II Ka 665/22 · Sąd powszechny

Sygn. akt V KK 42/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)‎SSN Roman Sądej (sprawozdawca)‎SSA del. do SN Ewa PlawgoProtokolant Katarzyna Wełpa przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna,‎w sprawie G.I.‎skazanego z art. 178 § 1 i 4 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 28 kwietnia 2017 r.,‎kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w T.‎z dnia 18 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K …/16, uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T..

Sygn. akt III KK 134/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)‎SSA del. do SN Jacek BłaszczykProtokolant Dagmara Szczepańska-Maciejewska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Barbary Nowińskiej, ‎w sprawie S. O.,‎skazanego z art. 278 § 1 k.k. i in., ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 5 października 2016 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego, ‎od wyroku Sądu Rejonowego w G.‎z dnia 16 października 2015 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt II KK 290/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)‎SSN Piotr MirekProtokolant Marta Brylińska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Andrzeja Pogorzelskiego,‎w sprawie R. O. – P.‎skazanej z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk oraz art. 270 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 12 lutego 2019 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść (PK IV Ksk […])‎od wyroku Sądu Rejonowego w Ł.‎z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt IV K […], uchyla zaskarżony wyrok co do kar jednostkowych i kary łącznej i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt II KK 202/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)‎SSN Paweł WilińskiProtokolant Dagmara Szczepańska-Maciejewska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Barbary Nowińskiej ‎w sprawie C. J. Ś.‎oskarżonego z art. 284 § 1 k.k. w zw. 294 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 30 lipca 2020 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść, ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 4 grudnia 2018 r., sygn. akt II AKa (…), ‎zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w P. ‎z dnia 22 czerwca 2018 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 29 października 2019 roku w sprawie o sygn.

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 488/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Sygn. akt II Ka 737/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2023 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia (del.) Paweł Mądry Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Walerczak przy udziale prokuratora Leszka Wójcika po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 r. sprawy J. W. oskarżonego z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i inne na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 23 maja 2023 r. sygn. akt II K 758/21 uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę J. W. przekazuje Sądowi Rejonowemu w Garwolinie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 737/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 23 maja 2023r. w sprawie II K 758/21 Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny Granice zaskarżenia Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 kpk – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a kpk – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 kpk, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 kpk – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 kpk – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 kpk – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 kpk ☐ brak zarzutów Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Ustalenie faktów Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. ----------------- --------------------------------------------------------- ------------- -------------- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. -------------------- --------------------------------------------------------- ------------- --------------- Ocena dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------------- -------------------------------------------------------------- ---------------------------------------------- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- -------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. 