Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 690/22 AI generated

VI Ka 690/22 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 690/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt VI Ka 690/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Jolanta Kopeć przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lwówku Śląskim Elżbiety Szczygieł po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2023r. sprawy G. S. ur. (...) w L. s. J., Z. z domu L. oskarżonego z art. 278 § 1 kk i art. 278 § 5 kk i art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 27 września 2022 r. sygn. akt II K 716/21 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec G. S., II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. R. kwotę 516,60 złotych w tym 96,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym, III. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 690/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 27 września 2022 r. sygn. akt II K 716/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- .-------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a mający wpływ na jego treść , wyrażający się w sprzecznym z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego i wbrew ustalonym okolicznościom w jakich dokonano zaboru i odnalezienia przedmiotów należących do pokrzywdzonego B. K. przyjęciu braku u G. S. zamiaru przywłaszczenia rzeczy należących do pokrzywdzonego podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku iż oskarżony G. S. miał zamiar postąpić z rzeczami pokrzywdzonego jak właściciel, przez co dokonał zaboru w celu przywłaszczenia. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Mając na uwadze materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz treść zarzutu apelacji prokuratora bezsporny jest ustalony przez Sąd I instancji przebieg wydarzeń w dniu 29 września 2021 r. w godzinach wieczornych w kawiarni (...) w Ś. a następnie na ulicach miasta m.in. w okolicach sklepu (...), tj. zabranie przez G. S. bluzy polarowej pokrzywdzonego B. K. - w której znajdował się telefon komórkowy (...) i portfel z zawartością m.in. pieniędzy w kwocie 600 zł - przewieszonej uprzednio na oparciu krzesła – fotelu przy stoliku w kawiarni, oddalenie się przez oskarżonego w kierunku sklepu (...), pozostawienie bluzy pokrzywdzonego przez oskarżonego na parapecie okna wystawowego koło tego sklepu, odnalezienie przez pokrzywdzonego i jego znajomych oraz przez nieustaloną z nazwiska kobietę telefonu komórkowego i portfela pokrzywdzonego leżących na ulicy, przy czym w portfelu pozostawała cała zawartość: dokumenty, karta bankomatowa, pieniądze w kwocie 600 zł. Sporne pozostawało czy G. S. zabierając bluzę z kawiarni działał w celu przywłaszczenia, co jest wszak ustawowym znamieniem przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. Tą ostatnią, sporną kwestię Sąd I instancji obszernie, wręcz drobiazgowo uzasadnił trafnie powołując się przy tym na bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych w tym zakresie ( str. 8 – 10 uzasadnienia, k. 113 odwrót – 114 odwrót akt ). Przedstawiona wyczerpująca i logiczna argumentacja z pewnością czyni zadość zasadzie swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 7 k.p.k. ( zob. post. SN z 30.09.1996 r. V KZ 47/96 OSNKW 11 -12/1996 ). Nie ma potrzeby powtarzać obecnie całości przedstawionego wywodu, podkreślić jedynie należy iż oczywiste jest, że dla przypisania przestępstwa kradzieży niezbędne jest wykazanie że sprawca zmierzał do trwałego pozbawienia pokrzywdzonego władztwa nad rzeczą i włączenia jej do swojego majątku. Sąd I instancji wyraził w tym zakresie swoje wątpliwości w realiach niniejszej sprawy i Sąd Okręgowy te wątpliwości podziela. Argumentacja przedstawiona w apelacji prokuratora nie jest natomiast przekonywująca. W praktyce orzeczniczej Sądu Najwyższego i sądów powszechnych znane są przypadki zabrania rzeczy, nawet pieniędzy, przez nieuwagę, pomyłkowo, w wyniku roztargnienia, bez zamiaru przysporzenia ich sobie. Z ustaleń Sądu I instancji niekwestionowanych przez skarżącego wynika, że G. S. poszukiwał swojej kurtki którą miał zostawić w kawiarni, nie sposób więc stuprocentowo wykluczyć że bluzę polarową pokrzywdzonego z nią pomylił. Skarżący prokurator argumentuje w apelacji że czym innym jest kurtka, czym innym bluza z polaru, przewieszona przy tym na oparciu krzesła przy stoliku, w domyśle trudna do pomylenia. Ta argumentacja odwołująca się do racjonalności działania abstrahuje jednak zupełnie od stanu upojenia alkoholowego w jakim znajdował się wówczas oskarżony, prowadzącego do zakłócenia czynności psychicznych, do którego znajduje zastosowanie