Legislator Case Law & Legislation
VIII U 997/22 AI generated

VIII U 997/22 · Sąd powszechny

Case Number VIII U 997/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Decyzją z dnia 26 kwietnia 2022 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił B. A. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał ,że inicjatywa rozwiązania stosunku pracy wyszła ze strony pracownika , a tym samym rozwiązanie umowy o pracę nie nastąpiło zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał ,że wnioskodawczyni spełniła pozostałe warunki do uzyskania świadczenia przedemerytalnego. /decyzja k.19 - 19 odwrót akt ZUS/ W dniu 12 maja 2022 r. do organu rentowego wpłynęło odwołanie B.

Legislator headnote

AI generated

VIII U 997/22 · Sąd powszechny: Biorąc zatem pod uwagę, iż wnioskodawczyni wykazała, że umowa o pracę uległa rozwiązaniu z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia, a jednocześnie spełniła pozostałe przesłanki, od których zależało prawo do świadczenia przedemerytalnego, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Keywords

AI generated
redundancy waiver of wage claims abandonment of employment termination of benefits termination of contract severance pay
AI generated
VII U 2628/13
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G.
III U 573/23
Decyzją z 8.09.2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., powołując się na przepisy ustawy z dnia 30.04.2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (t. jedn. Dz.U z 2021 r. poz. 1867 ze zm.), ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1251 ze zm.), ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1482 ze zm.) oraz ustawy z dnia 13.03.2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (t. jedn.
IV U 456/15
Decyzją z 3 marca 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.2 ust.1 pkt 2 oraz ust.3 pkt 1, 2 i 3 ustawy z 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych odmówił E. W. prawa do świadczenia przedemerytalnego wskazując, że ze świadectwa pracy wystawionego w dniu 20 stycznia 2014r. wynika, że podstawę prawną rozwiązania stosunku pracy z ubezpieczoną był przepis art.30§1 pkt 2 kp w sytuacji, gdy w przypadku pracodawców zatrudniających więcej niż 20 pracowników warunkiem nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego jest, aby rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn nie dotyczących pracowników, zgodnie z przepisami ustawy z 13 marca 2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników.
III U 149/14
Decyzją z dnia 04.02./2014r.
IV U 265/16
Decyzją z dnia 9 lutego 2016r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 997/22

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26 kwietnia 2022 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił B. A. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał ,że inicjatywa rozwiązania stosunku pracy wyszła ze strony pracownika , a tym samym rozwiązanie umowy o pracę nie nastąpiło zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał ,że wnioskodawczyni spełniła pozostałe warunki do uzyskania świadczenia przedemerytalnego. /decyzja k.19 - 19 odwrót akt ZUS/ W dniu 12 maja 2022 r. do organu rentowego wpłynęło odwołanie B.

A. od ww. decyzji , w którym wskazała ,że nie zgadza się z ustaleniami organu rentowego , gdyż rozwiązanie umowy o pracą nastąpiło z inicjatywy pracodawcy , a co istotne, jej stanowisko pracy zostało zlikwidowane. /odwołanie k.3 – 3 odwrót/ W odpowiedzi na odwołanie, pełnomocnik organu rentowego wniósł o jego oddalenie. /odpowiedź na odwołanie k.4/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni B. A. urodziła się (...) /okoliczność bezsporna/ W dniu 4 kwietnia 2022 r. B. A. złożyła wniosek o świadczenie przedemerytalne , po którego rozpatrzeniu organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję. /wniosek k.1 – 3 odwrót akt ZUS , decyzja k.19 - 19 odwrót akt ZUS/ W okresie od 1 czerwca 1998 r. do 6 września 2021 r.

B. A. zatrudniona była w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pracownika obory - dojarza w Przedsiębiorstwie (...) – Handlowym (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł.. /umowa o pracę k.11 , świadectwo pracy k. 4 – 5 akt ZUS ,zeznania wnioskodawczyni min.00:06:48 – 00:17:58 rozprawy z dnia 20 lipca 2022 r. , płyta CD k.30/ Przedsiębiorstwo (...) – Handlowe (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. zajmowała się hodowlą krów. W zakresie powierzonych obowiązków pracowniczych wnioskodawczyni zajmowała się ich pielęgnacją , dojeniem.

W lipcu 2021 r. doszło do sprzedaży zwierząt. Zajmowane przez wnioskodawczynię stanowisko zostało zlikwidowane. Prezes spółki złożył wnioskodawczyni propozycję rozwiązania umowy na mocy porozumienia stron , na którą przystała ( pismo podpisała w dniu 6 września 2021 r.). /zeznania wnioskodawczyni min.00:06:48 – 00:17:58 rozprawy z dnia 20 lipca 2022 r. , płyta CD k.30 , zeznania świadka S. K. k.58/ Wnioskodawczyni spełniła pozostałe wymagane przez prawo przesłanki warunkujące przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. /okoliczność bezsporna/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzone dokumenty te znajdujące się w aktach niniejszej sprawy, a także w aktach ZUS oraz na podstawie zeznań złożonych przez świadka oraz odwołującą , nie znajdując podstaw do podważenia ich wiarygodności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie jest zasadne. Stosownie do treści art.2 ust.1 punkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych z dnia 30 kwietnia 2004 roku (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 1867) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz.690) , zwanej dalej „ustawą o promocji zatrudnienia”, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn.

Natomiast art.2 ust.3 ww. ustawy, stanowi, że świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust.1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:

1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna, 2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych, 3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.

Świadczenie przedemerytalne jest świadczeniem o charakterze wyjątkowym, przysługującym ubezpieczonym o długim stażu ubezpieczeniowym, którzy z przyczyn od siebie niezależnych utracili źródło dochodu, a ze względu na wiek nie mogą jeszcze uzyskać prawa do emerytury. Jego funkcja ma charakter socjalny. Warunki do przyznania świadczenia przedemerytalnego powinny być interpretowane ściśle, a dla uzyskania prawa do świadczenia konieczne jest łączne spełnienie wszystkich warunków wymienionych w ustawie. Oznacza to, że niezachowanie jednego z nich niweczy prawo do świadczenia przedemerytalnego.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości , że wnioskodawczyni spełniła przewidziane prawem przesłanki warunkujące przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego , a jedyna sporna kwestia dotyczyła przyczyn rozwiązania z wnioskodawczynią stosunku pracy tj. tego , czy faktycznie doszło do likwidacji zajmowanego przez nią stanowiska pracy. Kwestią sporną między stronami była przyczyna rozwiązania stosunku pracy z wnioskodawczynią. B. A. wskazała , że umowa o pracę została z nią rozwiązana z przyczyn dotyczących zakładu pracy , gdyż dotychczas przez nią zajmowane stanowisko pracy zostało zlikwidowane.

Przeprowadzone postępowanie dowodowe ponad wszelką wątpliwość wykazało, że faktyczną przyczyną rozwiązania stosunku pracy z wnioskodawczynią była likwidacja zajmowanego przez nią stanowiska pracy dojarki , w związku ze sprzedażą przez pracodawcę stada krów , którym się opiekowała. Skoro zatem faktyczną przyczyną rozwiązania stosunku pracy z wnioskodawczynią była likwidacja stanowiska pracy, to nie ulega wątpliwości, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Stosownie bowiem do treści art. 2 ustęp 1 pkt 29 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy to m.in. rozwiązanie stosunku pracy z powodu likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych.

Okoliczność więc, że formalnie do rozwiązania stosunku pracy doszło na zasadzie porozumienia stron nie może przesądzać o możliwości otrzymania przez odwołującą się świadczenia przedemerytalnego. Rozwiązania stosunku pracy za porozumieniem stron nie wyklucza tego, że doszło do rozwiązania stosunku pracy właśnie z powodu likwidacji stanowiska pracy. Normy artykułu 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych mówią również ogólnie o rozwiązaniu stosunku pracy, nie wskazując szczegółowo, czy ma to na przykład nastąpić za porozumieniem stron, czy też za wypowiedzeniem, a jeżeli tak, to której ze stron.

Skoro zaś tak, to do rozwiązania stosunku pracy może dojść na zasadzie porozumienia stron. Oczywiście nie można wykluczyć ,że oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę na mocy porozumienia stron miało służyć pracodawcy (np. choćby w celu uniknięcia wypłaty na rzecz zwalnianego pracownika określonych świadczeń pracowniczych) , to jednak okoliczność ta , w związku z ustaleniem faktycznej przyczyny rozwiązania umowy pracę tj. likwidacji stanowiska pracy , nie może mieć jakiegokolwiek wpływu na ustalenie uprawnień B. A. do wnioskowanego świadczenia.

Biorąc zatem pod uwagę, iż wnioskodawczyni wykazała, że umowa o pracę uległa rozwiązaniu z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia, a jednocześnie spełniła pozostałe przesłanki, od których zależało prawo do świadczenia przedemerytalnego, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.