1. zarzut obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 5 § 2 kpk poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie przez Sąd I instancji, że wobec zbycia przez oskarżonego ogółu praw i obowiązków w spółce jeszcze przed wszczęciem kontrolnego postępowania podatkowego, z jednoczesnym przekazaniem całej dokumentacji kupującemu oraz brakiem możliwości ustalenia gdzie osoba kupująca oraz dokumentacja się znajdują, co w ocenie Sądu stanowiło wątpliwość, którą należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego, czego konsekwencją było niezasadne uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, podczas gdy jak wynika z obowiązujących przepisów prawa podatkowego, podatnicy zobowiązani są do przechowywania oryginałów i kopii faktur, faktur korygujących i duplikatów w okresie pięciu lat licząc od końca roku podatkowego, w którym wystawiono te faktury, a nadto zobowiązani są przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczenia podatku oraz wszystkie dokumenty związane z tym rozliczeniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a brak takiej dokumentacji powoduje brak możliwości uzyskania prawa do odliczenia podatku naliczonego przez oskarżonego; 2. zarzut obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk polegającej na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i uznaniu, że pomimo wystawienia przez podmiot nieprowadzący żadnej działalności gospodarczej faktury, nie można uznać, że zdarzenie gospodarcze nie miało miejsca, podczas gdy istotą przestępstwa wystawienia tzw. „pustej faktury” jest fakt, że zdarzenie gospodarcze pomiędzy dwoma podmiotami pomimo wystawienia dokumentu w postaci faktury VAT nie nastąpiło ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - pierwszy z zarzutów apelacji prokuratora dotyczy rozważań Sądu Rejonowego odnoszących się do skutków braku źródłowej dokumentacji księgowej niezbędnej do dokonania pełnej kontroli podatkowej (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej, zwanej dalej spółką komandytową. Otóż Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku uznał, że „ wątpliwość w zakresie ewentualnej fikcyjności zdarzenia gospodarczego również z perspektywy (...) sp. z o.o. spółka komandytowa możliwa byłaby do usunięcia jedynie poprzez skrupulatne porównanie przedmiotów widniejących na fakturach wystawionych przez (...) sp. z o.o.”, zatem „ wobec zbycia ogółu praw i obowiązków w wymienionej wyżej spółce przez oskarżonego jeszcze przed wszczęciem kontrolnego postępowania podatkowego, z jednoczesnym przekazaniem całej dokumentacji kupującemu oraz brakiem możliwości ustalenia gdzie osoba kupująca oraz dokumentacja się znajdują wskazanym wyżej wątpliwościom nadać trzeba cechę niedających się usunąć, a te zgodnie z art. 5 § 2 kpk rozstrzygnąć należy na korzyść oskarżonego, a czego konsekwencją jest uniewinnienie J. W. od popełnienia zarzuconych mu czynów”. Z tymi stwierdzeniami nie zgodził się prokurator podnosząc w apelacji, iż „ fakt zbycia praw i obowiązków, które oskarżony wykonywał na rzecz spółki nie zwolnił go z obowiązku posiadania oryginałów czy kopii faktur dokumentujących zdarzenia gospodarcze”. Zdaniem Sądu Okręgowego, rzetelna ocena zasadności zaprezentowanych rozważań wymaga uprzedniego wyjaśnienia pewnych nieścisłości, które zostały wprowadzone do sprawy poprzez błędny opis czynów zarzuconych aktem oskarżenia, a które następnie nie zostały wyeliminowane przez Sąd Rejonowy. Otóż zgodnie z aktem oskarżenia, J. W. dopuścił się zarzuconych mu czynów jako komandytariusz (...) sp. z o.o. spółki komandytowej. Tymczasem zgodnie z regulacją zawartą w KSH oraz umowie spółki