art. 31 § 3 k.k., co wynika z opinii biegłych lekarzy – psychiatrów G. G. i P. K. ( k. 89 – 92 ). Miarą stanu w jakim znajdował się wówczas G. S. jest jego zachowanie w obecności świadków A. S. i K. S. którzy zatrzymywali oskarżonego i którym w pewnym momencie odbiegł w kierunku lasu krzycząc że się powiesi ( k. 26, k. 29 ). Prokurator podkreśla dalej w uzasadnieniu apelacji, że „…każdy przeciętny obywatel po zorientowaniu się że zabrał nie swoją odzież choćby po samej jej rozmiarze powinien niezwłocznie ją zwrócić tam skąd ją wziął…”. Ta konstatacja znowu zakłada racjonalność działania oskarżonego, nieprzystającą do stanu w jakim się znajdował. Nie sposób także przesądzić czy oskarżony zgubił telefon komórkowy i portfel znajdujące się w bluzie, czy też je wyrzucił stwierdziwszy że nie są jego. Pewne jest, że poza przedmiotem jego zainteresowania pozostało mienie niemałej wartości, skoro w portfelu było m.in. 600 złotych, a telefon komórkowy także był rzeczą atrakcyjną. Reasumując całość powyższych rozważań Sąd Okręgowy podkreśla, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego tylko potrzeba skazania oskarżonego uniewinnionego w pierwszej instancji ( a nie tylko sama możliwość wydania takiego wyroku ) daje podstawę sądowi odwoławczemu wydania wyroku kasatoryjnego, którego domagał się w swojej apelacji prokurator ( zob. uchwała składu 7 sędziów SN z 20 września 2018 r. I KZP 10/18; także m.in. wyrok SN z 28 listopada 2018 r. V KS 24/18 ). Materiał dowodowy nie daje Sądowi Okręgowemu jednoznacznych podstaw do formułowania wskazania Sądowi Rejonowemu wydania wyroku skazującego w niniejszej sprawie. Wniosek Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze argumentację przedstawiona powyżej wniosek był niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec G. S.. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany -------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II i III Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasadził od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. R. kwotę 516,60 zł., w tym 96,60 podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 278 § 1 k.k; VI Ka 690/22 · Sąd powszechny: Sygn. akt VI Ka 690/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Jolanta Kopeć przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lwówku Śląskim Elżbiety Szczygieł po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2023r. sprawy G. S. ur. (...) w L. s. J., Z. z domu L. oskarżonego z art. 278 § 1 kk i art. 278 § 5 kk i art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 27 września 2022 r. sygn. akt II K 716/21 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec G. S., II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. R. kwotę 516,60 złotych w tym 96,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym, III. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 690/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 27 września 2022 r. sygn. akt II K 716/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- .-------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a mający wpływ na jego treść , wyrażający się w sprzecznym z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego i wbrew ustalonym okolicznościom w jakich dokonano zaboru i odnalezienia przedmiotów należących do pokrzywdzonego B. K. przyjęciu braku u G. S. zamiaru przywłaszczenia rzeczy należących do pokrzywdzonego podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku iż oskarżony G. S. miał zamiar postąpić z rzeczami pokrzywdzonego jak właściciel, przez co dokonał zaboru w celu przywłaszczenia. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Mając na uwadze materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz treść zarzutu apelacji prokuratora bezsporny jest ustalony przez Sąd I instancji przebieg wydarzeń w dniu 29 września 2021 r. w godzinach wieczornych w kawiarni (...) w Ś. a następnie na ulicach miasta m.in. w okolicach sklepu (...), tj. zabranie przez G. S. bluzy polarowej pokrzywdzonego B. K. - w której znajdował się telefon komórkowy (...) i portfel z zawartością m.in. pieniędzy w kwocie 600 zł - przewieszonej uprzednio na oparciu krzesła – fotelu przy stoliku w kawiarni, oddalenie się przez oskarżonego w kierunku sklepu (...), pozostawienie bluzy pokrzywdzonego przez oskarżonego na parapecie okna wystawowego koło tego sklepu, odnalezienie przez pokrzywdzonego i jego znajomych oraz przez nieustaloną z nazwiska kobietę telefonu komórkowego i portfela pokrzywdzonego leżących na ulicy, przy czym w portfelu pozostawała cała zawartość: dokumenty, karta bankomatowa, pieniądze w kwocie 600 