IV Ka 492/22 · Sąd powszechny

Sygnatura akt IV Ka 492/22 1 2WYROK 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lipca 2022 r. 4Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: 1Przewodniczący: 1SSO Ewa Rusin (spr.) 1Sędziowie: 1SO Tomasz Wysocki 2SO Agnieszka Połyniak 1Protokolant: 1Ewa Ślemp przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2022 r. 6sprawy skazanej K. R. 7córki A. i E. z domu L. 8urodzonej (...) w W. 9o wyrok łączny 10na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanej 11od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Kłodzku 12z dnia 16 marca 2022 r. sygnatura akt II K 1026/21 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. N. Ś. z Kancelarii Adwokackiej w G. 147,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanej z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia skazaną od ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 492/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok łączny Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 16 marca 2022r. sygn. akt II K 1026/21 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ obrońca 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2.

Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka 0.11.4.

Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. K. R. Była 15 – krotnie karana sądownie, głównie za występki przeciwko mieniu z art. 278 § 1 kk i z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Dane o karalności 102-104 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 0.12.2.

Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu dane o karalności niekwestionowane 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1.

1. błędu w ustaleniach faktycznych polegający na pominięciu okoliczności na temat tego, w jaki sposób odbywana jest obecnie przez skazaną kara pozbawienia wolności a w szczególności tego, iż przebywając w osadzeniu pracuje oraz posiada krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw, 2. naruszenia przepisów prawa materialnego a to art. 85 a w związku z art. 86 § 1 kk poprzez niezastosowanie wobec skazanej zasady całkowitej absorpcji, 3. na zasadzie art. 438 pkt. 4 kpk rażącą niewspółmierność kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad.

1. Wbrew zarzutowi apelacji podnieść należy, iż w sekcji 4. pisemnych motywów zaskarżonego wyroku sąd I instancji czytelnie wskazał przyjęte podstawy faktyczne wymiaru kary łącznej, tu wzięto pod uwagę aktualną opinię penitencjarną, tj. skazana otrzymała umiarkowaną ocenę postępów resocjalizacji, na którą – co wynika z opinii o skazanej z dnia 23.02.2022r. - złożyło się wiele wymienionych tamże okoliczności, znanych przecież apelującemu. Mianowicie skazana stara się przestrzegać obowiązujących w jednostce penitencjarnej przepisów, prezentuje właściwą postawę wobec przełożonych i innych osadzonych, stroni od sytuacji konfliktowych, pracuje, była dwukrotnie nagradzana regulaminowa, ale i dwukrotnie karana dyscyplinarnie.

Podnoszony w apelacji argument krytycznego stosunku skazanej do popełnionych dotychczas przestępstw okazał się o tyle nietrafiony, że zważywszy na łączną ilość skazań K. R. ( 15) za występki tego samego rodzaju tj. przeciwko mieniu, raczej wypada ocenić go jako gołosłowną deklarację skazanej. Skazana z kradzieży uczyniła sposób na życie, czego najdobitniejszym tego potwierdzeniem są przedmiotowe wyroki jednostkowe, np. Sądu Rejonowego w Kłodzku sygn. akt II K 260/20 obejmujący 8 takich czynów, Sądu Rejonowego w Wałbrzychu sygn. akt III K 1255/19 ( 4 czyny) czy III K 977/19 ( łącznie aż 20 czynów), a wszystkie wymienione czyny były popełnione na przestrzeni 2018r. i w warunkach recydywy specjalnej z art. 64 § 1 kk.

Dodając do tego łączną liczbę wyroków skazujących ( 15) w pełni uprawnionym pozostaje wnioskowanie, że skazana jest sprawczynią zdemoralizowaną, wobec której dotychczasowe metody resocjalizacji wolnościowej i izolacyjnej nie przyniosły zamierzonych efektów. Ad. 2 Choć apelacja pochodzi od podmiotu fachowego ( adwokata), to zdziwienie wzbudza sformułowany w tej części apelacji zarzut obrazy prawa materialnego. Przytoczone w zarzucie przepisy 85a kk i art. 86 § 1 kk definiują ustawowe kryteria łączenia kar, ale nie nakaz łączenia z przyjęciem zasady całkowitej absorpcji.

Obraza prawa materialnego polega na tym, że do prawidłowo skonstruowanego stanu faktycznego sąd zastosował przepis, choć tego nie mógł zrobić, bądź też mimo tego, że był zobowiązany dany przepis zastosować, tego nie uczynił. Takich okoliczności w niniejszej sprawie brak. Ad.

3. Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znacznej, wyraźnej i oczywistej, a więc niedającej się zaakceptować dysproporcji między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (zasłużoną). Rażąca niewspółmierność kary w rozumieniu art. 438 pkt.

4) kpk to kara zdecydowanie ”bijąca w oczy” surowością ( względnie łagodnością). Zarzut rażącej niewspółmierności kary łącznej można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara - jakkolwiek mieści się w granicach ustawowych z art. 86 § 1kk - nie uwzględnia w sposób właściwy okoliczności wymienionych w art. 85 a kk, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty prewencyjnego celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych wobec skazanej. Takie różnice ocen w sprawie nie występują, a twierdzenie, że skazana zasługuje na pełną absorpcję kar jawi się wręcz wysoce bezkrytycznym.

Wszak suma kar ( w tym łącznych) podlegających łączeniu to aż 15 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zatem zaskarżonym wyrokiem łącznym obniżono ją o 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, ponad 1/3 sumy. Za tak znaczącą redukcją kary, akceptowaną przez prokuratora- wobec nie wywiedzenia apelacji na niekorzyść skazanej - przesądziła zaledwie umiarkowana opinia o skazanej. Nadto skazana została osadzona w zakładzie karnym 21 maja 2021r. i dotychczas nie odbyła jeszcze ani jednej z kar jednostkowych, objętych zaskarżonym wyrokiem.

W takich warunkach wymiar kary łącznej musi podlegać aprobacie sądu odwoławczego. Wniosek o zmianę wyroku przez zastosowanie wobec skazanej przy łączeniu kar zasady całkowitej absorpcji i wymierzenie jak kary trzech lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz zaliczenia na jej poczet odbytej do tej pory kary pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Nie wystąpiły przesłanki z art. 437 § 2 kpk dla wydania postulowanego wyroku reformatoryjnego, w szczególności nie zostały takowe wykazane przez apelującego.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Nie wystąpiły. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Kara łączna pozbawienia wolności Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Nieskuteczność zarzutów apelacyjnych. Ponadto w sprawie nie wystąpiły bezwzględne przyczyny odwoławcze z art. 439 § 1 kpk dla uchylenia orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów apelacyjnych ani także przesłanki z art. 440 kpk. 0.15.2.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. III O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanej w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie § 4 ust. 1 i 3 w zw. z § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016.1714). O zwolnieniu skazanej od obowiązku poniesienia wydatków postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk, co uzasadnia długotrwałe wykonywanie kary izolacyjnej.

7. PODPIS SSO Agnieszka Połyniak SSO Ewa Rusin SSO Tomasz Wysocki 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca skazanej Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wymiar kary 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k.

– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ Zmiana