komandytowej (k. 199-201) uprawnionym do reprezentowania spółki jest komplementariusz lub pełnomocnik (§ 10 ust. 1 umowy), zaś uprawnionym do prowadzenia spraw spółki wyłącznie komplementariusz (§ 11 ust. 1 umowy). Oskarżony był uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki komandytowej oraz jej reprezentowania (np. wobec urzędu skarbowego) jednakże nie jako jeden z dwóch komandytariuszy, lecz jako prezes zarządu (...) sp. z o.o., ponieważ to ta spółka pełniła rolę komplementariusza spółki (§ 8 umowy). Ta uwaga ma istotne znaczenie w sprawie, gdyż to po stronie komplementariusza istniał obowiązek prowadzenia rachunkowości spółki komandytowej, w tym obowiązek przechowywania dokumentacji księgowej. Trafnie wskazuje prokurator w apelacji, iż obowiązek przechowywania ewidencji prowadzonych dla celów rozliczenia podatku VAT oraz wszystkich związanych z tym dokumentów, w tym faktur VAT, wynika z przepisu art. 112 i 112a ustawy o podatku od towarów i usług. Dodatkowo, obowiązek przechowywania dowodów księgowych wynika także z ustawy o rachunkowości, w tym z art. 11 i art. 73 tej ustawy, z którego wynika, że co do zasady księgi rachunkowe i dowody księgowe przechowuje się w siedzibie jednostki, która w przypadku spółki komandytowej mieściła się Ż.. Na podstawie tych przepisów należało przyjąć, że to na oskarżonym jako prezesie zarządu spółki będącej komplementariuszem spółki komandytowej spoczywał obowiązek prowadzenia księgowości spółki, gromadzenia i przechowywania dokumentacji księgowej, w tym faktur, oraz obowiązek wydania tej dokumentacji na potrzeby przeprowadzonej kontroli skarbowej. Co także istotne, dla tych rozważań nie ma żadnego znaczenia prawnego fakt zawarcia przez oskarżonego umowy z dnia 31 maja 2019r. o zbyciu ogółu praw i obowiązków wspólnika w spółce komandytowej (k. 166-167). Otóż mocą tej umowy J. W. sprzedał S. B. ogół praw i obowiązków w spółce komandytowej przysługujących oskarżonemu jako komandytariuszowi. Wprawdzie z zapisu tej umowy wynika, że z chwilą wystąpienia ze spółki (...) nie będzie już zobowiązany w jakikolwiek sposób wobec spółki (§ 1 ust. 4 umowy), to jednak zapis ten dotyczy zobowiązań J. W. jako komandytariusza spółki. Uzasadnione wątpliwości budzi także to, że oskarżony zgodnie z okazanymi uchwałami (k. 178) od 05 października 2018r. nie pełnił już funkcji prezesa zarządu (...) sp. z o.o., gdyż Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki w osobie oskarżonego podjęło uchwałę o odwołaniu J. W. z tej funkcji i powołało R. M. na prezesa zarządu spółki. To na tę okoliczność powołał się oskarżony w dniu 17 maja 2019r. w rozmowie telefonicznej z kontrolerem skarbowym A. R.. Zdaniem Sądu Okręgowego, okoliczności sprzedaży przez J. W. udziału w spółce komandytowej oraz odwołanie go z funkcji prezesa zarządu spółki z o.o. nie uzasadniały rzekomego przekazania przez J. W. całej dokumentacji finansowej spółki pełnomocnikowi S. B., gdyż obywatelka Ukrainy nie objęła w spółce roli komplementariusza i nie była – zgodnie z umową spółki – zobowiązana do prowadzenia spraw spółki, w tym do prowadzenia rachunkowości spółki. Zdaniem Sądu Okręgowego, okoliczności sprzedaży udziału w spółce komandytowej przez oskarżonego i wybranie cudzoziemca (o nieustalonej tożsamości) na prezesa zarządu spółki z o.o. wskazują, że oskarżony w ten sposób znalazł sposób na to, aby uniknąć okazania dokumentacji księgowej kontrolerom z urzędu skarbowego. Zestawienie dat wskazuje, że oskarżony działając z zamiarem bezpośrednim podjął działania zmierzające do utrudnienia przeprowadzenia kontroli podatkowej co pozostaje w jawnej sprzeczności z twierdzeniami oskarżonego, iż od początku współdziałał z kontrolerami w celu wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. Z zeznań A. R. wynika bowiem, że oskarżony od 17 maja 2019r. wiedział o wszczęciu kontroli wobec spółki komandytowej, a mimo to nie powstrzymał się przed przekazaniem tej dokumentacji pełnomocnikowi S. B., bez sporządzenia kopii dokumentacji księgowej na potrzeby kontroli. Należy zwrócić uwagę, że