Legislator Case Law & Legislation
II K 754/20 AI generated

II K 754/20 · Sąd powszechny

Case Number II K 754/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sygnatura akt II K 754/20 PR 1 Ds 995.20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2021 roku Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący - Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk Protokolant – Ewelina Pasławska Prokurator ------ po rozpoznaniu na rozprawie 1 grudnia 2020 roku oraz 9 marca 2021 roku sprawy karnej 1. D. N. (1) ( (...)) s. J. i D. z domu W. ur. (...) w S. 2. P. G. (1) (G.) s. K. i K. z domu K. ur. (...) w B. 3. M. Ł. (Ł.) s. A. i D. z domu P. ur. (...) w Ż. 4. B. K. (1) (K.) s. Z. i E. z domu W. ur. (...) w Ł. 5. N. D. (1)(D.) s. A. i E. z domu D. ur. (...) w B. oskarżonych o to, że: w dniu 26 maja 2017r, w (...) Ośrodku (...) w N. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu poprzez zadawanie uderzeń rękami i kopanie po całym ciele , brali udział w pobiciu N. G. (1) który doznał obrażeń ciała lekkiego stopnia w postaci stłuczenia z otarciami naskórka grzbietu nosa, przedniej ściany klatki piersiowej, okolicy łopatki lewej ,oraz ramienia prawego narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia bądź ciężkiego uszczerbku na zdrowiu tj. o przestępstwo z art. l58 § l k.k. 1. uznaje oskarżonych D. N. (1), P. G. (1), M. Ł., B. K. (1) i N. D. (1) za winnych popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku z tą zmianą, iż przyjmuje, że swoim zachowaniem narazili oni pokrzywdzonego na nastąpienie skutku z art. 157 § 1 k.k., to jest występku z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na art. 158 § 1 k.k. przy zast. art. 37a k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza każdemu z nich karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie, 2. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. opłatę w wysokości 710 (siedmiuset dziesięciu) złotych i 37 groszy, w tym podatek VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pokrzywdzonemu D. N. (1), 3. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. S. C. opłatę w wysokości 619 (sześciuset dziewiętnastu) złotych i 92 groszy, w tym podatek VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu P. G. (1), 4. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia os oskarżonych D. N. (1), P. G. (1), M. Ł., B. K. (1) i N. D. (1) w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 czerwca 2021r. Sygn. akt VII Ka 377/21: I. Zaskarżony wyrok wobec oskarżonych D. N. (1) i P. G. (1) utrzymuje w mocy. II. Przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. z Kancelarii Adwokackiej w G. kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego D. N. (1) w postępowaniu odwoławczym. III. Przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. S. C. z Kancelarii Adwokackiej w N. kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego P. G. (1) w postępowaniu odwoławczym, IV. Zwalnia oskarżonych D. N. (1) i P. G. (1) od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa i odstępuje od wymierzenia im opłat za II instancję . Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że Na oryginale właściwe podpisy orzeczenie niniejsze uprawomocniło się Z upoważnienia Kierownika S.. co do P. G. (1) protokolant sądowy O. W. dnia 16/06/2021 i jest wykonalne. N., dnia 14/12/2022 Sędzia Sądu Rejonowego M. U. Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że Na oryginale właściwe podpisy orzeczenie niniejsze uprawomocniło się Z upoważnienia Kierownika S.. co do D. S. sądowy dnia 16/06/2021 i jest wykonalne. Ewelina Pasławska N., dnia 07/07/2021 Sędzia Sądu Rejonowego M. U. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 754/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. D. N. (1) P. G. (1) czyn opisany w części wstępnej wyroku, z tą zmianą, że narażono pokrzywdzonego na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 26 maja 2017 r. pokrzywdzony N. G. (1) został umieszczony w (...) Ośrodku (...) w N.. 2. Po godz. 15.30 pokrzywdzony wszedł do pokoju nr (...), dokąd został zawołany przez N. D. (1). 3. W pokoju przebywało już trzech oskarżonych, w tym N. D., a po chwili weszło kolejnych dwóch. 4. N. D. domagał się od pokrzywdzonego wydania rzeczy, a gdy ten odmówił uderzył go pięścią w okolice żeber i brzucha. Doszło między nimi do szarpaniny. Wtedy doskoczyli do pokrzywdzonego pozostali oskarżeni i zaczęli go kopać po różnych częściach ciała. Pokrzywdzony upadł i leżąc osłaniał głowę rękoma. 5. Po chwili, gdy oskarżeni przestali kopać pokrzywdzonego wyszedł on z pokoju, a widząc to do pokoju weszła A. Z. (1), która zastała tam wszystkich oskarżonych. 