IV Ka 842/22 · Sąd powszechny

Wyrokiem Sądu Okręgowego w G.

Sygn. akt II AKa 295/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 sierpnia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Przemysław Filipkowski Sędziowie: SA Izabela Szumniak (spr.) SA Katarzyna Capałowska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marta Kamińska przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2022 roku sprawy: P. B., syna W. i A. z domu J., urodzonego (...) w W., oskarżonego o czyn z art. 156 § 3 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt XII K 177/20 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok ; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 600 zł (sześćset złotych), powiększoną o 23% VAT, za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w instancji odwoławczej; III. zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 295/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt XII K 177/20 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego. 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. ------------------------------------------------------------- -------------------------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. ------------------------------------------------------------- -------------------------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. ---------------------------------- ------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. ------------------------------------ ---------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzuty obrońcy oskarżonego I. Obraza przepisu art. 7 k.p.k. mająca bezpośredni wpływ na treść wyroku, poprzez naruszenie reguł dowodowych z tego przepisu wynikających i w konsekwencji - błędne przyjęcie, że 16 listopada 2019 r. P. B. oblał I. S. rozpuszczalnikiem i podpalił, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że zdarzenie miało charakter nieszczęśliwego wypadku; - niezasadnego stwierdzenia przez sąd okręgowy, iż brak jest podstaw do kwestionowania depozycji pokrzywdzonej; - błędnego przyjęcia, że przyczyną śmierci I. S. było oblanie rozpuszczalnikiem, podczas gdy z protokołu sądowo – lekarskich oględzin i sekcji zwłok wynika, że przyczyną zgonu była narastająca niewydolność wielonarządowa w przebiegu masywnego obustronnego zapalenia płuc i sepsy po doznanym oparzeniu, którego to następstwa żaden człowiek na podstawie normalnej zdolności przewidywania, ogólnego obowiązku dbałości o ludzkie życie lub przewidywania skutków własnych działań, nie miałby w stanie przypuszczać, a co dopiero przewidzieć; II. mająca bezpośredni wpływ na treść zaskarżonego wyroku obraza przez Sąd Okręgowy w Warszawie przepisów postępowania w postaci: - art. 4 k.p.k. -art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., w zw. z art. 167 k.p.k. i art. 201 k.p.k. - art. 5 § 2 k.p.k. - art. 410 k.p.k. III. rażąca surowość wymierzonej kary 15 lat pozbawienia wolności, nie odpowiadająca dyrektywom z art. 53 i 54 k.k. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ wszystkie zarzuty niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Ad I. Zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisu art. 7 k.p.k. przy dokonywaniu oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jest niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. Poza dokonaną polemiką z argumentacją Sądu meriti obrona nie wskazała na konkretne błędy faktyczne lub logiczne w rozumowaniu sądu, czy na niezgodność dokonanej oceny z wiedzą oraz doświadczeniem życiowym, które w konsekwencji miałyby doprowadzić do błędnych ustaleń faktycznych. Sąd prawidłowo, wbrew twierdzeniom obrony ustalił, że w dniu 16 listopada 2019 r. P. B. oblał I. S. rozpuszczalnikiem i podpalił. Wynika to wprost z zeznań przesłuchanej w szpitalu pokrzywdzonej, której depozycje wskazują na celowe chluśnięcie w jej stronę cieczą w postaci rozpuszczalnika, którą trzymał w dłoni oskarżony. Pokrzywdzona kategorycznie przy tym