mimo powołania R. M. na prezesa zarządu, nadal nie zmieniła się siedziba spółki z o.o., a w konsekwencji spółki komandytowej, która niezmiennie nawet w 2023r. mieściła się w Ż., przy ul. (...), a zatem w miejscu zamieszkania matki oskarżonego. Co istotne dla oceny postępowania oskarżonego, J. W. został wezwany do wskazania danych teleadresowych nowego prezesa zarządu spółki z o.o., lecz nie wywiązał się z tego obowiązku. Reasumując, okoliczności sprawy wskazują, że oskarżony swym zachowaniem doprowadził do ukrycia przed kontrolerami skarbowymi dokumentacji rachunkowej spółki komandytowej utrudniając poczynienie pełnych ustaleń w sprawie w zakresie rzetelności faktur VAT wystawionych przez spółkę (...). - kolejnym zagadnieniem w przedmiotowej sprawie jest prawnokarna ocena sytuacji, gdy podatnik posługuje się fakturą, która dotyczy nieistniejącego zdarzenia gospodarczego. Jak bowiem wynika z ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji, (...) sp. z o.o. żadnej działalności gospodarczej nie prowadziła, jej działania były jedynie pozorowane”, „a w badanym okresie wystawiała szereg faktur dokumentujących fikcyjne zdarzenia gospodarcze, a sama firma miała charakter bufora”. Zgodzić się należy z prokuratorem, iż na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy wystawione faktury stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane. Należy podkreślić za prokuratorem, że „ fakt wystawienia faktury przez podmiot, który nie dostarczył rzeczywiście towaru, a jedynie firmuje dostawy, nie daje odbiorcy tej faktury prawa do odliczenia podatku, ponieważ faktura powinna odzwierciedlać rzeczywisty przebieg procesów gospodarczych”. Przenosząc te ogólne rozważania na grunt tej sprawy należy uznać, że oskarżony działając w imieniu komplementariusza spółki komandytowej nie miał faktycznych i prawnych podstaw do zaksięgowania przedmiotowych 14 faktur wystawionych przez spółkę (...) w celu obniżenia zobowiązań podatkowych spółki komandytowej, gdyż faktury te nie dotyczyły faktycznych zdarzeń gospodarczych zaistniałych pomiędzy tymi spółkami. Sąd Rejonowy dostrzegając tę okoliczność dał jednak wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, z których wynika, że do wystawienia tych faktur doszło w czasie dokonywania realnych zakupów na rzecz spółki komandytowej w centrum handlowym w W.. Nadto Sąd Rejonowy odwołując się do zasad logiki i doświadczenia życiowego wskazał, że w warunkach działania centrum handlowego w W. niemożliwe było zweryfikowanie, czy podmiot prowadzący dany boks jest tożsamy z tym widniejącym później na fakturze, a zatem oskarżonemu nie można przypisać umyślnego działania wyrażającego się w posłużeniu tymi fakturami. W ocenie Sądu Okręgowego, taki sposób wnioskowania Sądu I instancji jest wynikiem dokonania jednostronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i uwzględnienia wyłącznie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego. Tymczasem, jak wyżej wskazano, dokumentacja księgowa spółki zaginęła w czasie prowadzenia kontroli skarbowej w spółce w okolicznościach budzących wątpliwości. Nadto z pierwszych zeznań świadka A. C. wynika wprost, że świadek „ nie kojarzy firmy o nazwie (...) i nie pamięta, aby nawiązywał jakieś kontakty z tą firmą” (k. 311) mimo, że zajmował się w spółce dostarczaniem księgowej dokumentów zakupowych i sprzedażowych związanych z transakcjami firmy. Wprawdzie w kolejnych zeznaniach świadek przypomniał sobie o tym, że współpracował z tą spółką, to jednak zmiana zeznań w tym aspekcie wskazuje na to, że zeznania świadka zostały dostosowane do linii obrony oskarżonego. Za pozbawione wiarygodności należy ocenić także zeznania w części, z której wynika, że zapłata za pobrany towar odbywała się w formie gotówkowej. Otóż z rejestru zakupów wynika, iż należności dla spółki (...) wynikające z wystawionych faktur zazwyczaj przekraczały kwotę 10.000 zł, zaś łączna kwota do zapłaty z tych faktur wyniosła 153.969, 76 zł, w tym 102.449,76 zł w styczniu 2017r. Gdyby istotnie A. C. lub inny nieustalony pracownik