Legislator Case Law & Legislation
III K 101/22 AI generated

III K 101/22 · Sąd powszechny

Case Number III K 101/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 101/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k; III K 101/22 · Sąd powszechny: Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Keywords

AI generated
failure to provide evidence unproven judicial bias unlawfully obtained evidence proof of negative facts challenge of factual findings facilitated proof

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
AI generated
VI Ka 1192/21
Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1192/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
IV Ka 245/23
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 245 / 23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II Ka 558/25
Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 558/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
VI Ka 712/22
Sygn. akt VI Ka 712/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Daniel Strzelecki (spr.) Sędzia Tomasz Skowron Sędzia Andrzej Żuk Protokolant Agnieszka Telega przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Marcina Zarównego po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2022 r. sprawy K. S. ur. (...) w Z. s. E., D. z domu M. skazanego wyrokiem łącznym z powodu apelacji wniesionej przez skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 15 września 2022 r. sygn. akt II K 360/22 I. uchyla zaskarżony wyrok łączny w części, tj. pkt. 1, 2 i 5 części dyspozytywnej i na podstawie art. 572 kpk postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie kar orzeczonych wyrokami opisanymi w pkt. I - III części wstępnej umarza; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. Z. kwotę 147,60 złotych w tym 27,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; IV. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 712/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 15 września 2022r. w sprawie sygn. akt II K 306/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca oskarżonego ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ------------ 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ------------ 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut ------------------------------------------------------------------- ------------------------- Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Chociaż skazany K. S. w osobiście wniesionej apelacji nie sformułował ani zarzutu, ani także nie wysłowił w sposób jednoznaczny wniosku, to jednak z treści tego środka odwoławczego wynikało jednoznacznie, że zakwestionował postąpienie Sądu Rejonowego co do połączenia wymierzonej mu wyrokiem jednostkowym tego Sądu w sprawie sygn. akt II K 942/21 kary 1 roku i 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy społecznej w wymiarze 30 godzin miesięcznie z karą 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną przez tenże Sąd wyrokiem jednostkowym w sprawie sygn. akt II K 684/21. Rzecz bowiem w tym, że skazany podniósł, iż Sąd meriti „(…) błędnie wziął karę jednostkową ograniczenia wolności opisaną w pkt. II części wstępnej wyroku łącznego o sygn. akt II K 942/21 do wydania wyroku łącznego (…) wyrok II K 942/21 zapadł już w trakcie odbywania przeze mnie pozbawienia wolności”. Postulował jednocześnie „Proszę o niebranie po uwagę wyroku o sygn. akt II K 942/21, czyli 1 roku i 10 miesięcy ograniczenia wolności, gdyż po opuszczeniu zakładu karnego podejmę pracę społeczno – użyteczną i wyrokowi takiemu sprostam”. Sąd Rejonowy publikując zaskarżony wyrok łączny nie przeanalizował uwarunkowań odnoszących się do jurydycznej wymowy art. 87§1 k.k. po tym, jak unormowanie to wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 czerwca 2019r., P 20/17, OTK-A 2019/29 uznane zostało za niezgodne z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności. Nie zachodziła oczywiście potrzeba powielania argumentów, które Trybunał Konstytucyjny przytoczył uzasadniając zajęte stanowisko w pisemnych motywach tego orzeczenia. Podniesienia wymagało jednakże to, że połączenie węzłem kary łącznej orzekanej wyrokiem łącznym kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności skutkujące wymierzeniem łącznej kary pozbawienia wolności uznano za nieobligatoryjne. Z tego właśnie powodu sąd orzekający w przedmiocie wyroku łącznego w odniesieniu do tych różnorodzajowych kar ma obowiązek poddania wnikliwej analizie zagadnienie celowości wymierzenia kary łącznej. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy podniesienia wymagało, że karę ograniczenia wolności orzeczono wobec K. S. wyrokiem z dnia 25 października 2021r. Miało to zatem miejsce, gdy skazany przebywał już w warunkach izolacji penitencjarnej, bowiem pozbawiony wolności został w dniu 11 czerwca 2021r. i w warunkach izolacyjnych przebywa nadal. Nie miał on zatem możliwości wykonania tej kary w formie pracy społecznie użytecznej i dlatego właśnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 1 lipca 2022r. w sprawie sygn. akt II Ko 1908/22 postępowanie wykonawcze dotyczącej tejże kary ograniczenia wolności zostało zawieszone. Nie można było zatem uznać, że wykonanie tej kary w jej pierwotnej formie było niemożliwe lub chociażby utrudnione z uwagi na postawę skazanego. Dostrzeżenia wymagało też to, że K. S. wnioskując o wydanie wobec niego wyroku łącznego