zeznała, że w dalszej kolejności oskarżony odpalił zapałkę i rzucił w jej stronę wskutek czego zaczęła się palić. Nie umknęło Sądowi Okręgowemu, że te zeznania znajdują pełne potwierdzenie i korespondują z zeznaniami świadka D. C. i świadka J. R., do których mieszkania wbiegła po podpaleniu jej, I. S.. Świadkowie zgodnie zeznali, że pokrzywdzona krzyczała, że P. B. ją podpalił. Próba deprecjonowania zeznań D. C. i J. R. poprzez kreowanie jakiegoś konfliktu pomiędzy nimi a oskarżonym jest skazana na niepowodzenie, skoro ich zeznania były spontaniczne i stanowiły opis zdarzenia w odpowiedzi na zupełnie nieoczekiwaną i niecodzienną sytuację, której stali się mimowolnymi świadkami. Warto przy tym podkreślić raz jeszcze, że w pełni te zeznania zgodne są i uzupełniają depozycje pokrzywdzonej, która z racji traumatycznych przeżyć i doznanych urazów nie potrafiła odtworzyć przebiegu całego zdarzenia z udziałem oskarżonego. Taka a nie inna, jak chciałaby obrońca, wersja przebiegu zdarzenia wynika również z zeznań funkcjonariuszy policji K. S. i T. P.. Są to świadkowie bezstronni, niezainteresowani opowiedzeniem się za którąkolwiek ze stron postępowania, a ich zeznania Sąd meriti prawidłowo ocenił, ocenę tę właściwie uzasadniając. W świetle zatem wskazanych wyżej dowodów Sąd Okręgowy słusznie uznał, że do zdarzenia doszło wskutek przestępczych działań oskarżonego, a nie wskutek nieszczęśliwego wypadku. Obrona podjęła również nieudaną próbę podważenia zeznań pokrzywdzonej, wskazując na istnienie uzasadnionych wątpliwości co do stanu psychicznego pokrzywdzonej, jej stanu rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania postrzeżeń. W pierwszym rzędzie zwrócić należy uwagę, że przesłuchujący pokrzywdzoną funkcjonariusz nie stwierdził w osobistym kontakcie z pokrzywdzoną i nie powziął wątpliwości co do stanu psychicznego I. S. uniemożliwiającego jej złożenie relacji z przebiegu zdarzenia. Wskazał jedynie, co podkreślił Sąd Okręgowy w uzasadnieniu, że pokrzywdzona miała ogromne problemy z wysłowieniem się, mówiła pojedynczymi słowami. Było to jednak wyłącznie skutkiem doznanych obrażeń. Zeznania świadka J. K. wyłącznie potwierdzają wersję zdarzeń przedstawioną przez pokrzywdzoną. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że również temu świadkowi pokrzywdzona podała tożsamą wersję zdarzenia, którą przedstawiła wcześniej sąsiadom i policji. Sąd apelacyjny chce w tym miejscu podkreślić stanowczo, że nie ma znaku równości pomiędzy problemami psychicznymi czy związanymi z uzależnieniami a automatycznym przyjmowaniem istnienia wątpliwości co do stanu psychicznego, zdolności postrzegania i odtwarzania postrzeżeń Nie przekonuje też argument obrony o wpływie nadużywania alkoholu na zeznania pokrzywdzonej. W pierwszym rzędzie stwierdzić należy, że w momencie przesłuchania I. S. była trzeźwa. Nie są przekonywujące dywagacje obrony, że na przypadkowość oblania pokrzywdzonej wskazuje fakt, że w butelce zostało jeszcze sporo cieczy. Wszak z zeznań pokrzywdzonej wynika, że oskarżony nie wylał na nią zawartości butelki a chlusnął w nią cieczą tam się znajdującą. Zawartość płynu w butelce koresponduje zatem w pełni z zeznaniami pokrzywdzonej. Oczywistym jest bowiem dla każdego, że chluśnięcie spowoduje o wiele mniejsze opróżnienie butelki niż przechylenie jej i wylanie. Nie ma żadnych dowodów na to, że oskarżony próbował ratować pokrzywdzoną, gdyż gdyby tak rzeczywiście było nie musiałaby uciekać do sąsiadów i prosić o pomoc i wezwanie karetki pogotowia. Popalona kołdra czy firanki wskazują jedynie, że w pomieszczeniu coś się paliło. Prawidłowo również, w oparciu o opinię biegłego M. F. ustalił Sąd Okręgowy, że przyczyną zgonu I. S. była narastająca niewydolność wielonarządowa w przebiegu masywnego obustronnego zapalenia płuc i sepsy po doznanym w dniu 16.11.2019 r. oparzeniu II stopnia około 20 % powierzchni ciała. Biegły zaopiniował nadto, że pomiędzy urazem a zgonem zachodził bezpośredni związek przyczynowy. Słusznie ocenił Sąd I instancji opinię biegłego jako jasną, pełną i nie zawierającą sprzeczności. Odnosząc się do argumentacji obrony w tej części wskazać należy, że sąd nie zignorował, że bezpośrednią przyczyną zgonu była niewydolność wielonarządowa w przebiegu masywnego obustronnego zapalenia płuc i sepsy. Słusznie natomiast uznał w kontekście opinii biegłego, że gdyby nie oblanie pokrzywdzonej rozpuszczalnikiem i podpalenie w dniu 16 listopada 2019 r. nie znalazłaby się i finalnie nie zmarła w szpitalu 21 grudnia. Obrona pomija przy tym milczeniem okoliczność, że biegły nie znalazł innej, niezależnej od zdarzenia przyczyny, która mogłaby mieć związek z gwałtownym pogorszeniem stanu zdrowia pokrzywdzonej. Wskazał przy tym, że po gwałtownym pogorszeniu stanu zdrowia, przeprowadzone badania wskazały na obecność płynu w obu jamach opłucnych i podejrzenie zespołu ostrej niewydolności oddechowej, co wpisuje się w obraz choroby oparzeniowej i występuje u pacjentów z taką chorobą. Twierdzenie, że oskarżony nie mógł tego rodzaju medycznych skutków przewidzieć jest oczywiście prawdziwe, ale pozostaje bez znaczenia skoro w pełni zdawał sobie sprawę, jak każdy przeciętny człowiek, że oblanie kogoś rozpuszczalnikiem i podpalenie może doprowadzić do ciężkich obrażeń, choroby a nawet śmierci. Ad. II. W pierwszym rzędzie stwierdzić należy, że obrońca błędnie podniosła w swojej apelacji jako samodzielny zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 4 k.p.k. Zarzut obrazy tego artykułu nie może stanowić podstawy apelacyjnej, jako, że zawiera ogólną zasadę postępowania. Co za tym idzie nie nakazuje oraz nie zakazuje sądowi konkretnego sposobu procedowania. Błędnie również, kwestionując nieprawidłową ocenę materiału dowodowego, skutkującą błędnymi ustaleniami faktycznymi jednocześnie zarzuca sądowi naruszenie zasady wyrażonej w art. 5 § 2 k.p.k. Naruszenie to jest możliwe bowiem wyłącznie w sytuacji gdy orzekający w sprawie sąd rzeczywiście powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych lub wykładni prawa i wobec niemożności ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego. Przepisy art. 5 § 2 k.p.k. i 7 k.p.k. mają charakter rozłączny, a zatem zastosowanie art. 5 § 2 k.p.k. jest możliwe dopiero wówczas, gdy mimo przeprowadzenia wszystkich możliwych dowodów oraz dokonania ich właściwej oceny, spełniającej wymogi określone w art. 7 k.p.k., pojawią się wątpliwości, których nie da się wyeliminować. Sąd odwoławczy nie stwierdził również naruszenia przez Sąd I instancji przepisu art. 410 k.p.k. Sąd wyrokując opierał się na okolicznościach ujawnionych w toku rozprawy i nie pominął przy ocenie żadnych dowodów. Wbrew zarzutom, prawidłowo Sąd Okręgowy ocenił wniosek dowodowy o powołanie biegłego z zakresu chirurgii oparzeń w celu odpowiedzi na pytanie czy obrażenia oparzeniowe u pokrzywdzonej spowodowały skutek nieodwracalnego procesu. Okoliczność, którą chciała udowodnić przeprowadzeniem tego dowodu obrońca nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w świetle opinii biegłego lekarza sądowego M. F.. Biegły w swojej opinii wykazał bez żadnych wątpliwości, że nie było innej, niezależnej od zdarzenia przyczyny, która mogłaby mieć związek z gwałtownym pogorszeniem stanu zdrowia pokrzywdzonej w dniu 22 listopada 2019 r. Ewentualne włączenie się cudzego zakresu odpowiedzialności, co próbuje forsować w niniejszej sprawie obrona to zwykła, nie poparta żadnymi obiektywnymi dowodami dywagacja. Ad. III Zarzut wymierzenia oskarżonemu P. B. rażąco niewspółmiernej kary jest chybiony i nie zasługuje na uwzględnienie. Niewspółmierność o jakiej mowa w art. 438 pkt 4 k.p.k. zachodzić może tylko wówczas gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary można było przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo. Chodzi bowiem nie o zwykłą nieproporcjonalność orzeczonej kary, ale o dysproporcję rażącą. Chodzi zatem o taką karę, której nie da się akceptować