spółki komandytowej dokonywał zakupów w W. za gotówkę, to wówczas ten fakt miałby odzwierciedlenie w rachunkach bankowych prowadzonych na rzecz spółki komandytowej. Tymczasem z historii obu rachunków bankowych (k. 90-115, k. 121-131) nie wynika, aby w dniach poprzedzających wystawienie kolejnych faktur przez spółkę (...) dokonywano wypłaty gotówki na opłacenie tych faktur. Z tych powodów Sąd Okręgowy prezentuje stanowisko, iż nie miały miejsca zakupy towarów na rzecz spółki komandytowej objęte fakturami wystawionymi na dane spółki (...), a w konsekwencji oskarżony działając w zamiarze bezpośrednim posłużył się tymi nierzetelnymi fakturami. - kolejnym aspektem sprawy jest ujawnienie w toku kontroli skarbowej nieopodatkowanych przychodów spółki komandytowej. Jak obliczyli kontrolerzy, w okresie od 01 stycznia do 28 lutego 2017r. na rachunki bankowe spółki komandytowej wpłynęła łączna kwota 176.083,82 zł (w tym w styczniu 118.458,28 zł, zaś w lutym 57.625,54 zł), która nie została udokumentowana paragonami czy fakturami. Sąd Rejonowy, dając wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, w swych rozważaniach przyjął, iż powyższa kwota stanowiła sumę wpłat od firm kurierskich dokonywanych w ramach prowadzonej przez spółkę komandytową działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu jako broker usług kurierskich. Sąd Rejonowy bez przeprowadzenia w tym zakresie jakiegokolwiek postępowania dowodowego uznał, że „ całkowicie logiczne wydają się wyjaśnienia oskarżonego w zakresie powodów leżących u podstaw zaniechania ewidencjonowania tych wpłat jako przychodu spółki”. Zdumiewające w tym kontekście jest stwierdzenie Sądu, iż wątpliwości w tym zakresie mogłyby zostać usunięte poprzez weryfikację dokumentacji z prowadzonej działalności kurierskiej, lecz z uwagi na przekazanie dokumentacji księgowej spółki komandytowej Sąd rozstrzygnął tę wątpliwość poprzez art. 5 § 2 kpk na korzyść oskarżonego. Tymczasem na podstawie wyciągu z rachunków bankowych spółki komandytowej możliwe jest zwrócenie się do firm kurierskich z zapytaniem o to, czy spółka komandytowa nawiązała współpracę z tymi firmami w celu realizowania usług kurierskich jako broker oraz o wyjaśnienie okoliczności dokonania konkretnych przelewów od tych firm kurierskich na rachunki bankowe spółki komandytowej. Sąd Okręgowy oceniając wiarygodność wyjaśnień oskarżonego w tym zakresie uznał, odmiennie niż Sąd I instancji, iż także w tej części wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na walor wiarygodności. Otóż oskarżony opisując okoliczności prowadzenia działalności brokerskiej podał, że po wpłynięciu pieniędzy od firmy kurierskiej na rachunek bankowy spółki dokonywano wypłaty tej kwoty w gotówce i następnie zanoszono gotówkę docelowemu klientowi. Jednakże te słowa nie znajdują potwierdzenia w historii rachunku bankowego, gdyż nie ma w tej historii takich korelacji, iż po wpłynięciu danej kwoty od firmy kurierskiej, następnie ta sama kwota wypłacana była w W. w gotówce. (...) spółka komandytowa jako płatnik podatku dochodowego i podatku VAT powinna, przy prowadzeniu takiej działalności gospodarczej, wykazywać przychód osiągnięty z prowadzenia działalności brokerskiej, a tymczasem z żadnych dokumentów zgromadzonych w sprawie, w tym rejestrów przedstawionych przez księgową B. S., nie wynika, aby takie przychody były rejestrowane. Tymczasem w swoich wyjaśnieniach oskarżonych przyznał, że na każdej takiej transakcji zarabiano 20 zł. Z tych powodów należy przychylić się do wniosków kontroli skarbowej, z której wynika, że oskarżony działając jako prezes zarządu spółki będącej komplementariuszem spółki komandytowej dopuścił do niezaewidencjonowania przychodu ze sprzedaży towarów i usług w łącznej kwocie 176.083,82 zł. Wniosek uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Garwolinie ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. przedstawiona powyżej argumentacja stanowi dostateczną podstawę do przyjęcia, iż oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona wszystkich zarzuconych