zł. Sporne pozostawało czy G. S. zabierając bluzę z kawiarni działał w celu przywłaszczenia, co jest wszak ustawowym znamieniem przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. Tą ostatnią, sporną kwestię Sąd I instancji obszernie, wręcz drobiazgowo uzasadnił trafnie powołując się przy tym na bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych w tym zakresie ( str. 8 – 10 uzasadnienia, k. 113 odwrót – 114 odwrót akt ). Przedstawiona wyczerpująca i logiczna argumentacja z pewnością czyni zadość zasadzie swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 7 k.p.k. ( zob. post. SN z 30.09.1996 r. V KZ 47/96 OSNKW 11 -12/1996 ). Nie ma potrzeby powtarzać obecnie całości przedstawionego wywodu, podkreślić jedynie należy iż oczywiste jest, że dla przypisania przestępstwa kradzieży niezbędne jest wykazanie że sprawca zmierzał do trwałego pozbawienia pokrzywdzonego władztwa nad rzeczą i włączenia jej do swojego majątku. Sąd I instancji wyraził w tym zakresie swoje wątpliwości w realiach niniejszej sprawy i Sąd Okręgowy te wątpliwości podziela. Argumentacja przedstawiona w apelacji prokuratora nie jest natomiast przekonywująca. W praktyce orzeczniczej Sądu Najwyższego i sądów powszechnych znane są przypadki zabrania rzeczy, nawet pieniędzy, przez nieuwagę, pomyłkowo, w wyniku roztargnienia, bez zamiaru przysporzenia ich sobie. Z ustaleń Sądu I instancji niekwestionowanych przez skarżącego wynika, że G. S. poszukiwał swojej kurtki którą miał zostawić w kawiarni, nie sposób więc stuprocentowo wykluczyć że bluzę polarową pokrzywdzonego z nią pomylił. Skarżący prokurator argumentuje w apelacji że czym innym jest kurtka, czym innym bluza z polaru, przewieszona przy tym na oparciu krzesła przy stoliku, w domyśle trudna do pomylenia. Ta argumentacja odwołująca się do racjonalności działania abstrahuje jednak zupełnie od stanu upojenia alkoholowego w jakim znajdował się wówczas oskarżony, prowadzącego do zakłócenia czynności psychicznych, do którego znajduje zastosowanie art. 31 § 3 k.k., co wynika z opinii biegłych lekarzy – psychiatrów G. G. i P. K. ( k. 89 – 92 ). Miarą stanu w jakim znajdował się wówczas G. S. jest jego zachowanie w obecności świadków A. S. i K. S. którzy zatrzymywali oskarżonego i którym w pewnym momencie odbiegł w kierunku lasu krzycząc że się powiesi ( k. 26, k. 29 ). Prokurator podkreśla dalej w uzasadnieniu apelacji, że „…każdy przeciętny obywatel po zorientowaniu się że zabrał nie swoją odzież choćby po samej jej rozmiarze powinien niezwłocznie ją zwrócić tam skąd ją wziął…”. Ta konstatacja znowu zakłada racjonalność działania oskarżonego, nieprzystającą do stanu w jakim się znajdował. Nie sposób także przesądzić czy oskarżony zgubił telefon komórkowy i portfel znajdujące się w bluzie, czy też je wyrzucił stwierdziwszy że nie są jego. Pewne jest, że poza przedmiotem jego zainteresowania pozostało mienie niemałej wartości, skoro w portfelu było m.in. 600 złotych, a telefon komórkowy także był rzeczą atrakcyjną. Reasumując całość powyższych rozważań Sąd Okręgowy podkreśla, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego tylko potrzeba skazania oskarżonego uniewinnionego w pierwszej instancji ( a nie tylko sama możliwość wydania takiego wyroku ) daje podstawę sądowi odwoławczemu wydania wyroku kasatoryjnego, którego domagał się w swojej apelacji prokurator ( zob. uchwała składu 7 sędziów SN z 20 września 2018 r. I KZP 10/18; także m.in. wyrok SN z 28 listopada 2018 r. V KS 24/18 ). Materiał dowodowy nie daje Sądowi Okręgowemu jednoznacznych podstaw do formułowania wskazania Sądowi Rejonowemu wydania wyroku skazującego w niniejszej sprawie. Wniosek Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze argumentację przedstawiona powyżej wniosek był niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec G. S.. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany -------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II i III Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasadził od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. R. kwotę 516,60 zł., w tym 96,60 podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Keywords

AI generated
failure to provide evidence proof of negative facts failure to state reasons false unsworn testimony unsigned procedural brief inadequate factual investigation

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
art. 438 pkt 2 k.p.k
art. 438 pkt 3 k.p.k
art. 438 pkt 4 k.p.k
art. 439 k.p.k
art. 278 § 1 k.k
art. 7 k.p.k
art. 31 § 3 k.k

Cited Case Law

AI generated
V KZ 47/96
AI generated
VI Ka 131/22
Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 11 października 2022 r.
II Ka 829/23
Sygn. akt II Ka 829/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia (del.) Paweł Mądry Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak przy udziale prokuratora Jarosława Mironiuka po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2024 r. sprawy K. R. oskarżonego o czyn z art. 286 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 7 września 2023 r. sygn. akt II K 574/22 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. określa, że wydatki postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 829/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 07 września 2023r. w sprawie II K 574/22 6.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 6.3. Granice zaskarżenia 6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 6.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 6.5. Ustalenie faktów 6.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. ------------------- ---------------------------------------------------------- ------------- --------------- 6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. -------------------- ---------------------------------------------------------- ------------- --------------- 6.6. Ocena dowodów 6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------------- -------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------- 6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------- ------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzut obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 4 kpk, art. 7 kpk, art 410 kpk polegającej na błędnej i dowolnej - zamiast swobodnej, opartej o wskazania wiedzy, logiki i doświadczenie życiowe - ocenie materiału dowodowego, w szczególności okoliczności i treści umowy z dnia 19 października 2020 roku o wykonanie usług remontowych oraz zeznań świadków M. K. i B. K., na okoliczność treści zawartej umowy, która to ocena doprowadziła do błędnych ustaleń faktycznych, o braku wprowadzenia pokrzywdzonych w błąd, co do prowadzenia przez oskarżonego K. R. działalności gospodarczej w zakresie wykonywania prac remontowo - budowlanych i zamiaru wywiązania się z zobowiązania wykonania umówionych prac remontowo - budowlanych za kwotę 35.000 zł w budynku mieszkalnym przy ul. (...) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - prokurator w uzasadnieniu apelacji stwierdził, że ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego winna doprowadzić do wniosku, iż niewykonanie umowy przez oskarżonego było celowym i zamierzonym od początku działaniem. Zdaniem skarżącego, K. R. od samego początku nie miał zamiaru wywiązać się z treści umowy, choć nie można wykluczyć, że oskarżony zamierzał „ jakoś” wykonać prace budowalne czyniąc to na własnych zasadach niezgodnych z ustaleniami poczynionymi z pokrzywdzonymi i treścią umowy. Z zaprezentowanych rozważań wynika, że prokurator szczególną wagę przyłożył do treści umowy o roboty budowlanej, gdyż podkreślił, że oskarżony na potrzeby umowy wskazał siebie jako przedsiębiorcę „spółkę” z siedzibą w P.. W opinii prokuratora takie działanie oskarżonego należy traktować jako celowe wprowadzenie pokrzywdzonych w błąd. Dodatkowo oskarżony niezgodnie z terminami zapisanymi w umowie przystąpił do zleconych prac, a zatem nie przestrzegał własnego zobowiązania. Prokurator uznał, że w zakresie tych dwóch aspektów sprawy można dostrzec okoliczności niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzonych. Trzecim argumentem prokuratora przemawiającym za istnieniem po stronie oskarżonego przestępczego zamiaru są wyniki opinii biegłego, z której wynika zakres, wartość i jakość prac wykonanych przez oskarżonego. Na tej podstawie prokurator uznał, że działanie oskarżonego było celowe i zamierzone na wprowadzenie w błąd pokrzywdzonych co do okoliczności bycia „legalnym” przedsiębiorcą i zamiaru wywiązania się z treści zawartej umowy. - tymczasem Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku uznał, że prace budowlane zostały wykonane przez oskarżonego nierzetelnie, zaś oskarżony nie wystawił faktury za wykonane prace (czego nie mógł uczynić z uwagi na prowadzenie nierejestrowanej działalności gospodarczej). Niemniej, zdaniem Sądu Rejonowego, oskarżony przystąpił do wykonania prac, zaś decyzję o wyborze oskarżonego jako wykonawcy remontu pokrzywdzeni podjęli nie na podstawie obietnicy wystawienia faktury, lecz na podstawie rekomendacji oskarżonego jako rzetelnego wykonawcy. Sąd dodał, że oskarżony przez 8 tygodni wykonywał prace remontowe do czasu pierwszego sporu co do zakresu remontu i ceny. Podsumowując swe rozważania Sąd Rejonowy uznał, że oskarżony wcześniej prowadził działalność gospodarczą w zakresie prac remontowych, zatem sama okoliczność, że była to działalność nierejestrowana nie świadczy o tym, że oskarżony zawierając umowę działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Oskarżony podjął się wykonania prac remontowych, które prowadził do czasu kłótni z pokrzywdzonymi, a „ okoliczność złego gospodarowania pieniędzmi uzyskiwanymi jako zaliczki na poczet remontu nie stanowi” o zamiarze bezpośrednim kierunkowym oszustwa. - oceniając zatem argumentację prokuratora zaprezentowaną w apelacji Sąd Okręgowy uznał, że zarzut jest w całości bezzasadny, zaś prokurator przedstawiając swe argumenty uwypuklił jedynie te okoliczności, które mógł zinterpretować na niekorzyść oskarżonego. - odnosząc się zatem w pierwszej kolejności do treści zawartej umowy i kwestii legalności prowadzonej działalności gospodarczej należy stwierdzić, że stan faktyczny wynikający ze zgromadzonych dowodów jest bardziej złożony niż zaprezentowany przez prokuratora. Otóż z zeznań pokrzywdzonej wynika, że w dniu 19 października 2020r. oskarżony przywiózł niepełną umowę o roboty budowlane, zatem pokrzywdzona napisała własną, która została podpisana przez obie strony (k. 15). Następnie na rozprawie dodała, że w dniu 7 listopada 2020r. poprawiła tę umowę. W aktach sprawy znajduje się umowa o wykonanie usług remontowych (k. 4-5) jednakże nie sposób ustalić, czy jest to umowa w pierwotnej treści czy zmienionej. Niemniej już pobieżna analiza tego dokumentu prowadzi do wniosku, że pokrzywdzona przygotowując własną wersję umowy korzystała z gotowego wzoru takiej umowy, który nie został dostatecznie dostosowany do realiów sprawy. Przede wszystkim w umowie zapisano, iż Wykonawcą jest „ K. R. spółka w P. przy ul. (...), KRS …………”. W sposób oczywisty jest to nieprecyzyjne określenie formy prawnej działalności prowadzonej przez oskarżonego, gdyż z relacji stron nie wynika, aby oskarżony przedstawiał siebie jako właściciela spółki handlowej lub cywilnej. Z akt sprawy nie wynika nadto, aby obie strony zawierając tę umowę miały wykształcenie prawnicze, zatem, zdaniem Sądu Okręgowego, ów zapis o „ spółce” i numerze KRS był w równym stopniu niezrozumiały dla obu stron i dlatego pozostał w niezmienionym brzmieniu (w stosunku do wzoru umowy), gdyż pokrzywdzona nie potrafiła tego wzoru dostosować do realiów umowy, którą zamierzała zawrzeć z oskarżonym. Z tego powodu Sąd Okręgowy nie uznaje za oszukańczy zabieg zapewnienia oskarżonego, zapytanego o numer KRS, że doniesie ten numer (k. 164v). Dalej należy zauważyć, że w umowie przyjęto, iż zleceniodawca zapłaci za prace remontowe 35.000 zł. Jest to istotny zapis, gdyż w całej umowie strony operują kwotami pieniężnymi bez rozróżnienia, czy są to kwoty netto czy brutto. Brak tego rozróżnienia stanowi, zdaniem Sądu Okręgowego, dowód przemawiający przeciwko wiarygodności zeznań M. K. o tym, że od samego początku pokrzywdzona nalegała na wystawienie faktury VAT za wykonane prace, zaś oskarżony zapewniał ją o tym, że taką fakturę będzie mógł wystawić. Warto przypomnieć, że oskarżony w swych wyjaśnieniach kategorycznie stwierdził, że „ ja na samym początku powiedziałem, że faktury VAT nie wystawię. To było przed podpisaniem umowy” (k. 204). Biorąc zatem pod uwagę brak innych bezstronnych dowodów (B. K. w swoich zeznaniach nie odniósł się do tej kwestii) należy uznać, że zeznania pokrzywdzonej w tym zakresie nie są wiarygodne, zaś trafnie Sąd Rejonowy przyjął, iż przy wyborze wykonawcy robót remontowych pokrzywdzona kierowała się rekomendacjami dotyczącymi oskarżonego, a nie tym, czy wystawi fakturę VAT. Zresztą z analizy korespondencji prowadzonej między stronami także wynika, że kwestia możliwości wystawienia faktury nie była przedmiotem ustaleń dokonanych przy zawieraniu umowy, a stała się istotna dla M. K. dopiero na etapie prowadzenia sporu z oskarżonym jako argument mający zmusić oskarżonego do ugodowego zakończenia sporu z pokrzywdzoną pod groźbą zawiadomienia urzędu skarbowego o prowadzeniu działalności gospodarczej bez rejestracji (k. 212). Nie można także pomijać bezstronnego faktu, że pokrzywdzona dokonując zmiany zawartej umowy w dniu 7 listopada 2020r. wiedziała już o tym, że oskarżony nie „ doniósł” jej numeru spółki z KRS, ani tym bardziej numeru NIP czy REGON, zatem wyrażenie przez nią w tym dniu dalszej gotowości realizowania umowy z 19 października 2020r. wskazuje na to, że kwestie braków umowy nie były dla niej istotne, zaś pokrzywdzona co najmniej od tego dnia miała pełny obraz oskarżonego jako osoby wykonującej prace budowalne na podstawie nierejestrowanej działalności gospodarczej. - prokurator w swej apelacji dopatrywał się zamiaru kierunkowego popełnienia oszustwa po stronie oskarżonego także w tym, że oskarżony nie realizował umowy zgodnie z jej zapisami. Oceniając ten zarzut należy zauważyć, że z § 2 umowy wynika jedynie to, że wykonawca rozpocznie prace w dniu 08 listopada 2020r. W umowie nie wskazano terminu zakończenia prac, gdyż ten fragment umowy nie został wypełniony (pozostało puste wykropkowane miejsce). Dodatkowo pokrzywdzona zeznała, że „ prace miały się rozpocząć w dniu 4 listopada 2020 roku, ale z powodu wynoszenia rzeczy przez poprzednią właścicielkę zaczęły się dopiero w dniu 9 listopada 2020r.” (k. 15). A zatem oskarżony rozpoczął prace dzień po terminie wskazanym w umowie, lecz opóźnienie nie wynikało z jego złej woli, ale z powodów od niego niezależnych. Natomiast umowa nie zawierała w swej treści harmonogramu prac, zatem niezrozumiały jest zarzut prokuratora, iż oskarżony nie wykonywał prac zgodnie z umową. Z zeznań pokrzywdzonej wynika wprawdzie, że czyniła w tym zakresie ustalenia z oskarżonym, ale były to jedynie ustne ustalenia, a przecież z umowy wynikało, że wszelkie zmiany tej umowy wymagają formy pisemnej i są obustronnie ustalane (§ 7 umowy – k. 5). Prokurator nie uwzględnił też w swych rozważaniach okoliczności podkreślanej przez oskarżonego, który przyznał, że „ prace mieliśmy wykonać prawdopodobnie do porodu pani, ale nie pamiętam do kiedy. Później podochodziło sporo roboty (…) Pani M. z mężem dobrze wiedzieli, że ten termin się wydłuży” (k. 203v). - dodatkowo prokurator uznał, że wyniki opinii biegłego dotyczące zakresu, wartości i jakości prac remontowych wskazują na powzięty z góry zamiar dokonania oszustwa po stronie oskarżonego. Odnosząc się do tego aspektu sprawy Sąd Okręgowy podziela rozważania Sądu I instancji, który uznał, że nie zawsze niewykonanie umowy rodzące odpowiedzialność cywilnoprawną uzasadnia pociągnięcie nierzetelnego kontrahenta do odpowiedzialności karnej. Trafnie wskazuje Sąd Rejonowy, że oskarżony przed przystąpieniem do realizacji umowy miał doświadczenie w prowadzeniu prac remontowych (a zatem podjął się wykonania prac, które znajdowały się w jego kompetencjach) oraz nie tylko przystąpił do tych prac, lecz przede wszystkim realizował tę umowę do czasu kłótni z pokrzywdzonymi w grudniu 2020r. Jak wynika zarówno z jego wyjaśnień, ale także zeznań pokrzywdzonej, w wykonywanie tych prac był zaangażowany nie tylko oskarżony, lecz także inni pracownicy, w tym hydraulik czy elektryk. Fakt niskiej jakości prac nie stanowi w okolicznościach tej sprawy argumentu przemawiającego za zasadnością postawionego zarzutu aktu oskarżenia, a jedynie może mieć znaczenie w ewentualnym procesie cywilnym. Na korzyść oskarżonego przemawia także fakt, że K. R. po zaprzestaniu prac remontowych nie unikał kontaktu z pokrzywdzonymi oraz deklarował wolę rozliczenia wykonanych prac. - z tych powodów Sąd Okręgowy w całości podziela konkluzję Sądu I instancji, iż „ nie sposób nierzetelności przy wykonywaniu umowy sprowadzić do działania w celu wprowadzenia w błąd”. Wniosek wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu skutkowała brakiem podstaw do uwzględnienia wniosku apelacji 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 6.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1 Przedmiot utrzymania w mocy cały wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność zarzutów apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu uzasadniających zmianę lub uchylenie zaskarżonego wyroku 6.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1 Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ---------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 6.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II o wydatkach za postępowanie odwoławcze Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 636 § 1 kpk 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
VI Ka 582/21
Sygn. akt VI Ka 582/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Sylwia Piliszewska przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze: Mariusza Rybaka po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2021r. i 21 stycznia 2022r. sprawy P. M. ur. (...) w J. s. S., I. z domu C. oskarżonego z art. 244 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 14 września 2021 r. sygn. akt II K 873/21 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. M.; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kwotę 1008 złotych tytułem udziału obrońcy z wyboru w postępowaniu odwoławczym; III. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 582/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 14 wrzesnia 2021 r. sygn. akt II K 873/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- .-------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, wynikający z nienależytej oceny materiału dowodowego w tym w szczególności z przecenienia wyjaśnień oskarżonego, prowadzący do ustalenia, ze oskarżony nie tylko nie wiedział o zapadłym na jego niekorzyść wyroku w sprawie II K 782/20 którym zasadzono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, ale nawet nie miał żadnych przesłanek do przewidywania, ze taki wyrok wobec niego zapadnie, gdyż spodziewał się uniewinnienia, a przez to do uznania, że P. M. nie popełnił zarzucanego mu przestępstwa, podczas gdy rzetelnie i prawidłowo ustalone okoliczności faktyczne wynikające z zebranego materiału dowodowego ocenianego swobodnie i z uwzględnieniem zasad określonych w art. 7 k.p.k. prowadzą do wniosków przeciwnych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Znamiona zarzucanego oskarżonemu przestępstwa z art. 244 k.k. są spełnione, gdy zakaz do którego sprawca nie stosuje się został orzeczony przez Sąd prawomocnie, co wymaga ustalenia świadomości sprawcy, co do uprawomocnienia się orzeczonego zakazu. Omawiany występek ma charakter umyślny ( może być popełniony z zamiarem bezpośrednim bądź ewentualnym ), a zatem podmiotową przesłanką odpowiedzialności jest świadomość sprawcy iż narusza ciążący na nim z mocy wyroku Sądu zakaz. Błąd sprawcy, wynikający np. z niezrozumienia lub błędnej interpretacji treści zakazu, chociażby był wynikiem lekkomyślności lub niedbalstwa nie stwarza podstawy do odpowiedzialności karnej za wymienione przestępstwo ( zob. wyr. SN z 17.01.2003 r. WA 75/02, OSNKW 2003 nr 5-6 poz. 44; J. Wojciechowski, Komentarz str.469; A. Marek, Kodeks Karny, Komentarz, Dom wydawnicze ABC, str. 521 – 522 ). Zdaniem Sądu Okręgowego apelacja skarżącego nie jest trafna, brak jest podstaw do podważenia wyroku uniewinniającego wydanego przez Sąd I instancji. P. M. został prawomocnie skazany w sprawie II K 782/20 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze za popełnienie występku z art. 178b k.k., orzeczono wobec niego m.in. środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Wyrok w tej sprawie uprawomocnił się 25.03.2021 r. W sprawie II K 782/20 oskarżony P. M. nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, czemu dał wyraz składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie w dniu 16.11.2020 r. Oskarżony nie był obecny na rozprawie w dniu 17.03.2021 r., kiedy ogłoszony został wyrok, nie znał więc jego treści. Nie bez racji Sąd I instancji stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, ze P. M. mógł spodziewać się wydania w sprawie II K 782/21 wyroku uniewinniającego. Jeżeli nawet jednak przyjąć, że równie dobrze mógł się spodziewać wydania w tej sprawie wyroku skazującego, nie jest to równoznaczne ze świadomością możliwości orzeczenia wobec niego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. P. M. nigdy wcześniej nie był karany przez Sąd za przestępstwa ( k.12, był kilkakrotnie karany za wykroczenia, głównie mandatami karnymi, k.14 ), nie miał więc przed zakończeniem postepowania w sprawie II K 782/21 styczności z rozstrzygnięciami sądowymi za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. W powszechnej świadomości społecznej nie jest ugruntowane przekonanie że za czyn z art. 178b k.k. tj. niestosowanie się do polecenia zatrzymania pojazdu wydanego sygnałami świetlnymi lub dźwiękowymi przez policję, orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych ( inaczej niż w przypadku przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., gdzie powszechnie wiadomo, ze za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości „zabiera się” prawo jazdy ). Zbyt daleko idące jest wiec antycypowanie, że oskarżony musiał co najmniej dopuszczać możliwość że prawomocnie orzeczono wobec niego środek w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i godzić się na to. Oskarżonemu zarzucono w niniejszej sprawie popełnienie przestępstwa z art. 244 k.k. w dniu 19.04.2021 r. tj. 25 dni po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie II K 782/21. Przez ten okres nie doręczono oskarżonemu odpisu wyroku ( bo też Sąd Rejonowy nie miał takiego obowiązku opartego na podstawie prawnej ), brak jest dowodu na to, że oskarżony w tym czasie w jakichkolwiek okolicznościach zapoznał się z jego treścią. P. M. nie został zatrzymany w wyżej wymienionym dniu w trakcie kierowana samochodem, fakt prowadzenia przez niego auta wynikał jedynie z zapisu monitoringu ( k. 5 – 7 ), nie sposób więc o jego świadomości co do orzeczonego zakazu rozstrzygnąć w oparciu o zachowanie na miejscu zdarzenia. Podczas jedynego przesłuchania w postepowaniu przygotowawczym oskarżony od samego początku twierdził ze nie wiedział że ma orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów ( choć deklaratywnie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu – k.15 ), na rozprawie podtrzymywał te wyjaśnienia ( k.36 ). Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności zdaniem Sądu Okręgowego nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że rzetelnie i prawidłowo ustalone okoliczności faktyczne wynikające z zebranego materiału dowodowego ocenianego swobodnie i z uwzględnieniem zasad określonych w art. 7 k.p.k. prowadzą do jednoznacznego wniosku, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, chociażby w zamiarze ewentualnym. Podkreślić należy, że zgodnie z aktualnym orzecznictwem Sądu Najwyższego tylko potrzeba skazania oskarżonego uniewinnionego w pierwszej instancji ( a nie tylko sama możliwość wydania takiego wyroku ) daje podstawę Sądowi Odwoławczemu wydania wyroku kasatoryjnego, którego domagał się oskarżyciel publiczny w niniejszej sprawie ( zob. uchwała składu 7 sędziów SN z 20 września 2018 r. I KZP 10/18; także m.in. wyrok SN z 28 listopada 2018 r. V KS 24/18 ). Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej wniosek o wydanie wyroku kasatoryjnego był niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. -------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze utrzymał w całości zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. M.. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zważywszy że zarzut i wniosek apelacji okazały się niezasadne zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II i III Na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego P. M. kwotę 1008 zł tytułem udziału obrońcy z wyboru w postępowaniu odwoławczym ( stawka minimalna 840 zł + 20% za jeden dodatkowy termin rozprawy tj.168 zł. ). Na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny - prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
IV Ka 386/25
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 386/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II K 162/21
Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 162/21 (co do M.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text