Legislator Case Law & Legislation
VIII U 1517/21 AI generated

VIII U 1517/21 · Sąd powszechny

Case Number VIII U 1517/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Decyzją z 20 października 2021r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił J. N. ponownego ustalenia wartości kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999r., ponieważ przedłożone dokumenty nie stanowią dowodów w sprawie – zostały już zaliczone decyzją z 10 lipca 2018r. Decyzją z 30 listopada 2021r. organ rentowy odmówił ponownego ustalenia wartości kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999r., ponieważ przedłożone dokumenty nie stanowią dowodu w sprawie – brak świadectwa pracy. Jednocześnie organ rentowy wskazał, że uchyla decyzję o odmowie ponownego ustalenia kapitału początkowego z 20 października 2021r.

Legislator headnote

AI generated

art.98 k.p.c; VIII U 1517/21 · Sąd powszechny: Umowa została rozwiązana z końcem czerwca 1988r. Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego, aktach osobowych z Kombinatu B. w G., zeznań ubezpieczonego ( protokół elektroniczny z rozprawy z 28 września 2022r. czas 00:10:38 – 00:20:44 ). Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego, gdyż były one rzeczowe, logiczne, przekonujące, korespondujące z treścią zgromadzonej w sprawie dokumentacji. Sąd na podstawie art.235(2)§1 pkt 3 k.p.c. pominął dowód z przesłuchania świadków J. K. oraz D.

Keywords

AI generated
sufficient earning capacity recalculation of pension minimum contribution period minimum capital enhanced earning capacity induction allowance

Cited Legislation

AI generated
art.98 k.p.c
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art.98 k.p.c.
AI generated
V U 2366/14
Decyzją z dnia 8 maja 2014 r., znak (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.
VII U 663/18
W. w dniu 17 maja 2018 r. złożył odwołanie za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...)Oddział w W. do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w W. od decyzji w/w organu rentowego z dnia 24 kwietnia 2018 r., znak: (...) (...) Odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i ponowne ustalenie kapitału początkowego, zarzucając jej naruszenie art. 15 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poprzez jego błędne zastosowanie i nieuwzględnienie 10 lat jego pracy, podczas której otrzymywał najkorzystniejsze wynagrodzenie. Ponadto z ostrożności procesowej ubezpieczony wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rent i emerytur na okoliczność ponownego wyliczenia jego kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r. W ocenie odwołującego wysokość jego zarobków w latach 1988 i 1989 potwierdza zaświadczenie wystawione przez jego pracodawcę Przedsiębiorstwo (...) w Polsce (...) z siedzibą w Z., zwanym dalej (...) z dnia 27 lutego 1989 r., świadectwo pracy z dnia 16 kwietnia 1990 r., dwa dokumenty angaży z dnia 31 lipca 1989 r. i 30 września 1989 r. oraz kopie stron legitymacji ubezpieczeniowej zawierające zaświadczenie zakładu pracy o stosunku pracy i wysokości zarobków. Odwołujący uznał, że z tych dowodów wynika, że w 1988 r. otrzymywał wynagrodzenie w kwocie 1.592.565,00 złotych, a przy kwocie rocznego przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego za 1988 r. wynoszącej 637.080,00 złotych, stosunek jego wynagrodzenia za ten rok do przeciętnego wyniósł 249,82%. Jednocześnie zdaniem ubezpieczonego do wyliczenia kapitału początkowego należy również przyjąć zarobki za 1989 r. wynikające ze świadectwa pracy, na podstawie którego otrzymywał stawkę 1.400,00 złotych na godzinę. Odwołujący podniósł, że przy przyjęciu 160 godzin pracy w miesiącu przez 12 miesięcy osiągnął wynagrodzenie w kwocie co najmniej 2.668.000,00 złotych, co oznacza, że stosunek jego wynagrodzenia do przeciętnego wynoszącego 2.481.096,00 złotych wyniósł 108,34%. W ocenie ubezpieczonego organ rentowy do wyliczenia kapitału początkowego powinien wziąć pod uwagę również 1988 r. i 1989 r. (
VIII U 885/20
Decyzją z dnia 23 stycznia 2020 r.
VI U 1095/13
Decyzją z dnia 4 lutego 2013r.
III AUa 514/18
Decyzją z dnia 16 maja 2017 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 1517/21

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Anna Capik-Pater Protokolant Agata Kędzierawska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. w Gliwicach sprawy J. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o ustalenie kapitału początkowego na skutek odwołania J. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 20 października 2021 r. nr (...) 30 listopada 2021 r. nr (...) 1. zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, że do ustalenia wartości kapitału początkowego z tytułu zatrudnienia ubezpieczonego na ½ etatu w okresie od 1 stycznia 1987 roku do 30 czerwca 1988 roku zalicza dodatkowo dochody: - za rok 1987 w kwocie 173.392,00 zł (sto siedemdziesiąt trzy tysiące trzysta dziewięćdziesiąt dwa złote 00/100), - za rok 1988 w kwocie 116.701,00 zł (sto szesnaście tysięcy siedemset jeden złotych 00/100);

2. zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) sędzia Anna Capik-Pater Sygn. akt VIII U 1517/21

UZASADNIENIE

Decyzją z 20 października 2021r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił J. N. ponownego ustalenia wartości kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999r., ponieważ przedłożone dokumenty nie stanowią dowodów w sprawie – zostały już zaliczone decyzją z 10 lipca 2018r. Decyzją z 30 listopada 2021r. organ rentowy odmówił ponownego ustalenia wartości kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999r., ponieważ przedłożone dokumenty nie stanowią dowodu w sprawie – brak świadectwa pracy. Jednocześnie organ rentowy wskazał, że uchyla decyzję o odmowie ponownego ustalenia kapitału początkowego z 20 października 2021r.

W odwołaniach od decyzji ubezpieczony domagał się ich zmiany przez ponowne przeliczenie kapitału początkowego i uwzględnienie w wyliczeniu kapitału początkowego zarobków w Zespole (...) w Z., gdzie w okresie od 1 stycznia 1987r. do 30 czerwca 1988r. pracował jako palacz na pół etatu. Na rozprawie w dniu 28 września 2022r. pełnomocnik ubezpieczonego wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie w dniu 28 września 2022r. pełnomocnik organu rentowego wskazał, że gdyby zaliczyć sporny okres pracy ubezpieczonego, to wysokość wynagrodzeń nie jest kwestionowana. Sąd połączył sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z 10 lipca 2018r. organ rentowy ustalił ubezpieczonemu J. N. ( ur. (...) ) kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999r. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1 stycznia 1978r. do 31 grudnia 1987r.

Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 114,46%. Do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy nie uwzględnił okresu od 1 stycznia 1984r. do 29 lutego 1984r., gdyż nie został wystarczająco udowodniony oraz dochodów w kwocie: z 1987r. – 173 392 zł, z 1988r. – 116 701 zł. Dochody te organ rentowy ustalił na podstawie przedłożonych przez ubezpieczonego kartotek zarobkowych z Przedsiębiorstwa Budownictwa (...) w G. ( następca prawny Zakładu Produkcji (...) w Z. przy Kombinacie B. w G. ) dotyczących zatrudnienia na stanowisku palacza na ½ etatu.

W kartotekach tych zostały wykazane zarobki ubezpieczonego za okres od stycznia 1987r. do czerwca 1988r. Za lata 1987 i 1988 organ rentowy przyjął zarobki ubezpieczonego z tytułu równoległego zatrudnienia w Kombinacie B. w G.. W dniu 8 października 2021r. ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o ponowne ustalenie kapitału początkowego przedkładając: podanie o przyjęcie do pracy na ½ etatu w charakterze konserwatora kotłowni od 2 stycznia 1987r., umowę o pracę z 12 stycznia 1987r. zawartą na czas nieokreślony na stanowisko palacza na ½ etatu w Zespole (...), wypowiedzenie umowy o pracę z 30 maja 1988r., w którym ubezpieczony wskazał, że wypowiada z dniem 1 czerwca 1988r. umowę o pracę z miesięcznym okresem wypowiedzenia i w tym okresie prosi o wytypowanie osoby, której mógłby przekazać oddział.

W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy wydał decyzje zaskarżone. Ubezpieczony J. N. od 1 kwietnia 1977r. do 31 marca 1988r. był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w Kombinacie B. w G. na stanowiskach kolejno: mistrza wydziału zbrojarni, starszego mistrza. Okres tego zatrudnienia organ rentowy zaliczył do stażu pracy. Równocześnie ubezpieczony był zatrudniony w tym Kombinacie w Zespole (...) jako palacz w połowie wymiaru czasu pracy. W dniu 30 maja 1988r. ubezpieczony złożył wypowiedzenie umowy o pracę z miesięcznym okresem wypowiedzenia.

Umowa została rozwiązana z końcem czerwca 1988r. Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego, aktach osobowych z Kombinatu B. w G., zeznań ubezpieczonego ( protokół elektroniczny z rozprawy z 28 września 2022r. czas 00:10:38 – 00:20:44 ). Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego, gdyż były one rzeczowe, logiczne, przekonujące, korespondujące z treścią zgromadzonej w sprawie dokumentacji. Sąd na podstawie art.235(2)§1 pkt 3 k.p.c. pominął dowód z przesłuchania świadków J. K. oraz D.

C. jako nieprzydatny do wykazania danego faktu w sytuacji, gdy zachowała się dokumentacja źródłowa dotycząca spornego okresu zatrudnienia, a to umowa o pracę, wypowiedzenie umowy o pracę, listy płac za sporny okres. Sąd zważył, co następuje. Odwołanie ubezpieczonego J. N. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 174 ust.1 i 3 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tj. Dz.U. z 2022r., poz.504 ) kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-12.

Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 r. Zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy, podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176.

Zgodnie z art.15 ust.3 ustawy emerytalnej, do podstawy wymiaru emerytury lub renty, o której mowa w ust.1 i 2, dolicza się kwoty przysługujących ubezpieczonemu w danym roku kalendarzowym wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy oraz kwoty zasiłków: chorobowego, macierzyńskiego, opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku wyrównawczego, świadczenia wyrównawczego lub dodatku wyrównawczego, a także wartość rekompensaty pieniężnej ustaloną zgodnie z pkt 3 załącznika do ustawy z dnia 6 marca 1997r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent.

Do podstawy wymiaru wlicza się również kwoty zasiłków dla bezrobotnych, zasiłków szkoleniowych lub stypendiów wypłaconych z Funduszu Pracy za okres udokumentowanej niezdolności do pracy, z zastrzeżeniem ust.3a. W myśl ust. 6 na wniosek ubezpieczonego, podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu.

W rozpoznawanej sprawie ubezpieczony domagał się uwzględnienia przy wyliczeniu wartości kapitału początkowego wynagrodzeń z tytułu zatrudnienia w Zespole (...) w Z. od 1 stycznia 1987r. do 30 czerwca 1988r. na stanowisku palacza w ½ wymiaru czasu pracy w wysokości 173 392 zł za 1987r. i 116 701 zł za 1988r. ( jak wskazano w decyzji z 10 lipca 2018r. ) ustalonej na podstawie przedłożonych kartotek zarobkowych. Wysokości tych wynagrodzeń ubezpieczony nie kwestionował, natomiast pełnomocnik organu rentowego wskazał, że gdyby zaliczyć sporny okres zatrudnienia ubezpieczonego w Zespole (...), to również nie kwestionuje wysokości otrzymanego wynagrodzenia.

Sporne pozostawało zatem ww. zatrudnienie ubezpieczonego, gdy organ rentowy nie zaliczył tego okresu, bo ubezpieczony nie przedłożył świadectwa pracy. Zdaniem Sądu przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe w sposób jednoznaczny wykazało, że ubezpieczony faktycznie był zatrudniony w Zespole (...) w Z. na stanowisku palacza na ½ etatu w spornym okresie od 1 stycznia 1987r. do 30 czerwca 1988r. Za takim przyjęciem przemawia dokumentacja zawarta w aktach osobowych ubezpieczonego, w szczególności podanie o przyjęcie do pracy z 3 stycznia 1987r., umowa o pracę z 12 stycznia 1987r. oraz wypowiedzenie umowy o pracę z 30 maja 1988r. potwierdzające, podobnie jak zachowane karty wynagrodzeń, zatrudnienie ubezpieczonego do końca czerwca 1988r.

Za takim przyjęciem przemawiają także korespondujące z treścią tych dokumentów wiarygodne zeznania ubezpieczonego. W takiej sytuacji Sąd uznał, iż istnieją przesłanki do uwzględnienia przy obliczaniu wartości kapitału początkowego zarobków jakie ubezpieczony uzyskiwał z tego tytułu ( dodatkowo, a to obok zarobków z tytułu równoległego zatrudnienia ubezpieczonego w Kombinacie B. w G., które organ rentowy uwzględnił do wyliczenia wartości kapitału początkowego ), gdy wysokości wynagrodzenia nie były kwestionowane przez strony.

Mając powyższe na uwadze Sąd z mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone decyzje orzekając jak w pkt 1 wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art.98 k.p.c. w związku z §9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U. z 2018r., poz.265 ) według wyliczenia: 2 sprawy x 180 zł = 360 zł. (-) sędzia Anna Capik – Pater