nie wskazał, że domaga się połączenia kary ograniczenia wolności wymierzonej mu wyrokiem w sprawie sygn. akt II K 942/21. Co więcej, skazany zarówno w apelacji, jak i w toku postępowania odwoławczego wskazywał, że gdy tylko nie będzie pozbawiony wolności, to niezawodnie przystąpi do wykonywania orzeczonej kary ograniczenia wolności. Jako oczywisty jawił się zatem fakt, że brak było podstaw do łączenia tej sankcji węzłem kary łącznej z kara pozbawienia wolności. Takie bowiem połączenie w przypadku zbiegu owych różnorodzajowych sankcji oznacza przecież w istocie zamianę tej kary o charakterze wolnościowym na karę izolacyjną. Tymczasem art. 65§1 k.k.w. przewiduje możliwość zamiany na zastępczą karę pozbawienia wolności kary ograniczenia wolności jedynie w przypadku uchylania się skazanego od wykonania tej ostatniej sankcji, a więc w przypadku stwierdzenia jego pejoratywnego stosunku do realizacji obowiązków wynikających ze skazania go na tę właśnie karę o charakterze wolnościowym. Jakkolwiek, z jednej strony, łączenie kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności w ramach wyroku łącznego, a z drugiej strony, zamiana kary ograniczenia wolności na karę izolacyjną, realizują całkiem inne cele. Niemniej jednak, skoro dokonanie zamiany w trybie art. 65§1 k.k.w. wymaga ustalenia negatywnego stosunku skazanego do ciążących na nim obowiązków wynikających ze skazana na karę ograniczenia wolności, to łączenie tej kary i pozbawienia wolności także powinno mieć miejsce w przypadku stwierdzenia, że skazany z przyczyn od niego zależnych kary nieizolacyjnej nie zrealizował. W okolicznościach niniejszej sprawy takiej okoliczności stwierdzić się nie dało. Z tych przyczyn zaskarżony wyrok łączny wobec K. S. w zakresie rozstrzygnięć z pkt. 1, 2 i 5 części dyspozytywnej należało uchylić, a na podstawie art. 572 k.p.k. postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie kar orzeczonych wyrokami opisanymi w pkt. I – III części wstępnej umorzyć. Wniosek ------------------------------------------------------------------- ----------------------- Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Jakkolwiek K. S. nie skonkretyzował w kontekście dostępnych i opisanych w art. 437§1 k.p.k. rozstrzygnięć, które mogą zapaść w postępowaniu odwoławczym, jakiego orzeczenia oczekuje w wyniku rozpoznania jego apelacji. Tym niemiej wnosząc o „anulowanie” zaskarżonego wyroku w zakresie połączenia wymierzonej mu kary ograniczenia wolności dał jednoznaczny wyraz dążeniu do uchylenia tego orzeczenia w zakresie połączenia tej sankcji z karą pozbawienia wolności. Poczytując zatem postulat skazanego w przedstawiony sposób należało wskazać, że z powodów już opisanych zasługiwał on na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU ------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w zakresie pkt. 3 - 4 i 6 części dyspozytywnej. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy W pkt. 3 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku Sąd I instancji trafnie połączył orzeczone wobec K. S.wyrokami jednostkowymi w sprawach o sygn. akt II K 942/21 oraz II K 684/21 jednorodzajowe środki karne w postaci zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, zaś w kolejnym punkcie tej części wyroku na podstawie art. 576§ k.p.k. bezbłędnie stwierdził, że wyroki wymienione w części wstępnej podlegają odrębnemu wykonaniu w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym. Z kolei w pkt. 6 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku Sąd I instancji zwolnił skazanego od zapłaty kosztów sądowych. Również to rozstrzygnięcie było trafne. Skazany pozostając w warunkach izolacji penitencjarnej nie uzyskiwał dochodów, nie posiadał również żadnego podlegającego spieniężeniu majątku. Nie dysponował zatem możliwościami, które pozwoliłyby mu na poniesienie kosztów procesu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia Powody uchylenia zaskarżonego wyroku łącznego we wskazanej już części i umorzenia w tym zakresie postępowania zostały omówione we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia 4.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III - IV Sąd Odwoławczy działając na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na adw. J. Z. kwotę 147,60zł, w tym 27,60zł tytułem podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Wysokość zasądzonej kwoty Sąd ustalił na podstawie §17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z powołanym przepisem opłata za obronę w sprawie o wydanie wyroku łącznego wynosi 120zł, którą to kwotę powiększono o 27,60zł tytułem podatku od towarów i usług. Wobec uchylenia zaskarżonego wyroku łącznego w części i umorzenia w tym zakresie postępowania, stwierdzono na podstawie art. 632 pkt. 2 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k., że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS T. S. D. A. Ż. 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację skazany Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja orzeczenie wyrokiem łącznym kary pozbawienia wolności z połączenia kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
II AKa 91/22
obrazę art. 7 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i dowolne odmówienie waloru wiarygodności części wyjaśnień oskarżonego, podczas gdy są one spójne z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz doświadczeniem życiowym;

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III K 101/22 0.1.WYROK 0.2.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 grudnia 2022r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Tomasz Olszewski Ławnicy: Bartłomiej Składowski, Paweł Olejniczak Protokolant: Bożena Wolfram w obecności Prokuratora Piotra Grochulskiego po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2022r. sprawy: D. Ł. s. M. i E. z domu Z. urodzonego (...) w P. o to, że: I. w dniu 8 września 2022 r. w P. województwa (...) używając wobec sprzedawczyni sklepu (...) B. Ł. groźby użycia noża usiłował doprowadzić w/w do stanu bezbronności, następnie dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy znajdujących się w kasie sklepu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, tj. czyn 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk;

II. w dniu 8 września 2022 r. w P. województwa (...), bezpośrednio po usiłowaniu dokonania rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia w postaci noża, znieważył sprzedawczynię sklepu (...) używając wobec niej słów powszechnie uznawanych za obelżywe oraz groził jej pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. o czyn z art. 190 § 1 kk i art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk orzeka 1. D. Ł. uznaje za winnego czynu zarzucanego w punkcie I. aktu oskarżenia z tą zmianą w jego opisie, że eliminuje zapis dotyczący doprowadzenia do stanu bezbronności i przyjmując, że tak opisany czyn wypełnił znamiona art.13 § 1 kk w związku z art.280 § 2 kk na podstawie art.14 § 1 kk w związku z art.280 § 2 kk oraz w związku z art.60 § 2 i 6 punkt 2 kk oraz art.33 § 2 kk wymierza D.

Ł. karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

2. w granicach czynu zarzucanego D. Ł. w punkcie II. aktu oskarżenia uznaje oskarżonego za winnego tego, że w dniu 8 września 2022r. w P. groził B. Ł. pozbawieniem życia, wzbudzając przy tym u niej uzasadnioną obawę, że groźby te mogą zostać spełnione i przyjmując, że tak opisane zachowanie wypełniło znamiona art.190 § 1 kk na podstawie powołanego przepisu wymierza D. Ł. karę 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności;

3. na podstawie art.85 § 1 kk i art.86 § 1 kk kary pozbawienia wolności wymierzone za zbiegające się przestępstwa łączy i wymierza D. Ł. karę łączną 1 (jednego) roku i 1 (miesiąca) pozbawienia wolności;

4. na podstawie art.46 § 1 kk orzeka od D. Ł. na rzecz B. Ł. kwotę 5.000 (pięć tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia związanego z popełnieniem czynu opisanego w punkcie 1. wyroku;

5. na podstawie art.63 § 1 kk zalicza D. Ł. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 8 września 2022r. od godziny 22:35;

6. na podstawie art.230 § 2 kpk nakazuje zwrócić D. Ł. dowody rzeczowe w postaci elementów garderoby i obuwia oraz telefon komórkowy szczegółowo opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycjami 1-5;

7. zasądza o Skarbu Państwa na rzecz adwokat D. K. kwotę 2.214 (dwa tysiące dwieście czternaście, w tym 414 zł tytułem VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

8. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych ustalając, że poniesie je Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 101/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. D. Ł. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Działanie oskarżonego stanowiło stadialną postać przestępstwa określanego potocznie jako rozbój z użyciem noża (art.280 § 2 kk). D. Ł., demonstrując pokrzywdzonej trzymany w ręku nóż kuchenny, zwrócił się do niej z żądaniem wydania pieniędzy znajdujących się w kasie sklepowej, przy czym owa demonstracja miała na celu wzmocnienie werbalnego przekazu i zmierzała do wystraszenia ekspedientki.

Mimo to B. Ł., wykazując się odwagą, nie spełniła żądania napastnika, w związku z czym odstąpił on od kontynuowania swego bezprawnego zachowania. ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 2. D. Ł. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd dokonał zmiany opisu i kwalifikacji czynu przypisanego D. Ł. w punkcie 2. wyroku poprzez przyjęcie, że stanowił on występek z art.190 § 1 kk. U podstaw owej zmiany leżało ustalenie, że oskarżony wychodząc ze sklepu, użył słów wulgarnych, lecz nie po to, by ubliżyć pokrzywdzonej, ale dla wzmocnienia siły przekazu zawierającego groźbę, o której mowa w art.190 § 1 kk.

☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D.

Ł. 1., 2., 3. 1., 2., 3. Okoliczności łagodzące: - dotychczasowa niekaralność oskarżonego, - działanie, które nie wykroczyło poza fazę usiłowania, - nieudolność sprzecznego z prawem zachowania, - brak determinacji w dążeniu do osiągnięcia sprzecznego z prawem rezultatu, - brak szkody wynikającej z czynu opisanego w punkcie I. aktu oskarżenia, - przyznanie się do winy, - szczera skrucha i autentyczny żal, jaki oskarżony wyraził w toku przewodu sądowego, - cechy osobowości, które nie predestynują D. Ł. do sprzecznych z prawem zachowań.

Okoliczności obciążające: - brak okoliczności obciążających, które wykraczałyby poza zakres znamion przestępstw przypisanych oskarżonemu. Przedstawione wyżej okoliczności, oceniane przez pryzmat dyrektyw wymiaru kary określonych w art.53 kk skłoniły sąd do refleksji, której skutkiem było zastosowanie wobec D. Ł. kary poniżej dolnego progu ustawowego, przy zastosowaniu art.60 § 2 kk. Sąd wyraża przy tym przekonanie, że czyny będące przedmiotem niniejszego postępowania miały charakter incydentalny, pozostający w sprzeczności wobec dotychczasowej linii życia D.

Ł.. Jak wspomniano, oskarżony nie wchodził dotychczas w konflikt z prawem, jest osobą z natury spokojną, nieskłonną do agresji (zeznania A. W., k. 133v). Okoliczności czynu, o którym mowa w punkcie 1. wyroku: brak determinacji w działaniach sprawcy, swoista nieporadność w odegraniu roli bezwzględnego rabusia potwierdzają tę tezę. D. Ł. przeprosił pokrzywdzoną, a przeprosiny zostały przyjęte. Ponadto wyraził szczery żal, który poparł przyznaniem się do winy i złożeniem niekwestionowanych wyjaśnień. Wszystkie te okoliczności skłoniły sąd do zastosowania – w zakresie skazania za czyn z art.280 § 2 kk – wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary, którego podstawą był art.60 § 2 kk.

Orzekając karę łączną sąd zastosował jedynie możliwą w tej sytuacji regułę, realizującą wytyczne z art.86 § 1 kk, wymierzając karę będącą sumą skazań zawartych w punktach 1. i 2. wyroku. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. Ł. 4.

1. Sąd, na podstawie art.46 § 1 kk orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 5.000 zł tytułem zadośćuczynienia w związku z czynem, za który oskarżony został skazany w punkcie 1. wyroku. Miarkując wysokość tej rekompensaty sąd miał na uwadze krzywdę w sferze mentalnej, jaką doświadczyła B. Ł. ze strony oskarżonego. Bez wątpienia bowiem działanie D. Ł., choć nieudolne i pozbawione cech determinacji, wywołało u pokrzywdzonej strach, który – jak sama przyznała – z czasem przerodził się w irracjonalną obawę, lęk wywoływany obawą kolejnej napaści (pamiętać przy tym trzeba, że pokrzywdzona pracuje jako ekspedientka również na wieczorne zmiany, pozostając w sklepie jako jedyny członek personelu).

W tym więc sensie przyznane zadośćuczynienie miało na celu zrekompensowanie pokrzywdzonej naruszenie przez oskarżonego sfery jej wolności od strachu. inne zagadnie nia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Podpis