zł na rachunek o nr (...), a przedstawiła potwierdzenie wykonania transakcji płatniczej z dnia 16 listopada 2021 r., a więc z wcześniejszej daty niż data zawarcia umowy pożyczki refinansującej z 19 stycznia 2022 r. i ze zupełnie innym ID pożyczki niż refinansująca oraz na inne zupełnie konto.

Zatem dowód z tego potwierdzenia wykonania transakcji płatniczej nie ma znaczenia dla sprawy, podobnie jak potwierdzenie wykonania transakcji płatniczej z 19 stycznia 2022 r. na kwotę 612,48 zł tytułem opłaty za refinansowanie pożyczki (...). Potwierdzenie to dotyczy innego numeru pożyczki refinansującej niż przedmiotowa (...), a ponadto nie wiadomo w związku z czym została uiszczona opłata za refinansowanie. W związku z tym stwierdzić należy, że strona powodowa nie wykazała, że do zawarcia umowy pożyczki refinansującej nr (...) w dniu 19 stycznia 2022 r. doszło i w związku z tym powództwo podlegało oddaleniu.

Niezależnie od tego, bez znaczenia są dowody w postaci umowy o przeniesieniu ryzyka niespłacania pożyczek, oświadczenia z 5 kwietnia 2022 r., załącznika nr 1, umowy ramowej przelewu wierzytelności i Porozumienia nr 106. Skoro nie zostało udowodnione przez stronę powodową zawarcie umowy pożyczki refinansującej z dnia 19 stycznia 2022 r. nr (...), to kolejni nabywcy nie uzyskiwali uprawnienia do tej wierzytelności, a strona powodowa uprawnienia procesowego w dochodzeniu tej wierzytelności w postaci legitymacji procesowej czynnej. Mając na względzie powyższe, sąd oddalił powództwo w całości.

O kosztach procesu sąd orzekł na mocy art.98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzając je od strony powodowej na rzecz pozwanej w kwocie 917 zł (900 zł koszty zastępstwa procesowego i 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa).