Legislator Case Law & Legislation
II AKa 365/21 AI generated

II AKa 365/21 · Sąd powszechny

Case Number II AKa 365/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 365/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt II Ko 119/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1.

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 552 § 1 k.p.k; II AKa 365/21 · Sąd powszechny: ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd Apelacyjny po przeprowadzeniu kontroli odwoławczej zaskarżonego wyroku stwierdził, że nie ma podstaw do uwzględnienia środka odwoławczego wniesionego na korzyść wnioskodawcy, gdyż L. C. nie był ani przez chwilę bezzasadnie pozbawiony wolności, sąd I instancji prawidłowo uznał, że nie zachodzą żadne przesłanki ujęte w art. 552 § 1 i 2 k.p.k. dla zasądzenia zadośćuczynienia bądź odszkodowania w tym trybie, a argumentacja przedstawiona przez pełnomocnika w apelacji nie była zasadna.

Keywords

AI generated
deficiencies in evidence incorrect factual findings implausible testimony unproven judicial bias challengeable acts non-contestation of the facts

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 552 § 1 k.p.k
C., powołując za podstawę tego rozstrzygnięcia przepis art. 552 § 1 k.p.k.
art. 575 § 1 k.p.k
akt IV K 708/11, który w myśl art. 575 § 1 k.p.k.
art. 552 k.p.k
na podstawie przepisów art. 552 k.p.k., gdyż w stosunku do żadnego ze skazań L.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
IV Ka 741/22
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 741/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II AKa 99/24
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 99/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II Ka 481/23
Sygn. akt II Ka 481/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2023r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Karol Troć Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz przy udziale prokuratora Marii Kempki po rozpoznaniu w dniu 28 września 2023 r. sprawy Ł. K. oskarżonego z art. 178a § 1 kk, 178b kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 12 kwietnia 2023 r. sygn. akt II K 1028/22 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: oskarżonego Ł. K. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia, stanowiącego występek z art. 178a§ 1 kk i za czyn ten na podstawie tego przepisu skazuje go i wymierza mu karę grzywny w rozmiarze 100 (sto) stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 10 (dziesięć) złotych; w związku z tym czynem na podstawie art. 42§2 kk orzeka wobec niego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzy) lat oraz na podstawie art. 43a§2 kk orzeka od niego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych; oskarżonego Ł. K. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia, stanowiącego występek z art. 178b kk i za czyn ten na podstawie tego przepisu skazuje go i na podstawie art. 178b kk w zw. z art. 37a kk wymierza mu karę grzywny w rozmiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 10 (dziesięć) złotych; w związku z tym czynem na podstawie art. 42§1a kk orzeka wobec niego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzy) lat oraz na podstawie art. 43a§2 kk orzeka od niego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych; na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 i 2 kk orzeczone w pkt 1 i 3 kary grzywny łączy i wymierza oskarżonemu łączną karę grzywny w rozmiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) złotych; na podstawie art. 90§2 kk orzeczone w pkt 2 i 4 środki karne zakazu łączy i wymierza oskarżonemu łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzy) lat; na podstawie art. 63§4 kk na poczet łącznego zakazu prowadzenia pojazdów zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 2 września 2022 roku; w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 200 zł opłaty za obie instancje i 20 zł wydatków postępowania odwoławczego. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 481/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 12 kwietnia 2023 r. w sprawie II K 1028/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----- -------------- ------------------------------------------------------------------ ---------------------------- ------ ----- --------------- ------------------------------------------------------------------ ---------------------------- ------ 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----- -------------- ------------------------------------------------------------------ ------------------------------- ------ 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------ ------------------------------------- ----------------------------------------------------------------------------- ------------------- ------------------------------------- ----------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------- --------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. 1. Obraza przepisów postępowania, a mianowicie art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., mająca wpływ na treść orzeczenia, zaistniała na skutek dokonania przez Sąd I instancji oceny zgromadzonych dowodów, która nie respektowała zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego poprzez uznanie w wydanym wyroku, że przypisane oskarżonemu zachowania charakteryzują się jedynie nieznacznym stopniem społecznej szkodliwości i zawinieniem sprawcy, w szczególności wskutek nadania zbyt dużej wagi właściwościom osobistym Ł. K. w postaci jego młodego wieku oraz cierpienia na chorobę A. oraz niedostatecznego uwzględnienia faktu kierowania pojazdem przez wymienionego z wysokim stężeniem alkoholu w wydychanym powietrzu, spowodowania przez niego kolizji drogowej oraz podjęcia się ucieczki przed funkcjonariuszami Policji, które to zachowania stworzyły realne niebezpieczeństwo w ruchu drogowym, co finalnie doprowadziło do niezasadnego wydania orzeczenia w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty podniesione przez oskarżyciela publicznego okazały się zasadne, jednakże wniosek zawarty w środku odwoławczym jest zbyt daleko idącym. Sąd Okręgowy po zapoznaniu się z aktami sprawy, po przeanalizowaniu apelacji przyznał rację skarżącemu, iż Sąd meriti naruszył przywołane przepisy proceduralne, co skutkowało niewłaściwym określeniem stopnia społecznej szkodliwości czynów i stopnia winy, a tym samym niesłusznie umożliwiło warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego. Jak wynika z uzasadnienia przedmiotowego wyroku, Sąd Rejonowy orzeczenie warunkowego umorzenia postępowania argumentuje przede wszystkim względami związanymi z osobą oskarżonego – jego wiekiem, chorobą, niekaralnością, czy trudnymi przeżyciami z dzieciństwa. Odnosząc się do tego należy wpierw przytoczyć stanowisko powszechnie występujące w judykaturze, które jest podzielane również przez Sąd Okręgowy, a dotyczy sposobu określania stopnia społecznej szkodliwości czynu – „art. 115 § 2 k.k., który zawiera zamknięty katalog kryteriów oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu, nie pozostawia wątpliwości, że dominujące znaczenie mają okoliczności z zakresu strony przedmiotowej, do której dołączono tylko dwie przesłanki strony podmiotowej (postać zamiaru i motywację sprawcy), a pominięto natomiast okoliczności związane z samym podmiotem czynu, tj. sprawcą, takie jak: wiek, opinia, właściwości i warunki osobiste, które wpływają na wymiar kary” ( Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2017 r., WA 2/17). Biorąc pod uwagę powyższe można dostrzec, że Sąd I instancji niesłusznie skupił się na wymienionych okolicznościach, które stały się podstawą orzeczenia warunkowego umorzenia postępowania wobec Ł. K.. Zważając na okoliczności ściśle związane ze stroną przedmiotową należy zauważyć, że zarzucone oskarżonemu czyny niewątpliwie charakteryzują się wyższym stopniem społecznej szkodliwości aniżeli nieznacznym. Jak wynika z protokołu badania stanu trzeźwości (k. 2), oskarżony kierował samochodem będąc w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, co jest znaczną wartością, która wyraźnie stwarza zagrożenie dla pozostałych uczestników ruchu drogowego tym bardziej, jak sam oskarżony wskazał w wyjaśnieniach (k. 32v), spowodował wcześniej kolizję drogową, a więc nie był w stanie zachować prawidłowej techniki jazdy. Ponadto, przy próbie zatrzymania do kontroli drogowej (czyn z pkt. II aktu oskarżenia) podjął próbę ucieczki, co jednoznacznie zwiększało i urzeczywistniało wystąpienie kolejnego zagrożenia na drodze o poważniejszych już skutkach. Biorąc pod uwagę powyższe, aprobując argumentację skarżącego należało uznać podniesione zarzuty za słuszne. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenie oskarżonemu Ł. K. za zarzucane mu przestępstwa, kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby wynoszącym 3 lata, oddania go w okresie próby pod dozór kuratora z obowiązkami: informowania o przebiegu okresu próby kuratora raz na 6 miesięcy oraz powstrzymania się od nadużywania alkoholu, a także środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w łącznym wymiarze 4 lat oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 złotych. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec zasadności zarzutów podniesionych przez oskarżyciela publicznego, wniosek apelacyjny o skazanie oskarżonego zasługiwał na uwzględnienie, jednakże nie można było przyznać racji w pełnym zakresie co do wnioskowanego wymiaru kary i środków karnych. Orzeczenie wobec oskarżonego za oba czyny kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby wynoszącym 3 lata ze wskazanymi obowiązkami, a także środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w łącznym wymiarze 4 lat oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 złotych byłoby niewspółmiernie surowe i tym samym niezgodne z dyrektywami wymiaru kary wskazanymi w art. 53 k.k. Okoliczności, które Sąd Rejonowy niesłusznie przywołał przy dokonywaniu oceny stopnia społecznej szkodliwości czynów, zostały uwzględnione przez Sąd II instancji przy rozstrzyganiu w zakresie kary i środków karnych, koncentrując się na funkcjach jakie winny spełniać, a zwłaszcza w aspektach wychowawczych i prewencyjnych. Na korzyść oskarżonego niewątpliwie przemawia młody wiek, dotychczasowa niekaralność, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa. Na niekorzyść świadczy z kolei znaczny stan nietrzeźwości, podjęta próba ucieczki przed zatrzymaniem do kontroli drogowej, spowodowanie realnego zagrożenia w ruchu lądowym, które się już urzeczywistniło w postaci kolizji. Zdaniem Sądu Okręgowego, karą adekwatną do okoliczności sprawy jest kara grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych, przy czym wysokość jednej stawki wynosi 10 złotych – za czyn z pkt. I oraz w rozmiarze 150 stawek dziennych, gdzie wysokość jednej stawki wynosi również 10 złotych – za czyn z pkt. II. Tak orzeczone kary grzywny należało połączyć i orzec łączną karę grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych. Należało również orzec środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat – jednakowo względem obu czynów. Na podstawie art. 90 § 2 k.k. niniejsze zakazy połączono i orzeczono łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, który pozwoli wyeliminować oskarżonego z uczestnictwa w ruchu jako kierującego pojazdami mechanicznymi, spełniając tym samym swoje cele. Na podstawie art. 64 § 4 k.k. dokonano zaliczenia oskarżonemu na poczet łącznego zakazu prowadzenia pojazdów okresu zatrzymania prawa jazdy od dnia 2 września 2022 roku. Za oba czyny należało także orzec od Ł. K. świadczenia pieniężne w wysokości po 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Rozstrzygnięcie w takiej postaci zgodne jest ze wspomnianymi dyrektywami wymiaru kary i środków karnych z art. 53 k.k., spełni swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze - zarówno indywidualne, jak i społeczne, jednocześnie odpowiada ona stopniowi społecznej szkodliwości czynów oraz zawinienia. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 12 kwietnia 2023 r. w sprawie II K 1028/22 za wyjątkiem rozstrzygnięć podanych w rubryce 5.2. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wskazano w rubryce 3.1. Jednocześnie, Sąd Okręgowy nie dopatrzył się istnienia uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 12 kwietnia 2023 r. w sprawie II K 1028/22 w zakresie warunkowego umorzenia postępowania i rozstrzygnięć z tym związanych, a w to miejsce: - uznania oskarżonego Ł. K. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia, stanowiącego występek z art. 178a § 1 k.k. i za czyn ten na podstawie tego przepisu skazania go i wymierzenia mu kary grzywny w rozmiarze 100 (sto) stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 10 (dziesięć) złotych; - orzeczenia w związku z tym czynem na podstawie art. 42 § 2 k.k. wobec niego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzy) lat oraz na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeczenia od niego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia pieniężnego w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych; - uznania oskarżonego Ł. K. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. II aktu oskarżenia, stanowiącego występek z art. 178b k.k. i za czyn ten na podstawie tego przepisu skazania go i na podstawie art. 178b k.k. w zw. z art. 37a k.k. wymierzenia mu kary grzywny w rozmiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 10 (dziesięć) złotych; - orzeczenia w związku z tym czynem na podstawie art 42 § 1a k.k. wobec niego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzy) lat oraz na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeczenia od niego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia pieniężnego w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych; - połączenia na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. orzeczonych kar grzywny i wymierzenia oskarżonemu łącznej kary grzywny w rozmiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) złotych; - połączenia na podstawie art. 90 § 2 k.k. orzeczonych środków karnych zakazu i wymierzenia oskarżonemu łącznego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzy) lat; - zaliczenia oskarżonemu na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet łącznego zakazu prowadzenia pojazdów okresu zatrzymania prawa jazdy od dnia 2 września 2022 roku. Zwięźle o powodach zmiany Wskazano w rubryce 3.1. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Na podstawie art. 626 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. w zw. art. 635 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k., zgodnie ze stawkami określonymi w art. 10 ust. 1 w zw. z 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych oraz § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym, Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 zł tytułem opłaty za obie instancje oraz kwotę 20 zł tytułem wydatków postępowania odwoławczego. PODPIS
IV Ka 583/22
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 583/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II K 376/23
Sygn. akt II K 376/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 08 lutego 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 08 lutego 2024 roku sprawy M. F. ur. (...) w G. syna M. i G. zd. G. oskarżonego o to, że: W dniu 08 maja 2023 roku w G. na terenie sklepu (...) przy ul. (...) w celu utrzymania przy sobie skradzionego mienia stosował przemoc wobec pracownicy sklepu (...) napierając na nią swym ciałem i postawą z zaciśniętymi pięściami, jak też grożąc jednocześnie zniszczeniem bramki przy kasach samoobsługowych, które to groźby wzbudziły w wymienionej uzasadnioną obawę, że zostanę spełnione, zmusił ją do odstąpienia od podejmowanych przez nią działań mających na celu niedopuszczenie do kradzieży towaru ze sklepu w postaci alkoholu Q. M. o pojemności 1 litra o łącznej wartości 54,99 złotych popełniając w ten sposób czyn na szkodę A. K. oraz (...) Sp. z o.o., przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi tj. o czyn z art. 281 kk w zw. z art. 283 kk 1. Oskarżonego M. F. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 281 kk w zw. z art. 283 kk skazuje go na karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody w całości w ten sposób, że nakazuje zapłacić M. F. na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. kwotę 54,99 (pięćdziesiąt cztery 99/100) złotych. 3. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 376/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ---------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty ------------------------ 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ----------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ----------------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu -------------------------------- 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------------------------- 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. M. F. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony w celu utrzymania przy sobie skradzionego mienia stosował przemoc wobec pracownicy sklepu napierając na nią swym ciałem i postawą z zaciśniętymi pięściami, jak też grożąc jednocześnie zniszczeniem mienia, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione- zmusił kobietę do odstąpienia od podejmowanych przez nią działań mających na celu niedopuszczenie do kradzieży towaru ze sklepu o łącznej wartości 54,99 złotych popełniając w ten sposób czyn na szkodę A. K. oraz (...) Sp. z o.o., przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi z uwagi na przedmiotowe i podmiotowe znamiona czynu tj. rodzaj dobra, w które godziło przestępstwo, użyte środki, charakter i rozmiar wyrządzonej szkody, stopień zawinienia, motywy sprawcy - art. 281 kk w zw. z art. 283 kk Oskarżony dzialał świadomie i umyślnie. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ----------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ----------------- 3.4. Umorzenie postępowania ---------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania --------------------- 3.5. Uniewinnienie ---------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. F. 1 2. I. - stopień społecznej szkodliwości czynu - pozostawanie przez oskarżonego w chwili czynu pod wpływem alkoholu - poziom agresji, by utrzymać się w posiadaniu zabranego mienia - szkoda niewielkiej wartości - okoliczności łagodzące- przyznanie się do winy, skrucha, złożenie szczerych wyjaśnień - okoliczności obciążąjące: wielokrotna karalność, w tym za przestęsptwa przeciwko mieniu - w oparciu o art. 46§1 kk zobowiązano oskarżonego do naprawienia szkody w celach wychowaczych i poprawczych 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ---------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 3. -z uwagi na sytuację majątkową i osobistą oskrżonego - bez majątku, bez stałych dochodów, na utrzymaniu syn - zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk. 8. PODPIS