z powodu różnicy pomiędzy nią a karą sprawiedliwą, różnicy o randze zasadniczej. Tymczasem oskarżonemu P. B. wymierzona została za popełniony czyn, którego następstwem była śmierć I. S. kara 15 lat pozbawienia wolności. Kara ta w ocenie Sadu Apelacyjnego nie może być uznana za rażąco, niewspółmiernie surową. Odnotować bowiem należy, że wymierzona oskarżonemu kara 15 lat pozbawienia wolności jest karą de facto mieszczącą się bliżej dolnych granic ustawowego zagrożenia z perspektywy innych rodzajowo możliwych do wymierzenia kar. Jej wymiar uwzględnia stopień winy i społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu przestępstwa, jest adekwatny w świetle okoliczności podmiotowych, rodzi przekonanie, że sprawcy tego rodzaju czynów zostają sprawiedliwie ukarani. Przypomnieć przy tym należy skarżącej, że prowadzenie przez pokrzywdzoną określonego trybu życia, czy choćby wskazywane nadużywanie alkoholu nie są okolicznościami zmniejszającymi stopień winy oskarżonego i nie świadczą w żaden sposób o przyczynieniu się pokrzywdzonej do zaistniałego skutku w postaci jej śmierci. Wbrew zarzutom, Sąd orzekający w I instancji wziął pod uwagę wszystkie okoliczności dotyczące oskarżonego, zarówno obciążające jak i łagodzące i nadał im właściwe znaczenie wymierzając karę. Karę, która realizuje wszystkie cele wyznaczone przez ustawodawcę i na pewno nie może być uznana za ślepy odwet za wyrządzone zło. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie od zarzucanego mu czynu, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a z ostrożności procesowej o wymierzenie kary w niższym wymiarze. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ wszystkie wnioski niezasadne Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Wobec braku potwierdzenia zarzutów apelacji wnioski są niezasadne. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżeniai podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.). ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1 Przedmiot utrzymania w mocy Całość rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. Podniesione w apelacji zarzuty nie zostały potwierdzone w postępowaniu apelacyjnym, a nadto sąd odwoławczy nie stwierdził także okoliczności prowadzących do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia poza granicami środków odwoławczych. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------ ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ------------------------------------------------------------------------------------ ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. --------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. II. III. Zasądzono na rzecz adwokat M. B. wynagrodzenie w wysokości 600 zł. za obronę z urzędu oskarżonego P. B.. Zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na sytuację materialną i konieczność odbycia kary izolacyjnej. 7. PODPIS Przemysław Filipkowski Izabela Szumniak Katarzyna Capałowska 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Sygn. akt II Ka 871/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2025r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia SO Paweł Mądry Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Walerczak przy udziale prokuratora Marka Kempki po rozpoznaniu w dniach 28 sierpnia 2024r., 23 stycznia i 25 marca 2025r. sprawy: 1. M. A. (1), 2. P. G., 3. D. K., oskarżonych z art. 278 § 1 kk i in. na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 12 września 2023 r. sygn. akt II K 560/21 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia P. G. od popełnienia zarzuconego mu czynu; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. P. kwotę 1.446,48 zł (w tym 270,48 zł podatku VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu M. A. (1) w postępowaniu odwoławczym; IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. N. kwotę 1.653,12 zł (w tym 309,12 zł podatku VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu P. G. w postępowaniu odwoławczym; V. stwierdza, że wydatki postępowania związane z udziałem oskarżonego P. G. w sprawie ponosi Skarb Państwa; VI. zwalnia oskarżonego M. A. (1) od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze określając, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa; VII. zasądza od oskarżonego D. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 375 złotych tytułem opłaty za II instancję oraz kwotę 6,66 zł tytułem wydatków za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 871/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 12 września 2023r. w sprawie II K 560/21 6.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 6.3. Granice zaskarżenia 6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 6.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 6.5. Ustalenie faktów 6.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. P. G. oskarżony nie jest osobą, której wizerunek został utrwalony na zapisie monitoringu sklepu należącego do sieci Biedronka dodatkowe wyjaśnienia M. A. (2) k. 731v dodatkowe wyjaśnienia P. G. k. 731v zeznania M. W. k. 763-763v protokół oględzin rzeczy ze sprawy II K 261/22 wraz z płytami k. 770-798 k. 803 odpis wyroku w sprawie II K 261/22 k. 802 6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. ---------------- --------------------------------- ------------------------------------- -------------- 6.6. Ocena dowodów 6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1 - wyjaśnienia - zeznania - dokumenty Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zakwestionowania wiarygodności wyjaśnień oskarżonych złożonych dodatkowo na rozprawie odwoławczej w dniu 28 sierpnia 2024r. Oskarżony M. A. (2) nie rozpoznał na okazanych wydrukach z monitoringu wizerunku P. G., zaś sam P. G. konsekwentnie zaprzeczył, aby był osobą utrwaloną na zapisie monitoringu. Nadto wiarygodne są zeznania funkcjonariusza Policji M. W. oraz dokumentu ze sprawy II K 261/22 6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- -------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. 1) zarzut obrazy prawa procesowego, tj. art. 4 kpk i art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy, wydanie wyroku w oparciu o niepełny materiał dowodowy oraz przyjęcie, że: - P. G. dokonał w dniu 8 czerwca 2020 r. kradzieży na szkodę (...) SA, kiedy dowody zgromadzone w sprawie nie potwierdzają tego zarzutu, - P. G. został rozpoznany na zdjęciach znajdujących się w aktach sprawy (k. 27 i 28) kiedy oskarżony D. K. zeznawał odmiennie, - oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu w sytuacji kiedy nie potwierdza tego materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, - oskarżony P. G. dopuścił się zarzucanego mu czynu w oparciu o jego historię karną, w szczególności fakt skazania oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu, 2) obrazę prawa procesowego, tj. art. 4 kpk i art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk poprzez zaniechanie doprowadzenia oskarżonych pozbawionych wolności, w tym P. G., w celu ich przesłuchania, przeprowadzenia przez Sąd oględzin w zakresie czy to faktycznie oskarżeni, w szczególności P. G., zostali uwidocznieni na nagraniach monitoringu w dniu 8 czerwca 2020 r. oraz ich okazania oskarżonemu D. K., 3) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyrokowania i mający wpływ na treść wyroku poprzez przyjęcie, że: - oskarżony P. G. był obecny w Ł. w dniu 8 czerwca 2020 r. - oskarżeni P. G. oraz M. A. (1) są kolegami oskarżonego D. K., - oskarżony D. K. wskazał oskarżonego P. G. podczas okazania zdjęć ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd Okręgowy podziela zarzut apelacji obrońcy dotyczący zaniechania przez Sąd Rejonowy doprowadzenia oskarżonego P. G. na rozprawę w celu dokonania porównania wizerunku tego oskarżonego z zapisem monitoringu sklepu. Wprawdzie obecność tego oskarżonego na rozprawie nie była z mocy prawa obligatoryjna, to jednak Sąd meriti pozbawił