VI Ka 224/14 · Sąd powszechny

Sygnatura akt VI Ka 224/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski Sędziowie SSO Kazimierz Cieślikowski (spr.) SSR del. Małgorzata Peteja-Żak Protokolant Natalia Skalik-Paś przy udziale Krystyny Marchewki Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. sprawy D. I., syna J. i B. ur. (...) w K. oskarżonego z art. 209§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 13 grudnia 2013 r. sygnatura akt IX K 1597/13 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 624 § 1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej;

2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 224/14

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja prokuratora jest zasadna jeśli chodzi o podniesiony zarzut odwoławczy. Niemniej wniosek odwoławczy zasadny nie jest i Sąd Okręgowy orzekł zgodnie z wnioskiem prokuratora, złożonym na rozprawie apelacyjnej. Dlatego Sąd Okręgowy dokonał określonej zmiany w zaskarżonym wyroku a nie uchylał rozstrzygnięcia. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo ustalił fakty. Nikt tych faktów nie kwestionował. Nie dopuścił się także Sąd I instancji uchybień prawa procesowego, które stanowiłyby bezwzględne przyczyny odwoławcze.

Nie budzi wątpliwości przyjęta przez Sąd kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu. Natomiast trafnie wskazuje prokurator na uchybienie przepisom prawa procesowego. Istotnie Sąd I instancji, choć w zasadzie uwzględnił uwzględnił wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335 kpk, to jednak nie zawarł w wyroku orzeczenia o obowiązku probacyjnym w post6aci zobowiązania do wykonywania pracy zarobkowej, choć wniosek prokuratora, umożliwiający rozpoznanie sprawy w tym trybie, takiego orzeczenia się domagał (k. 55). Nie może też ulegać wątpliwości, że wyrok odbiegający od wniosku jest uchybieniem prawa procesowego a to art. 343 § 1 kpk.

Nie ulega bowiem wątpliwości, że nie można wniosku uwzględnić częściowo a nieuwzględnienie wniosku w jakimkolwiek zakresie (co do winy, kary, środków karnych) winno wywołać rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych (art. 343 § 7 kpk). Jednak lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie pozostawia wątpliwości, że przyczyną braku rozstrzygnięcia o wskazanym wyżej środku probacyjnym była omyłka Sądu (k. 72v). Nie sposób wyprowadzić więc wniosku, że intencją Sądu I instancji było orzekanie niezgodnie z wnioskiem prokuratora.

Mając na uwadze okoliczność, że oskarżony na takie orzeczenie wyraził zgodę (k.

49) Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok zmienił poprzez orzeczenie zobowiązujące oskarżonego na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 kk do wykonywania pracy zarobkowej. Nie dostrzegając innych uchybień to Sąd Okręgowy ich nie dostrzegł i dlatego w pozostałym zakresie wyrok tren utrzymał w mocy. Co do kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, Sąd doszedł do przekonania, że konieczność postępowania odwoławczego wynikała z uchybienia Sądu I instancji i dlatego, mając na uwadze względy słuszności, Sąd zwolnił oskarżonetgo z obowiązku uiszczenia tychże kosztów.