6. W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia z otarciami naskórka grzbietu nosa, przedniej ściany klatki piersiowej, okolicy łopatki lewej oraz ramienia prawego. zeznania pokrzywdzonego zeznania A. Z. zeznania L. K. wyjaśnienia B. K. opinia biegłego 537v 475 475 474v 18 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. D. N. (1) P. G. (1) czyn opisany w części wstępnej wyroku, z tą zmianą, że narażono pokrzywdzonego na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 7. Oskarżeni nie byli w pokoju podczas pobicia oskarżonego i nie uczestniczyli w nim. wyjaśnienia oskarżonych D. N., P. G. M. Ł., N. D. 474v 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 - 6 zeznania pokrzywdzonego zeznania A. Z. zeznania L. K. wyjaśnienia B. K. opinia biegłego - zeznania wskazanych świadków były spójne i logiczne, korespondowały ze sobą, przede wszystkim zarówno z relacji pokrzywdzonego, jak i A. Z. wynikało, że w pokoju przebywało 5 oskarżonych, których świadek wskazała z imienia i nazwiska, jak również, że na łóżku znajdował się zerwany z szyi pokrzywdzonego łańcuszek, - bezpośredni kontakt z A. Z. na rozprawie nie dawał żadnych podstaw do kwestionowania szczerości jej zeznań, - relację świadków potwierdził pośrednio B. K., - treść wskazanej opinii nie była kwestionowana przez strony, a jej prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 7 wyjaśnienia oskarżonych D. N. P. G. M. Ł. N. D. - bezpośredni kontakt z oskarżonym N. D. na rozprawie, w szczególności sposób relacjonowania tego gdzie przebywał i co miał robić w chwili pobicia, wskazywał, że mówił on nieprawdę, - wyjaśnienia wskazanych oskarżonych sprzeczne były z konsekwentnymi zeznaniami świadków, których relacje z przyczyn wskazanych we wcześniejszych rozważaniach uznano za wiarygodne, przede wszystkim pokrzywdzony przesłuchiwany niejako „na gorąco” po zdarzeniu wskazywał na obecność w pokoju pięciu osób, a ich liczbę i tożsamość potwierdziła A. Z., co przeczyło twierdzeniom P. G. i N. D., co do ich nieobecności na miejscu zdarzenia, - na użycie przemocy wobec pokrzywdzonego wskazywało również to, że na łóżku znajdował się zerwany z jego szyi łańcuszek, - pośrednio wyjaśnieniom oskarżonych przeczyło również stanowisko B. K., pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1 D. N. (1) P. G. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem wynikała z tego, że w związku z wejściem w życie z dniem 24 czerwca 2020 r. nowelizacji Kodeksu karnego, zastosowano ustawę karną materialną w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 r., gdyż w ocenie sądu porównanie z przepisami obowiązującymi obecnie w zakresie kompleksowej oceny wszystkich prawnokarnych instytucji obu tych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do sprawców wskazywało in concreto, że była ona dla nich względniejsza. Czyn zabroniony z art. 158 § 1 k.k. popełnia ten, kto bierze udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub w art. 157 § 1 k.k. Dla zaistnienia pobicia niezbędna jest czynna napaść, co najmniej dwóch osób na inną osobę lub osoby. Do przyjęcia udziału pobiciu nie jest konieczne, aby konkretna osoba zadała innej osobie cios w postaci uderzenia, kopnięcia itp., wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie ludzi. Na podstawie art. 37a k.k. jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności. Sąd ustalił, że oskarżeni D. N. i P. G. wraz z trzem pozostałymi, 26 maja 2017 r. w N., działając wspólnie i w porozumieniu poprzez zadawanie uderzeń rękami i kopanie po całym ciele wzięli udział w pobiciu N. G., czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku z art. 157 § 1 k.k., a tym samym każdy z nich swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 158 § 1 k.k. Wina oskarżonych nie budziła wątpliwości, gdyż nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawców. ☐ 3.2. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.3. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.4. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. N. (1) P. G. (1) 1 1 - za popełnione przestępstwo sąd na podstawie art. 158 § 1 k.k. przy zast. art. 37a k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył każdemu z oskarżonych karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, - zgodnie z dyrektywą z art. 54 § 1 k.k. sąd kierował się przede wszystkim tym by wymierzając karę oskarżonym, którzy są młodocianymi, wychować ich, - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był wysoki, gdyż oskarżeni zdecydowali się na zachowanie niezgodne z prawem, chociaż pomimo swojego młodego wieku mieli inną możliwość, gdyż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mogli działać zgodnie z normą prawną, - stopień społecznej szkodliwości czynu był wysoki, gdyż oskarżeni działali z zamiarem bezpośrednim, z błahego powodu, godząc w zdrowie pokrzywdzonego, - okolicznością łagodzącą było to, że oskarżeni byli sprawcami młodocianymi, - kara w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do każdego z oskarżonych, gdyż będzie efektywnie wykonywana, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które otrzyma czytelny sygnał, że zamach na cudze zdrowie nie będzie akceptowany i spotyka się z należytą reakcją. 4. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2,3 - na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądzono z budżetu Skarbu Państwa na rzecz obrońców z urzędu opłaty z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym, 4 - na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych 5. 1Podpis

Legislator headnote

AI generated

art. 157 § 1 k.k, art. 158 § 1 k.k, art. 4 § 1 k.k, art. 35 § 1 k.k, art. 624 § 1 k.p.k, art. 387 k.p.k; II K 754/20 · Sąd powszechny: D. N. (1) ( (...)) s. J. i D. z domu W. ur. (...) w S. 2. P. G. (1) (G.) s. K. i K. z domu K. ur. (...) w B. 3. M. Ł. (Ł.) s. A. i D. z domu P. ur. (...) w Ż. 4. B. K. (1) (K.) s. Z. i E. z domu W. ur. (...) w Ł. 5. N. D. (1)(D.) s. A. i E. z domu D. ur. (...) w B. oskarżonych o to, że: w dniu 26 maja 2017r, w (...) Ośrodku (...) w N. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu poprzez zadawanie uderzeń rękami i kopanie po całym ciele , brali udział w pobiciu N. G. (1) który doznał obrażeń ciała lekkiego stopnia w postaci stłuczenia z otarciami naskórka grzbietu nosa, przedniej ściany klatki piersiowej, okolicy łopatki lewej ,oraz ramienia prawego narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia bądź ciężkiego uszczerbku na zdrowiu tj. o przestępstwo z art. l58 § l k.k. 1. uznaje oskarżonych D. N. (1), P. G. (1), M. Ł., B. K. (1) i N. D. (1) za winnych popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku z tą zmianą, iż przyjmuje, że swoim zachowaniem narazili oni pokrzywdzonego na nastąpienie skutku z art. 157 § 1 k.k., to jest występku z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na art. 158 § 1 k.k. przy zast. art. 37a k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza każdemu z nich karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie, 2. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. opłatę w wysokości 710 (siedmiuset dziesięciu) złotych i 37 groszy, w tym podatek VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pokrzywdzonemu D. N. (1), 3. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. S. C. opłatę w wysokości 619 (sześciuset dziewiętnastu) złotych i 92 groszy, w tym podatek VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu P. G. (1), 4. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia os oskarżonych D. N. (1), P. G. (1), M. Ł., B. K. (1) i N. D. (1) w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 czerwca 2021r. Sygn. akt VII Ka 377/21: I. Zaskarżony wyrok wobec oskarżonych D. N. (1) i P. G. (1) utrzymuje w mocy. II. Przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. z Kancelarii Adwokackiej w G. kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego D. N. (1) w postępowaniu odwoławczym. III. Przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. S. C. z Kancelarii Adwokackiej w N. kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego P. G. (1) w postępowaniu odwoławczym, IV. Zwalnia oskarżonych D. N. (1) i P. G. (1) od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa i odstępuje od wymierzenia im opłat za II instancję . Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że Na oryginale właściwe podpisy orzeczenie niniejsze uprawomocniło się Z upoważnienia Kierownika S.. co do P. G. (1) protokolant sądowy O. W. dnia 16/06/2021 i jest wykonalne. N., dnia 14/12/2022 Sędzia Sądu Rejonowego M. U. Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że Na oryginale właściwe podpisy orzeczenie niniejsze uprawomocniło się Z upoważnienia Kierownika S.. co do D. S. sądowy dnia 16/06/2021 i jest wykonalne. Ewelina Pasławska N., dnia 07/07/2021 Sędzia Sądu Rejonowego M. U. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 754/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. D. N. (1) P. G. (1) czyn opisany w części wstępnej wyroku, z tą zmianą, że narażono pokrzywdzonego na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 26 maja 2017 r. pokrzywdzony N. G. (1) został umieszczony w (...) Ośrodku (...) w N.. 2. Po godz. 15.30 pokrzywdzony wszedł do pokoju nr (...), dokąd został zawołany przez N. D. (1). 3. W pokoju przebywało już trzech oskarżonych, w tym N. D., a po chwili weszło kolejnych dwóch. 4. N. D. domagał się od pokrzywdzonego wydania rzeczy, a gdy ten odmówił uderzył go pięścią w okolice żeber i brzucha. Doszło między nimi do szarpaniny. Wtedy doskoczyli do pokrzywdzonego pozostali oskarżeni i zaczęli go kopać po różnych częściach ciała. Pokrzywdzony upadł i leżąc osłaniał głowę rękoma. 5. Po chwili, gdy oskarżeni przestali kopać pokrzywdzonego wyszedł on z pokoju, a widząc to do pokoju weszła A. Z. (1), która zastała tam wszystkich oskarżonych. 6. W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia z otarciami naskórka grzbietu nosa, przedniej ściany klatki piersiowej, okolicy łopatki lewej oraz ramienia prawego. zeznania pokrzywdzonego zeznania A. Z. zeznania L. K. wyjaśnienia B. K. opinia biegłego 537v 475 475 474v 18 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. D. N. (1) P. G. (1) czyn opisany w części wstępnej wyroku, z tą zmianą, że narażono pokrzywdzonego na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 7. Oskarżeni nie byli w pokoju podczas pobicia oskarżonego i nie uczestniczyli w nim. wyjaśnienia oskarżonych D. N., P. G. M. Ł., N. D. 474v 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 - 6 zeznania pokrzywdzonego zeznania A. Z. zeznania L. K. wyjaśnienia B. K. opinia biegłego - zeznania wskazanych świadków były spójne i logiczne, korespondowały ze sobą, przede wszystkim zarówno z relacji pokrzywdzonego, jak i A. Z. wynikało, że w pokoju przebywało 5 oskarżonych, których świadek wskazała z imienia i nazwiska, jak również, że na łóżku znajdował się zerwany z szyi pokrzywdzonego łańcuszek, - bezpośredni kontakt z A. Z. na rozprawie nie dawał żadnych podstaw do kwestionowania szczerości jej zeznań, - relację świadków potwierdził pośrednio B. K., - treść wskazanej opinii nie była kwestionowana przez strony, a jej prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 7 wyjaśnienia oskarżonych D. N. P. G. M. Ł. N. D. - bezpośredni kontakt z oskarżonym N. D. na rozprawie, w szczególności sposób relacjonowania tego gdzie przebywał i co miał robić w chwili pobicia, wskazywał, że mówił on nieprawdę, - wyjaśnienia wskazanych oskarżonych sprzeczne były z konsekwentnymi zeznaniami świadków, których relacje z przyczyn wskazanych we wcześniejszych rozważaniach uznano za wiarygodne, przede wszystkim pokrzywdzony przesłuchiwany niejako „na gorąco” po zdarzeniu wskazywał na obecność w pokoju pięciu osób, a ich liczbę i tożsamość potwierdziła A. Z., co przeczyło twierdzeniom P. G. i N. D., co do ich nieobecności na miejscu zdarzenia, - na użycie przemocy wobec pokrzywdzonego wskazywało również to, że na łóżku znajdował się zerwany z jego szyi łańcuszek, - pośrednio wyjaśnieniom oskarżonych przeczyło również stanowisko B. K., pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1 D. N. (1) P. G. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem wynikała z tego, że w związku z wejściem w życie z dniem 24 czerwca 2020 r. nowelizacji Kodeksu karnego, zastosowano ustawę karną materialną w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 r., gdyż w ocenie sądu porównanie z przepisami obowiązującymi obecnie w zakresie kompleksowej oceny wszystkich prawnokarnych instytucji obu tych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do sprawców wskazywało in concreto, że była ona dla nich względniejsza. Czyn zabroniony z art. 158 § 1 k.k. popełnia ten, kto bierze udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub w art. 157 § 1 k.k. Dla zaistnienia pobicia niezbędna jest czynna napaść, co najmniej dwóch osób na inną osobę lub osoby. Do przyjęcia udziału pobiciu nie jest konieczne, aby konkretna osoba zadała innej osobie cios w postaci uderzenia, kopnięcia itp., wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie ludzi. Na podstawie art. 37a k.k. jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności. Sąd ustalił, że oskarżeni D. N. i P. G. wraz z trzem pozostałymi, 26 maja 2017 r. w N., działając wspólnie i w porozumieniu poprzez zadawanie uderzeń rękami i kopanie po całym ciele wzięli udział w pobiciu N. G., czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku z art. 157 § 1 k.k., a tym samym każdy z nich swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 158 § 1 k.k. Wina oskarżonych nie budziła wątpliwości, gdyż nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawców. ☐ 3.2. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.3. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.4. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. N. (1) P. G. (1) 1 1 - za popełnione przestępstwo sąd na podstawie art. 158 § 1 k.k. przy zast. art. 37a k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył każdemu z oskarżonych karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, - zgodnie z dyrektywą z art. 54 § 1 k.k. sąd kierował się przede wszystkim tym by wymierzając karę oskarżonym, którzy są młodocianymi, wychować ich, - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był wysoki, gdyż oskarżeni zdecydowali się na zachowanie niezgodne z prawem, chociaż pomimo swojego młodego wieku mieli inną możliwość, gdyż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mogli działać zgodnie z normą prawną, - stopień społecznej szkodliwości czynu był wysoki, gdyż oskarżeni działali z zamiarem bezpośrednim, z błahego powodu, godząc w zdrowie pokrzywdzonego, - okolicznością łagodzącą było to, że oskarżeni byli sprawcami młodocianymi, - kara w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do każdego z oskarżonych, gdyż będzie efektywnie wykonywana, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które otrzyma czytelny sygnał, że zamach na cudze zdrowie nie będzie akceptowany i spotyka się z należytą reakcją. 4. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2,3 - na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądzono z budżetu Skarbu Państwa na rzecz obrońców z urzędu opłaty z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym, 4 - na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych 5. 1Podpis

Keywords

AI generated
whiplash injury causality crime victim contributory negligence of the victim wrist injury grievous bodily harm foot injury

Cited Legislation

AI generated
art. 157 § 1 k.k
art. 158 § 1 k.k
art. 4 § 1 k.k
art. 35 § 1 k.k
art. 624 § 1 k.p.k
art. 387 k.p.k
art. 156 § 1 k.k
art. 54 § 1 k.k
AI generated
II K 131/16
W dniu (...) 2015r. około godziny 19:00 w domu pokrzywdzonego zjawili się oskarżeni S. P. i M. B. (1). Oskarżeni zaatakowali pokrzywdzonego, S. P. uderzył go pięścią w twarz , a następnie obaj oskarżeni wspólnie zadawali ciosy pięściami pokrzywdzonemu oraz kopali go.
II K 55/16
W oparciu o ujawnione w sprawie dowody Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 31 maja 2014 roku w K.
II AKa 302/14
S. i K. S. zostali oskarżeni o to, że w okresie od dnia 29 czerwca 2013 roku do dnia 30 czerwca 2013 roku w S. w mieszkaniu przy ulicy (...), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali pobicia A. P., w którym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia w ten sposób, że uderzali go i kopali po całym ciele, w następstwie, czego A. P. doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy z rozległym krwiakiem podtwardówkowym nad prawą półkulą mózgu i niewielkiego pourazowego krwiaka podtwardówkowego nad lewą półkulą mózgu, które to obrażenia skutkowały powstaniem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu
IX Ka 513/14
w dniu 11 listopada 2012 r.
II K 436/20
Sygn. akt II K 436/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2021 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Tomasz Zieliński Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 23.03.2021 r,. 28.05.2021 r., 03.09.2021 r. sprawy M. W. urodz. (...) w G. syna C. i M. zd. P. oskarżonego o to, że: I. W dniu 13 sierpnia 2019 roku na ul. (...) w G. poprzez trzykrotne uderzenie ręką w twarz P. M. spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony w art. 156§1 kk powyżej dni siedmiu tj. o czyn art. 157§1 kk II. W dniu 31 października 2019 roku w G. przy (...) na parkingu dokonał zniszczenia 4 sztuk opon w samochodzie marki F. (...) o nr rej. (...) poprzez ich przecięcie, powodując wartość strat 1000 zł działając tym samym na szkodę R. S. tj. o czyn z art. 288§1 kk 1. Oskarżonego M. W. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia i za to na podstawie art. 157§1 kk skazuje go na karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 414§1 kpk w zw. z art. 17§1 pkt 10 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk postępowanie karne odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. W. w pkt II aktu oskarżenia umarza zaś kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. 3. Na podstawie art. 46§2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego P. M. nawiązkę w kwocie 8.000,00 (osiem tysięcy) złotych. 4. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. I. S. tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu kwotę 588,00 zł powiększoną o kwotę 135,24 zł stanowiącą 23% podatek VAT tj. łącznie 723,24 (siedemset dwadzieścia trzy 24/100) zł. 5. Zwalnia oskarżonego od uiszczenia opłaty i ponoszenia kosztów sądowych w pozostałym zakresie. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 436/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. W. III. W dniu 13 sierpnia 2019 roku na ul. (...) w G. poprzez trzykrotne uderzenie ręką w twarz P. M. spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony w art. 156§1 kk powyżej dni siedmiu tj. występek z art. 157§1 kk IV. W dniu 31 października 2019 roku w G. przy (...) na parkingu dokonał zniszczenia 4 sztuk opon w samochodzie marki F. (...) o nr rej. (...) poprzez ich przecięcie, powodując wartość strat 1000 zł działając tym samym na szkodę R. S. tj. występek z art. 288§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Czyn I 1. Przyjazd pokrzywdzonego P. M. z kolegami K. Z., A. S. (1) i F. Ć. w dniu 9.08.2019 roku do G. w celach wypoczynkowych oraz wynajęcie przez nich mieszkania przy ul. (...) 2. Pobyt P. M. z A. S. (2) w godzinach popołudniowych 12.08.2019 roku na molo , gdzie spacerując i pijąc piwo w różnych lokalach przebywali do godz. ok. 1.00 ,a następnie gdy wracali do wynajętego mieszkania idąc chodnikiem przy ul. (...) i przechodzili obok znajdującej się po drugiej stronie pizzerii zauważyli siedzące przed tym lokalem osoby, zaś wśród nich dziewczynę, którą rozpoznał pokrzywdzony jako pracownicę pizzerni obsługującą go , gdy jadł w niej i w związku z tym powiedział do niej „ dobrej nocy” 3. Reakcja M. W. będącego jedną z osób siedzących przed pizzerią H. na widok przechodzących obok P. M. i A. S. (2), o którego pokrzywdzony oparł się trzymając rękę na jego ramieniu, polegająca na skierowaniu do nich słów „ geje , pedały” , na które zareagował P. M. zatrzymując się, a następnie idąc w kierunku oskarżonego zapytał go o co mu chodzi, zaś ten po przeskoczeniu przez znajdujący się tam płotek podchodząc niespodziewanie zaatakował go uderzając co najmniej 3- krotnie pięścią w twarz, po których upadł on i po chwili odgrażając się, gdy zobaczył A. S. (2) idącego, żeby pomoc pokrzywdzonemu, że załatwi ich obu, słysząc nawoływania osób siedzących przy stoliku oddalił się jednak w ich kierunku. 4. Obrażenia w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów jakich doznał P. M. w wyniku zadanych mu przez M. W. uderzeń naruszające czynności narządów jego ciała i powodujące rozstrój jego zdrowia na okres powyżej 7 dni w rozumieniu art. 157§1 kk, w zw. z którymi po wezwaniu karetki pogotowia przez A. S. (2), gdy wrócili do wynajętego mieszkania, po jej przyjeździe został przewieziony do (...) w G. Czyn II 1. Cofnięcie przez pokrzywdzonego R. S. wniosku o ściganie M. W. oraz wyrażenie na to przez sąd zgody i w konsekwencji umorzenie postępowania na podstawie art. 17§1 pkt 10 kpk odnośnie zarzucanego oskarżonemu czynu z art. 288§1 kk Zeznania świadków : - P. M. - K. Z. - A. S. (2) Zeznania świadków -P. M. - A. S. (2) -A. K. - K. G. - pismo (...) wraz z płytą (...) , protokół odtworzenia płyty CD R , -pismo (...) wraz z płytą (...) -protokół odtworzenia płyty CD R , Zeznania świadków : - P. M. , - A. S. (2) - A. K. - J. G. -M. L. Zeznania świadków : - P. M. , - A. S. (2) - K. Z. Dokumentacja medyczna Opinia biegłego z zakresu medycyny Zeznania R. S. Postanowienie sądu wydane na podstawie art. 12§3 kpk o wyrażaniu zgody na cofniecie przez R. S. wniosku o ściganie 278 -278voraz 2v-3 i 121 w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k.278v-279 k.9v i 128 w w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk j.w. j.w. k.291 v oraz 20 v -21 w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k. 291v-292 oraz 25 v w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k. 54 – 67 k. 69-70 k.82-89 j.w. j.w. j.w. j.w k. 292 v oraz 92 v -93 w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk j.w j.w. j.w k. 4-6,30,74,81 k.78-79 k.292 oraz 302 k.302 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. W. I.W dniu 13 sierpnia 2019 roku na ul. (...) w G. poprzez trzykrotne uderzenie ręką w twarz P. M. spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony w art. 156§1 kk powyżej dni siedmiu tj. występek z art. 157§1 kk II.W dniu 31 października 2019 roku w G. przy (...) na parkingu dokonał zniszczenia 4 sztuk opon w samochodzie marki F. (...) o nr rej. (...) poprzez ich przecięcie, powodując wartość strat 1000 zł działając tym samym na szkodę R. S. tj. występek z art. 288§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Czyn I 1. Nieprzyznanie się oskarżonego M. W. do popełnienia zarzucanych mu czynów , w tym czynu zarzucanego w punkt I aktu oskarżenia Wyjaśnienia oskarżonego M. W. k.277v oraz 202 v w części odczytane w trybie art. 389§1 kpk 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Ad. I pkt 1 Ad.I pkt 2 Ad. I pkt 3 Ad I pkt 4 Ad II pkt. 1 Zeznania świadków : - P. K. Z. - A. S. (2) Zeznania świadków: -P. M. - A. S. (2) -A. K. - K. G. - pismo (...) wraz z płytą (...) , protokół odtworzenia płyty CD R , -pismo (...) wraz z płytą (...) -protokół odtworzenia płyty CD R , zeznania świadków : - P. M. - A. S. (2) - A. K. - J. G. -M. L. Zeznania świadków : - P. M. - A. S. (2) - K. Z. Dokumentacja medyczna Opinia biegłego z zakresu medycyny Zeznania R. S. Bezspornym jest, co wynika z zeznań pokrzywdzonego P. M., jak i świadków K. Z. oraz A. S. (2), że w dniu 9.08.2019 roku przyjechali oni w celach wypoczynkowych do G. i że zamieszkali w wynajętym mieszkaniu przy ul. (...). Z zeznań powyższych świadków wynika nadto, że był z nimi jeszcze jeden kolega F. Ć.. Ich zeznaniom sad dał wiarę gdyż tworzą spójną, wzajemnie uzupełniającą się i logiczną całość. Przyjeżdżając do G. w okresie letnim pokrzywdzony i jego koledzy , jak wynika ze złożonych przez nich zeznań nastawili się na wypoczynek związany z pobytem m.in. na plaży miejskiej oraz spacerami po znajdującym się w jej pobliżu molo. Również 12.08.2019r. P. M. wspólnie z A. S. (2), co wynika z ich zeznań, w godzinach popołudniowych udali się na spacer po molo, podczas którego zatrzymywali się w różnych znajdujących się w pobliżu lokalach i pili alkohol w postaci piwa. Do wynajętego mieszkania będąc już niewątpliwie pod wpływem alkoholu wracali w nocy 13.08.2019r. po godz. 1.00. Idąc ul. (...) przechodzili obok znajdującej się po drugiej stronie pizzerni, na zewnątrz której w tzw. ogródku wystawione były stoliki, przy których siedziało kilka osób. W lokalu tym obaj byli raz na pizzy i wśród siedzących tam 5 osób P. M. rozpoznał dziewczynę, która wówczas ich obsługiwała. Pokrzywdzony skierował do niej słowa „ dobrej nocy” . Także w tej części zeznaniom pokrzywdzonego i A. S. (2) są zgodne i z powodów , o których była mowa wyżej sąd dał im wiarę. Nadmienić należy , że dziewczyną, którą rozpoznał pokrzywdzony była zatrudniona w pizzerni H. A. K. , która nie kwestionowała tego w złożonych zeznaniach twierdząc, ze był wówczas z nią J. G., również pracownik pizzerni i jej siostrzeniec o imieniu L., na stałe zamieszkały w Niemczech. Jej zeznania potwierdził J. G., który dodał nadto, że po północy przechodziło obok nich dwóch młodych mężczyzn trzymających się jak to określił „pod rękę”. To, że po północy zauważyła przechodzących obok chodnikiem dwóch chłopaków znajdujących się pod wpływem alkoholu oraz, że ten mniej pijany podtrzymywał drugiego bardziej pijanego, potwierdziła również A. K.. Pośrednio potwierdzają to również ustalone w wyniku analizy połączeń przychodzących i wychodzących z ich numerów telefonów komórkowych miejsca logowania w nocy z 12/13.08.2019r. W tej części zeznaniom powyższych świadków sąd dał wiarę gdyż w zasadzie są one zgodne z zeznaniami pokrzywdzonego i A. S. (3). Przy jednym ze stolików na zewnątrz pizzerni H. w nocy z 12/13.08.2019r. poza A. K. , jej siostrzeńcem L. i J. G. siedzieli również oskarżony M. W. oraz brat jego partnerki M. L., który przyznał to w złożonych zeznaniach . Z zeznań A. K. i J. G. wynika, że przechodząc ok. północy obok zapytali oni, czy mogą przysiąść się do nich , na co zgodzili się. Mężczyźni ci posiadali ze sobą butelkę wódki, którą pili siedząc przy stoliku. Zarówno A. K., jak i J. G. zwrócili uwagę na ciemną karnację skóry jednego z nich, którą niewątpliwie posiada oskarżony, zaś z zeznań J. G. wynika nadto, że drugi z nich podczas rozmowy mówił, że jest piekarzem i szwagrem tego z ciemną karnacją . W złożonych na etapie postępowania przygotowawczego zeznaniach , które odczytano w trybie art. 391§1 kpk podczas rozprawy, J. L. przyznał, ze w tym czasie pracował w piekarni u K. , co miał potwierdzić , jak wynika z zeznań J. G., oskarżony. Po pewnym czasie, gdy dosiedli się oni obok, o czym była już mowa wyżej przechodziło dwóch kolejnych młodych mężczyzn tj. pokrzywdzony i jego kolega A. S. (2). Zarówno ze złożonych przez nich zeznań , jak i z zeznań A. K. oraz J. G. wynika, że idąc pokrzywdzony opierał się o A. S. (2), na co zareagował oskarżony wykrzykując w ich kierunku słowa „ geje, pedały”. Nadmienić przy tym należy, że A. K. i J. G. wskazali na chłopaka o ciemnej karnacji skóry , który krzyknął te słowa w kierunku idących po drugiej stronie pokrzywdzonego i jego kolegi twierdząc, że wcześniej nie znali go oraz odnieśli wrażenie, iż obaj są turystami. Następnie przeskoczył on płotek i udał się w ich kierunku. Zeznania A. K. i J. G. w tej części są zgodne z zeznaniami P. M. i A. S. (1) , gdyż jak wynika z nich , pokrzywdzony słysząc te słowa zatrzymał się i zaczął iść w stronę osób siedzących przy stoliku kierując do nich pytanie o co im chodzi. To właśnie wówczas M. W. przeskoczył przez płotek i podchodząc do P. M. niespodziewanie zaatakował go uderzając pięściami w twarz co najmniej 3 razy. Z zeznań pokrzywdzonego wynika, że już pierwsze uderzenie zamroczyło go , zaś po kolejnych dwóch upadł na chodnik. Potwierdził to A. S. (2), który co wynika ze złożonych przez niego zeznań ruszył w kierunku kolegi , aby mu pomóc i wówczas oskarżony idąc w jego stronę krzyczał ,że załatwi ich dwóch. Broniąc się A. S. (2) kopnął oskarżonego . W tym czasie dotarły do nich głosy osób, które siedziały z oskarżonym , w tym głos dziewczyny ,żeby uspokoił się on. Dziewczyna tą była niewątpliwie A. K., która wprawdzie nie potwierdziła tego, ze wołała do oskarżonego, jednak przyznała , że gdy zorientowała się , iż chłopak o ciemnej karnacji skóry bije jednego z tych , którzy przed chwilą przechodzili, tego bardziej pijanego, zwróciła się do jego kolegi siedzącego nadal z nimi i do J. G. ,żeby rozdzielili ich. Nie ulega nadto wątpliwości, co wynika z zeznań A. S. (2), ze słysząc nawoływania osób, z którymi siedział przy stoliku, oskarżony odszedł , pozostawiając ich. Pokrzywdzony i A. S. (2) zeznali nadto, że są w stanie rozpoznać napastnika i po okazaniu im już na etapie postępowania przygotowawczego tablic poglądowych z wizerunkami czterech osób, wśród których znajdowało się zdjęcie oskarżonego , rozpoznali go nie mając co do tego żądnych wątpliwości. Również podczas rozprawy pokrzywdzony nie miał żadnych wątpliwości ,że obecny na sali rozpraw oskarżony jest osobą, która zaatakowała go. Zdaniem sądu nie ma żadnych racjonalnych powodów ,żeby zeznaniom P. M. i A. S. (2) , które stanowią spójną , wzajemnie uzupełniającą się i logiczna całość nie dać wiary także w tej części. Sąd nie dał natomiast wiary zeznaniom A. K. i J. G. w części, w której utrzymywali oni, że to nie oskarżony był tym chłopakiem o ciemnej karnacji skóry, który przysiadł się do nich w nocy z 12 na 13 sierpnia 2013 r. i następnie pobił jednego z chłopaków przechodzących obok nich wyzywając ich wcześniej od pedałów i gejów. Jedynym racjonalnym wytłumaczeniem ich postawy jest to, że jak wynika z zeznań J. G. oskarżony przez pewien czas pracował w pizzerni H. i w związku z tym należy zakładać, że kierowali się oni źle pojętą lojalnością wobec jego osoby wynikającą ze znajomości z nim. Gdy, jak wynika z zeznań P. M. podniósł się on, w czym pomógł mu A. S. (2), obaj udali się do wynajętego mieszkania. Drzwi otworzył im K. Z., z zeznań którego wynika, że wrócił wcześniej oraz, że w mieszkaniu był już wówczas ich kolega F. Ć.. K. Z. o pobiciu P. M. dowiedział się z relacji A. S. (2), który w między czasie zadzwonił na pogotowie. Karetką, która przyjechała po jakimś czasie pokrzywdzonego, co wynika ze złożonych przez niego zeznań, przewieziono do (...) w G., gdzie po wykonaniu badania TK stwierdzono złamanie trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia i złamanie gałęzi żuchwy po stronie prawej z przemieszczeniem. W godzinach porannych został on wypisany z (...) w G. otrzymując skierowanie na dalsze leczenie w Oddziale (...) (...). Zeznaniom pokrzywdzonego, A. S. (2) i K. Z., z powodów, które omówiono wyżej sąd dał wiarę. Wątpliwości nie budzi również dokumentacja przedłożona przez pokrzywdzonego w postaci: karty informacyjnej (...) w G., wyniku badań TK, skierowania do szpitala oraz historii choroby z leczenia, któremu został poddany. Za wiarygodną sąd uznał opinię sporządzoną przez powołanego na etapie postępowanie przygotowawczego biegłego z zakresu medycyny specjalistę ortopedii, traumatologii i chirurgii ogólnej dr. n. med. A. S. (4). Na podstawie dostarczonej mu dokumentacji medycznej potwierdził on, iż P. M. doznał obrażeń ciała opisanych w badaniu TK w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów i złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które należy zaliczyć do powodujących naruszenie czynności narządu ciała powyżej 7 dni wyczerpujących dyspozycję art. 157 §1 kk. Zdaniem biegłego najbardziej prawdopodobnym mechanizmem powstania powyższych obrażeń jest uraz zadany tępokrawędzistym narzędziem, jakim mogła być pięść napastnika. Sąd w pełni podzielił ustalenia opinii oraz jej wnioski, gdyż jest ona jasna, pełna i poparta przekonującą argumentacją wynikającą z wiedzy specjalistycznej, jaka posiada biegły. Składając zeznania w toku rozprawy sądowej pokrzywdzony R. S. cofnął wniosek o ściganie M. W. za popełnione na jego szkodę przestępstwo z art. 288 §1 kk polegające na zniszczeniu 4 opon w samochodzie marki F. (...) o nr. Rej. (...), na co sąd zgodnie z art. 12 §3 kpk wyraził zgodę, a tym samym zaistniała ujemna przesłanka procesowa określona w art. 17 §1 pkt. 10 kpk. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Ad I pkt. 1 Wyjaśnienia oskarżonego M. W. Wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której nie przyznał się do popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia sąd nie dał wiary, gdyż są one sprzeczne z zeznaniami świadków, w tym pokrzywdzonego powyższym czynem i tym samym gołosłowne, a w związku z tym uznać należy je za przyjętą linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności. Za niemające znaczenia dla ustalenia faktów odnośnie zarzutu stawianego oskarżonemu w pkt. II aktu oskarżenia z art. 288 §1 kk w związku z cofnięciem przez pokrzywdzonego R. S. wniosku o ściganie, na co sąd wyraził zgodę, uznać należy złożone przez niego zeznania oraz zeznania J. G. w części dotyczącej tego czynu, a nadto pozostałe zawnioskowane aktem oskarżenia dowody w postaci protokołów odtworzenia, utrwalonych zapisów z monitoringu. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony x 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 M. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Typ przestępstwa określonego w art. 157§1 kk polega na spowodowaniu średniego uszczerbku na zdrowiu, co oznacza takie naruszenie czynności narządu ciała, lub rozstrój zdrowia, który trwa powyżej 7 dni, ale nie mieści się w kategorii ciężkiego uszczerbku w rozumieniu art. 156 kk. Jest to przestępstwo powszechne, które może zostać popełnione umyślnie w obu postaciach zamiaru. Sprawca musi więc obejmować swoją świadomością przynajmniej możliwość spowodowania skutku określonego jako naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, przy czym przyjmując, że postać tego naruszenia nie musi być skonkretyzowana w jego świadomości, a zatem przybrać może postać tak zwanego zamiaru ogólnego, należałoby oczekiwać, że będzie sobie zdawał sprawę, ze jego zachowanie spowoduje skutek łagodniejszy (krótkotrwały) lub cięższy (trwający dłużej) (patrz m. inn. Kodeks karny, Część szczególna, Komentarz pod red. I.W.Giezek, lex 2014). W świetle omówionego wyżej materiału dowodowego, który sąd obdarzył przymiotem wiarygodności nie ulega wątpliwości, że zachowaniem opisanym w akcie oskarżenia oskarżony M. W. w pełni wyczerpał znamiona występku z art. 157§1 kk w podanym wyżej rozumieniu. Jego wina i okoliczności popełnienia tak przypisanego mu czynu zdaniem sądu nie budzą najmniejszej wątpliwości. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem --------- ---------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ---------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ---------- ---------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------- x 3.4. Umorzenie postępowania Pkt. 2 M. W. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania W związku z cofnięciem przez pokrzywdzonego R. S. wniosku o ściganie, które nastąpiło w terminie przewidzianym w art. 12§3 kpk, to jest do zakończenia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej, na co zgodę wyraził sąd spełnione zostały przesłanki określone w tym przepisie. Skuteczne cofnięcie wniosku o ściganie stanowi ujemną przesłankę procesową określoną w art. 17 §1 pkt. 10 kpk. i w związku z tym na podstawie art. 414 §1kpk postępowanie odnośnie tego czynu umorzono. 3.5. Uniewinnienie ---------- ---------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. W. 1 3 1 3 Uznając M. W. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia sąd na podstawie art. 157§1 kk skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając powyższą karę sąd miał na uwadze jako okoliczności obciążające wysoki stopień zawinienia oskarżonego wynikający z popełnienia zarzucanego mu czynu z winy umyślnej z zamieram bezpośrednim oraz społecznej szkodliwości wyrażającej się w rodzaju i charakterze naruszonego dobra w postaci zdrowia, a nadto w rozmiarze wyrządzonej i grożącej szkody oraz sposobie i okolicznościach popełnienia tego czynu bez żadnego powodu w stanie nietrzeźwości. Sąd miał na uwadze jako okoliczność przemawiającą na niekorzyść oskarżonego również jego dotychczasową wielokrotna karalność (dane o karalności k. 299-300). Mając na uwadze młody wiek oskarżonego świadczy to niewątpliwie o daleko posuniętym procesie jego demoralizacji. Zdaniem sądu tak wymierzona kara jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, a nadto winna przyczynić się do osiągnięcia celów w zakresie wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na jego osobę oraz w zakresie szeroko rozumianej prewencji ogólnej. Mając na uwadze wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczający roku, sąd w związku z tym, że w czasie popełnienia zarzucanego czynu oskarżony był karany na karę pozbawienia wolności wyrokiem z dnia 13 października 2017 r. SR w Giżycku w sprawie II K 335/17, a także bezwzględny zakaz wynikający z art. 69§1 kk stosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania tak orzeczonej kary pozbawienia wolności, orzekł powyższą karę jako bezwzględną. Z uwagi na trudności dowodowe dotyczące określenia zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wynikające z biernej postawy pokrzywdzonego, który ograniczył się do wskazania jedynie kwoty 35 tyś zł, sąd na podstawie art. 46 §2 kk orzekł od oskarżonego na rzecz P. M. nawiązkę o wysokości 8 tyś zł, która powinna zrekompensować doznaną przez pokrzywdzonego krzywdę, przynajmniej w minimalnym stopniu. Nadmienić należy, iż orzeczona nawiązka nie zamyka pokrzywdzonemu drogi do dochodzenia niezaspokojonej części roszczenia w drodze postępowania cywilnego. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ---------- ---------- ---------- ---------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 2 4 5 W związku z umorzeniem postępowania odnoście czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. 2 aktu oskarżenia na podstawie art. 632 pkt. 2 kpk kosztami procesu obciążono Skarb Państwa. Na podstawie art. 618§1 pkt 11 kpk w zw. z §4 ust. 1 i 3, §17 ust. 2 pkt 3 i §20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. I. S. tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu kwotę 588,00 zł powiększoną o kwotę 135,24 zł stanowiącą 23% podatek VAT tj. łącznie 723,24 zł. O opłacie i kosztach sądowych w pozostałym zakresie orzeczono na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych i art. 624§1 kpk zwalniając oskarżonego od ich uiszczenia z uwagi na ustalenia, z których wynika, że nie posiada on żadnego majątku a nadto jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym, zaś osiągane przez niego dochody są niewielkie. 8. PODPIS

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text