mu czynów, których dopuścił się w zamiarze bezpośrednim. Jednakże z uwagi na zakaz wynikający z art. 454 § 1 kpk Sąd Okręgowy nie mógł zmienić wyroku poprzez skazanie oskarżonego, zatem był zobowiązany do uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1 Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1 Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 kpk Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 kpk Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 kpk Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ☒ art. 454 § 1 kpk Zwięźle o powodach uchylenia oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona wszystkich zarzuconych mu czynów, których dopuścił się w zamiarze bezpośrednim, jednakże z uwagi na zakaz wynikający z art. 454 § 1 kpk Sąd Okręgowy nie mógł zmienić wyroku poprzez skazanie oskarżonego, zatem był zobowiązany do uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe jedynie w części, tj. przeprowadzi bezpośrednio na rozprawie jedynie te dowody, których treść ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Z tych powodów Sąd odstąpi od bezpośredniego ponownego przesłuchania N. M. L., B. S., P. W., M. A. i A. R., poprzestając na ujawnieniu protokołów przesłuchania tych świadków (art. 442 § 2 kpk). Istotne jest jednak podjęcie inicjatywy dowodowej w celu ustalenia tożsamości S. B. i R. M. w celu przeprowadzenia dowodu z ich przesłuchania w charakterze świadków na okoliczność ich związku z przedmiotową sprawą, w tym zakupu udziałów w spółce komandytowej i prowadzenia spraw spółki z o.o., gdyż dowody te będą przydatne do ustalenia wiarygodności wyjaśnień oskarżonego co do okoliczności przekazania udziałów w spółce komandytowej i odwołania z funkcji prezesa zarządu spółki z o.o. Dodatkowo niezbędne w tej sprawie będzie zwrócenie się do firm kurierskich K- (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. i Poczta Polska z zapytaniem, czy spółka komandytowa miała nawiązaną umowę z tymi firmami w celu świadczenia usług brokera usług kurierskich oraz w celu wyjaśnienia powodów, dla których te firmy dokonywały przelewów na konta bankowe spółki komandytowej. Zdaniem Sądu Okręgowego, treść tytułów przelewów bankowych wskazuje, że kwoty przekazywane przez te firmy kurierskie miały związek ze sprzedażą przez spółkę komandytową towarów pod nazwą sklepu internetowego „multibest” oraz „sklep-bestpost”. Następnie, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, Sąd Rejonowy uwzględni powyższe rozważania Sądu Okręgowego, wydając kończące orzeczenie w sprawie. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Sąd Okręgowy nie orzekł o kosztach procesu z uwagi na kasatoryjny charakter wydanego wyroku PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Sygn. akt II Ka 533/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 września 2023 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Agata Kowalska Sędziowie: SO Agnieszka Karłowicz (spr.) SO Karol Troć Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak przy udziale Prokuratora Artura Trębickiego po rozpoznaniu w dniu 1 września 2023 r. sprawy M. S. o wyrok łączny na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę skazanej od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 24 kwietnia 2023 r. sygn. akt II K 1007/22 wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. P. 147,60 zł (w tym 27,60 zł podatku VAT) tytułem kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia skazaną od wydatków za II instancję przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 533/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok łączny Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 24 kwietnia 2023 r. w sprawie II K 1007/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności, przy zastosowaniu wadliwych kryteriów jej wymiaru i niewystarczającym uwzględnieniu okoliczności przemawiających za orzeczeniem kary łagodniejszej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - na wstępie przypomnieć należy, iż na gruncie niniejszej sprawy podstawę kary łącznej stanowiły dwa orzeczenia, kolejno: - wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 9 marca 2021 r. w sprawie II K 361/20, którym wymierzono skazanej karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat - wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 21 kwietnia 2021 r. w sprawie II K 214/19, którym wymierzono skazanej karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym. - w tym miejscu zaznaczyć należy, iż ze względu na daty w jakich zapadły poszczególne z wyartykułowanych powyżej orzeczeń i fakt, iż w tzw. międzyczasie zmianie uległy przepisy dotyczące instytucji kary łącznej, na gruncie niniejszego postępowania zaszła konieczność szerszego przeanalizowania wykładni przepisów intertemporalnych oraz porównania stanów prawnych sprzed newralgicznej daty, w jakiej doszło do rzeczonej nowelizacji i po niej, a następnie stwierdzenia, który stan prawny przewidywał przepisy korzystniejsze z punktu widzenia zainteresowanej rozstrzygnięciem sprawy M. S.. I tak, Sąd Rejonowy trafnie stwierdził, iż ustawą względniejszą dla sprawcy była ta obowiązująca przed wejściem w życie noweli z dnia 24 czerwca 2020 roku. Jednakże, wobec faktu, iż konkluzje organu niższego rzędu w tym zakresie nie wzbudziły żadnych zastrzeżeń, tak ze strony apelującego, jak i Instancji Odwoławczej, problematyka ta nie wymaga szerszego omówienia na łamach niniejszego uzasadnienia wyroku. - dlatego też, bezpośrednio przechodząc do meritum nadmienić należy, iż zgodnie z treścią art. 86 kk (w brzmieniu obowiązującym w okresie od 1 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku), Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności. Z kolei, stosownie do treści art. 87 kk w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności. Wobec treści przywołanych powyżej przepisów karnomaterialnych przyjąć zatem należało, że na gruncie niniejszej sprawy granice kary łącznej winny oscylować pomiędzy karą 1 roku pozbawienia wolności, a karą 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Indywidualizacja kary łącznej w każdym konkretnym przypadku należy zaś jednak do ferującego dany wyrok Sądu, który orzekając w granicach nakreślonych przez ustawę ram, poza stosowaniem ogólnych dyrektyw i zasad wymiaru kary, uwzględnieniem oceny całokształtu czynów przestępnych i podmiotowo - przedmiotowych relacji między nimi, winien mieć na uwadze okoliczności, które ujawniły się po wydaniu poprzednich wyroków (nie należy im jednak nadawać zbytniej wagi, gdyż są jedną z dyrektyw branych pod uwagę przy wymiarze kary łącznej) oraz wzgląd na prewencyjne cele karania, zarówno w indywidualnym, jak i społecznym aspekcie. - stąd, nawiązując wprost do postulatu skarżącego wyraźnie zaznaczyć należy, iż obowiązujące przepisy prawa nie wprowadzają automatyzmu w zakresie kształtowania kary łącznej i nie dają podstaw w każdej sytuacji do zastosowania zasady pełnej absorpcji (czy też per analogiam pełnej kumulacji), a zwłaszcza tylko dlatego że takie rozstrzygnięcie jawiłoby się jako słuszne w oczach którejś z zainteresowanych stron procesowych. W ocenie Sądu Okręgowego, zastosowanie względem M. S. postulowanej przez skarżącego zasady absorpcji, zgodnie z którą wobec skazanej orzeczona zostałaby kara łączna w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności, wiązałoby się poniekąd z bezzasadnym quasi darowaniem skazanej wykonania kary orzeczonej w wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 21 kwietnia 2021 r. w sprawie II K 214/19, a tym samym implikowałoby bezkarność skazanej za jedno z przestępstw, których się dopuściła. Oparcie przez Sąd ferujący wyrok wymiaru kary łącznej na omówionej zasadzie absorpcji każdorazowo traktować należy zatem jako rozwiązanie zupełnie skrajne, stosowane jedynie wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia. Z kolei, w kategoriach tak pojmowanej wyjątkowości nie należy rozpatrywać okoliczności wskazywanych przez obrońcę skazanej w wywiedzionym środku odwoławczym. W jego treści skarżący tak naprawdę powołał się wyłącznie na opinię Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego w W. – G.. W przekonaniu Sądu Okręgowego, w konfrontacji z innymi kryteriami wymiaru kary łącznej, wskazanym w tymże dokumencie okolicznościom (choćby podeszły wiek skazanej czy stan zdrowia) nadano właściwą rangę i znaczenie, co znajduje swoje odzwierciedlenie w wymiarze orzeczonej kary. Zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą poprawne zachowanie w jednostce penitencjarnej winno stanowić regułę i okoliczności tej nie należy przeceniać przy wymiarze kary łącznej. Jest to bowiem obowiązek skazanych, który spotyka się z reakcją w postaci udzielania skazanym nagród regulaminowych w oparciu o przepisy kodeksu karnego wykonawczego (postanowienie SN z 22.12.2020 r., II KK 67/20, LEX nr 3095759, wyrok SA w Gdańsku z 11.03.2022 r., II AKa 2/22, LEX nr 3359765). Na marginesie należy zwrócić uwagę, że na dzień wydania opinii skazana nie była nagradzana regulaminowo. Przeciw zastosowaniu zasady pełnej absorpcji przemawiało również to, że oba czyny, za które została skazana M. S. wyrokami Sądu Rejonowego w Garwolinie w sprawach II K 361/20 i II K 214/19 godziły w różne rodzajowo dobra chronione prawem, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd Rejonowy w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Nadto dane o karalności skazanej wskazują, że nie wykorzystała ona szansy zmiany swojego postępowania jaką otrzymała w związku z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności ze sprawy II K 361/20, gdzie przyjęcie przez sąd wobec niej pozytywnej prognozy kryminologicznej okazało się być błędem, a zastosowany środek probacyjny okazał się nieskuteczny, gdyż ponownie M. S. powróciła na drogę przestępstwa, na co wskazuje skazanie w sprawie II K 214/19. W tym aspekcie nie można też pominąć jej uprzedniej karalności. - puentując całość powyższych rozważań stwierdzić należy, iż Sąd Odwoławczy nie dopatrzył się przesłanek przemawiających za złagodzeniem zasądzonej wobec skazanej w pierwszoinstancyjnym postępowaniu kary łącznej. Skarżący nie zaprezentował bowiem żadnych skutecznych argumentów przemawiających za przychyleniem się do wyrażonego na łamach apelacji postulatu. Analogicznie zatem wywieść należy, iż sankcja karna zaproponowana przez Sąd Rejonowy jest sprawiedliwa, słuszna i nie nosi cech o jakich stanowi art. 438 pkt 4 kpk, a trzeba przypomnieć, że tylko i wyłącznie rażąca niewspółmierność mogłaby skutkować zasadnością podniesionego przez obrońcę zarzutu. Stąd, nie było podstaw, by w tym zakresie podjąć ingerencję w treść zaskarżonego wyroku. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej kary poprzez obniżenie kary łącznej pozbawienia wolności do kary 1 roku pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. niezasadność podniesionego przez obrońcę zarzutu skutkowała utrzymaniem w mocy zaskarżonego wyroku. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 24 kwietnia 2023 r. w sprawie II K 1007/22 – w zaskarżonej części Zwięźle o powodach utrzymania w mocy zarzuty apelacji okazały się w całości bezzasadne, zaś Sąd Okręgowy nie dostrzegł, ażeby w sprawie zachodziły podstawy do zmiany wyroku na podstawie okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Sąd Odwoławczy na podstawie art. 29 ust. 2 Prawo o adwokaturze i § 17 ust. 5 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 18 z późn. zm.) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. P. kwotę 147,60 zł (w tym 27,60 zł VAT) za obronę skazanej sprawowaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym. III. apelacja obrońcy skazanej okazała się w całości bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk skazana winna ponieść wydatki postępowania odwoławczego. Jednakże, mając na uwadze konieczność odbycia przez nią kary pozbawienia wolności, Sąd Okręgowy na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk zwolnił skazaną z tych wydatków, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja kara 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 22 grudnia 2022 r., sygn.