się możliwości dokonania własnej oceny, czy osobą zarejestrowaną na monitoringu była P. G.. Sąd Okręgowy uwzględniając przedmiotowy zarzut obrońcy zarządził doprowadzenie oskarżonych M. A. (1) i P. G. na rozprawę odwoławczą w celu skonfrontowania ich z zabezpieczonym zapisem monitoringu i w celu porównania tych osób z tym zapisem. Jak wynika z dodatkowych wyjaśnień oskarżonych żaden z oskarżonych nie stwierdził, aby wizerunek P. G. został zarejestrowany w zapisie sklepowego monitoringu. Ponadto Sąd Okręgowy samodzielnie uznał, że P. G. nie jest osobą, której wizerunek (zarejestrowany na monitoringu, m.in. wydruk wizerunku na k. 19 i k. 28) funkcjonariusze policji przypisali temu oskarżonemu. Możliwość osobistego poznania oskarżonego na rozprawie prowadzi do wniosku, iż P. G. nadal wygląda tak jak na monitoringu zabezpieczonym w sprawie II K 261/22 (chociażby wydruk zdjęcia nr 5 - k. 771v), który to monitoring został zarejestrowany w dniu 20 kwietnia 2022r.) i nie jest podobny do osoby, której wizerunek znajduje się na wydruku z k. 28. Zdaniem Sądu Okręgowego, osoba z wydruku z k. 28 ma inny owal twarzy czy bardziej odstające uszy niż oskarżony P. G.. - dodatkowo Sąd Okręgowy podziela zarzut apelacji obrońcy dotyczący wartości dowodowej wyjaśnień D. K. w zakresie wskazania P. G. jako jednego ze sprawców przedmiotowej kradzieży sklepowej. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, że D. K. „ rozpoznał pozostałych oskarżonych na zdjęciach”. Tymczasem oskarżony wyjaśniając na rozprawie w dniu 16 maja 2023r. wyraźnie stwierdził, że nie rozpoznaje mężczyzny z wydruku z k. 29 akt sprawy, zaś w toku postępowania przygotowawczego odmówił złożenia wyjaśnień. Trafnie także argumentuje obrońca w apelacji, iż na sprawstwo P. G. nie wskazują także zeznania świadków ani wyjaśnienia pozostałych oskarżonych. - w konsekwencji powyższego należy przyznać rację obrońcy, iż w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy bezpodstawnie uznał, że jednym ze sprawców kradzieży w dniu 08 czerwca 2020r. był P. G. mimo, że w sprawie nie został przeprowadzony ani jeden dowód, na podstawie którego należałoby stwierdzić, że to wizerunek P. G. został zarejestrowany przez sklepowy monitoring. Zdaniem Sądu Okręgowego, P. G. nie był mężczyzną, który wspólnie z M. A. (1) wkładał do koszyków sklepowych towary, które następnie zostały skradzione przez pozostałych oskarżonych na szkodę sklepu. Wniosek wnioski o: - uniewinnienie oskarżonego P. G. od zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu oraz o zasądzenie kosztów obrony świadczonej z urzędu za obie instancje postępowania, ewentualnie - uchylenie orzeczenia Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. zasadność podniesionych zarzutów 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 6.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1 Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1 Przedmiot i zakres zmiany uniewinnienie P. G. od popełnienia zarzuconego mu czynu Zwięźle o powodach zmiany j.w. 6.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ---------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 6.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ----------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Sąd Okręgowy uwzględnił wniosek obrońcy i na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze w zw. z § 17 ust. 2 pkt 4, § 20 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2024, poz. 763) zasądził na rzecz adw. M. N. koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym (uwzględniając wszystkie stawiennictwa obrońcy na terminach rozprawy odwoławczej). V z mocy art. 632 kpk określono, że wydatki postępowania związane z udziałem P. G. w rozprawie ponosi Skarb Państwa 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 727/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 715/22 Uzasadnienie dotyczy całości wyroku 1.USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp.