Legislator Case Law & Legislation
II S 31/22 AI generated

II S 31/22 · Sąd powszechny

Case Number II S 31/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

W piśmie z dnia 24 lipca 2022 roku (data wpływu do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze – 1 sierpnia 2022 roku) M. Ł. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie zainicjowanej przez niego w dniu 21 kwietnia 2021 roku pozwem skierowanym do Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze o zapłatę należnego mu wynagrodzenia za pracę w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności oraz o zasądzenie na jego rzecz 20 000 zł. W uzasadnieniu zakwestionował bezczynność Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, do którego jego sprawa została przekazana 3 grudnia 2021 roku jako skarga złożona w trybie przepisów Kodeksu karnego wykonawczego.

Legislator headnote

AI generated

art. 430 § 1 k.p.k; II S 31/22 · Sąd powszechny: Przepis ten nie ma jednak zastosowania w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy, chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego (ust. 1 b in fine art. 2 ustawy o skardze). Skarga złożona przez M. Ł., wniesiona do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, została przekazana przez ten Sąd według właściwości Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu, mimo że powinna zapaść w odniesieniu do niej decyzja o odmowie jej przyjęcia jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, bo dotyczącej postępowania wykonawczego, którego przedmiot jest inny niż ten, o którym mowa w art. 2 ust. 1 b in fine ustawy o skardze.

Keywords

AI generated
duration of incapacity extended working hours suspension of unemployment benefits waiver of wage claims prolonged absence cessation of gainful employment

Cited Legislation

AI generated
art. 430 § 1 k.p.k
akt III Kow 1719/21/sk, o wynagrodzenie za pracę w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 430 § 1 k.p.k.
AI generated
I PSK 78/21
Sąd Okręgowy w K. V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 26 września 2019 r. w sprawie V Pa (…) oddalił apelację powoda S. S. oraz apelację pozwanego „P.” w B. od wyroku Sądu Rejonowego w J. z 12 marca 2019 r. w sprawie IV P (…) zasądzającego of pozwanego na rzecz powoda kwotę 28.409,79 zł tytułem wynagrodzenia za pracę oraz oddalającego powództwo w pozostałej części.Pozwany zaskarżył powyższy wyrok w całości skargą kasacyjną. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 39 w związku z art. 47 k.p. przez błędne zastosowanie oraz art. 8 k.p. przez niezastosowanie i zasądzenie na rzecz powoda wynagrodzenia za okres pozostawania bez pracy w sytuacji, gdy był on zatrudniony w innym zakładzie pracy, gdzie otrzymywał wynagrodzenie, a nadto nie wykazał, aby w tym okresie pozostawał w gotowości do świadczenia pracy na rzecz pozwanego, jak również aby poszukiwał w tym czasie dodatkowego zatrudnienia, jak również w sytuacji, gdy z uwagi na długotrwały proces sądowy pomiędzy stronami (w tym czas postępowania kasacyjnego) okres pozostawania przez powoda bez pracy do czasu zgłoszenia przez niego gotowości do pracy trwał ponad dwa lata.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., tj. z uwagi na jej oczywistą zasadność oraz o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że jej oczywista zasadności wynika ze sprzeczności zaskarżonego orzeczenia z przepisami art. 39 w związku z art. 47 k.p. przez ich błędne zastosowanie oraz art. 8 k.p. przez jego niezastosowanie, których naruszenie doprowadziło do wydania wyroku w sprawie, w której należało uznać roszczenie powoda za sprzeczne z powołanymi przepisami oraz oczywiście sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, tj. zasadami sprawiedliwości społecznej, bezpodstawnego wzbogacenia kosztem społeczeństwa za niewykonywanie żadnej pracy na rzecz pozwanego oraz kłóci się z zasadami moralnymi, a przede wszystkim z zasadą uczciwości.W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł o wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych.
VII Pa 77/15
Sąd Rejonowy - Sąd Pracy w Ząbkowicach Śląskich wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2015r.
VII Pa 62/16
Sąd Rejonowy w Malborku wyrokiem z dnia 11 lutego 2016 r w sprawie z powództwa H.
IV P 196/19
Powódka A. B. w pozwie z dnia 24.10.2019 roku wnosiła o zapłatę zaległego wynagrodzenia za okres od 08.07.2019 roku do 08.09.2019 roku w kwocie 3400,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. Domagała się również zasądzenia kwoty 3400,00 zł tytułem ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy w wymiarze 2 miesięcy w wysokości 3400,00 zł i zasądzenia kwoty 1380,00 zł tytułem zasiłku chorobowego za czas od 09.09.2019 roku przez kolejne 33 dni. Wnosiła również o sprostowanie świadectwa pracy w zakresie urlopu bezpłatnego kwestionując, że taki urlop wykorzystała.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II S 31/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2022 roku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Edyta Gajgał (spr.) Sędziowie SA Agata Regulska SO del. do SA Andrzej Szliwa w sprawie ze skargi M. Ł. na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu wykonawczym prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, sygn. akt III Kow 1719/21/sk, o wynagrodzenie za pracę w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity Dz. U. z 2018 roku, poz.

75) oraz art. 2 ust. 1 b tej ustawy p o s t a n a w i a pozostawić skargę bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 24 lipca 2022 roku (data wpływu do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze – 1 sierpnia 2022 roku) M. Ł. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie zainicjowanej przez niego w dniu 21 kwietnia 2021 roku pozwem skierowanym do Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze o zapłatę należnego mu wynagrodzenia za pracę w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności oraz o zasądzenie na jego rzecz 20 000 zł. W uzasadnieniu zakwestionował bezczynność Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, do którego jego sprawa została przekazana 3 grudnia 2021 roku jako skarga złożona w trybie przepisów Kodeksu karnego wykonawczego.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Skarga nie mogła podlegać rozpoznaniu z uwagi na to, że jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity Dz. U. z 2018 roku, poz. 75, dalej: ustawa o skardze), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Przepis ten nie ma jednak zastosowania w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy, chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego (ust. 1 b in fine art. 2 ustawy o skardze). Skarga złożona przez M. Ł., wniesiona do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, została przekazana przez ten Sąd według właściwości Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu, mimo że powinna zapaść w odniesieniu do niej decyzja o odmowie jej przyjęcia jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, bo dotyczącej postępowania wykonawczego, którego przedmiot jest inny niż ten, o którym mowa w art. 2 ust. 1 b in fine ustawy o skardze.

Taka decyzja powinna zostać podjęta, jeśli wniesioną skargę traktować wyłącznie jako skargę na przewlekłość postępowania wykonawczego, a więc inaczej niż to przyjęto w zarządzeniu sędziego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 13 października 2022 roku, sygn. akt S 27/22, a tak, jak zdaje się to wynikać, z zarządzenia prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 24 października 2022 roku. W pierwszej decyzji procesowej stwierdzono mianowicie, że badaniu w sprawie powinna podlegać całość postępowania od momentu jego zainicjowania przez M.

Ł. przed Sądem Rejonowym w Jeleniej Górze do czasu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, które aktualnie toczy się w Wydziale Cywilnym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze (art. 4 ust. 1 a ustawy o skardze). W zarządzeniu administracyjnym wydanym przez prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu jako właściwy do rozpoznania sprawy wyznaczony został II Wydział Karny Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, co zdaje się wskazywać na potraktowanie skargi jako dotyczącej wyłącznie postępowania wykonawczego. Następstwem tej decyzji jest konieczność pozostawienia wniesionej skargi bez rozpoznania jako niedopuszczalnej w postępowaniu wykonawczym.

Pozostawienie skargi bez rozpoznania powoduje, że bezprzedmiotowe jest wypowiadanie się w kwestii opłaty, jak powinna zostać uiszczona od skargi w związku z jej wniesieniem. Agata Regulska Edyta Gajgał Andrzej Szliwa