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: II AKa 365/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Robert Kirejew (spr.) Sędziowie SA Wojciech Paluch SA Wojciech Kopczyński Protokolant Agnieszka Bargieł przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Częstochowie Bożeny Oblińskiej po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2022 r. sprawy L. C., s. W. i M., ur. (...) w K. o odszkodowanie i zadośćuczynienie na skutek apelacji pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 1 czerwca 2021 roku, sygn. akt II Ko 119/19 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2. zwalnia wnioskodawcę od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. SSA Wojciech Paluch SSA Robert Kirejew SSA Wojciech Kopczyński

UZASADNIENIE

Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 365/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt II Ko 119/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1.

Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5.

Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Zarzut z apelacji pełnomocnika wnioskodawcy: obrazy przepisów postępowania tj. art. 552 § 1 k.p.k. poprzez błędne i przedwczesne przyjęcie, iż w stosunku do wnioskodawcy nie zachodzą przesłanki wskazane w tym przepisie, ponieważ wnioskodawca dochodzi odszkodowania i zadośćuczynienia za wykonywanie kary orzeczonej prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Częstochowie sygn. akt IV K 708/11, a żaden z wyroków jednostkowych objętych w/w wyrokiem łącznym nie został uchylony ani zmieniony, w sytuacji gdy Sąd Okręgowy w Częstochowie nie ustalał treści rozstrzygnięcia zapadłego w związku z wyrokiem Sądu Najwyższego z dn. 6.02.2020 r. sygn. akt II KK 2/20, co skutkowało: błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a to poprzez zaniechanie ustalenia, czy w związku z treścią wyroku Sądu Najwyższego z dn. 6.02.2020 r. sygn. akt II KK 2/20, doszło do uniewinnienia, skazania wnioskodawcy na łagodniejszą karę albo umorzenia postępowania na podstawie okoliczności, która nie została uwzględniona we wcześniejszym postępowaniu w wyniku postępowania kasacyjnego, postępowania zainicjowanego skargą nadzwyczajną albo wznowienia postępowania, mający wpływ na zaskarżone orzeczenie poprzez oddalenie wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd Apelacyjny po przeprowadzeniu kontroli odwoławczej zaskarżonego wyroku stwierdził, że nie ma podstaw do uwzględnienia środka odwoławczego wniesionego na korzyść wnioskodawcy, gdyż L. C. nie był ani przez chwilę bezzasadnie pozbawiony wolności, sąd I instancji prawidłowo uznał, że nie zachodzą żadne przesłanki ujęte w art. 552 § 1 i 2 k.p.k. dla zasądzenia zadośćuczynienia bądź odszkodowania w tym trybie, a argumentacja przedstawiona przez pełnomocnika w apelacji nie była zasadna.

Jak wynika z prawidłowych ustaleń faktycznych sądu I instancji, w stosunku do L. C. Sąd Rejonowy w Częstochowie wydał wyrok łączny z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt IV K 708/11, którym w punkcie 1 połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec wnioskodawcy trzynastoma wymienionymi tam jednostkowymi wyrokami skazującymi i wymierzył karę łączną 8 lat pozbawienia wolności, natomiast w punkcie 2 połączył 7 innych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec L. C. wskazanymi w tym punkcie wyrokami jednostkowymi, wymierzając mu drugą karę łączną - 7 lat pozbawienia wolności.

Ponieważ z uwagi na kolejne prawomocne skazania L. C. zaszła potrzeba wydania nowego wyroku łącznego, Sąd Okręgowy w Łodzi w dniu 17 października 2017 r., w sprawie o sygn. akt XVIII K 158/16, wydał wyrok łączny, którym połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności połączone wcześniej wydanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Częstochowie, sygn. akt IV K 708/11, a także kary pozbawienia wolności, na które L. C. skazany został trzema dalszymi wyrokami, jak również karę 12 miesięcy ograniczenia wolności wymierzoną wnioskodawcy wyrokiem Sądu Rejonowego w Łowiczu z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt II K 162/16.

Ze względu na fakt, że objęcie węzłem kary łącznej także tej ostatnio wymienionej kary ograniczenia wolności było w istotnym stopniu wadliwe, gdyż nie respektowało zasady specjalności, o której mowa w art. 607e § 1 k.p.k., korzystania z której skazany się nie zrzekł, najpierw zarządzeniem sędziego S.O. w Łodzi z dnia 7 maja 2018 r. stwierdzono, że wyrok łączny tegoż Sądu z dnia 17.10.2017 r., sygn. akt XVIII K 158/16, utracił moc, a następnie zarządzeniem z dnia 15 października 2018 r. dokonano reasumpcji wcześniejszego zarządzenia, stwierdzając, że ww. wyrok łączny S.O. w Łodzi nie podlega wykonaniu, natomiast zarządzono wykonanie w stosunku do L.

C. wyroków jednostkowych wymienionych w rzeczonym wyroku łącznym S. O. w Łodzi, w tym w pierwszej kolejności kar łącznych orzeczonych wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt IV K 708/11. Po rozpoznaniu kasacji Sąd Najwyższy wyrokiem z 6 lutego 2020 r., sygn. akt II KK 2/20, ostatecznie uchylił wyrok łączny Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 17.10.2017 r., sygn. akt XVIII K 158/16, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi. Wnioskodawca L. C. domagał się zadośćuczynienia i odszkodowania za wykonanie kary łącznej orzeczonej wyrokiem łącznym S.R. w Częstochowie, sygn. akt IV K 708/11, w okresie od 7 maja 2018 r. do 6 lutego 2020 r., wskazując, że ten wyrok łączny został "wchłonięty" przez późniejszy wyrok łączny Sądu Okręgowego w Łodzi, sygn. akt XVIII K 158/16.

Zauważyć wypada, że zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku Sądu Najwyższego z 4 czerwca 2004 r. (sygn. II KK 394/03, LEX nr 126659), akceptowanym w późniejszym orzecznictwie, w tym w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2012 r. (sygn. I KZP 15/12, OSNKW z 2012 r., nr 11, poz. 111), wyrok łączny, który utracił moc w następstwie wydania nowego, prawomocnego wyroku łącznego, wypada na stałe z obrotu prawnego i nie odzyskuje już mocy nawet w razie uchylenia w postępowaniu karnym tego nowego wyroku łącznego i np. umorzenia postępowania w przedmiocie jego wydania.

Na skutek wymienionych wyżej zarządzeń, a następnie kasatoryjnego wyroku Sądu Najwyższego wyrok łączny S.O. w Łodzi z dnia 17.10.2017 r., sygn. akt XVIII K 158/16, został trwale usunięty z obrotu prawnego, co jednak zgodnie z przytoczonym poglądem nie powinno prowadzić do niejako "odzyskania mocy" wyroku łącznego S.R. w Częstochowie, sygn. akt IV K 708/11 i wprowadzenia do wykonania kar łącznych pozbawienia wolności orzeczonych nim wobec L. C.. Nie oznacza to bynajmniej, że od 7 maja 2018 r. do 6 lutego 2020 r. wnioskodawca był bezprawnie pozbawiony wolności, gdyż do wykonania w takiej sytuacji powinny zostać mu wprowadzone kolejno (po dokonaniu stosownych zaliczeń) wszystkie 20 kar jednostkowych pozbawienia wolności objętych wyrokiem łącznym S.R. w Częstochowie, sygn. akt IV K 708/11, który w myśl art. 575 § 1 k.p.k. nieodwracalnie utracił moc.

Dlatego nie można potwierdzić zasadności roszczeń o zadośćuczynienie i odszkodowanie wysuwanych przez L. C. w związku z jego pozbawieniem wolności w okresie następującym po wydaniu wspomnianego wyżej zarządzenia z dnia 7 maja 2018 r. Prawidłowo też sąd I instancji orzekający w niniejszej sprawie stwierdził, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku L. C. na podstawie przepisów art. 552 k.p.k., gdyż w stosunku do żadnego ze skazań L. C. wyrokami, których dotyczy niniejsze postępowanie, w szczególności co do żadnego z wyroków jednostkowych objętych wyrokiem łącznym S.R. w Częstochowie, sygn. akt IV K 708/11, nie nastąpiło uniewinnienie wnioskodawcy bądź skazanie na łagodniejszą karę na skutek wznowienia postępowania, kasacji lub skargi nadzwyczajnej, jak również nie umorzono wobec niego żadnego z postępowań karnych objętych tymi wyrokami wskutek okoliczności, których nie uwzględniono we wcześniejszym postępowaniu, w związku z czym miałaby wobec niego być wykonywana całość lub część kary, której nie powinien był ponieść.

Nie wystąpiły więc w tym przypadku podstawy do żądania zadośćuczynienia bądź odszkodowania wymienione w art. 552 § 1 i 2 k.p.k., a złożony wniosek nie dotyczył roszczeń związanych ze stosowaniem środka zabezpieczającego czy niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania lub zatrzymania, więc nie zachodziły również podstawy żądania odszkodowania wymienione w art. 552 § 3 lub 4 k.p.k. Trafnie więc Sąd Okręgowy w Częstochowie zaskarżonym wyrokiem oddalił wniosek L. C., powołując za podstawę tego rozstrzygnięcia przepis art. 552 § 1 k.p.k. a contrario.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut odwoławczy podniesiony w apelacji pełnomocnika wnioskodawcy, albowiem sąd I instancji uwzględniał przy orzekaniu wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt II KK 2/20 oraz konsekwencje wynikające z wydania tego kasatoryjnego orzeczenia. Wiążą się one z koniecznością ponownego orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego przez Sąd Okręgowy w Łodzi, obejmującego kary jednostkowe wymienione w wyroku łącznym tegoż Sądu uchylonym na skutek kasacji, lecz z pewnością w ramach tego ponownego postępowania sąd orzekający w przedmiocie wyroku łącznego nie będzie miał możliwości ingerencji w treść zapadłych względem L.

C. prawomocnych jednostkowych wyroków skazujących. Innymi słowy na skutek nieprawidłowości dotyczących wydanego przez S.O. w Łodzi wyroku łącznego z dnia 17.10.2017 r., sygn. akt XVIII K 158/16, jak również w rezultacie wprowadzenia do wykonania od dnia 7 maja 2018 r. kar łącznych orzeczonych wyrokiem łącznym S.R. w Częstochowie, sygn. akt IV K 708/11, który utracił moc, zamiast kar jednostkowych objętych tym wyrokiem, nie doszło do bezpodstawnego wykonywania wobec skazanego kary pozbawienia wolności, której nie powinien był odbywać.

Sąd I instancji nie dopuścił się więc obrazy przepisu art. 552 § 1 k.p.k., ani też błędu w ustaleniach faktycznych przy orzekaniu w przedmiocie wniosku L. C. o zadośćuczynienie i odszkodowanie, wobec czego apelacja pełnomocnika wnioskodawcy nie mogła zostać uwzględniona. Wniosek O uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Częstochowie, ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku i zasądzenie na rzecz wnioskodawcy odszkodowania i zadośćuczynienia (wysokość odszkodowania i zadośćuczynienia wnioskodawca pozostawia do uznania sądu) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do zapłaty.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Podniesiony zarzut odwoławczy nie był zasadny, więc nie było podstaw do uwzględnienia opartych na nim, sformułowanych alternatywnie, wniosków odwoławczych.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Nie okazał się zasadny zarzut odwoławczy podniesiony w apelacji, a sąd odwoławczy nie stwierdził podstaw do ingerencji w zaskarżony wyrok z urzędu, poza granicami środka odwoławczego i podniesionego zarzutu. 1.8.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Sąd zwolnił wnioskodawcę od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego na podstawie przepisu art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k., uznając, że ich uiszczenie byłoby dla wnioskodawcy nazbyt uciążliwe z uwagi na jego niekorzystną sytuację majątkową oraz konieczność odbywania długoletnich kar pozbawienia wolności.

7. PODPIS S.S.A. Wojciech Paluch S.S.A. Robert Kirejew S.S.A. Wojciech Kopczyński 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik wnioskodawcy Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie oddalające wniosek o zadośćuczynienie i odszkodowanie za wykonanie w okresie od 7 maja 2018 r. do 6 lutego 2020 r. kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt IV K 708/11. 1.3.1.

Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana